Jeziernik — dawny kościół (Schönsee, ob. św. Jerzego)

Z Wikipedii (PL)

Schönsee — dziś Jeziernik w gminie Ostaszewo, w powiecie nowodworskim — leży na Żuławach. Nazwa pada po raz pierwszy w 1333 roku, w przywileju dla sąsiedniego Ostaszewa, jako punkt graniczny; w niedzielę Laetare, 6 marca 1334 roku, wielki mistrz Luter z Brunszwiku wystawił wsi własny przywilej, nadając Gerkemu i Hartwigowi 60 włók na prawie chełmińskim, a tutejszemu kościołowi parafialnemu i jego plebanowi cztery włóki. Do 1920 roku wieś należała do powiatu malborskiego w prowincji Prusy Zachodnie (rejencja gdańska), w latach 1920–1939 do Wolnego Miasta Gdańska — powiatu Wielkie Żuławy z siedzibą w Nowym Dworze Gdańskim — a w latach 1939–1945 do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Zachowany ceglany kościół świętego Jerzego, o murach z XIV wieku, jest dawną farą — i przez cały czas, o którym mówią źródła, farą katolicką. W 1637 roku opisano go jako budowlę z litego muru, z wieżą wymagającą naprawy; zapis z 1647 roku uściśla, że dzwonnica była murowana od dołu, a jej górna część zbita z desek. Jeszcze w XVII wieku Jeziernik miał własnego plebana, który bywał zarazem duszpasterzem Ostaszewa; pod koniec stulecia pleban przeniósł się do Ostaszewa i odtąd zarządzał Jeziernikiem stamtąd, jako kościołem złączonym. W 1832 roku przełożono dach zakrystii i część połaci północnej mnichem i mniszką, co kosztowało około 750 talarów, a w 1889 roku hełm wieży dostał nowe dębowe gonty. Wnętrze mierzy 7,32 na 16 metrów. Dziś jest to rzymskokatolicki kościół filialny pod wezwaniem świętego J…