Tursko — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Tursko (po niemiecku Turzig), do 1945 w Kreis Rummelsburg in Pommern (rejencja Köslin) — nie w Kreis Bütow. Wieś była majątkiem rodu von Zitzewitz od XVI w.; obecny pałac wzniesiono około 1894/1900 dla Albrechta (Albert 🟡) von Zitzewitza (dziś Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy). W lesie przy pałacu zachowały się dwa założenia grzebalne: dobrze zachowany cmentarz ewangelicki (wiejski) oraz osobny cmentarz rodowy Zitzewitzów. Kościoła ani kaplicy w samym Turzig nie było — wieś należała do ewangelickiej parafii (Kirchspiel) Treten (Dretyń), gdzie stał najstarszy w powiecie ceglany kościół późnogotycki z około 1500 roku (spalony w 1945, odbudowany 1985). Region — mocno luterański Kreis Rummelsburg — czyni ewangelicką tożsamość cmentarza pewną. W marcu 1945 zajęte przez Armię Czerwoną, następnie polskie. W 1784 roku Tursko, po niemiecku Turzig, było według Brüggemanna przypisane do kościoła w Broczynie (Brotzen), filii Dretynia. *Źródła: L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern”, cz. II, t. 2, Stettin 1784, s. 810; Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); pałac Tursko I historia i właściciele – Dwory i Pałace Polski.*