4. po Wielkanocy

# 4. po Wielkanocy # Zrodlo: https://youtu.be/lnrz1FYCWQw # Data nabozenstwa: 2025-05-18

Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Muzyka "Śpiewajcie Panu pieśń nową, bo cuda uczynił". Te słowa znajdujemy w psalmie 98. To słowo, które ma nas prowadzić przez dzisiejszą niedzielę, czwartą po Wielkanocy, zwaną "kantate", czyli "Śpiewajcie". Czwarta niedziela po Wielkiej Nocy w naszym kościele poświęcona jest muzyce kościelnej, to święto muzyków kościelnych, organistów, dyrygentów chórów, kantorów, kompozytorów i chórzystów. Tych wszystkich, którzy w ten sposób świętają. wysławiają Boga śpiewem, muzyką i całym swoim życiem.

Witam Was wszystkich zgromadzonych dzisiaj w Kościele. Pozwólcie, w sposób szczególny przywitam naszą organistkę, panę Marlenę Neć, która nas prowadzi w śpiewie. Życzymy w kantatę tę niedzielę Bożego błogosławieństwa i radości z tego, że zasiada Pani za kontunuarem w naszym Kościele. Witam wszystkich i zapraszam do śpiewu Was gromadzonych w Kościele, tych, którzy łącą się z nami przez internetową transmisję. Niech nasz śpiew dzisiaj będzie świadectwem naszej wiary i tego wszystkiego, co Pan Bóg nam daje.

Zaśpiewajmy pieśń 641. Dziękuję. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż W imię Twojej nocy Za siłę i poświęciła W imię Twojej nocy W imię Obrudzie z Tobą Zdjęcia i montaż Co za mnie moc obawą I wadziście mój głowy chłop Co prawie wierdził szłony Bo na ciebie biały młodzy są A ryje zaśrpiony A ryje zaśrpiony Piosenka Zdjęcia i montaż Śpiewajcie Panu pieśń nową, Alleluja. Alleluja, Alleluja. Prawica i Jego święte ramię przyniosły Mu zwycięstwo. Aleluja! Aleluja! Wznoście Panu okrzyki radosne wszystkie ziemie.

Alleluja! Wysyjcie się, wysyjcie się, bichajcie! Alleluja! Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak bym od początku jak jest, jak będzie, a wieki wieków. Amen. Kyrie eleison, ale urej. Kriste eleison, ale urej. Kyrie eleison, ale za Bóg. Chwała Bogu na wysokościach, Na wysokościach Bogu cześć i pięknie łasce chłopiego. Pana Pana Pana I pokój już bez przerwy trwa, Aś wszelka są z końce wyma. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie nasz Boże, Stwórco niebios i ziemi, Tobie chwałę i cześć oddają wszystkie Twoje dzieła.

Nie dopuść, byśmy pośród Twojego stworzenia niemymi pozostali, Uczyń z naszego życia pieśń chwały o Twojej przedziwnej mocy i dobroci. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Muzyka Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Wsłuchajmy się w słowa Pisma Świętego. W Starym Testamencie znajdujemy fragment z pierwszej Księgi Samuela, gdzie w szesnastym rozdziale od czternastego do dwudziestego trzeciego wiersza tak jest napisane. A gdy Duch Pana odstąpił od Saula, opanował go zły duch posłany przez Pana.

Wtedy słudzy Saula zwrócili się do Niego. Opanował Cię zły duch posłany od Boga. Powiedz proszę nasz Panie swoim sługom, którzy są przy Tobie, by poszukali człowieka umiejącego grać na liże. Gdy zły duch od Boga będzie nad tobą, to on zagra i będzie ci lepiej. Rozkazał więc Saul swoim sługom, poszukajcie mi proszę człowieka, który dobrze gra i przyprowadźcie go do mnie. Wtedy jeden ze sług powiedział, widziałem u Jessego Betlejemity syna, który zna się na grze. Przy tym jest to dzielny i waleczny wojownik, wymowny i wielkiej urody, a Pan jest z nim.

Saul wyprawił więc swoich posłańców do Jessego z poleceniem, przyślij do mnie Dawida, Twojego syna, który jest przy owcach. Wtedy Jesse wziął osła, chleb, bukła gwina i jedno koźlątko i posłał to Saulowi przez Dawida swojego syna. Dawid przybył do Saula i z nim przebywał. Saul polubił go tak bardzo, że Dawid został jego giermkiem. Następnie Saul posłał do Jezego wiadomość, proszę niech Dawid pozostanie u mnie, ponieważ mi się spodobał. A gdy duch zesłany przez Boga opanowywał Saula, Dawid brał lirę i grał.

Przynosiło to ulgę Saulowi i było mu lepiej, a zły duch od niego odchodził. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Natomiast słowo Ewangelii znajdujemy dziś u Ewangelisty Łukasza w XIX rozdziale od 37 do 40 wiersza. A kiedy Jezus zbliżał się już do podnóża Góry Oliwnej, całe gromady uczniów zaczęły donośnym głosem z radością wielbić Boga za wszystkie cuda, jakie widzieli, wołając, błogosławiony Król, który przychodzi w imię Pana, pokój w niebie i chwała na wysokościach. Wtedy niektórzy z faryzeuszy z tłumu odezwali się do niego, nauczycielu, upomnij swoich uczniów.

Odpowiedział im, mówię wam, jeżeli oni zamilkną, kamienie wołać będą. Tyle słów Pisma Świętego. Chwała Tobie, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem chciejmy dać świadectwo naszej wiary, a dajmy je w słowach apostolskiego wyznania wiary. Modlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion.

Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy, zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Zabotni chłopcy wierdził, O wieczorem do mojej wierdził, A szanek w serce rodził się, Niech się na oscy święte mnie, Zdjęcia Zabrawa mojej kwi, Niebiennej kadry śniepowej, I w tym razie do Jejuszy.

Za całej prawo moje siły, I wież mi moich lat wiewiód, Przewodnicząca. Abych w Polsce złe złożyli, Zważenia wszystkie wiele mógł, Iż nie ma ze mną cały świat, I chłopem Boże wierni rach. Daj, błędnie drogi, odbierniowi, Zawę, chwilu, obawę, ten, Że żołkwych, kłóczkom, żołki, A sami leży swój szale, ZANG EN MUZIEK Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W dziejach apostolskich w rozdziale 16, w wierszach od 23 do 34 znajdujemy takie słowa.

Gdy wymierzyli im wiele razów, wtrącili ich do więzienia i nakazali strażnikowi, aby dobrze ich strzegł. Po trzymaniu takiego rozkazu wrzucił ich do wewnętrznego lochu, a nogi zakuł im w dyby. O północy Paweł i Sylas, modląc się, śpiewali hymny Bogu, a więźniowie im się przysłuchiwali. Nagle powstało tak silne trzęsienie ziemi, że zachwiały się fundamenty więzienia. Natychmiast też otworzyły się wszystkie drzwi i ze wszystkich opadły kajdany. Gdy strażnik się przebudził i zobaczył drzwi więzienia otwarte, wyciągnął miecz i chciał się zabić.

Sądził bowiem, że więźniowie uciekli. Wówczas Paweł krzyknął na cały głos, nie czyń sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy. Zażądał więc światła, skoczył do lochu i przypadł drżący do stóp Pawła i Sylasa. A gdy ich wyprowadził na zewnątrz, powiedział, panowie, co mam czynić, abym został zbawiony? Odpowiedzieli mu, uwierz w Pana Jezusa, a będzie zbawiony Ty i Twój dom. Następnie Jemu i wszystkim Jego domownikom opowiedzieli naukę Pana. Przyjął ich więc tej godziny w nocy, obmył rany i natychmiast został ochrzczony wraz z całym swoim domem.

Wprowadził ich również do swego mieszkania, zastawił stół i wraz z całym domem cieszył się bardzo, że uwierzył w Boga. Daj, abyśmy nie musieli przeżywać takich dramatycznych chwil, aby wierzyć w Ciebie. Daj, abyśmy trwali w wierze, która stała nam przekazana i daj, abyśmy nieśli ją dalej. Amen. Drogi zborze, siostry i bracia, zgromadzeni w Kościele i ci, którzy łączycie się z nami poprzez internetową transmisję. Czwarta niedziela po Wielkiej Nocy od lat w naszym Kościele, w naszej tradycji przeżywana jest jako święto muzyki kościelnej.

Niedziela Cantate. Zwyczajowo w tę niedzielę w wielu miejscach odbywają się zjazdy chórów parafialnych w danej diecezji, w danym regionie kościelnym. Dzisiaj przeżywamy to święto jako społeczność parafialna, a za tydzień w naszym Kościele będziemy przeżywać to właśnie wielkie święto. Diecezjalny zjazd chórów, który połączy naszą diecezjalną społeczność we wspólnym śpiewie i w śpiewie poszczególnych siedmiu zespołów. Niedziela Cantate to nie tylko chóry, to święto muzyki kościelnej per se, ale także wszystkich muzyków, twórców, ale i nas, użytkowników muzyki.

Tych wszystkich, dla których muzyka ma ogromne znaczenie, pozwala im otworzyć się na wrażliwość, budzi emocje i podpowiada często, w jakim kierunku należy podążać. Dziękujemy więc Bogu dzisiaj za wszystkich muzyków kościelnych, tych, którzy żyją dzisiaj i tych, którzy przed laty tworzyli wspaniałą muzykę. Wystarczy tylko przypomnieć, że naszymi współwyznawcami, wspaniałymi kompozytorami byli chociażby Jan Sebastian Bach, Gork Fryderyk Händel czy Johann Pachelbel. Moglibyśmy wymieniać długą paletę tych, którzy z ewangelickiej wiary czerpali inspirację do takiego, a nie innego rozumienia świata, i przelewania tego na nuty, na dźwięki.

Ale muzyka kościelna to coś znacznie starszego niż reformacja, czy niż śpiew gregoriański obecny średniowieczu. Dzisiejszy biblijny tekst pokazuje nam, że śpiew obecny był od samego początku trwania chrześcijańskiego kościoła. A świadectwo Starego Testamentu, jak chociażby dzisiejszy biblijny tekst, pokazują nam, jak wielką rolę odgrywała muzyka w dziejach ludu wybranego. To nie tylko Dawid, autor psalmów, ale cały łańcuch ludzi, którzy śpiewali różnego rodzaju pieśni, hymny, w sposób szczególny psalmy.

Psał też przypisywany Dawidowi składający się ze 150 utworów, jak wiemy, nawet w połowie nie pochodzi od Wielkiego Króla. To świadectwo wiary pokoleń, które tworzyły różnego rodzaju pieśni, także pieśni pielgrzymkowe, wiersze, które później były odtwarzane. Nie pozostały po nich nuty. Trudno jest wręcz przypuszczać, jak śpiewano te psalmy 2,5 tysiąca lat temu czy 3 tysiące lat temu. Ale śpiewano i przekazywano to, że wiara może wyrażać się również i w sposób szczególny poprzez śpiew. Paweł, wychowany w żydowskich tradycjach, znakomicie wykształcony Żyd, korzystał z całego zasobu tradycji wiary.

Nawrócił się, albo dokładniej mówiąc został nawrócony pod Damaszkiem i podjął się później dzieła misji, stając się apostołem pogan. Fragment dzieł apostolskich stanowi część tej księgi opisujących główne podróże apostoła Pawła, zwane podróżami misyjnymi, dokładnie trzema podróżami misyjnymi apostoła Pawła. Mamy więc wątek podróży, drogi do Europy, opis działalności misyjnej Pawła w Heladzie, następnie powrót do Antiochi i kolejne podróże. I ostatnia podróż między Grecją i Azją Mniejszą, wreszcie pożegnanie Pawła z jego misjami.

W ramach opisu działalności Pawła w Heladzie w Grecji dzieje apostolskie przedstawiało nam również pobyt jego i Sylasa w niejakiej Filipii, a także później Tesalonice, Berei, Atenach i wreszcie Koryncie, gdzie według wschodniej tradycji Sylas, zwany również Sylwanem, został biskupem Koryncy. Mamy więc historię. Wrzucenie Pawła i Sylasa do wewnętrznego lochu. Następnie obraz, który ma nas poruszyć, to trzęsące się fundamenty, otwierające się drzwi, uwojnione dyby, strażnik, który wchodzi do lochu, To wszystko, ta symbolika nawiązuje do Wielkiej Nocy, do zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

Jego złożenie w grobie, następnie odwalenie wielkiego kamienia, wejście kobiet od środka. Nawiązanie do męki Jezusa poprzez biczowanie, więzienie i reakcja owego strażnika, to wszystko nawiązuje do dziejów Jezusa i Jego śmierci. Dzieje apostolskie stały przecież napisane przez Łukasza, tego samego, który napisał jedną z Ewangelii. Pisał ją nie dla Żydów, ale właśnie dla Greków, dla całego Imperium Romanu. Chciał pokazać, że ten Jezus, który umarł i zmartwychwstał, jest faktycznie Panem całego świata, a Ewangelia o Nim powinna być niesiona wszystkim narodom, a Jego doświadczenie zmartwychwstania ma być odtwarzane w doświadczeniu życia ludzi wiary.

Tak więc w tym tekście dzisiejszym wcale nie chodzi o śpiew, o te nocne śpiewanie, bo nie ma żadnego świadectwa o tym, że śpiew hymnów wywołał trzęsienie ziemi czy nagle inne cuda. Słyszymy, nagle powstało tak silne trzęsienie ziemi. To Boża ingerencja w nasze życie. Uwolnienie nas z naszych więzów, z naszych dyb, ciężarów, które przygniatają nas wprost do ziemi. każdego w inny, niepowtarzalny sposób. Jak wyjść z tej sytuacji? Czy ta sytuacja egzystencjalna, która nam się przydarza, powinna zabić w nas siłę ducha, wiarę, czy wręcz odwrotnie?

Łukasz opowiada nam, jak Paweł i Sylas zareagowali na śmiertelne niebezpieczeństwo. Wskazuje ich stan ducha i głęboką wiarę w to, że pomimo tego, że jak czytamy, dostali wiele razów, dostali ubiczowani niczym Jezus. Pomimo tego doświadczenia bólu, ograniczenia wolności, czyli więzienia i jeszcze spętania ich w dyby, oni potrafią składać świadectwo o Jezusie. Śpiewają przecież nie tylko dla siebie, ale dla innych. Co mogli śpiewać? Prawdopodobnie psalmy. Prawdopodobnie po grecku. Bardzo prawdopodobnie nie po hebrajsku, tylko właśnie w tym języku, w którym mieli zrozumieć ich tam zgromadzeni inni więźniowie.

I następuje cud. Drzwi zostają otwarte. Wszyscy jednak zostają. Tworzą wspólnotę skoncentrowaną na nauczaniu Pawła, na ich świadectwie. Pomimo możliwości ucieczki są dalej tam. Ich więzy zostały z nich zdjęte z powodu świadectwa wiary, z powodu przeżycia. To nie oni nagle stają się niewolnymi, ale strażnik, który widząc swoją sytuację, swoją egzystencję chce odebrać sobie życie. Pyta więc w końcu ich, panowie, co mam czynić, abym został zbawiony? Tak oddaje to nasze tłumaczenie, ale owo słowo zbawienie w tym kontekście możemy rozumieć również jako uratowany albo uzdrowiony.

Co mogę uczynić, aby moje życie stało się całkiem inne? Co mogę uczynić, aby moje życie stało się całkiem inne? I pada odpowiedź. Uwierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony Ty i Twój dom. Wiara w Jezusa da Ci nową perspektywę, nowe spojrzenie na świat. Nie tylko Tobie, ale całej Twojej rodzinie, wspólnocie. Łukasz prowadzi nas dalej. Ukazuje umycie ran apostoła i późniejszego biskupa, który to kontekst jest wstępem do chrztu. Następuje nauczanie, które poprzedza chrzest i później dostaje ochrzczony cały dom owego bezimiennego strażnika.

To jest świadectwo, które pokazuje nam rolę chrztu. Chrztu bezwarunkowego, adresowanego do każdego człowieka, również do niemowląt i dzieci. Ochrzczony został strażnik wraz z całym jego domem. Najpierw było zwiastowane słowo i później chrzest dla tych, którzy słuchali i tych, którzy poprzez tych, którzy słuchali zostali włączeni w społeczność Kościoła. I ostatni wiersz mówi nam o zaproszeniu do stołu. Nie odnajdujemy tutaj mowy o sprawowaniu Komunii Świętej, Sakramentu Ołtarza czy Eucharystii. Ale wiemy, że Eucharystia to radość.

A czytamy, zastawił stół i wraz z całym domem cieszył się bardzo. Radość, dziękczynienie jest ich udziałem. Tworzy się społeczność stołu pańskiego. Spotkanie wokół stołu, zwiastowanie więc, chrzest i owa społeczność. To, co później reformacja nazwie prawdziwymi znamionami Kościoła. Nota Ekklesiae. Zwiastowanie słowa i udzielanie sakramentów. To działo się już wtedy tam, przed laty. Gdy Bóg wyrwał tych dwóch z beznadziejnej sytuacji, z ciemności lochu, a historia kończy się na obmyciu i uczcie wraz z wszystkimi mieszkańcami domu strażnika.

Historia więc ukazuje nam alegorycznie, symbolicznie nawiązanie do śmierci Zmartwychwstania Jezusa. To, co doświadczał On wtedy Wielki Czwartek, Wielki Piątek, my możemy doświadczać w swoim życiu. Tak jak fizyczne doświadczenia tych dwóch mężów bożych, Pawła i Sylasa, są obrazem duchowych przeżyć człowieka. I ten trzeci strażnik, który przeżywa nawrócenie on i cały jego dom. Ten, który chciał odebrać sobie życie, który znalazł się na krańcu swojej wytrzymałości, w ciągu kilku godzin odzyskuje sens i głębie życia.

Słuchanie się w Boże Słowo sprawia, że cały jego dom raduje się przy stole i otrzymuje zbawienie. Śpiew, muzyka, doświadczenie kontaktu ze sztuką może być taką iskierką, takim momentem, który zmieni nasze życie, nasze postrzeganie rzeczywistości. Paweł i Sylas, gdyby poszli spać wtedy w noc o północy, prawdopodobnie następnego dnia obudziliby się znowu w dybach i wszyscy wraz z nimi. Ich wiara niosła ich i zmieniła dzieje tak wielu. Ta historia zaczyna się wręcz więc od modlitwy wyrażonej śpiewem i kończy się nie w więzieniu, nie mrocznym przebudzeniem, ale na radości zbawienia w czyimś domu.

Odnajdujmy, drodzy, w naszych doświadczeniach, w przeżyciach estetycznych, muzycznych, artystycznych, takie impulsy, by móc zmieniać świat. Amen. Drogi zborze, w cyklu modlitw dzisiaj sięgamy naszą modlitwą do Elbląga. Parafia w Elblągu obejmuje zasięgiem zachodnią część województwa warmińsko-mazurskiego i wschodnią część naszego województwa pomorskiego. Jest tutaj sporo terenów rolniczych o niewielkim uprzemysłowieniu. Do parafii należy również filiał w Mikołajkach Pomorskich, a cała społeczność liczy 90 osób.

Proboszczem parafii jest ksiądz Marcin Pilch. Parafia w 2022 roku odzyskała po 75 latach swój dawny kościół w Elblągu, który wspólnie wtedy poświęciliśmy. Powstańmy teraz i módlmy się o naszych współwyznawców w Elblągu. Łaskawy nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za społeczność naszych braci i sióstr w Elblągu. Dziękujemy wraz z nimi Bogu, że po wielu latach znowu mogą się modlić w odzyskanym Kościele. Dziękujemy Bogu, że oni codziennie doświadczają Jego wsparcia i pomocy w elbląskiej społeczności. Dziękujemy za wszystkich, którzy tworzą i wspierają lokalny spór.

Prosimy Cię Panie o prowadzenie i Twoją moc, Amen. Usiądźcie drodzy. Społeczności ZBORU podaję ogłoszenia. W miniony wtorek 13 maja odbyła się uroczystość zamknięcia punktu pomocy Ukrainie w Gdańsku. Przez 3 lata Fundacja Światowej Federacji Luterańskiej wspólnie z naszą diecezją prowadziła pomoc dla mieszkańców z terenów, którzy przybyli do nas zagrożeni wojną. W sumie dzięki pomocy Światowej Federacji Luterańskiej Dotarliśmy do ponad 20 tysięcy osób, a łączna wartość pomocy tam przekazanej przekroczyła wartość 38 milionów złotych.

We wtorek wspólnie dziękowaliśmy sobie za to doświadczenie. A teraz to, co przed nami. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynna jest biblioteka Etos. Zapraszamy do punktu kancelaryjnego. Prosimy o odbieranie zwiastuna ewangelickiego. Można go również nabyć w wolnej sprzedaży. Jutro w Wiśle będę brał udział w pogrzebie świętej pamięci biskupa Janusza Jaguckiego, zwierzchnika kościoła w latach 2001-2010. Wcześniej przez 30 lat ksiądz biskup Janusz Jagucki służył na Mazurach w parafii w Giżycku.

Syn odwybrał go biskupem kościoła. Służbę tę pełnił do 2010 roku. Jutro w poniedziałek pożegnamy go w Wiśle wraz z całym Kościołem. We wtorek o godzinie 18 spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. W środę o godzinie 17.30 próba chóru parafialnego tutaj w Kościele. W czwartek o 18:00 godzina biblijna online, a w piątek lekcje religijne. Za tydzień, tak jak już to wspomniałem w kazaniu, za tydzień w niedzielę wielkie święto naszej parafii i całej diecezji, czyli diecezjalny zjazd chórów. Nabożeństwo o godzinie 10, następnie występy siedmiu chórów z terenu diecezji w wylosowanej kolejności.

Tego dnia nie będzie szkółki niedzielnej, sali Debory ani innych punktów obecnych w naszym kraju. Bardzo Was prosimy o przybycie na nabożeństwo i później pozostanie do godziny 13 na 37. Zjeździe Chórów Diecezji Pomorsko-Wielkopolskiej. Również w następną niedzielę o godzinie 18 w naszym kościele odbędzie się koncert churalny w ramach festiwalu Mundus Cantat. To festiwal Sopocki od wielu lat zespołów chóralnych, u nas w Kościele w przyszłą niedzielę 18.00 chór męski oraz chór dziecięcy z Korei Południowej.

31 maja zaś zapraszamy dzieci i młodzież w ramach Dnia Dziecka na spływ kajakowy rodzinny. Tyle jest drodzy naszych parafialnych ogłoszeń. Podziękujmy teraz Bogu za drogę i służbę biskupa Kościoła śp. ks. Janusza Jagódzkiego. Błoskawy nasz Panie i Boże, chcemy w tej chwili podziękować Ci za służbę i drogę naszego biskupa. Świętej pamięci księdza Janusza Jaguckiego, który swoją pracą na Mazurach, a później jako biskup w Warszawie składał świadectwo swej wiary i swej wierności Kościołowi. Dziękujemy Ci za Jego drogę i życie, za to, co dał Kościołowi i swoim bliskim.

Prosimy Cię, byś błogosławił swemu Kościołowi. Powoływał w tej służbie, służbie duchownych i biskupów, Ludzi, którzy chcą nieść Twoje słowo i życiem składać świadectwo. Dziękujemy Ci za drogę naszego biskupa i prosimy Cię, daj, abyśmy byli zawsze wdzięczni za to, co Ty nam dajesz w naszym życiu i kogo spotykamy na naszych drogach. Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Wielkie dziękuję. Gdy ludzko do nas serca rózce wękali, Obych głos w jego stan objawia się nad nami.

Ono sądę Cię Panu O więc jest Słonem Gą Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zangy wytrzymał Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Stajmy teraz przed Bogiem, który jest Panem naszych serc i sumień. Otwórzmy je. Odnieśmy swoją historię do tego, co słyszeliśmy o strażniku, o Pawle i Sylasie. Czy my w chwilach próby, trudu potrafimy przyjąć taką postawę? Czy raczej zwątpienie i uznanie granic naszych możliwości? Czy podejmujemy wyzwania? Czy potrafimy szczerze składać świadectwo naszej wiary?

Jeśli cokolwiek w tej drodze pominęliśmy, przyznajmy się do tego. Przyznajmy się do naszych grzechów, naszych błędów i spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu tak się modląc. Wszechmogący Boże, Miłosierny Ojcze. Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj dzisiaj stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa, Jego Kościoła Świętego. Zastłuję wszystkim łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Ona, mój Luchy, Boca, i Luchy Światą, niechaj się sercu, bym Błogę, w swoich grób przybadaj.

Zdjęcia i montaż Pochrót ziwa, dojrów oszlicie równa, swojej Ojcu, Cięśla, dojrwie. Pochrót ziwa, dojrów oszlicie, Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Pan niech będzie z wami, znieście swe serca, znośnijmy do Pana, Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Jezu, Jezu, Jezu. Za prawdę godną i słuszną, Sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, Abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, we spół z aniołami, zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci. Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu.

Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a gronawinne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromaź nas jedno z wybranymi Twymi. prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło, Panie.

Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakaj my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękował, przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc Bierzcie, jestcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to częściej lekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dzięki za oglądanie! Boże Ojcze nasz Niwiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Prze Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Muzyka Muzyka Dzień dobry. Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy teraz nasze serca i myśli do Boga i mutlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Twojego Syna. Prosimy Cię o spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Boże wieczności, zaprawdę święte jest imię Twoje, godne czci i najwyższej chwały. Dzieła rąk Twoich niebiosa i ziemia, które stworzyłeś, wszystko co żyje, głosi wielkość Twoją.

Dziękujemy Ci, Panie, że zlitywałeś nad nami i w Jezusie Chrystusie okazałeś nam swoje ojcowskie serce. Dlatego pragniemy głosić Ukrzyżowanego, śpiewać na Jego cześć, składać świadectwo dobroci i łasce Twojej i oczekiwać dnia, w którym przed Twoim obliczem wieczności połączą się nasze głosy ze śpiewem aniołów w psalmie uwielbienia. Boże, dziękujemy Ci za nasze chóry kościelne, za twórców muzyki kościelnej, organistów i dyrygentów. Napełnij ich Duchem Świętym, aby służyli Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu wiecznemu.

Bogosław nas i Ojczyznę naszą. Daj, Panie, byśmy składali nasze świadectwo przynależności do tego państwa, w którym żyjemy, poprzez to, że jesteśmy Jego obywatelami i bierzemy udział w tym, co do nas należy. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla Kościoła i nauczycieli Słowa Twego. Dzisiaj w sposób szczególny, Panie, jesteśmy z tymi, którzy są słabi. Prosimy Cię o wsparcie dla naszej chorej parafianki. Otocz ją mocą, opieką i daj, by w Tobie znalazła oparcie. Prosimy Cię także za osobę oczekującą operacji.

Daj Panie, by w Twoim Słowie odnalazła moc. Błogosław tym, którzy są z nią w tych trudnych chwilach. Bądź Panie z nami wszystkimi. z naszą parafialną społecznością. Miej w opiece nasze domy i nasze zakłady pracy. A w sposób szczególny chcemy Cię prosić o Twoje błogosławieństwo dla przyszłej niedzieli, dla zjazdu chórów, Dziękujemy Ci za te przygotowania, za ten czas i daj byśmy tutaj wspólnym głosem potrafili Ciebie wielbić i dziękować Ci za wspólnotę, którą wokół Twego śpiewu będziemy tworzyć. Miej nas, Panie, w swoje opiece prowadź z mocą.

Niech wszyscy wielbią Cię i chwalą śpiewem, słowem, życiem. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Amen. Zdjęcia i montaż Gdy się skalał Pan Boś, Dzień i Panu róz, Nareszcie odpędniec ruch, Gdy się cieszył z niech radący Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone.

Muzyka