Pan naszą sprawiedliwością — pierwsza świeca pokoju

# 🟣 1. NIEDZIELA W ADWENCIE # Zrodlo: https://youtu.be/mnZr5clolNE # Data nabozenstwa: 2021-11-28

Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Oto Twój Król przychodzi do Ciebie. Sprawiedliwy On i zwycięski. Śrosty i bracia w Chrystusie rozpoczynamy dzisiaj nowy rok kościelny i błogosławiony czas Adwentu. Symbolem Adwentu w naszej tradycji w ewangelicyzmie jest pieniędz adwentowy, na którym są cztery świece. O symbolice powiem w kazaniu. Teraz chciałbym zapalić pierwszą ze świec adwentowych, która symbolizuje pokój. Życzę Wam wszystkim pokoju. Wewnątrz pokoju z bliźnimi i pokoju z Bogiem.

Niech Pan pobłogosławi to nasze napożeństwo. Zaczywajmy pieśń numer trzy. Muzyka Muzyka By nam dać na biebie, że Bóg to usznieje. Włodni i święta wadał, o nas węzda wadał, byś nie odstalił się. Zdjęcia i montaż Krii, żołnierz na odpad, Pan ta życza gadańczą, nie śpiewi, niesz, nie śpiew. Chodź, chodź, oj, to świąd i szalej, poległ z nami, Ktoś się, że obalne, ktoś się obalne, iż ludzie ludzami, że obalne, Zdjęcia i montaż Muzyka Weseł się bardzo, Córko Syjońska, Rekrznego Józorka, Jerój Złagetewska. Podnieście bramy wierzche ważne, A wy przed król chwały Któż jest tym królem chwały Pan świtny i potężny Pan potężny w drogę Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.

Jak wieło o pokonku, jak jest i jak wędzej, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Kötig emne hęsą, a tęskni bóroj stel. Kötig emne hęsą, a tęskni bóroj stel. Błogosławiony niech będzie Pan iż nawiedził i odkupił rod swój. Prosuj te słodnie rzodowi na chręczą łóżem nam. Toch na te logu i morali, to presto stelta nać, i tofilię już. Mogę być jeszcze... Wszechmogący Boże i Ojcze nasz łaskawy Dziękujemy Ci, że objawiłeś światu w Jezusie z Nazaretu Przyobiecanego Króla i Mesjasza Prosimy Cię spraw łaskawie, abyśmy w rozpoczynającym się czasie Adwentu Przyjęli Chrystusa z wdzięcznością i radością Wysłuchaj nas przez tego Chrystusa Jezusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Pan niech będzie z wami, Jezuchem boi. Na bożnym skupieniu i z uwagą słuchamy się teraz Słowo Boże wyznaczone na pierwszą niedzielę Adwentu. Najpierw czytam słowa lekcji apostolskiej z listu św. Pawła do Rzymian z 13 rozdziału. Nikomu nic nie bądźcie dłużni z wyjątkiem wzajemnej miłości. Kto bowiem miłuje drugiego człowieka wypełnia prawo. Przecież przykazania nie będziesz cudzołożył, nie będziesz zabijał, nie będziesz kradł, nie będziesz pożądał i każde inne streszczają się w tym nakazie. Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.

Miłość bliźniemu nie wyrządza zła. Miłość jest więc wypełnieniem prawa. I tak rozumiejcie ten czas, że nadeszła godzina, abyście się ze snu obudzili. Teraz bowiem nasze zbawienie jest bliżej niż wtedy, gdy uwierzyliśmy. Noc prawie przeminęła, a dzień się przybliżył. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w oręż światłości. Tyle słów lekcji apostolskiej, a błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. Aleluja, aleluja, aleluja. Słuchajmy się też słowa dzisiejszej Ewangelii, a czytam fragment według św.

