Strumienie wody żywej — Jezus w święto namiotów
„Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i niech pije. Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza."
Ewangelia św. Jana 7,37–39
Biblia Warszawska
**37** A w ostatnim, wielkim dniu święta stanął Jezus i głośno zawołał: Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. **38** Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. **39** A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony.
- Niedziela Exaudi przygotowuje Kościół na Zesłanie Ducha Świętego — pomost między Wniebowstąpieniem a Pięćdziesiątnicą.
- Święto namiotów było dla Izraela świętem pielgrzymkowym, dziękczynnym i wodnym — kapłani czerpali wodę z sadzawki Syloe i siedmiokrotnie obchodzili ołtarz, by wylać ją na ziemię.
- W ósmym, najuroczystszym dniu święta Jezus wystąpił publicznie i odniósł symbolikę wody do siebie — to On jest źródłem oczyszczenia, mądrości i życia.
- Woda u Jana to obraz Ducha Świętego — daru, który zostaje wylany dopiero po uwielbieniu Jezusa, czyli po Jego wniebowstąpieniu.
- Obietnica „strumieni wody żywej" nie dotyczy tylko apostołów, lecz każdego wierzącego — to fundament tożsamości Kościoła jako wspólnoty Ducha, a nie tylko organizacji.
- Kościół rozpoznaje obecność Ducha w czterech miejscach: zwiastowanym Słowie, modlitwie, śpiewie i sakramencie.
O czym mówił pastor
Szósta niedziela po Wielkanocy, zwana Exaudi, jest niedzielą oczekiwania. Stoi pomiędzy świętem Wniebowstąpienia Pańskiego, które Kościół przeżywał w czwartek, a zbliżającą się Pięćdziesiątnicą — Zesłaniem Ducha Świętego. To czas, w którym wspólnota wierzących wsłuchuje się w ostatnie ziemskie słowa Jezusa skierowane do uczniów oraz w obietnicę Pocieszyciela. Kazalny fragment z siódmego rozdziału Ewangelii Janowej trafia w samo serce tego oczekiwania, bo sam Jezus prorokuje w nim o darze Ducha, który ma nadejść.
Scena rozgrywa się podczas żydowskiego święta namiotów — jednego z trzech wielkich świąt pielgrzymkowych Izraela. Lud przybywał wówczas do Jerozolimy, nocował w szałasach zbudowanych z gałęzi, wspominając wędrówkę przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Było to święto radosne, niemal ludyczne, łączące wdzięczność za zakończone zbiory wina z pamięcią o Bożej opiece w drodze. Można je porównać do chrześcijańskiego dziękczynnego święta żniw — z tą różnicą, że obchodzono je przez siedem dni, a z czasem dodano jeszcze ósmy, najbardziej uroczysty.
Centralnym rytuałem tego święta była procesja do sadzawki Syloe. Kapłani czerpali stamtąd wodę do srebrnego dzbana i uroczyście zanosili ją do świątyni. Tam, przy ołtarzu, siedmiokrotnie obchodzili go z wodą — siódemka była dla Izraela liczbą świętą, znaną z dzieła stworzenia. W kulminacyjnym momencie kapłan wstępował na podwyższenie i wylewał wodę na ziemię. Ludzie towarzyszyli temu trzymając w prawej ręce gałązki palm, a w lewej cytryny — owoc symbolizujący żniwa, ale też owoc, który znakomicie trzyma w sobie wodę. Cała Jerozolima żyła wówczas symboliką wody: oczyszczenia, mądrości, życia.
I właśnie w tym kulminacyjnym, ósmym dniu, kiedy obchody już dobiegały końca i ludzie zaczynali rozchodzić się do swoich domostw, Jezus wystąpił publicznie i zawołał głośno: „Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije". To nie był przypadkowy moment ani przypadkowa metafora. Jezus świadomie odniósł do siebie całą symbolikę wody zapisaną w księgach Pierwszego Przymierza — wody, która oczyszcza z grzechu, wody Syloe uzdrawiającej chorych, proroctw Zachariasza i Ezechiela o strumieniach wody żywej, które wypłyną ze świątyni. Świątynia była dla Izraela centralnym punktem ziemi — wierzono, że tam właśnie Abraham wyprowadził Izaaka na górę Moria i tam Bóg wyzwolił go z najstraszniejszego z zadań. To miejsce nadziei, miejsce ratunku w sytuacjach po ludzku beznadziejnych.
Jezus mówi o pragnieniu, które jest najbardziej elementarne. Bez jedzenia człowiek wytrzyma kilka, a nawet kilkanaście dni. Bez wody, zwłaszcza w klimacie Palestyny, nie przeżyje. Woda jest warunkiem życia, budowania, myślenia, mieszkania. Kiedy więc Jezus odwołuje się do tego obrazu, nie używa pobożnej ozdoby, lecz mówi o czymś, czego brak oznacza śmierć. „Niech każdy, kto we mnie wierzy, pije" — to zaproszenie do źródła, bez którego życie duchowe po prostu nie istnieje.
Słuchacze rozumieli, że Jezus odwołuje się do proroctw mesjańskich. Woda w tradycji rabinicznej była też obrazem mądrości — a tu obwieszczona zostaje obecność tego, w którym mądrość Boża wciela się ostatecznie. Jan Ewangelista dodaje od siebie kluczowy komentarz: Jezus mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący, ponieważ Duch Święty nie był jeszcze dany — Jezus nie był jeszcze uwielbiony. Uwielbienie oznacza tu wniebowstąpienie, powrót Syna do sfery Ojca. Dopiero po tym akcie następuje wylanie Ducha w dzień Pięćdziesiątnicy.
Kaznodzieja podkreśla, że ta obietnica nie była zarezerwowana dla apostołów. Dotyczy każdej i każdego z wierzących. To właśnie sprawia, że Kościół nie jest tylko stowarzyszeniem, fundacją czy zarejestrowaną organizacją. Kościół to wspólnota świętych powołanych przez Chrystusa, skupionych wokół Jego krzyża, w której prawdziwie działa Duch Święty. Ten sam Duch, o którym Jezus mówił w święto namiotów. Życzenie kierowane do zboru brzmi prosto: by w codzienności i w świąteczny czas realnie odczuwać Jego obecność — gdy gromadzimy się w świątyni, gdy słyszymy zwiastowane Słowo, gdy się modlimy, gdy śpiewamy Bogu na chwałę i gdy przyjmujemy Jego dar w sakramencie. „Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza."
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Sola Fide 54% Tylko przez wiarę
Zbawienie przychodzi przez wiarę w Chrystusa — nie przez uczynki, zasługi, sakramenty same w sobie, ani modlitwę za pośrednictwem świętych.…
Rozwiń hasło → -
Wieczerza Pańska 54% In, cum, sub pane et vino
Sakrament Wieczerzy Pańskiej: realna obecność ciała i krwi Chrystusa w, z i pod chlebem i winem. Nie transsubstancjacja rzymska ani symbol Zwingli'ego.…
Rozwiń hasło → -
Chrzest 54% Wody, które nie są zwykłą wodą
Sakrament inicjacji do Kościoła. Włącza w Chrystusa (Rz 6), daje obietnicę odpuszczenia grzechów i życia wiecznego. Ważny dla dzieci i dorosłych.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 🟡 6. Niedziela po Wielkanocy – EXAUDI # Zrodlo: https://youtu.be/7CygHcjHmWM # Data nabozenstwa: 2021-05-16
Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wszystkie prawa zastrzeżone. KONIEC Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. A gdy ja będę wywyższony ponad ziemię, wszystkich do siebie pociągnę. Tym zapewnieniem naszego Pana Jezusa Chrystusa, zapisanym w Janowej Ewangelii, Witam Was drodzy wszystkich bardzo serdecznie w szóstą niedzielę po Wielkanocy, zwaną Exaun.
Cieszymy się, że ławki mogą być już bardziej zapełnione. Odczuwamy to, że jest nas więcej. Mamy w tej chwili limit 35 osób w Kościele. Ale w dalszym ciągu łączymy się w duchu z tymi, którzy... są przed monitorami swoich komputerów, telewizorów i w ten sposób przeżywają to nabożeństwo. Siostry i bracia w Chrystusie, witam Was wszystkich bardzo serdecznie. Zapraszam teraz do śpiewu pieśni numer 802. Nie ma. Kłóno moje, kłóno chłopany, myśl w celu nieprawie. Jestem twoje sercami, czuł im bardzo lepnie. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK że się brycie w życiu z wieku, co na ciebie nie zmija.
Zdecz na kłopotach stworzenia nożyczko swego szereg. Zdjęcia i montaż Słuchaj, Panie, głosu mego, gdy wołam Alleluja Zmiłuj się nademną i wysłuchaj mnie. Alleluja! Pan światłością moją i zbawieniem moim, Alleluja. Potuż bać się będę, Alleluja. Zdjęcia i montaż Pan ochroną życia mego, Alleluja! Któż mam się odlękać, Alleluja! Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak męło od początku, jak jest i jak będzie na wiek i wieków. Amen. Kyrie eleison, Paniec, miłuj się, Chryste, elejson, Chryste, snibuj się, Kekie elejson, Patrz, miłuj się Chwała Bogu na wysokościach, Na wysokościach Bogu cześć I dzięki łasce Jego Już tak nie może zupy nieść moc i protesta swego.
uchowowanie Twój miasta i pokój już bezczerpie trwa, baś rzeka się skończyła. Módlmy się. Wszechmogący Boże i Panie, obiecałeś przez Syna swojego, Jezusa Chrystusa, dać nam pocieszyciela, ducha życia i prawdy. Prosimy Cię, oświeć serca nasze światłem ducha swojego i utwierdź nas w poznaniu Ewangelii Twojego Syna. Wysłuchaj nas w Duchu Świętym, przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Amen. Na bożnym skupieniu i z uwagą wsłuchajmy się teraz w Słowo Boże wyznaczone na szóstą niedzielę po Wielkanocy.
Najpierw czytam słowa Starego Testamentu z księgi proroka Jeremiasza z 31 rozdziału. Oto idą dni, mówi Pan, że zabrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ich ująłem za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi egipskiej, które to przymierze oni zerwali, chociaż ja byłem ich panem, mówi Pan. Lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan. Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.
I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc, poznajcie Pana, gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich, mówi Pan». Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę. Tyle słów Starego Testamentu, a błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go, Alleluja. Alleluja, Alleluja. Alleluja. Słuchajmy się też słowa Nowego Testamentu, a słowa lekcji apostolskiej czytam z listu św. Pawła do Efezjan z trzeciego rozdziału. Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem, od którego wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi bierze swoje imię, by sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha Jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku.
żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości, zdołali pojąć ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość i wysokość i głębokość i mogli poznać miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą. Temu zaś, który według mocy działającej w nas potrafi daleko więcej uczynić ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy, temu niech będzie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia na wieki wieków.
Amen. Tyle słów lekcji apostolskiej, a Ty bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała na Tobie, Jesu Chryste. A teraz odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże. Wyznajmy wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga słowami apostolskiego wyznania wiary. Chwała na Tobie, Jesu Chryste. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jednego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion.
Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, Amen. Amen. Chodź iść, chodź iść, chodź iść, na swój obron, po ruchu, żeby chodź iść, w szesie mię twój. Słonijcie nam, Jezusa, Zdjęcia i montaż Wójta, Jezusa, jest na coś mój, bo położę po chłopce niepiększej niżsłów, to za trudno teższy Na moci wach nań Słodzie na Jezusa Odwiedź Ciężko nań Chwilę do Pana Chwilę do Pana Zbójdziej, Aby Zostań, wędzisz przyjałost!
Świętszą, jak po chłuszach swój Gniebie, lecz na drost! ZANG EN MUZIEK Muzyka Zdobacz, bojdzie Panie Krzysztofem bez dzień leczie rzesz, bo u mnie rozpośredź, mam się światło zbyt. Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego. Niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W dzisiejszą niedzielę chcemy rozważyć fragment Ewangelii św. Jana, zamieszczony w rozdziale 7 w wierszach od 37 do 39. W ostatnim zaś, najważniejszym dniu święta, Jezus stanął i zawołał.
Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i niech pije. Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. a powiedział to o duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy uwierzyli w Niego. Duch bowiem dotychczas nie był dany, gdyż Jezus nie został jeszcze uwielbiony. Prosimy Cię o nasz Panie i nasz Boże, o to, aby Twój Duch prawdziwie w nas mieszkał i by Duch Twój nas prowadził. Amen. Siostry i bracia w Panu, niedziela exaudii, którą przeżywamy, szósta niedziela po Wielkiej Nocy.
Przygotowuje nas na dzień zesłania Ducha Świętego. W czwartek przeżywaliśmy święto w niebowstąpienia Pańskiego, moment ostatecznego ziemskiego pożegnania zmartwychwstałego Jezusa z uczniami. Według świadectw Ewangelii mamy opisany ten dzień, gdy Jezus wierzył Idzie do nieba, żegna się z uczniami i zapewnia ich o tym, że wkrótce, niedługo nastąpi coś szczególnego, zesłanie Ducha Świętego. Dzisiejsza niedziela przygotowuje nas na to wydarzenie, o którym Jezus również prorokował w tekście, który dzisiaj czytamy.
Święto, o którym przeczytaliśmy jako ostatni, najważniejszy dzień święta, to było święto namiotów. W tym podsumowaniu całotygodniowych obchodów, w tym najbardziej uroczystym dniu, Jezus przemówił i zawołał do wszystkich, którzy tam byli, jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i niech pije. W Ewangelii Janowej woda i jej symbolika są bardzo obecne, ale w tym momencie, w tym właśnie akapicie, w tym wierszu możemy powiedzieć, że ta metafora, symbolika wody osiąga kulminację. Święto namiotów to dla żydowskiej tożsamości był szczególny czas.
Kapłani czerpali wodę wówczas z symbolicznego źródła, ze źródła Siloe i później niosąc tą wodę siedmiokrotnie obchodzili ołtarz. Wiemy z innych świadectw Ewangelii, że święto namiotów było świętem pielgrzymkowym, gdy lud szedł do Jerozolimy, do świątyni, do miasta świętego i cieszył się. Było to święto ludowe, a wręcz ludyczne. Nawiązywano do doświadczenia, do okresu wędrówki ludu izraelskiego przez pustynię, aż do ziemi obiecanej. Było to również święto dziękczynienia, które moglibyśmy porównać do naszego dziękczynnego święta żniw, bowiem lud zgromadzony w namiotach w Jerozolimie, okolicach, cieszył się z zakończenia zbiorów wina i przeżywał dziękczynne święto zbiorów, święto żniw.
Okresu, gdy zakończono jakże ciężkie polowe prace. I wówczas w nawiązaniu do tych wszystkich symboli nocowano na zewnątrz, W szałasach zbudowanych na pędce, namiotach było na tyle ciepło, że wszyscy się dobrze bawili, ucztowali i świętowali wieczorami, a za dnia, przez te siedem dni, każdego dnia, brali udział w obchodach nawiązujących do symboliki wody. Była to uroczysta procesja odsadzawki syloe, gdzie pobierano wodę do dzbanka, uroczyście ją zanoszono do świątyni i co już słyszeliśmy, siedmiokrotnie tę wodę obnoszono wokół ołtarza.
Ludzie nieśli ze sobą gałązki, palmy, trzymając je w prawej ręce, a w drugiej ręce symbolicznie trzymano cytrynę, którą uważano wtedy za symbol właśnie żniw. Zobaczmy ten owoc, cytryna, owoc, który znakomicie zachowuje w sobie wodę, trzyma wodę. I w tym tłumie z tymi symbolami lud podążał od Siloe do świątyni jerozolimskiej. I gdy kapłan wykonał już owe czynności, obchodząc siedmiokrotnie, a jak wiemy, siedem było świętą liczbą dla Izraela, pojawiającą się po raz pierwszy podczas stworzenia. Sześć dni stworzenia i siódmy dzień odpoczynku.
