Czerwieniec — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Czerwieniec, po niemiecku Schierwens, w wariancie Schierwenz, po kaszubsku Czérwénc, był wsią wzmiankowaną w 1518 roku, nadaną przez księcia Bogusława X rodowi von Stojentin. Przed 1945 rokiem należał do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, a jego ludność była ewangelicka. Własnego kościoła wieś nie miała: podlegała parafii w Stowięcinie (Stojentin) w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto. W 1823 roku liczyła 198 mieszkańców, w 1939 — 260 w 62 gospodarstwach. 📌 Cmentarz założono jakiś kilometr na północny zachód od zabudowań; prowadzi doń polna droga, a od północy, południa i wschodu granice wyznaczają drogi leśne. Zachowane ułamki nagrobków i ukształtowanie terenu od południa pokazują, że nekropolię z czasem powiększono, a granice tej wcześniejszej wzmocniono wałem z ciosów kamiennych — do dziś przetrwał on fragmentarycznie na całym obwodzie. Śladów mogił nie ma już żadnych; w narożniku leży porzucony fragment murowanej tablicy z urwaną inskrypcją „Ruhen in”. Poza tym zostały porozrzucane, obrosłe mchem głazy. 9 marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono. Dziś teren należy do rzymskokatolickiej parafii świętego Stanisława w Skórowie. *Źródła: Czerwieniec — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim, s. 143; Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie).*