Mateusza z XXI rozdziału. Gdy się przybliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfagę na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał dwóch uczniów i polecił im. Idźcie do wsi, która jest przed wami. Tam od razu znajdziecie uwiązaną oślicę, a przy niej źrebię. Odwiążcie ją i przyprowadźcie do mnie. A gdyby ktoś zwrócił wam uwagę, powiedzcie, Pan ich potrzebuje, a On zaraz je puści. Stało się tak, aby się wypełniło, co zostało zapowiedziane przez proroka. Powiedzcie córce Syjonu, oto twój król przychodzi do ciebie, łagodny, siedzący na oślicy i na źrebięciu niosącej jarzmo.

Uczniowie poszli i uczynili, jak im polecił Jezus Przyprowadzili oślicę i źrebie Położyli na nie swoje płaszcze I Jezus usiadł na nich Wielki tłum kładł też swoje płaszcze na drodze Inni ścinali gałązki z drzew i rzucali na drogę A tłumy, które szły przed Nim i podążały za Nim, wołały głośno Hosanna synowi Dawida, błogosławiony, który przychodzi w imię Pana, Hosanna na wysokościach. Gdy Jezus wjechał do Jerozolimy, zostało poruszone całe miasto i pytano, kto to jest? A tłumy odpowiadały, to jest prorok Jezus z Nazaretu w Galilei.

Tyle słów Ewangelii Świętej. A Ty bądź pochwalą, Panie Jezu. W odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy teraz wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga, a uczyńmy to słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, Amen, Amen. Zdjęcia i montaż Zostaw mnie wszytych cłach, O Jezu, mi niepamy, Bochom aśmę śmieje, Stasz to napominalne, Bochoma śmieje, O O O Zdjęcia Gdy ścanym stronie kosiło Panu, Pan w Rzeczuś i Ludzie, w tej rłożych świętach i za nocą Ciebie Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Łaska tego, który był, który jest i który ma przyjść. Pana Adwentu Jezusa Chrystusa.

Niech będzie z wami wszystkimi. Amen. Amen. W dzisiejszą niedzielę chcemy otworzyć się na Boże Słowo, które jest zapisane w Księdze Proka Jeremiasza w rozdziale 23, wiersze od 5 do 8. Oto nadchodzą dni, wyrocznia Pana, że wzbudzę Dawidowi odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król i mu się powiedzie. Będzie stosował prawo i sprawiedliwość w kraju. Wielu. Za jego dni zostanie zbawiony Juda, Izrael zaś zamieszka bezpiecznie. A takie jest imię, którym będą go nazywać Pan Naszą Sprawiedliwością. Dlatego oto nadchodzą dni wyrocznia Pana, gdy nie będzie się więcej mówić na życie Pana, który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej, lecz na życie Pana, który wyprowadził i sprowadził ród domu Izraela z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, do których ich rozpędziłem – tak aby zamieszkali w swojej ziemi.

Prosimy Cię, Panie, byś ten adwentowy czas pobłogosławił także tym słowem do nas skierowanym. Amen. Zobaczmy. Drogi adwentowych zborze, siostry i bracia zgromadzeni w Kościele, jak też drodzy zgromadzeni przed swoimi elektronicznymi urządzeniami, którzy łączycie się z nami w tym nabożeństwie. Rozpoczynamy nowy rok kościelny, także nowy okres w życiu budowania wiary. To Adwent, czas, który jest szczególnie wpisany w naszą ewangelicką pobożnością. Adwent razem z okresem pasyjnym wyznaczają takie stałe punkty naszej ewangelickiej tożsamości.

O tej tożsamości ewangelickiej wciąż mówimy, wciąż myślimy, bo ona ulega zmianom. Jesteśmy kościołem reformacji, który głosi Ecclesia Semper Reformanda, a więc kościół jest ciągle reformujący się, nie stojący w miejscu. lecz idący, pielgrzymujący wraz z Chrystusem w nadziei. I Adwent to czas nadziei, nadziei na przyjście Zbawiciela, naszego Pana, tego, o którym mówili prorocy. Mamy adwentowe symbole, które przebijają się coraz bardziej do innych tradycji kościelnych. Stają się można powiedzieć uniwersalne.