I gdy dokonano tego symbolicznego aktu siedmiokrotnego okrążenia ołtarza, wtedy kapłan wchodził na podwyższenie i wylewał wodę na ziemię, używając do tego srebrnego lejka. Takie było siedem dni święta namiotów. Z czasem dodano do niego ósmy dzień, by zakończyć te obchody szczególnym przeżyciem. święto kończyło się. Ludzie rozchodzili się do swoich domostw wdzięczni za to, co otrzymali. I wtedy tego ósmego dnia, jak podają egzegeci, Na zakończenie Jezus wystąpił i nawiązał do całej symboliki wody zawartej w księgach pierwszego przymierza.
Jezus mówi o wodzie. O wodzie, która oczyszcza człowieka z grzechu. O wodzie, która ma szczególną moc. Bo wiemy z Janowej Ewangelii, że sadzawka syloe, była miejscem symbolicznym, miejscem oczyszczenia. W tym miejscu obecny był również Jezus. Mówi więc o czymś oczyszczającym. Nawiązuje do fragmentów prorockich prawdopodobnie, bo to też tylko nasze przypuszczenia, do księgi Zachariasza i księgi Ezechiela, gdzie czytamy, że strumienie wody żywej wypłyną ze świątyni. Świątynia była dla izraelskiej tożsamości centralnym punktem ziemi.
Wierzono, że to właśnie tam, gdzie kapłan podczas święta namiotów zlewał wodę, to właśnie tam w tym wiejscu miał Abraham, praojciec, założyciel narodu Izraelskiego. złożyć swego syna Izaaka na górze Moira. To to miejsce, gdzie stał ten ołtarz, gdzie Bóg wyzwolił Abrahama z tego strasznego zadania. To nawiązanie do najważniejszych wydarzeń tożsamościowych Izraela, skierowanych w kierunku pojęcia nadziei. Nadziei na rozwiązanie nierozwiązywanej sytuacji Abrahama, Nadziei na dojście do ziemi obiecanej poprzez przejście rzeki na drugą stronę wody.
Do symboliki syloe, miejsca oczyszczenia, gdzie ten, kto pierwszy wchodził, był uzdrawiany z choroby, która go dotknęła. Jezus mówi o różnych ludzkich pragnieniach. Pragnieniach, które każdego dnia muszą być wypełniane. Codziennie bowiem musimy pić. jesteśmy w stanie wyobrazić sobie, że kilka dni czy kilkanaście dni nawet nie będziemy jedli. Ale bez wody, szczególnie w takim klimacie jak tam w Palestynie, przeżycie jest niemożliwe. Woda daje życie, daje nadzieję na trwanie, budowanie się, odnajdywanie.
Budować, myśleć, mieszkać nie da się bez wody. I wtedy Jezus mówi, jeśli ktoś z Was spragnie, jeśli ktoś jest spragniony prawdziwie do głębi, niech przyjdzie do mnie. Niech każdy, kto we mnie wierzy, pije. Jezus mówi, że to On jest wypełnieniem pism odczytywanych w czasie święta namiotów. To On jest tym kamieniem węgielnym prawdziwej świątyni, nowej świątyni, gdzie nie będzie już składania ofiar, bo Jego ostatnia doskonała ofiara jest i będzie źródłem wody żywej. Izraelici tam zgromadzeni zrozumieli, że Jezus nawiązuje do proroct dotyczących czasów mesjańskich.
Że mówi o wodzie, którą również interpretowano jako mądrość, jako źródło mądrości. I mówi o duchu, który obecny jest również w proroctwach Starego Testamentu. Autor czwartej Ewangelii dodaje własny komentarz do Jezusowej wypowiedzi na temat ducha. Tego, którego zmartwychwstały udzieli wierzącym. Dzień. W tłumaczeniu Biblii Ekumenicznej tak zostały ujęte słowa Jana, jako komentarz do słów Jezusa. A powiedział to o duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy uwierzyli w Niego. Duch bowiem dotychczas nie był dany, gdyż Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
Uwielbienie Jezusa to dzień wniebowstąpienia, wstąpienia Jezusa do sfery Ojca, do Królestwa Niebiańskiego, o którym mówił, że nie jest z tego świata. I po tym akcie uwielbienia następuje wylanie Ducha Świętego. Jezus święto namiotów ukazuje swoją moc. Ukazuje kim prawdziwie jest, czyli pokazuje swoją tożsamość. Wpisaną głęboko połączył. W symbole, zwyczaje, rytuały Izraela. Ale zarazem całkowicie przekraczającą ten partykularny wymiar. Jezus jest przyszłością całego świata. Nie tylko Izraela. On jest źródłem prawdziwego życia, źródłem radości, mocy każdego człowieka.
który chce tylko otworzyć się na jego działanie. Mówi on o wierzących w Niego, wierzących, którzy przez działanie Ducha Świętego zostaną z Nim związani. Dzisiejsza niedziela przygotowuje więc nas na ten szczególny, trzeci co do doniosłości w historii chrześcijaństwa świąteczny dzień. Między Wielkim Piątkiem i Wielkanocą oraz Bożym Narodzeniem to trzecie z największych świąt. Podsumowanie, że to jest Półrocza Pana świątecznej drogi, od Betlejem aż po Jerozolimę, gdzie wylany zostanie Duch Święty. Bo święto ostatnie w tej części, czyli Trójcy Świętej, to już nasza chrześcijańska interpretacja obecności Boga w świecie.
A działanie Boga w tym ostatnim akcie szczególnym dzieje się właśnie w Dzień Zielonych Świąt, gdy apostołowie są zgromadzeni w tym właśnie miejscu, gdzie Jezus mówił o wylaniu Ducha Świętego w świętej Jerozolimie. Zauważmy, drodzy, że ta obietnica, o której mówi Jezus, nie dotyczy tylko apostołów. Ale tak jak tłumaczy to nam Jan, dotyczy każdej i każdego z nas. Powiedział to o duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy uwierzyli w Niego. To my, Kościół Chrystusowy, wierzący w Jego inkarnację, w Jego śmierć, zmartwychwstanie i w niebowstąpienie.
Wierzący w to, że On jest obecny w duchu wśród nas, wierzący. Że nie jesteśmy tylko stowarzyszeniem, zarejestrowanym towarzystwem, organizacją czy fundacją. Nie. My jesteśmy Kościołem, czyli wspólnotą świętych powołanych przez Chrystusa do bycia razem, skupionych wokół Jego krzyża i kościołem, w którym działa prawdziwie Duch Święty. Ten Duch, o którym Jezus mówił w święto namiotu w Jerozolimie. Życzę nam, drodzy, wszystkim, byśmy w codzienności i w świąteczny czas odczuwali to, że Duch jest prawdziwie obecny w Kościele.
Że czujemy Jego działanie, gdy jesteśmy zgromadzeni w świątyni podczas nabożeństwa. Gdy słyszymy zwiastowanie słowa. Gdy modlimy się. Gdy śpiewamy Bogu na chwałę. I gdy przyjmujemy Jego dar, jakim jest sakrament. Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. Amen. Módlmy się. łaskawy nasz Panie i dobry Boże to obiecałeś nam że ześlesz parakleta ducha pocieszyciela ducha prawdy tego który nas umocni i poprowadzi właśnie w prawdzie Prosimy Cię o Twoją obecność w Duchu Świętym w naszym Kościele.
Dlaćbyśmy odczuwali tę moc, tę siłę, tę realność. Wtedy, gdy się gromadzimy, wtedy, gdy Cię uwielbiamy. Wtedy, gdy Ty się nam sam w słowie i sakramencie ofiarowujesz. Amen. Dzięki za oglądanie! Drogi zboże, do przekazania mam ogłoszenia. W dniu wczorajszym w naszym kościele wpisaliśmy się w obchody Nocy Muzeów. Jest to akcja skierowana do obiektów zabytkowych, by pokazać je udostępnić publiczności. I również w dniu wczorajszym, w nawiązaniu do wieloletniej tradycji, powróciliśmy do tego, co jest już możliwe, co w zeszłym roku było jeszcze nieosiągalne.
Specjalnie na tę okazję została przygotowana ulotka o naszej parafii protestanci ewangelicy luteranie, parafia ewangelicko-augstburska Gdańsk-Gdynia-Sopot. Chciałbym podziękować Panu Krzysztofowi Tylickiemu za przygotowanie strony graficznej i treści księdzu Marcinowi Reisowi i również im oraz innym osobom, Panu Organiście, którzy wczoraj towarzyszyli osobom, które przyszły do naszego Kościoła. Wszystkim, którzy wzięli udział w Nocy Muzeów chciałbym bardzo serdecznie podziękować. Zapraszamy na najbliższe nabożeństwa, nabożeństwa świąteczne.
Święto zesłania Ducha Świętego, a za dwa tygodnie Święto Trójcy Świętej, podczas którego będzie miało miejsce wstąpienie nowych członków do naszego Kościoła, nowych osób. Cieszymy się z tego niezmiernie i polecamy tych, którzy przygotowują się do tego szczególnego, jakże ważnego aktu Bożej opiece. Zgodnie z decyzją Rady Parafialnej od przyszłej niedzieli przywracamy komunię świętą, która będzie udzielana każdej niedzieli według zasad określonych na czas pandemii, czyli podchodzimy do ołtarza pojedynczo z zachowaniem odległości i komunia będzie sprawowana poprzez intinctorium, czyli zamoczenie przez duchownego opłatka w winie komunijnym i podanie tego opłatka na rękę wiernego, który tę rękę wystawia.
Tu jest dyspenser. Chcemy od przyszłej niedzieli powrócić do praktyki każde nawożeństwo niedzielne z komunią świętą. Większość naszych pozostałych albo wszystkie nasze pozostałe działania w dalszym ciągu są realizowane w przestrzeni wirtualnej. Dlatego bardzo serdecznie zapraszamy do odwiedzania strony parafialnej www.sopot.luteranie.pl, gdzie znajdziemy wszystkie dokładne informacje do logowania się w na poszczególne spotkania. Chcemy w tym roku przeprowadzić remont dachu naszego kościoła. Kolejna instytucja, do której się zwracaliśmy, odmówiła nam dotacji.
Tym bardziej zwracamy się do Was drodzy jako Rada Parafialna o składanie ofiar na remont dachu naszego kościoła. Ofiary te można składać na listę przy stoisku kancelaryjnym albo też przez przelew na konto naszej parafii. Zapraszamy do stoiska z literaturą, gdzie można nabyć książki i wydawnictwa z zakresu teologii i duchowości ewangelickiej, jak także śpiewnik kościelny. Dzień dobry. Tyle jest drosy naszych parafialnych ogłoszeń. Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechajsze serca i myśli nasze.
Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Śpiewamy kolejną pieśń. Muzyka Wszelkie prawa zastrzeżone. Muzyka Doruszamy waję. Zatrany by, Mieszczu, babcie, waleje. Lecz to siłodem Swoje bezwikaj. Dzień. Muzyka Kraj na szemój, Jezus, nie mało złoń, ze mną złożyć dzieckiem kwańnym. Zdjęcia i montaż Zdrowia Cię, o Boże widzę Cię, Zadłucham Cię, bezkarnicznie szpię, Zdjęcia i montaż I niebojkojce Chodź mi odboczą Za tym życzą mnie Chodź mi odboczą Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię.
Amen. Zrozumieni, tak jak śpiewaliśmy w tej pieśni i my często uginamy się pod ciężarem, który niesiemy. Często ze drżeniem, z lękiem idziemy przez życie. Ale Chrystus jest tym, na którego barki możemy złożyć to, co na nas ciąży. Chrystus jest tym, który mówi, jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. Niech przyjdzie do mnie i pije. On daje nam łaskę odpuszczenia grzechów. Odpuszczenie grzechów, które wywalczył za nas w naszym imieniu na krzyżu Golgoty poprzez swoją śmierć. Poniósł ofiarę za nas.
abyśmy my mogli otrzymać łaskę Bożą, abyśmy mogli zrzucić z siebie ciężar, to co obciąża nasze sumienie, abyśmy mogli nasze winy złożyć na Niego. Dlatego chcemy Go wielbić, dlatego chcemy Go chwalić, chcemy Mu dziękować. A przede wszystkim chcemy z ufnością wołać do Boga o to, aby zmiłował się nad nami, aby odpuścił nam wszystkie nasze grzechy. Nie ze względu na naszą sprawiedliwość, nie ze względu na nasze zasługi, ale ze względu na Jego Syna, Jezusa Chrystusa i Jego krzyż. Zanim będziemy spowiadać się słowami modlitwy spowiedniej, słuchajmy się jeszcze teraz słowa psalmu pokutnego, psalmu 130.
Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego, nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie banął. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęsknij niż stróże poranku, bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się teraz Panu Bogu Naszemu, tak razem się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary.
Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje?
Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie, imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. O stręce węg, mój Boże przemina, o kryszku żyjne śpiew. O stręce węg, mój Boże przemina, o kryszku żyjne śpiew. Osszyszczam, chłop, wyższała się, chłop, Słuch, słuch, serdowość, Zdjęcia i montaż Zangypia Muzeum serca, Ostroju Jezus, Oto Jezus, A Róga na Cię, O Jezus, Znieśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga i módlmy się.
Boże Ojcze Wszechmogący, dziękujemy Ci, że nam poprzez Jezusa Chrystusa przeobiecałeś dać Ducha Świętego. Prosimy Cię roznieć w nas gorące pragnienie daru Ducha Twego i spraw, Panie, abyśmy przez czuwanie i modlitwę przygotowali się na Jego przyjście. Oczyść nas przez krew Jezusa Chrystusa i wypleń z naszych serc grzeszne chęci i porządliwości. Oświeć nas światłem Ewangelii, abyśmy coraz lepiej poznawali Twoją wolę, żyli według słowa Twego i wydawali dobre owoce godne naszej wiary. Zgromadź w kościele Syna Swojego wszystkich, którzy tęsknią za pokojem i społecznością z Tobą.
Niechaj wszystkie dzieci Twoje, odkupione krwią Chrystusa, chwalą Cię modlitwą i pracą. Prosimy Panie, niechaj Duch Twój czuwa nad narodem naszym i nad wszystkimi, w rękach których znajduje się los naszej Ojczyzny. Prosimy Cię, byś błogosławił wychowanie młodzieży w domu, szkole i kościele, w tym trudnym czasie powrotu młodzieży do szkolnych ławek. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla dzieci i dla nauczycieli, by ten czas ostatnich tygodni był dla młodego pokolenia czasem błogosławionym. Błogosław Panie wszystkie nasze zakłady pracy.
Udziel nam mocy, abyśmy uczciwie wypełniali wszystkie nasze ziemskie obowiązki względem naszej Ojczyzny. ale byśmy też nie zapominali na co dzień o naszej niebiańskiej ojczyźnie, do której Syn Twój poszedł nam przygotować miejsce. Prosimy Cię, Panie, o wszystkie nasze siostry i braci, które potrzebują pocieszenia, pomocy. Bądź mocą i siłą dla wszystkich smutnych, chorych, zmagających się z różnorodnymi problemami. Daj, Panie, by w Twoim Słowie, w Duchu Świętym i w innych ludziach była pomoc. Prosimy Cię Panie o różne rzeczy i różne sprawy.
Daj byśmy w przyszłą niedzielę jako cały Kościół, nie tylko lokalna wspólnota. Byśmy jako koinonia wspólnota wierzących doświadczyli Twojej obecności. Dlatego prosimy Cię teraz, razem do Ciebie wołając. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Zdjęcia i montaż Pysponęcie Panu, Bóg jest dobrym, alelujo!
Pan Bóg, nieprawie, miło się dzieje, aleluja! Pysponęcie Panu, Bóg jest dobrym, alelujo! Pan jest mocą i prieczną wolą, aleluja! On jest moim, negam i chciem, aleluja! Jezus Chrystus, dolej Dich, Alleluja! Węże i lakę Dich, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka za nimi, wszystko by zniemiłeś własnie swej.
Serdeczni, żeńczymy, spalić ty Rók twój, pierdliście o nich, o przylepszym. Chcemy śpiewać światu, Wielu obrad, żon, Wszystkońce oświeciło, Wielu żywą. Muzyka W Twoich rękach, Panie, szczerzyć radość w Ciebie, Twoja twójność oblaruje mnie. Nowe życie w Tobie, nowy Krodice, wszystko otrzymamy z Was i wdej. Chcemy śpiewać światu, Jego nowość w rząd, jest w Słorce oświęciło, tu przyniosę. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach.