Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2022-01-06 · Po Epifanii · 🟡 SWIETO EPIFANII – OBJAWIENIA PANSKIEGO

Łaska i prawda w dziecku z Betlejem

Perykopa: Ewangelia św. Jana 1, 15–18

Magowie ze wschodu szukali prawdy w gwiazdach, a odnaleźli ją w bezbronnym Dziecku. To zmienia wszystko: prawda nie jest siłą ani władzą, lecz miłością.

Tekst kazalny

Ewangelia św. Jana 1, 15–18

Biblia Warszawska

**15** Jan świadczył o nim i głośno wołał: Ten to był, o którym powiedziałem: Ten, który za mną idzie, był przede mną, bo pierwej był niż ja. **16** A z jego pełni myśmy wszyscy wzięli, i to łaskę za łaską. **17** Zakon bowiem został nadany przez Mojżesza, łaska zaś i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa. **18** Boga nikt nigdy nie widział, lecz jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, objawił go.

Główne myśli
  • Greckie *epifaneia* oznacza objawienie, ukazanie się — w warstwie hebrajskiej również obnażenie, pokazanie siebie takim, jakim się prawdziwie jest. W Jezusie Bóg odsłonił swoją istotę: łaskę i prawdę.
  • Prolog Ewangelii Jana niesie największy ładunek chrystologiczny Nowego Testamentu. Tam, gdzie synoptycy opowiadają ziemską drogę Jezusa, Jan ogłasza, że w Dziecięciu z Betlejem objawia się sam Bóg.
  • Do żłóbka przychodzą dwie grupy: prości pasterze i mędrcy ze wschodu — przedstawiciele najniższych zawodów oraz elity wiedzy. Bóg objawia się wszystkim, bez względu na pochodzenie i status.
  • Magowie zostawili swoje obserwatoria, pasterze swoje stada — by oddać pokłon. Także my musimy coś zostawić, z czegoś zrezygnować, by stanąć przed Jezusem i zobaczyć, kim On naprawdę jest.
  • Prawda objawiona w bezbronnym Dziecku to nie siła, nie władza, nie panowanie. To miłość — taka, jaką opisze później sam Jan w swoich listach.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Kazanie wygłoszone w święto Epifanii 2022 roku jest medytacją nad prologiem Ewangelii Jana i znaczeniem objawienia, które dokonało się w Betlejem. Kaznodzieja wychodzi od samego słowa *epifaneia*, greckiego pojęcia oznaczającego ukazanie się, objawienie. Sięgając do hebrajskiego źródłosłowu, dodaje jeszcze jeden odcień znaczeniowy: obnażenie, pokazanie się takim, jakim jest się naprawdę. W święto Objawienia Pańskiego Kościół wyznaje, że właśnie to uczynił Bóg w Jezusie Chrystusie. Odsłonił swoją prawdziwą twarz — twarz pełną łaski i prawdy, jak zaświadczył nad Jordanem Jan Chrzciciel.

Rozważany fragment, choć krótki, należy do najgłębszych w całym Nowym Testamencie. Hymn o Logosie, otwierający czwartą Ewangelię, niesie ze sobą ładunek teologiczny, który pastor określa wprost jako dynamit chrystologii apostolskiej. Tam, gdzie trzej pozostali ewangeliści relacjonują ziemską drogę Jezusa — Łukasz i Mateusz mówią o Jego dzieciństwie, rodzinie, Nazarecie — Jan o tym milczy. Milczy nie dlatego, że tego nie wie, lecz dlatego, że dla niego liczy się coś innego, coś jeszcze ważniejszego: w Dziecięciu narodzonym w Betlejem Bóg objawił swoje prawdziwe oblicze. Objawił je nie wybranym, nie elicie, lecz całemu światu: wszystkim narodom, kobietom i mężczyznom, dzieciom i starcom, zdrowym i chorym, szczęśliwym i cierpiącym.

Centralnym obrazem dnia świątecznego są jednak mędrcy ze wschodu, których przedstawia ewangelista Mateusz. Kaznodzieja przypomina, że tekst pierwotny jest niezwykle oszczędny. Tradycja dopisała szczegóły, nadała imiona, uczyniła z nich królów — Pismo natomiast mówi tylko o magoi, astrologach idących za gwiazdą. Ważne nie jest, ilu ich było, lecz to, że dotarli do niemowlęcia owiniętego w pieluszki i położonego w żłobie. Już w starożytności chrześcijańskiej dostrzeżono, że do Jezusa przychodzą dwie skrajne grupy ludzi. Najpierw prości pasterze, przedstawiciele najniższego stanu, którzy nocą pilnowali trzody. Później mędrcy — elita wiedzy, ludzie poszukujący prawdy w gwiazdach, wybrańcy tajemnego poznania. Obie grupy znajdują tego samego Pana.

Tu kaznodzieja stawia pytanie kluczowe: czego właściwie szukają astrologowie? Szukają prawdy. Szukają jej tam, gdzie wedle ówczesnej mądrości miała się znajdować — wysoko, w gwiazdach, w wiedzy zakrytej przed pospólstwem. Czują się wybrańcami. I oto droga prowadzi ich do dziecka. Do istoty bezbronnej, niesamodzielnej, niewiedzącej jeszcze nawet, kim jest. Tak właśnie ukazał się światu Bóg. To odkrycie zmienia całą definicję prawdy. Prawda nie jest siłą, nie jest przemocą ani panowaniem nad innymi. Prawda — jak napisze potem ten sam Jan w swoich listach — jest miłością. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas; krótka formuła ewangelisty zamyka w sobie cały sens Bożego Narodzenia i Epifanii, które przez wieki były obchodzone wspólnie tego samego dnia.

Pastor zwraca uwagę na jeszcze jeden rys ewangelicznej relacji. Zarówno pasterze, jak i mędrcy musieli coś zostawić, by przyjść do Betlejem. Pasterze porzucili stada, astrologowie swoje obserwatoria i laboratoria, jak powiedzielibyśmy językiem współczesnym. Także zgromadzeni w kościele — i ci, którzy łączą się przez transmisję — porzucili na ten czas swoje sprawy, troski, obowiązki. To jest warunek wstępny każdego prawdziwego spotkania z Panem: z czegoś zrezygnować, coś odłożyć, by móc się skupić, zobaczyć, oddać pokłon. Bez tego pozostanie tylko ckliwa, ludowa historia o dzieciątku w żłóbku, opowieść grzejąca serce, lecz niezmieniająca życia.

Pytanie, które stawia w finale kaznodzieja, jest ostre i osobiste: kogo my dzisiaj widzimy w Betlejem? Boga objawiającego swoją łaskę i miłość, czy jedynie sentymentalną scenkę z kolędowego repertuaru? Życzenie epifanijne brzmi prosto: byśmy odnaleźli tego, o którym świadczył Jan Chrzciciel — Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela świata, w którym objawiła się pełnia Bożej łaski. I byśmy z tej łaski czerpali każdego dnia, nie tylko w święto Objawienia.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🟡 ŚWIĘTO EPIFANII – OBJAWIENIA PAŃSKIEGO # Zrodlo: https://youtu.be/aD63XT7tU0Y # Data nabozenstwa: 2022-01-06

Muzyka Muzyka KONIEC Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Ciemność ustępuje, a światłość prawdziwa już świeci. Tym słowem z pierwszego listu świętego Jana. Witam Was drodzy wszystkich w święto Epifanii. Witam zgromadzonych w Kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Witam. Święto, które pierwotnie było świętem przyjścia na świat Jezusa. Święto objawienia Pańskiego, święto Epifanii. To świąteczny dzień w naszym kalendarzu, dzień radosny.

który radosnymi pieśniami chcemy również uświęcić. Życzę wszystkim epifanijnej, prawdziwej radości, posławiania Boga naszym śpiewem, modlitwą i by ten dzień był prawdziwie błogosławiony. Naśpiewajmy pieśń numer 105. Jak Ty mnie na Bórze nasi, od nas węznej piosnej podejści, jak zimnie na nasi. Muzyka Chlasky, chlasky, Jezcze, że chłopczy, obył go, za nierącami szkoda. Dzień Boże, u niebierny klas, Czy niebota, skorby, łapy, szans, To swój świat. Słowienie umie żyć jak myśl, Zdjęcia i montaż To niej wódlą w szansę rę, na wędrzu nobnie w oszpies, niej jest w szansu o niej.

Bożę wędrów na węg, Muzyka Muzyka Panie Twoim jest Królestwo I Ty jesteś wyniesiony jako głowa nad wszystko Alleluja Muzyka Gdy upadasz nad wszystkim, w Twojej ręce jest siła i moc. Aleluja! Wykrzykuj Panu cała ziemią, Alleluja! Słuszcie Panu z radością, Alleluja! Przychodźcie przed oblicze Jego z weselem. Alleluja! Wiedzcie, że Pan jest Bogiem. Alleluja! Wiedzcie, że Pan jest Bogiem. Alleluja! Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Muzyka Kyrielej sąd, Bacu i jasny. Kristelej sąd. Chwała Bogu na wysokościach I pokój na ciebie, i pokój na ciebie A bluźa nowe uchwa.

Módlmy się. Boże i Panie Światłości, Ty przygotowałeś w Jezusie Chrystusie zbawienie swoje przed obliczem wszystkich ludów. Światłość, która oświeci pogan i chwałę ludu Twojego. Spraw, aby wszyscy Cię poznali i przez Jezusa Chrystusa chwalili w doczesności i wieczności. Wysłuchaj nas przez Jezusa, Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg, żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Amen. Pan niech będzie z Vami i słuchem Tłojim. Na Bożnym Skupieniu i z uwagą słuchajmy się teraz Słowo Boże wyznaczone na święto Epifanii.

Najpierw czytam fragment Starego Testamentu wyjęty z Księgi Proroka Izajasza z 60 rozdziału. Powstań, zajaśnij, gdyż zjawiła się Twoja światłość, a chwała pańska rozbłysła nad Tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i mrok narody, lecz nad Tobą zabłyśnie Pan, a Jego chwała ukaże się nad Tobą. I pójdą narody do Twojej światłości, a królowie do blasku, który jaśnieje nad Tobą. Podnieś oczy i spojrzyj wokoło. Wszyscy gromadnie przychodzą do Ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, a Twoje córki niesione są na rękach.

Wtedy widząc to, rozpromienisz się radością i Twoje serce bić będzie z radości, gdyż bogactwo morza przypłynie ku Tobie. Mienie narodów Tobie przypadnie. Gromady wielbłądów zaroją się. Młode wielbłądy Midianitów i Efy wszyscy przyjdą z sady. Przywiozą złoto i kadzidło, śpiewając pieśni pochwalne na cześć Pana. Tyle słów Starego Testamentu, a błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. Słuchamy się też słowa lekcji apostolskiej, a czytam fragment listu św. Pawła do Efezjan z trzeciego rozdziału.

Dlatego ja, Paweł, jestem więźniem Chrystusa Jezusa za was pogan, Bo zapewne słyszeliście o darze łaski Bożej, która mi została dana dla waszego dobra, że przez objawienie została mi odsłonięta tajemnica, jak to powyżej krótko opisałem. Czytając to, możecie zrozumieć moje pojmowanie tajemnicy Chrystusowej. która nie była znana synom ludzkim w dawnych pokoleniach, a teraz została przez ducha objawiona jego świętym apostołom i prorokom. Mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami jednego ciała i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię, której sługą zostałem według daru łaski Bożej, okazanej mi przez Jego wszechmocne działanie.

Tyle słów lekcji apostolskiej, a Ty bądź pochwalą, Panie Jezu. Chwała Cię, Jezu Chryste. Zdjęcia i montaż A w odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy teraz wspólnie naszą wiarę w Trójjednego Boga słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jednego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Ponciuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, Amen, Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Niech z nas uchwała, niech żyje, bo przyjdzie, niech olem na twarzą szaną, bo niech żyje. Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Drodzy, w święto Epifanii chcemy się wsłuchać we fragment Ewangelii św.

Jana, gdzie w pierwszym rozdziale, w wierszach od 15 do 18 znajdujemy takie słowa. Dzięki za oglądanie! Jan świadcząc o nim, głośno zawołał: "Ten, o którym powiedziałem, że idzie za mną, zaistniał przede mną, bo był wcześniej niż ja". Wszyscy bowiem wzięliśmy z Jego pełni łaskę za łaską, gdyż prawo zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, On uczynił Go znanym. Wielkie. Dziękujemy Ci Panie Za ten dzisiejszy świąteczny dzień Za to, że nam się objawiłeś Ukazałeś swoją moc i chwałę I dałeś nam swoje słowo Dlatego teraz prosimy Cię Przemów do nas przez Ducha Świętego Amen Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie, przeżywamy dzisiaj święto Epifanii, czyli święto objawienia Pańskiego, bo greckie słowo epifanein znaczy właśnie objawiać.

Objawiać, czyli ukazać się. Sięgając do źródłosłowu hebrajskiego możemy powiedzieć obnażyć się, ukazać się takim, jakim się jest prawdziwie. Czyli w miłości, w dobroci, czy jak mówił to Jan Chrzciciel, w łasce i prawdzie. Wielu. Rozważamy dzisiaj fragment prologu św. Jana. Hymn o Logosie zawiera nieprawdopodobnie głębokie prawdy chrześcijańskiej wiary. Mówi o Jezusie jako o Słowie. I elementem tego prologu jest wtręt dotyczący działalności Jana, ale innego Jana niż autor czwartej Ewangelii. Chodzi o Jana Chrzciciela.

który świadczył o Chrystusie i nad Jordanem głośno wołał. Ten, o którym powiedziałem, że idzie za mną, zaistniał przede mną. Wzięliśmy z jego pełni łaskę za łaską. Wielu. W tych słowach Jana odnajdujemy treści objawienia, że w Jezusie Chrystusie Bóg faktycznie ukazuje swoją istotę. swoją moc, ale przede wszystkim łaskę i prawdę. To wyraża Janowe słowo mówiące, prawo zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Oczywiście jesteśmy świadomi, że to zapis innego Jana, Jana Ewangelisty, bo Jan Chrzciciel nie mógł powiedzieć nad Jordanem o Jezusie z Nazaretu, Jezus Chrystus.

Ten mesjański tytuł został mu nadany oczywiście dużo wcześniej, Boże Słowo syntetyzuje wypowiedzi, stara się nadać im teologiczną treść. I właśnie z czterech Ewangelii, które mamy, ta ostatnia, Janowa, zawiera w sobie największy chrystologiczny ładunek. Jest, można powiedzieć, dynamitem, mocą chrystologii Nowego Testamentu. To Jan, ewangelista, umiłowany najmłodszy uczeń Jezusa. Chce wszystkim pokazać, że Jezus jest przede wszystkim Bogiem. O ile trzy pierwsze Ewangelie, Ewangelie synoptyczne ukazują ziemską drogę Jezusa, Łukasz i Mateusz, jego dzieciństwo, to, że był dzieckiem, że dojrzewał, że miał rodziców, wychowywał się w Nazarecie, A Jan o tym milczy.

Dlaczego? Bo to jest dla niego oczywiste, że Jezus narodził się w Betlejem, żył w Nazarecie, chodził po Galilei, zwiastował. Ale nieoczywiste jest to, że w Jezusie narodzonym w Betlejem Bóg objawił swoje prawdziwe oblicze. pełne łaski i chwały. I objawił je całemu światu. Wszystkim narodom, wszystkim ludziom, kobietom, mężczyznom, dzieciom, starcom, zdrowym i chorym, mającym się dobrze i wykluczonym, szczęśliwym i cierpiącym wszystkim ludziom. I ten dzisiejszy dzień, to święto, które obchodzimy właśnie ukazuje nam tę prawdę.

Widzimy magów ze wschodu, mędrców w naszym tłumaczeniu, astrologów, bo tak też oddawane jest to słowo magoi, którzy zobaczyli jakąś gwiazdę i ją zinterpretowali, by pójść za nią, bo przyjęli to jako odpowiedni znak. że coś szczególnego się stało. Gwiazda zaprowadziła ich w kierunku Palestyny, w kierunku Jeruszalajm, bo tam chcieli oddać pokłon nowemu narodzonemu królowi Żydów. Ewangelia Mateusza w drugim rozdziale jest bardzo syntetyczna. Nie podaje nam szczegółów, obrazów, ale ludzka wyobraźnia tworzona przez wieki dopisywała kolejne szczegóły.

Interpretowano ich jako przedstawicieli wszystkich narodów. Jako tych, którzy niosą dary. Z czasem nadano im wręcz imiona. O tym zupełnie nie ma mowy w Bożym Słowie. Ważne jest, że dotarli w swoich poszukiwaniach, w swojej wiedzy do niemowlęcia zawiniętego w pieluszki i położonego w żłobie. Idąc za znakiem, za swoją intuicją, byśmy powiedzieli współczesnym językiem, dotarli do Zbawiciela całej ludzkości. W tradycji chrześcijańskiej już starożytności ukazano dwie grupy ludzi, którzy przychodzą do Jezusa.

Ci najprości. Zwykli pasący trzstada, pasterze, czyli przedstawiciele najniższych zawodów. Im pierw układzał się Jezus. A potem mówią dzisiejszym językiem przedstawiciele elit, Chyba przede wszystkim w tym wypadku elit wiedzy, nie pieniędzy, chociaż to mogło się wtedy łączyć, ale na pewno nie elit władzy. To nie są królowie, władcy, ale ludzie, którzy szukają mądrości, szukają tego, o czym mówi dzisiaj do nas Jan Bielka. Prawdy. Łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa na świat. Magowie ze wschodu, astrologowie, mędrcy, jakkolwiek nie będziemy ich nazywać, szukają prawdy.

Szukają jej przede wszystkim tam na górze, czyli symbolicznie mówiąc w gwiazdach. Wierzą, że gwiazdy są w stanie im dostarczyć wiedzy najgłębszej, najprawdziwszej, wiedzy tajnej, zakrytej przed innymi. Czują się elitą, wybrańcami wiedzy i idą za tym głosem do Beklejem. I co odnajdują? Prawdę. Prawdę w dziecku. W jego niemocy, w jego niewiedzy, w jego niesamodzielności, bo tak ukazał się światu Bóg. I przyjęcie tej obecności zmienia postrzeganie prawdy. Prawda to nie siła, to nie przemoc, nie władza, nie panowanie nad innymi, ale mówiąc językiem listów apostoła Jana, miłość.

Miłość. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. Tak Jan syntetycznie ujął betlejemskie wydarzenie. Nie odnosząc je do miejsca i czasu, Ukazał prawdę tego, co przeżywamy w święta Narodzenia Pańskiego. Święta, które kiedyś były przeżywane wspólnie ze świętem Epifanii właśnie 6 stycznia. Dopiero potem je rozłączono w Panii. wyznaczając datę 25 grudnia, o czym już mówiliśmy, jako dzień, w którym miał się narodzić Jezus. I odtąd Kościół i na wschodzie, i na zachodzie Obchodzi święto narodzenia pańskiego i święto Bożego objawienia, święto Epifanii, w którym uwidacznia się pełnia łaski, która wydarzyła się w Jezusie narodzonym z Betlejem.

Ewangelista Jan te słowa o logosie, o preegzystencji Jezusa, mówiąc językiem teologii, łączy ze zwiastowaniem Jana Chrzciciela, jako tego, który wskazuje na Jezusa. U Jana nie odnajdziemy męców ze wschodu. Nie ma ich także Ewangelii Łukasza i Marka. O tym mówi tylko Mateusz, składając swoje świadectwo o Jezusie głęboko osadzone w pismach prorockich. Czytaliśmy to we fragmencie dzisiaj z księgi proroka Izajasza, które odnosiły te słowa do tego, co się wydarzyło w Betlejem. Gromady wielbłądów zaroją się, młode wielbłądy milianitów i efy, wszyscy przyjdą z Saby, przywiozą złoto i kadzidło, śpiewając pieśni pochwalne na cześć Pana.

Może właśnie dlatego Mateusz, najbardziej osadzony w środowisku Starego Testamentu, w środowisku Tory i proroków, złożył to świadectwo o Jezusie, nauczanie katechetyczne o mędrcach ze wschodu, którzy gdy zobaczyli gwiazdę, Porzucili wszystko i poszli oddać mu pokłon. To ich łączy z pasterzami, którzy zostawili swoje stada, poszli za głosem, za aniołem, który im powiedział, idźcie do Betlejem i oddajcie mu pokłon. To samo uczynili astrologowie prawdopodobnie z Babilonu. Rzucili wszystko, co mieli, porzucili swoje badania, swoje laboratoria, byśmy dzisiejszym językiem powiedzieli, i poszli, by oddać jemu pokłon.

I my dzisiaj też porzuciliśmy to, co mamy. Poszliśmy do Kościoła, by oddać Mu pokłon. Stawiliśmy swoje problemy, swoje troski, by na ten czas świąteczny, czas nabożeństwa epifanijnego oddać Mu pokłon. Tak, właśnie jest drodzy. Musimy coś zostawić, z czegoś zrezygnować, by móc oddać Jezusowi pokłon. By zastanowić się, bez względu na to, czy jesteśmy pasterzami, czy mędrcami, czy młodymi, czy sędziwymi. Zobaczyć, kim On jest. I zadać sobie pytanie, kogo my dzisiaj widzimy w Beklejem? Czy Boga, który objawia nam swoją łaskę, swoją miłość, czy też ckliwą historię, która jest elementem ludowej wiary.

Życzę nam wszystkim, byśmy odnaleźli dzisiaj tego, który mówi Jan Chrzciciel. Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela Świata, tego, który nam objawia pełnię Bożej łaski. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci, że mogliśmy porzucić nasze stada, nasze badania, nasze troski i nasze badania. codzienność, by przyjść dzisiaj do Ciebie, do Twojego domu, by przyjść do Ciebie i zostać pokrzepieni Słowem i Sakramentem. Prosimy Cię, objawiaj się nam każdego dnia, nie tylko w święto objawienia. I daj, abyśmy z tego objawienia czerpali moc, wiarę, nadzieję i miłość.

Amen. Usiądźcie, drodzy. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia, że nasze najbliższe nabożeństwo odbędzie się w niedzielę o zwykłej porze o godzinie 10.00. W związku z nauczaniem zdalnym będzie to nabożeństwo bez szkółki niedzielnej. Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny. W sposób szczególny zachęcamy do odwiedzenia stanowiska z wydawnictwami. Możliwe jest zwiedzenie wystawy w Bibliotece ETOS. Zapraszamy na naszą parafialną stronę www.sopot.luteranie.pl gdzie znajdziemy wszystkie informacje na temat funkcjonowania parafii w czasie nie do końca możliwości prowadzenia stacjonarnych spotkań.

Przyjmijcie teraz, drodzy, życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, chajeczysz serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka Jezus już przyszedł na kołach wierani, Święty Jezus, wierdził na kołach wierani. Zdrowiaj się wierani, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Ty - twój Jary - w Jówce w Józef. Nie jest zbory na strachach zbudów. Czyś - szalony, a czyść - zboczy, czy w Jówce - zboczy, w Bóg - zboczy, Kieruj z nisem, ośmić na wstąp, Ale w mięknie świętą dali na zrób, Kieruj z nisem, ośmić na wstąp, Wielkie prawa zastrzeżone.

Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy miłowani, Jezus już przyszedł, za grzechy zapłacił. Świecie baranek ofiarą Twych win. Za Was, grzeszników, swe życie utracił. O uwielbiajcie miłości tej czyn. Nieba błogością i Was ubogacił. Jezus już przyszedł, za grzechy zapłacił. Słowa tej pieśni przypominają nam dzisiaj, że Jezus Chrystus, ten narodzony jako dziecię w betlejemskim żłobie, został nam objawiony z Bożej miłości jako Zbawiciel świata, jako ten, który poniósł na krzyż Golgoty nasze grzechy.

I ta łaska za łaską, którą otrzymaliśmy, jak pisał św. Jan w prologu swojej Ewangelii, to przede wszystkim właśnie odpuszczenie grzechów, to pojednanie z Bogiem, to usprawiedliwienie, które otrzymaliśmy z Bożej łaski ze względu na Bożego Syna, Zbawiciela Jezusa Chrystusa. I dzisiaj święto objawienia Pańskiego również o tym nam przypomina. Chciejmy więc skorzystać z zaproszenia i przystąpić do stołu Pańskiego, aby spożyć zbawcze dla nas dary ciała i krwi Jezusa Chrystusa, których mamy odpuszczenie. Anim to uczynimy, najpierw przyjdźmy przed Boże oblicze, by spowiadać się z wszystkich naszych win i grzechów, prosząc miłosiernego Boga o Jego łaskę i odpuszczenie.

A niechaj do tej spowiedzi przygotuje nas psalm pokutny, psalm 130. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego. Nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bał. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęsknij niż stróże poranku, bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się teraz Panu Bogu Naszemu tak razem się modląc.

Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa, bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaska i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów.

Którymkolwiek grzechy odpuścicie są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim.

Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka KONIEC Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z wami i z duchem Twoim. Znieście swe serca, wznosimy je do Pana. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu, Słuszną to i sprawiedliwą jest rzeczą. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan, a niebo i ziemia, a niebo i ziemia Zdjęcia i montaż Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci w wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu.

Prosimy Cię, ucz nas z Nim Uniżyć się aż do śmierci Z Nim też powstać do życia nowego A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy A grona winne tłoczymy, aby napój wydały Tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno Z wybranymi Twymi Prorokami, apostołami, męczennikami I wszystkimi świadkami Twej sprawy Dla chwały imienia Twego Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, na którego przyjście oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło Panie.

przyjdź tak wie Jezu módlmy się do naszego Ojca Niebieskiego tak jak nas nauczył Jego Syn Jezus Chrystus Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyń się na pamiątkę moją.

Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowa przydał im mówiąc: "Bierzcie i pijcie z niego wszyscy". Gęg dzielić jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To częściej lekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dziękuje za oglądanie! Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Zobaczcie. Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Zdźmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Boże, Panie Światłości i Prawdy, uwielbiamy Cię i chwalimy za Twoją mądrość i wierne realizowanie planu zbawienia grzesznej ludzkości.

Wybrałeś pośród wszystkich narodów Izraela, aby to On był nosicielem obietnic Twoich. W Jezusie Chrystusie powołałeś nas do społeczności życia z Tobą, abyśmy już nie byli dłużej przechodniami obcymi, ale stali się domownikami i współobywatelami świętych. Jesteśmy teraz ludem Twoim i dziećmi Twymi przez chrzest i wiarę. Prosimy Cię, umocnij wiarę naszą, abyśmy słowem i czynem świadczyli o tym, co dla nas uczyniłeś i abyśmy wiernie naśladowali Syna Twojego, Jezusa Chrystusa. Wszystkim, którzy jeszcze chodzą drogami własnej mądrości i błądzą w mrokach świata, niechaj zajaśnie światło chwały Twojej w Chrystusie Jezusie Zbawicielu naszym.

Dlatego prosimy Cię o błogosławieństwo dla dzieła misji na wszystkich kontynentach i w naszym kraju. Głoszącym Ewangelię i świadczącym życiem swoim o jej mocy, daj Panie Ducha wytrwałości i cierpliwości. Niechaj chwała Twoja jaśnieje w świecie, a Kościół Twój niechaj się staje solą ziemi. Prosimy Cię, Panie, byś Ty był światłem także dla naszego narodu. Zachowaj pokój i sprawiedliwość we wszystkich krajach, a hamuj moce ciemności fałszu. Rządź i kieruj poprzez Ducha Świętego naszymi domami i naszymi rodzinami.

Prosimy Cię, Panie, o tych, którzy z nami być nie mogą, Szczególnie o Twoje błogosławieństwo dla naszej siostry, która zmaga się z ciężką chorobą. Miej ją w swojej opiece i obdarz błogosławieństwem. Prosimy Cię o wszystkich obiekt. Zagubionych, zatrwożonych, przerażonych światem, w którym przyszło żyć. Daj wszystkim, którzy są w udręce swego serca pokój i bądź dla nich pomocą i ratunkiem. Prosimy Cię o to. Objawiony nam dzisiaj Panie, Panie Boże, Ojcze, Synu i Duchu Święty. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Alleluja.

Albowiem na wieki miłosierdzie Jego, Alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja! On jest moim Wybawicielem, Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Pęcami na wieki, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci dać swój święty pokój Amen Amen Amen Amen Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone.

✦ Zapytaj luteranów