Rozpoczęliśmy nabożeństwo od zapalenia pierwszej adwentowej świecy na adwentowym wieńcu. który stoi obok naszego ołtarza. Wielu wciąż myśli, że to tradycja szesnastowieczna reformacyjna, a ona ma zaledwie 150 lat. Tak samo jak wielu myśli, że choinka to jest coś starożytnego, a przynajmniej średniowiecznego, a tak naprawdę podobny jest jej czas obecności w domach i kościołach. W połowie XIX wieku ewangelicki duchowny, działacz misyjny, ksiądz Jan Wichern starał się pobudzić dzieci do szczególnego przeżywania Adwentu, mając świadomość roli Adwentu w ewangelickiej pobożności i tożsamości.

I wtedy wymyślił, zaproponował, by stworzyć na kole takie adwentowe symbole, by każdy adwentowy dzień rozpoczynać od zapalenia kolejnej świecy, stawiając je w owym kręgu. Z czasem Wichen doszedł do przekonania, że najlepiej będzie, jeśli ten adwentowy krąg będzie zielony z czerwonymi symbolami, na którym będą zapalane cztery świece, symbole czterech niedziel Adwentu. A później nadano świecom symboliczne znaczenie. Powiedziałem, że ta pierwsza to pokój. Pokój, który przynosi nam Jezus, Pan Adwentu. A pozostałe trzy świece mają symbolizować tak zwane trzy chrześcijańskie cnoty, zwane też cnotami teologicznymi.

To wiara, nadzieja i miłość. Chrystus przychodzi do nas jako Książę Pokoju, a Adwentu znaczy dokładnie przyjście, przyjście Jezusa do nas, do ludzi. Jezusa jako Zbawiciela, czy mówiąc językiem dzisiejszego tekstu Proka Jeremiasza, Jezusa, który jest naszą sprawiedliwością. Wkracza w przyszłość, tę bliską i tę daleką. Przyszłość dotyczącą życia każdego z nas tu zgromadzonego w Kościele, każdego, który się łączy z nami przez transmisję, ale także mamy nadzieję, że wkracza on w życie przyszłych pokoleń, które będą trwać.

Naszych dzieci, wnuków czy prawnuków. Zawiesiłem głos, by podkreślić, że tak wielu ludzi dzisiaj jest przepełnionych lękiem o bliższą lub dalszą przyszłość. W kontekście kryzysu klimatycznego, lęk o przyszłość naszej planety, czy będą tutaj mogły mieszkać faktycznie przyszłe pokolenia? To ta daleka przyszłość, o którą się troszczymy, którą chcemy powierzyć Bogu. I ta najbliższa przyszłość, o którą się tak bardzo boimy. Żyjemy dzisiaj bowiem w globalnej, pandemicznej wiosce. Wiemy o wirusach, które są już w Anglii, Belgii, u naszych niemieckich sąsiadów.

Wiemy więc w pewnym sensie więcej, co się dzieje w dalekich krajach, w południowej Afryce, niż o tym, co się dzieje w sąsiednim miasteczku, którego los często nas zupełnie nie interesuje. Nie pytamy, co się dzieje w Żukowie, Kartuzach, Wejherowie, bo to tak daleko. A dzięki mediom jesteśmy tak blisko tych, którzy są tysiące kilometrów obok nas. Rozpoznajemy ludzkie lęki lub wybory czynione daleko tysiące kilometrów. Bo one mają bezpośrednie konsekwencje dla naszego życia. To, że ktoś przemieścił się z południowej Afryki na europejski kontynent.

To rodzi w naszym społeczeństwie, w nas tak wiele pytań niepewności natury pandemicznej, geopolitycznej i lokalnej. Ludzie są przepełnieni bojaźnią, lękiem przed przyszłością. Boją się kolejnej mutacji koronawirusa, a więc drżymy o naszą przyszłość. Tę dalszą związaną z klimatem i tę bliższą związaną z pandemią. Nie inaczej było z autorem naszego dzisiejszego tekstu, który przez całe życie tak naprawdę żył w bojaźni i drżeniu. Prorok Jeremiasz, którego imię znaczy Bóg podnosi, Bóg dźwiga, albo Panie podnieś mnie, podźwignij mnie z upadku.

