Nauczyciel Królestwa — stare i nowe
Bezpieczna jazda wymaga patrzenia przed siebie, ale także spoglądania za siebie. Uczeń Królestwa łączy przeszłość z przyszłością w teraźniejszości — czerpie ze skarbca rzeczy nowe i stare.
Ewangelia Mateusza 13, 51-52
Biblia Warszawska
**51** Zrozumieliście to wszystko? Odpowiedzieli mu: Tak. **52** A On rzekł do nich: Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem Królestwa Niebios, podobny jest do gospodarza, który dobywa ze swego skarbca nowe i stare rzeczy.
- Krótka przypowieść o nauczycielu prawa — bibliści tak nazywają tę dwuwierszową konkluzję mowy w podobieństwach — pokazuje ucznia Jezusa jako głowę rodziny z czasów biblijnych, odpowiedzialną za przekazywanie swoim podopiecznym wiedzy zarówno nowej, jak i starej.
- Na pierwszy rzut oka tekst jest skierowany do nauczycieli, korepetytorów, katechetów i duchownych — wszystkich, którzy uczą — ale w istocie dotyczy każdego dorosłego: rodziców, dziadków, ciotek, wujków, którzy w jakiś sposób wpływają na rozwój dzieci.
- Nauczyciel ma być na czasie i nadążać za tym, co aktualne, ale nie może zapominać o doświadczeniu — własnym i ludzkości — i powinien tym wszystkim odpowiednio zarządzać, odwołując się do tego, co już znane.
- Słowa Jezusa dotyczą także dzieci i młodzieży — one też powinny poznawać nowe, ale pamiętać o tym, czego się już nauczyły; baza wiedzy ułatwia naukę i pozwala uniknąć przyswajania wszystkiego od zera.
- Obraz samochodowych lusterek: ten, kto patrzy wyłącznie wstecz, nigdzie nie dojedzie; ten, kto patrzy tylko przed siebie i nie kontroluje sytuacji za sobą, łatwo prowadzi do wypadku — bezpieczna jazda i bezpieczne życie wymagają obu spojrzeń.
- Aktualizacja przesłania: młodzi mają słuchać starszych, bo to, co bywa nazywane „boomerskie" i staromodne, jest mądrością życiową ludzi, którzy popełnili swoje błędy i chcą uchronić innych; starsi z kolei mają się ciągle rozwijać i nie traktować nowości jako „pomiotu szatana", lecz uczyć się także od młodszych, którzy lepiej odnajdują się we współczesnym świecie.
- Jezus zachęca do znalezienia złotego środka w relacjach międzypokoleniowych — pielęgnacji ich i przełamywania granic — wchodząc w nowy rok szkolny z nadzieją, że Bóg błogosławi temu, kto czerpie zarówno z nowego, jak i z dotychczasowego doświadczenia.
O czym mówił pastor
Kazanie wygłoszone w czternastą niedzielę po Trójcy Świętej z okazji parafialnego rozpoczęcia roku szkolnego ma nietypową formę — kaznodzieja od początku zwraca się bezpośrednio do dzieci, prosząc o klaskanie potwierdzające ich obecność i odpowiedzi na konkretne pytania. Po zabawie wprowadzającej, w której dzieci klaszczą, gdy lubią chlebek z ogniska albo gdy dostały ostatnio nową rzecz, padają kluczowe pytania: kto pamięta o starych zabawkach i grach, kiedy pojawi się nowa, i kto z młodszych siadał na przednim siedzeniu samochodu. To proste pytania, ale otwierają drogę do zrozumienia całej przypowieści.
Tekstem kazalnym jest fragment z trzynastego rozdziału Ewangelii Mateusza — dwa wiersze, 51 i 52, kończące długi cykl podobieństw o Królestwie Niebios. To króciutka konkluzja, którą bibliści nazywają przypowieścią o nauczycielu prawa. Jezus pyta uczniów, czy zrozumieli wszystko, co im powiedział, a otrzymawszy twierdzącą odpowiedź, dodaje obraz uczonego w Piśmie, który stał się uczniem Królestwa — porównuje go do gospodarza dobywającego ze swojego skarbca rzeczy nowe i stare. W czasach biblijnych głowa rodziny decydowała o tym, jaką wiedzę i jakie dobra przekazywać domownikom; przypowieść aktualizuje ten obraz, czyniąc z niego paradygmat uczniostwa.
Na pierwszy rzut oka tekst jest skierowany do nauczycieli — korepetytorów, osób zajmujących się szkoleniami, a w parafii do duchownych i katechetów. To oni są pierwszymi, którzy przychodzą na myśl. Każdy z nich ma pamiętać, że bycie na czasie i nadążanie za tym, co aktualne, jest niesamowicie istotne, ale nie może zapominać o tym, co osiągnęła dotychczasowa praca pokoleń. Nauczyciel musi przekazywać własne doświadczenie, a mówiąc górnolotniej — doświadczenie ludzkości, tę wiedzę, która jest już znana, i odpowiednio tym wszystkim zarządzać.
Kaznodzieja podkreśla jednak, że słowa Jezusa dotyczą nie tylko zawodowych nauczycieli, lecz także rodziców, dziadków, ciotek, wujków — wszystkich dorosłych, którzy w jakiś sposób wpływają na rozwój dzieci, bo i oni w wielu sytuacjach przyjmują rolę nauczycieli. Pokazują podopiecznym coś, co było dla nich nieznane, i ich kształtują. Z jednej strony mają zatem podejmować tematy atrakcyjne, aktualne i modne dla młodych, z drugiej muszą przypominać o tym, co już było i co dzieci wiedzą — odwoływać się do ich doświadczeń. Uwagi dorosłych najczęściej mają chronić niedoświadczonych przed niebezpieczeństwami i nieprzyjemnymi sytuacjami, i w tym kierunku popycha nas dziś Jezus.
Z drugiej strony — i tu ważne pęknięcie tradycyjnego odczytania — kaznodzieja zwraca się bezpośrednio do dzieci i młodzieży. Te słowa nie są tylko dla dorosłych odpowiedzialnych za młodszych; uczniowie również powinni poznawać cały czas nowe rzeczy, ale pamiętając o tym, czego się już nauczyli. To bardzo przydatne, bo kiedy nauczyciel zapowiada sprawdzian, lepiej zaczynać przygotowania z jakąś wiedzą bazową niż uczyć się wszystkiego od zera. Co więcej — uczniowie uczą siebie nawzajem i uczą także dorosłych. Kaznodzieja przywołuje wakacyjną anegdotę: jadąc pociągiem na obóz, siedział obok piątoklasisty, który dawał mu wykład o tym, jak grać w Minecrafta — i gdyby pod ręką był komputer, pewnie by się mocno wciągnął.
Centralnym obrazem kazania jest jednak samochodowe lusterko. Po sprawdzeniu, że dzieci siadały na przednim siedzeniu i wiedzą, do czego służą lusterka — żeby kontrolować, co się dzieje za nami — kaznodzieja rozwija metaforę. Prowadzący samochód, który skupia się wyłącznie na tym, co za nim, nigdzie nie dojedzie; pierwszy lepszy zakręt albo skrzyżowanie skończy się zjazdem z drogi albo brakiem ruchu do przodu. Ale ten, kto patrzy tylko przed siebie, nie wie, jaka jest sytuacja z tyłu — i wtedy bardzo łatwo o wypadek. Bezpieczna jazda wymaga jednego i drugiego: patrzenia przed siebie i spoglądania za siebie. Tego właśnie uczy dzisiejsza historia: łączenia przeszłości z przyszłością w teraźniejszości. Tego naucza Jezus w swojej przypowieści.
Aktualizacja przesłania jest dwukierunkowa. Z jednej strony chodzi o to, żeby młodzi słuchali starszych. To, co czasem wydaje się boomerskie, nieżyciowe, staromodne i niepotrzebne, jest mądrością życiową osób bardziej doświadczonych, które chcą się nią dzielić — sami popełniali w życiu mnóstwo błędów i chcą uchronić młodszych przed powtarzaniem ich. Z drugiej strony starsi są zachęcani do ciągłego rozwoju. Bardzo często dorosłym wydaje się, że nowe jest w stanie wszystko zniszczyć, że to jakiś „pomiot szatana"; dystansują się, nie chcą poznawać, zamykają się i nie nadążają za światem. A dzieci są inne — są w stanie być na bieżąco i dużo lepiej odnajdują się we współczesności niż część dorosłych. Ta historia uczy, że czasem możemy nauczyć się czegoś od swoich podopiecznych. Posłuchajmy, co mają nam do powiedzenia, bo mogą wytłumaczyć rzeczy, dzięki którym łatwiej będzie nam zaakceptować się we współczesności, w której nasza mądrość życiowa bywa w niektórych sytuacjach nieprzydatna.
Jezus zachęca dzisiaj do znalezienia złotego środka w międzypokoleniowych relacjach — do pielęgnacji ich i przełamywania wciąż pojawiających się granic. Zbór wchodzi w nowy rok szkolny zarówno jako uczniowie, jak i rodzice, z nadziejami i planami, pamiętając, że należy czerpać zarówno z tego, co nowe, jak i brać pod uwagę doświadczenie, które już zebraliśmy. Nie wiemy, co się wydarzy; często z niepokojem patrzymy w przyszłość. Ale niezależnie od tego, jak będzie wyglądał nadchodzący rok szkolny, Bóg chce nam błogosławić w takim funkcjonowaniu. Tego błogosławieństwa — i ciągłej jazdy do przodu — kaznodzieja życzy wszystkim na ten nowy rok szkolny.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Dwa królestwa 57% Lewa i prawa ręka Boża
Bóg rządzi światem dwoma porządkami: lewą ręką (państwo, miecz, prawo) i prawą (Kościół, Słowo, Ewangelia). Nie mieszać.…
Rozwiń hasło → -
Sola Scriptura 53% Tylko Pismo
Pismo Święte jest jedyną nieomylną normą wiary i życia. Inne autorytety (sobory, ojcowie, papiestwo) zachowują wartość, ale podlegają osądowi Pisma.…
Rozwiń hasło → -
Powszechne kapłaństwo wiernych 53% Każdy ochrzczony jest kapłanem
Każdy ochrzczony ma bezpośredni dostęp do Boga — bez ludzkiego pośrednika. Pastor nie jest kapłanem w sensie ofiarnym, ale sługą Słowa, powołanym ze zboru.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 🟢 ROZPOCZĘCIE ROKU SZKOLNEGO # Zrodlo: https://youtu.be/cRoKa40ix80 # Data nabozenstwa: 2022-09-18
Muzyka Muzyka Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstwie Go. Chciałbym Was serdecznie powitać na nabożeństwie w czternastą niedzielę po święcie Trójcy Świętej. Mimo, że od jakiegoś czasu uczniowie już uczęszczają na swoje zajęcia do szkół, to my dzisiaj tutaj chcemy uroczyście i rodzinnie rozpocząć nowy rok szkolny, prosząc Boga o opiekę. zarówno w tych dobrych, jak i tych trudniejszych momentach, które zapewne się pojawią. Cieszę się, że jesteście tutaj w Kościele, cieszę się również z Waszej obecności na łączach internetowych.
za pośrednictwem transmisji. Niech to będzie dla nas wszystkich dobry czas modlitwy, refleksji nad Słowem Bożym, którego również będziemy chcieli doświadczać w społeczności stołu pańskiego. Niech Bóg nam błogosławi i oddziałuje na nasze serca. Zaśpiewajmy pierwszą z pieśni. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Panie, naucz mnie czynić wolę swoją. Ten dobry Duch Twój prowadzi mnie, o ruchu i ziemię. Ręce Twoje uczyniły mnie i ukształtowały. Z całego serca szukam Ciebie.
Muzyka Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak by to od początku, jak jest, jak będzie, A węk i węków, amen. Zdjęcia i montaż Kyrie elejson Christ elejson Chybie lejszon Chybie lejszon Chwała Bogu na wysokościach. Na wysokościach Bogu cześć i dzięki łasce Jego. Już na mnie może skończyć. aby nieść moc i potęga złego. Upodobanie Bóg w nas ma i pokój już bez przerwy trwa, Aż by wszelka się skończyła Pan niech będzie z wami Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie Módlmy się Wszechmogący Boże, dziękujemy Ci za wszystkie przejawy Twej mądrości, którą nam objawiasz.
Prosimy, otwórz nasze oczy na nowe wyzwania, które stawiasz przed nami. Otwórz nasze serca i myśli, abyśmy z radością przyjmowali to, czego mamy się nauczyć i byli rzetelnymi zarządcami Twoich darów. Daj nam wszystkim zapał i mocną wiarę, abyśmy swoim życiem oddawali Ci cześć i chwałę. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Jako, że mamy dzisiaj nabożeństwo na rozpoczęcie roku szkolnego, parafialne rozpoczęcie roku szkolnego, chciałbym zaprosić tutaj młodzież, która odczyta teksty biblijne.
Zapraszam Maję i Bartka. Maja odczyta fragment z Księgi Salomona z 11 rozdziału od pierwszego wiersza. Rzuć swój chleb na powierzchnię wody, a zobaczysz, że po wielu dniach go odnajdziesz. Podziel swój majątek na siedem lub osiem części, gdyż nie wiesz, jakie nieszczęście może się przytrafić. Gdy chmury napełnią się deszczem, spuszczają go na ziemię. Gdy drzewo upadnie na południe czy też na północ, nie zmieni już swego miejsca. Kto zważa na wiatr, ten nie sieje, a kto przygląda się chmurom, ten nie zbiera żniwa.
Jak nie znasz drudzenia, nie zbiera się w niej. wiatru, ani nie wiesz, w jaki sposób powstaje płód w łonie matki, tak też nie zdłębisz dzieł Boga, który wszystko stworzył. Siej ziarno o poranku i nie zaniedbuj pracy wieczorem, gdyż nie wiesz, który trud przyniesie ci większą korzyść. Ten czy tamten? A może oba będą tak samo o Życie jest piękne. Jak piękne jest światło, jaka to roztrość do oczy widzał słońca. Choćby dane było człowiekowi przeżyć wiele lat, wszystkimi niech się raduje. Lecz niech pamięta, że czytaduje jeszcze sporo mrocznych dni.
Wszystko, co ma nastąpić, jest ulotne. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Słowa lekcji nowotestamentowej czytamy w drugim liście do Tymoteusza od Człopi. w trzecim rozdziale od 15 do 17 wiersza. Od dzieciństwa znasz przecież Pisma Święte, które mogą Cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu, dzięki wierze w Chrystusie. Jezusa. Całe pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, przekonywania, upominania, do wychowania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, przygotowany do czynienia wszelkiego Tyle słów lekcji apostolskiej.
Bądź pochwalon, Panie Jezu. A naszą odpowiedzią na to usłyszane Boże Słowo niech będą nasze wyznanie wiary, a złóżmy je w słowach apostolskiego kredo. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jednego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.
Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Będzie to numer 100. Muzyka Wszelkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i zawsze. Amen. Tekst, nad którym chcemy się dzisiaj pochylić, znajdujemy w Ewangelii Mateusza w rozdziale 13 i będą to wiersze 51 i 52.
Jestus zapytał, czy rozumiecie to wszystko? Nie. Odpowiedzieli – tak. Powiedział więc do nich – dlatego każdy nauczyciel prawa, który został uczniem Królestwa Niebios, podobny jest do Pana domu, który wydobywa ze swego skarbca rzeczy nowe i stare. Dzień dobry. Kochany Panie Boże, prosimy Cię, abyś błogosławił nas w tym czytaniu i rozważaniu i także rozumieniu Twojego Słowa. Niech ono zmienia nasze życie i też działa w naszych sercach. Amen. Usiądźcie. Drodzy. rodzice, dziadkowie, babcie, cioci, wujkowie, pozwólcie, że podczas dzisiejszego rozważania będę zwracał się także bezpośrednio do dzieciaków.
W końcu mamy parafialne rozpoczęcie roku szkolnego. Będzie też trochę inaczej niż na kazaniach w normalne niedzielę. A więc dzieciaki, słuchajcie. Patrzę, szukam dzieciaków. Umiecie jeszcze klaskać? Tak? Ale to chyba musicie mi to udowodnić. Na 3-4 teraz ten z Was, kto potrafi klaskać, niech teraz klaśnie. O tak. Jak powiem 3-4. Dorośli oczywiście też mogą, jeśli się nie wstydzą, jeśli też jeszcze pamiętają jak to się robi. OK, gotowi? 3, 4. O, super. Super, ale mam wrażenie, że czegoś tutaj brakuje. Spróbujmy jeszcze raz.
3, 4. Wow, super. Pięknie. się okazało, że udowodniliście mi, że potraficie klaskać. Dorośli też pięknie. Jak już sobie przypomnieliśmy, jak się klaska, to zróbmy tak, że powiem za chwilę jakieś zdanie, a jeśli się wy z nim zgadzacie, to klaśniecie, ok? Ok? Myślę, że to jest zrozumiałe. Tydzień temu w piątek po spotkaniu takim organizacyjnym, roku szkolnego, mieliśmy ognisko. Mam nadzieję, że jeszcze je pamiętacie. Ci, co nie byli niech żałują, było bardzo fajnie. I teraz niech klasną te osoby, które lubią sobie usmażyć na ognisku albo na grillu, chlebek, żeby był taki fajnie wypieczony.
A więc ten, kto lubi chlebek z ogniska, z grilla, niech klaszcznie teraz. Super, jest nas trochę. Widzę, że część osób lubi sobie chlebek pochrupać. Dzięki. A teraz niech zaklaszczą te osoby, które ostatnio dostały jakiś prezent, jakąś nową rzecz, nową grę, nową zabawkę, nowy gadżet. Kto ma nową zabawkę, nowy gadżet, niech teraz klaśnie. No, teraz trochę osób klasnęło, było trochę mniej, cieszę się. A teraz niech klaśnie ten, kto mając nową rzecz, cały czas pamięta o tej starej, której używał wcześniej, zanim ta nowa rzecz się pojawiła.
Kiedy ta gra na przykład, którą grało się wcześniej. A więc kto używa tych rzeczy, które pojawiły się, zanim pojawiły się te nowe, niech klaśnie teraz. O, już coś mało. Ok. A teraz niech klasną te osoby, które już nie chcą klaskać. Dobrze, kończymy klaskanie, bo zatrudnią nas u Rubika. Słuchajcie, fragment biblijny, który przeczytałem przed rozpoczęciem tego naszego klaskania, to krótka przypowieść o nauczycielu prawa. Właśnie w taki sposób jest nazywana przez ludzi, którzy dokładnie badają Pismo Święte przez biblistów.
I ta przypowieść opowiada o tym, że nauczyciel prawa, ten, który nazywa siebie uczniem Jezusa, to taka osoba, która przypomina głowę rodziny z czasów biblijnych. Głowę rodziny, która decyduje o przekazywaniu swoim podopiecznym wiedzy zarówno tej nowej, jak i starej. A więc na pierwszy rzut oka Ten tekst, który przeczytałem jest skierowany do tych, którzy uczą, do nauczycieli, korepetytorów, osób zajmujących się szkoleniami, a w parafii do duchownych, do katechetów. I właśnie to są osoby, które prawdopodobnie są pierwszymi osobami, które przychodzą nam na myśl w takiej sytuacji.
I właśnie ci wszyscy nauczyciele mają pamiętać o tym, że bycie na czasie, nadążanie za tym, co aktualne jest niesamowicie istotne. Ale poza tym nie mogą zapominać tego, co udało się osiągnąć dotychczas. Czyli muszą pamiętać o przekazywaniu swoich doświadczeń, a także mówiąc trochę górnolotnie, doświadczeń ludzkości. Tej wiedzy, która jest już znana. I nauczyciele powinni odpowiednio tym wszystkim zarządzać. Ale moim zdaniem te słowa dotyczą nie tylko nauczycieli, ale także rodziców, dziadków, wujków, ciocię, babcię.
Nas wszystkich, którzy w jakiś sposób wpływamy na rozwój dzieci, ponieważ my również w wielu sytuacjach przyjmujemy rolę nauczycieli, pokazujemy coś, co nie ma. było dla naszych podopiecznych nieznane. Również ich kształtujemy. A więc jako dorośli jesteśmy odpowiedzialni za to, żeby z jednej strony podejmować tematy, które są dla naszych podopiecznych atrakcyjne, aktualne, modne, a z drugiej strony faktycznie mamy przypominać o tym, co już było, co już wiedzą. odwoływać się do ich doświadczeń. I w takim kierunku w dzisiejszym tekście popycha nas Jezus.
W końcu te uwagi, jakie przekazują dorośli, to najczęściej coś, co ma uchronić tych niedoświadczonych przed niebezpieczeństwami, przed nieprzyjemnymi sytuacjami. Słuchajcie szkoleniaki, nie myślcie sobie, że te słowa są tylko dla dorosłych, którzy są za was odpowiedzialni. Wy również powinniście poznawać cały czas nowe rzeczy, ale pamiętając też o tym, czego się już nauczyliście. To bardzo przydatna opcja, bo kiedy nauczyciele zapowiadają jakiś sprawdzian, to dużo lepiej na samym początku mieć jakąś wiedzę bazową, na samym początku przygotowań i nie musieć później uczyć się wszystkiego praktycznie od zera.
I wy siebie nawzajem też uczycie, uczycie też dorosłych. Zresztą w wakacje byłem z młodzieżą na obozie i jadąc pociągiem siedziałem obok piątoklasisty, który dawał mi wykład na temat tego, w jaki sposób grać w Minecrafta. Gdybyśmy mieli wtedy dostęp do komputera, to pewnie bym się mocno wciągnął. Na razie mi się to jeszcze nie udało. Kto wie, co pokaże przyszłość. I teraz chcę się podzielić z wami pewnym przykładem, ale muszę wiedzieć, że na pewno go zrozumiecie. Dlatego niech zgłoszą się te osoby, które kiedykolwiek siedziały na przednim siedzeniu w samochodzie.
No, myślałem, że więcej osób siada w pierwszym... Ja siedziałem. Okej. Czyli chyba mam nadzieję, że zrozumiecie ten przykład. W każdym samochodzie jest takie sprytne urządzenie, jakim jest lusterko. Jest lewe, prawe, jest też po środku. Jest ktoś z młodszych, kto jest w stanie mi powiedzieć, po co są lusterka? Nie. W samochodach? Dokładnie, żeby kontrolować to, co się dzieje za nami. Świetnie, dokładnie. O taką odpowiedź mi chodziło. I kiedy... Kiedy prowadzimy samochód i chcemy gdzieś jechać tak, żeby w zasadzie dojechać, to nie możemy ciągle patrzeć w lusterko, ponieważ jak będziemy się skupiali tylko i wyłącznie na tym, co za nami, to albo nad tym, co dzieje się obok nas, no to w zasadzie nigdzie nie dojedziemy.
Przyjdzie pierwszy lepszy zakręt, jakieś skrzyżowanie i zjedziemy z drogi. Albo nawet nie ruszymy do przodu. Ale lusterka są potrzebne, bo jeśli byśmy skupili się tylko na tym, co przed nami, to tak jak tutaj było powiedziane, nie wiedzielibyśmy, jaka sytuacja jest za nami. I wtedy bardzo łatwo o wypadek. Bezpieczna jazda wymaga od nas patrzenia przed siebie, ale także spoglądania za siebie. I właśnie tego uczy nas ta dzisiejsza historia. Łączenia przeszłości z przyszłością w teraźniejszości. Tego dziś naucza Jezus w swojej przypowieści.
A więc aktualizując to, co jest powiedziane w tej historii, to z jednej strony chodzi o to, żeby młodzi słuchali starszych. To, co czasem wydaje się boomerskie, nieżyciowe, staromodne, niepotrzebne, to jest ta mądrość życiowa, którą osoby bardziej doświadczone chcą się dzielić, chcą wam pomagać. iść przez życie, bo sami w swoim życiu popełniali mnóstwo błędów i chcą po prostu was przed nimi chronić. Ale z drugiej strony starsi są także zachęcani do ciągłego rozwoju. Bardzo często dorosłym wydaje się, że to, co jest nowe, to jest w stanie wszystko zniszczyć, że to jakiś pomiot szatana.
Dystansujemy się i nie chcemy poznawać. Zamykamy się na nowe. Nie nadążamy za światem. A nasze dzieci są już inne. Są w stanie nadążać, są w stanie być na wierząco i dużo lepiej odnajdują się we współczesnym świecie niż część z nas. Ta historia uczy nas, że czasem możemy nauczyć się także czegoś od swoich podopiecznych. Posłuchajmy, co mają nam do powiedzenia, bo mogą być w stanie wytłumaczyć nam rzeczy, dzięki którym łatwiej będzie nam zaakceptować się we współczesności, w której nasza mądrość życiowa może w niektórych sytuacjach być nieprzydatna.
Jezus zachęca nas do znalezienia dzisiaj złotego środka w naszych międzypokoleniowych relacjach, do pielęgnacji ich, do przełamywania wciąż pojawiających się granic. Dziś wchodzimy w rok szkolny zarówno jako uczniowie i jako rodzice z nadziejami, z planami i pamiętając, że należy czerpać zarówno z tego co nowe, jak i brać pod uwagę doświadczenie, które już zebraliśmy dotychczas. Nie wiemy, co się wydarzy. Często z niepokojem patrzymy w przyszłość. Ale niezależnie, jak będzie wyglądał nadchodzący rok szkolny, to Bóg chce nam błogosławić w takim funkcjonowaniu.
I właśnie Jego błogosławieństwa życzę nam wszystkim na ten nowy rok szkolny błogosławieństwa i ciągłej jazdy do przodu. Amen. Połączmy się w modlitwie.... Kochany Boże, prosimy Cię, abyś będąc obecny pośród nas, budował w nas otwartość. Otwartość na doświadczenia tych bardziej doświadczonych, a także otwartość na wiedzę pochodzącą od młodszych. Dawaj nam się ciągle rozwijać, pomagaj iść stale do przodu i bądź z nami we wszystkich wyzwaniach, jakich będziemy doświadczać w szkole, w pracy czy też na studiach.
O to wszystko Cię prosimy w imieniu Jezusa Chrystusa przez moc Ducha Twojego Świętego. Amen. Siądźcie, teraz podam garść ogłoszeń. Po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny, można odebrać najnowszy numer z wiastuna, czynny jest również punkt z wydawnictwami religijnymi oraz biblioteka etos. W środę, 21 września o 17.30, kolejna próba chóru parafialnego Gloria Dei. W piątek, 23 września, lekcje religii według planu. Za tydzień nabożeństwo w Sopocie o godzinie 10.00. Oczywiście będzie to nabożeństwo połączone ze spowiedzią i komunią świętą.
Za tydzień w niedzielę, 25 września, odbędą się w naszej parafii wybory do synodu diecezjalnego, o czym już od jakiegoś czasu informujemy. Zatem będzie miało miejsce zgromadzenie parafialne, w którym wybierzemy pięciu delegatów do synodu diecezjalnego. Kandydatów można zgłaszać do 23 września wyłącznie na przygotowanych kartach zgłoszeniowych dostępnych w punkcie kancelaryjnym, Kancelarii Parafialnej oraz u duchownych. Już teraz chciałbym poinformować i zaprosić, że... poinformować, że we wtorek 27 września odbędzie się o godzinie 17.30 Zgromadzenie Sprawozdawczo-Wyborcze Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego Oddziału Gdańskiego w Sopocie.
Natomiast tego samego dnia o godzinie 18.30 zgromadzenie sprawozdawczo-wyborcze Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego Oddziału Gdańskiego w Sopocie. PTF zaprasza na spotkanie z profesorem Tadeuszem Stegnerem, z którym pani Maria Drapella przeprowadzi wywiad na kanwie książki Tadeusza Stegnera i Krzysztofa Lawalskiego pod tytułem Kościoły, wyznania wspólnoty i związki religijne w Królestwie Polskim 1815-1914. Serdecznie zapraszam 27 września do plebanii przy ulicy Kościuszki 51 w sobocie. Tyle ogłoszeń.
Przyjmijcie życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Wielkie prawa zastrzeżone. Pochowaj jest w paserze, że w chłonie, że omię wadzie, gdyż ojmi pan wświęci, a spokojne wody nie prowadzi. Proszę o potrzebne, nie będziecie ścieżkami, za wierliwości są. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zobaczmy, że niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię.
Amen. Zanim przystąpimy do stołu Pańskiego, chcemy odpowiednio się do tego przygotować. Dlatego teraz słowami powszechnej modlitwy spowiedniej, tak zwróćmy się do Boga.... Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niewłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.
Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw, Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was czy żałujesz za swoje grzechy? Jeśli tak, odpowiedz żałuję żałuję czy wierzysz w odpuszczenie grzechów a także pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę, wierzę.
Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić swoje życie? Jeśli jest to Twoim najszczerszym pragnieniem, odpowiedz pragnę, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł Pan nasz Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Dlatego jako powołany i ustanowiony sługa Jezusa Chrystusa i Jego Świętej Ewangelii zwiastuje wszystkim pokutującym łaskę Bożą, I z rozkazu Pańskiego odpuszczam Wam grzechy Wasze.
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie w imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstwiego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Wszystkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Panie Jezu Wznieście swe serca Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Złóż toto i spowiedliwa jest rzeczą. Zaprawdę godną i piękną, cudowną i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Ojcze Wszechmogący, Panie Wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
Albowiem On, