Jeziernik — dawny kościół (Schönsee, ob. św. Jerzego)

Z Wikipedii (PL)

Schönsee — dziś Jeziernik w gminie Ostaszewo, w powiecie nowodworskim — leży na Żuławach. Nazwa pada po raz pierwszy w 1333 roku, w przywileju dla sąsiedniego Ostaszewa, jako punkt graniczny; w niedzielę Laetare, 6 marca 1334 roku, wielki mistrz Luter z Brunszwiku wystawił wsi własny przywilej, nadając Gerkemu i Hartwigowi 60 włók na prawie chełmińskim. W tym samym przywileju tutejszemu kościołowi parafialnemu i jego plebanowi nadano cztery włóki. Do 1920 roku wieś należała do powiatu malborskiego w prowincji Prusy Zachodnie (rejencja gdańska), w latach 1920–1939 do Wolnego Miasta Gdańska — powiatu Wielkie Żuławy z siedzibą w Nowym Dworze Gdańskim. W latach 1939–1945 Jeziernik należał do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Zachowany ceglany kościół świętego Jerzego, o murach z XIV wieku, jest dawną farą katolicką. W 1637 roku kościół w Jezierniku opisano jako budowlę z litego muru, z wieżą wymagającą naprawy. W zapisie z 1647 roku uściślono, że dzwonnica była murowana od dołu, a jej górna część zbita z desek. W XVII wieku Jeziernik miał własnego plebana, który bywał zarazem duszpasterzem Ostaszewa; pod koniec stulecia pleban przeniósł się do Ostaszewa i odtąd zarządzał Jeziernikiem stamtąd, jako kościołem złączonym. W Ostaszewie kościół katolicki miał swoją filię w Jezierniku; dziś jest to rzymskokatolicki kościół filialny pod wezwaniem świętego Jerzego. W 1832 roku przełożono dach zakrystii i część połaci północnej mnichem i mniszką, co kosztowało około 750 talarów, a w 1…