Przez 40 lat działał i głosił ludziom prawdę, często gorzką. Nie mówił im, że będzie dobrze, ale mówił ich o ich życiu, o konsekwencjach bezbożności i oddalenia się od Boga. Dzień dobry. Jeremiasz, który pochodził z kapłańskiej rodziny za to głoszenie, jak uważano, fermentu. Został objęty zakazem wstępu do jerozolimskiej świątyni. Ale niestety jego proroctwa się spełniły. Nastąpił padek Jerozolimy, a on został tam z garstką na gruzach, by pocieszać, by wzmacniać, by dać siłę. Na krótko, bo wkrótce tam dochodzi do kolejnego konfliktu wojny między tymi, którzy pozostali.

I prorok staje się migrantem. Ucieka do Egiptu wraz z innymi uchodźcami, z sekretarzem Baruchem, który spisał w jego księgę jedną z najdłuższych prorockich. Jeremiasz więc doświadczył odrzucenia przez swoich, a pod koniec swego życia wypędzenia, uchodźstwa, ucieczki z domu i w Egipcie odnalazł miejsce, gdzie dalej walczył z bezbożnością i z bezprawiem. I my dzisiaj musimy także mierzyć się z problemem światowym, problemem masowego uchodźstwa, który nas obecnie dotyka w sposób szczególny. Gdy spojrzymy na Jeremiasza, możemy spojrzeć także na dzieje naszej parafii.

Z perspektywy dziejów, Ewangelicy w Trójmieście doświadczyli bowiem wypędzenia uchodźstwa Był to moment, gdy mieszkańcy tych ziem musieli opuszczać swoje domy, tak jak ludzie ze wschodu musieli opuszczać swoje domostwa, gospodarstwa, bo ktoś inny zdecydował, że mają przybyć tutaj na Pomorze do Gdańska, Rumi czy Sopotu. Doświadczenie uchodźstwa, wypędzenia, deportacji to nie XXI wiek, ale coś, co towarzyszy ludziom od zarania dziejów. Nie chcemy, by XXI wiek stał się nieustanną areną przepędzeń, deportacji, uchodźstwa, przekraczania na siłę granicy.

Chcemy żyć w pokoju, tak jak chciał tego prorok Jeremiasz. Czy chcemy jednak, jak ludzie jego czasów Żyć w zakłamaniu, w obuzie, mówiąc, że jesteśmy religijni i wierzący, chodzić niczym oni do jerozolimskiej czy innej świątyni, a na co dzień czynić coś zupełnie innego. Przeciwko takiej wierze występował Jeremiasz i zapowiadał przyjście tego, który jest sprawiedliwością naszą. My ową sprawiedliwość odkrywamy w Jezusie Chrystusie, Tym, który był przybity na krzyżu i o nim świadectwo złożył rzymski żołnierz, dowódca, który stał na wzgórzu Golgoty i powiedział wtedy, zaiste ten człowiek był sprawiedliwy.

To wielkie świadectwo wiary obcego jedynie na podstawie jednego wydarzenia, jednego momentu spotkania z Jezusem, jakie miało miejsce w Jego życiu, tam na Golgocie. Z krzyża Golgoty, drodzy, płynie nasza sprawiedliwość. Nie według naszych wizji, według ludzkiej miary. Ta sprawiedliwość nieoparta jest na kanonach prawnych, kodeksach, przepisach, lecz na miłości, Bo Bóg przyjmuje nas takimi, jakimi jesteśmy. Przychodzi do nas jako Król Adwentu. Puka do naszych serc i sumień. Ofiaruje nam błogosławiony czas Adwentu, abyśmy mogli się zastanowić, co jest naszą sprawiedliwością.

Kolorem Adwentu jest fiolet. W liturgii ten kolor oznacza czas wyciszenia, pokuty, refleksji. Ten sam kolor jest na naszych ołtarzach i ambonach w czasie pasyjnym. Tak jak powiedzieliśmy, dla nas Ewangelików to czas szczególny, bo On, Boży Syn, nasza sprawiedliwość przybywa. Nie w blasku we fleszach świateł współczesnego świata, ale w cichości. Przychodzi do nas jako brat, jako towarzysz, współpielgrzym. Przychodzi do naszych sumień, zadaje pytania, bo odnowić nasze życie i pokazać drogę prawdziwego człowieka.

Drogę prawa, drogę sprawiedliwości według ewangelicznych kanonów. Ta sprawiedliwość nie jest oparta o nasze uczynki, nasze działania, ale o zaufanie i miłość Jak symbolizują te cztery świece? Pokój, wiarę, nadzieję i miłość. W duchu przebaczenia, pojednania i miłości. Ta pierwsza adwentowa świeca chce nam powiedzieć, przychodzi do nas Książę Pokoju, by budować na wewnętrznym pokoju, który mamy w sobie, pokoju z Bogiem i z bliźnimi, naszą przyszłość w nadziei, naszą egzystencję w wierze i nasze działanie w miłości.

Ten czas Adwentu to dar. Możemy go dobrze wykorzystać, zapalając wspólnie te cztery adwentowe świece w adwentowe niedzielę. Możemy cieszyć się tą zielenią, która jest barwą nadziei. Czerwień niech symbolizuje sprawiedliwość. Czerwień niech symbolizuje sprawiedliwość. Pozwólmy Jemu działać w naszym życiu. Rozpoznać, że Pan jest prawdziwie naszą sprawiedliwością, by te słowa stały się nie tylko głosem Jeremiasza, ale naszym osobistym adwentowym wyznaniem. Pan jest naszą sprawiedliwością. Amen. Módlmy się. Łaskawy i dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za błogosławiony czas Adwentu.

Za te dni i tygodnie, które są przed nami, byśmy przeżyli je w pokoju, w nadziei, w wierze i miłości. Prosimy Cię, prowadź nas przez ten czas i umocnij nas w wierze. Amen. Zobaczmy. Drogi zboże, czas Adwentu to także czas nowych działań w naszej parafii. Dlatego zapraszamy bardzo serdecznie dzisiaj do punktu z wydawnictwami, gdzie mamy do nabycia świecę wigilijnego dzieła pomocy dzieciom. Jak co roku ta akcja ma charakter ekumeniczny. W dniu wczorajszym w przestrzeni trójmiejskiej rozpoczęliśmy symbolicznym nabożeństwem w Katedrze Oliwskiej zapalając trzy świece.

Naszej diakonii, katolickiego Caritas i prawosławnego dzieła miłosierdzia Eleos. Chcemy, by w każdym ewangelickim domu te świece się pojawiły. Zapraszamy serdecznie do punktu wydawnictwami, gdzie można te świece nabyć. Polecamy też w punkcie z wydawnictwami nową książkę księdza Marka Ugloża poświęconą duchowości. W punkcie kancelaryjnym mamy do odebrania nowy numer zwiastuna. Zapraszamy serdecznie prenumeratorów oraz tych, którzy chcą nabyć zwiastun wolnej sprzedaży do punktu kancelaryjnego. Zapraszamy do biblioteki ETHOS, gdzie do obejrzenia jest wystawa poświęcona Słowińcom.

W zeszłą niedzielę po nabożeństwie obradowała Rada Parafialna. Z uwagi na ten szczególny czas pandemiczny podjęliśmy decyzję, że w tym roku nie odbędą się nasze adwentowe, tygodniowe nabożeństwa w kaplicy oraz również zmuszeni jesteśmy zrezygnować z naszej pięknej tradycji, jaką jest adwentowy kiermasz. Chcemy, by wszyscy w zdrowiu dotrwali do świąt. Prosimy Was, dbajcie o siebie, zachowujcie dystans, korzystajcie z możliwości szczepień i lepiej zostańmy w domu niż gdzieś chodzić na duże masowe imprezy.

Z tego względu też podjęliśmy decyzję, że grudniowe spotkania dla zainteresowanych odbędą się w formie online. Jedynie próby chóru ze względu na specyfikę chóru będą odbywać się stacjonarnie. Najbliższa próba w środę o godzinie 17:30 chórzystów serdecznie zapraszamy. Za tydzień druga niedziela Adwentu. Będzie to dla nas bardzo uroczyste nabożeństwo, ponieważ do społeczności naszego Kościoła przyjmiemy nowe osoby, które po długim okresie przygotowań, przeszłorocznym chodzą na nabożeństwa i spotkania przygotowawcze, zdają egzaminy i za tydzień 5 grudnia Dokonają aktu wstąpienia do naszego Kościoła.

Nabożeństwo będzie uświetnione przez występ naszego parafialnego chóru. Tyle jest, drodzy, naszych parafialnych ogłoszeń. Jesteśmy dzisiaj proszeni o wspomnienie. Wspominamy dzisiaj naszego parafianina, świętej pamięci Andrzeja Szczerbę, urodzonego 29 listopada 1942 roku, zmarłego dokładnie 5 lat temu, 28 listopada 2016 roku. Pamiętamy go jako dobrego ciepłego człowieka, rodzina jako kochanego męża i cudownego tatę. Świętej pamięci Andrzej Szczerba całe swoje życie zawodowe związał z branżą morską, odnosząc w niej wiele sukcesów.

tworząc swoją własną firmę, gdzie został zapamiętany jako wyjątkowy szef. Żyją teraz w pamięci licznego grona przyjaciół, rodziny i znajomych. Świętej Pamięci Andrzej Szczerba był osobą zaangażowaną w życie naszej parafii. Między innymi wsparł wydatnie remont naszych parafialnych kościelnych organów. Dzisiaj w piątą rocznicę śmierci wspominają go żona i córka z rodziną wraz z przyjaciółmi. Podziękujmy teraz Bogu za jego życie i módlmy się. Łoskawy i dobry nasz Panie i Boże, chcemy Ci podziękować za życie i drogę naszego świętej pamięci brata Andrzeja.

Za to wszystko, co dał swoim bliskim, swoim współpracownikom i także nam jako Ewangelickiej Parafii w Trójmieście. Dziękując Ci za Jego życie, prosimy Cię, byś miał w swoje opiece Jego bliskich, rodzinę, byś wzmocnił naszą wiarę w zmartwychwstanie i życie wieczne. Wierząc Panie, że wszystko to, co tutaj na ziemi czynimy, W Twoim imieniu to czynimy, z Twojego poruczenia i powołania. Chcemy kroczyć drogą ku Tobie Chryste, ku Twemu Królestwu, w którym Ty panujesz i rządzisz na wieki wieków. Amen. Pokój Boży, gdy przewyższa wszelki rozum, chajsze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Zdjęcia i montaż O zbawcą Panem przyczyn, Zajębnie przyczynę. Śmierci na bezprawy jaka Z nowej kopylu ulasa Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy miłowani, nastał czas Adwentu. Podnieśmy więc bramę naszych serc i wpuśćmy do nich Króla Adwentu. Pana, który zbawia świat, który niesie pociechę, który zniósł nad nami Boży Gnieb. Czas Adwentu to, jak powiedzieliśmy, czas wyciszenia, refleksji, ale i czas pokuty.

Pokuty rozumianej jako nawrócenie się, jako upamiętanie. jako rozpoznanie swojej grzeszności. Bóg w swej łasce dał nam wielki dar, dar spowiedzi. Spowiedzi, której możemy zdiagnozować chorobę, jaką jest grzech. A jednocześnie mamy podane lekarstwo. Lekarstwo, które daje sam nasz Pan Jezus Chrystus w Sakramencie Komunii Świętej w Eucharystii, gdzie możemy spożyć zbawcze dla nas dary. Te, które ratują, wybawiają nas od śmierci wiecznej i dają życie, ciało i krew naszego Pana Jezusa Chrystusa. Dlatego teraz w modlitwie spowiedniej wejrzyjmy w swoje serce i przed Bogiem Wszechmogącym, ale i łaskawym i miłosiernym wyznajmy wszystko to, co nas obciąża.

Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu tak, razem się mokrąc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, Wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, Popełnione myślą, mową i uczynkiem, Którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca, I proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa, bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw.

Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Dzięki za oglądanie! Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojedynanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę.

Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, skorzystacie. Są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą. I z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu.

Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstwiego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Bardzo w niebie własne roczni, w sercu Twoim i zakończy. Ciężoje, ruch oczułiona, pobówek za Ciężariona, Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Wznieście swe serca, Wznosimy je do Pana. Dziękujmy Panu Bogu naszemu, Słuszną to i sprawiedliwą jest rzeczą Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą Abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, Wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan, a niebo i ziemia, a niebo i ziemia. Zdjęcia i montaż Wszelkie prawa W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci w Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Z Nim też powstać do życia nowego.

A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjście oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy przyjdź rychło Panie. Przyjdź Panie Jezu. Dziękuje za uwagę. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. On nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wsiął chleb i podziękował, przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyń się na pamiątkę moją.

Podobnie gdy było po wieczerzy, sią i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc Pierści picie z Niego wszyscy, ten dzielisz jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za Was i za wielu wylewa na odpuszczę. Wielkie prawa zastrzeżone. Boże Ojcze nasz Niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów Abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże Ojcze Wszechmogący W jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała teraz i zawsze i po wszystkie wieki Amen Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa zastrzeżone. Zobaczcie. Dziękuje za oglądanie. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Mój to mission. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże. Weź nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwisy na Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Boże i Ojcze, który posłałeś na świat Syna Swojego, aby przez Niego zbawić grzesznego człowieka, dziękujemy Ci, że pozwalasz nam w Twoim imieniu rozpoczynać nowy rok kościelny i błogosławiony czas Adwentu. przypominający nam Twoje łaskawe nawiedzenie, umiłowanym Panu i Zbawicielu naszym, Jezusie Chrystusie. Ty, Ojcze, objawiłeś Go światu i przez Niego dałeś nam poznanie dobroci i łaskawej woli Twojej, wierności i miłości. Spraw, Panie, łaskawie, aby umiłowany Syn Twój zamieszkał w naszych sercach, rozproszył mroki grzechu i w światłości Ewangelii zbawienia prowadził nas do Królestwa Chwały Twojej.

Udzil sił do codziennej walki ze złem, z namiętnościami ciała i mocami ciemności, abyśmy prowadzeni przez Ducha Świętego żyli na chwałę imienia Twojego. Prosimy Cię Panie, niechaj moc słowa Twego skruszy serca skamieniałe i pobudzi je do nowego życia. Niechaj głos Syna Twojego pokrzepi i pocieszy dusze udręczone i zatrwożone, aby nie upadły pod ciężarem krzyża i winy. Prosimy Cię, Panie, o to byś natknął w tym błogosławionym czasie Adwentu wszystkich nauczycieli i pasterzy ludu Twego. Błogosław kaznodziei, duchownych, diakonów i wszystkich, których powołałeś do kierowania Kościołem Twoim.

Prosimy Cię, Panie, też o nasze miasta i nasze wioski. O ziemię, którą nam w darze powierzyłeś. Mij także w swój opiec naszą ojczyznę i zachowaj nas od złego, abyśmy mogli Cię wielbić z radością i w pokoju czekać na czas Adwentu. Twego drugiego przyjścia w chwale i mocy. Wysłuchaj nas, Boże Ojcze, przez Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albo wymies dobry, Alleluja! Albowiem na wieki miłosierdziem Jego, Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja! On jest moim Wybawicielem, Alleluja!

Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Tębry i damień, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da, swój święty pokój. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Dzień dobry. Zdrowiaj, za to ludzi, Wórk o zrodo zrodo, Wreszcie radości. Śpiewaj, gdyż radażna Do Jezu wcale. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone.