Rębowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Rębowo, po niemiecku Rambow, było majątkiem i przysiółkiem w gminie Wendisch Karstnitz — późniejszym Ramnitz, dzisiejszej Karznicy — w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Wieś wzmiankowano w 1282 roku w dokumencie księcia Mściwoja II. Ludność w większości ewangelicka należała do parafii w Łupawie (Lupow) w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto; własnego kościoła Rębowo nie miało — był tylko cmentarz. ⚠ Liczb wyznań ze spisu z 2 grudnia 1895 roku przytoczyć się nie da: wiersz tej wsi, pozycja 276, stoi na stronie, której kolumna ewangelików jest pusta we wszystkich trzydziestu dziewięciu wierszach. 📌 Cmentarz leży nieopodal zabudowań, w północno-wschodniej części wsi, wśród lasu; prowadzi do niego ścieżka obsadzona dębami. Teren wydzielono z trzech stron kamiennym wałem z większymi głazami narzutowymi w narożnikach, granica wschodnia pozostała otwarta, zaznaczona świerkowymi i bukowymi nasadzeniami. Z zachowanych szczątkowo kamieni i krzyży nagrobnych jeden wskazuje pochówek z 1935 roku, reszta jest pozbawiona inskrypcji. Przetrwało też kilka fragmentów żeliwnych krzyży o dekoracyjnych formach — pełnych i ażurowych — oraz ułamki żeliwnych ogrodzeń mogił. Wśród odczytanych nazwisk są Karl (1859–1925) i Bertha (1855–1935) Domplunowie, z fragmentem Psalmu 23; inne daty mieszczą się między 1839 a 1913 rokiem. 🟡 Naprzeciw cmentarza zachowały się kamienne fundamenty budowli, której nie udało się rozpoznać. *Źródła: Rębowo — Cmentarze ewangelickie w powie…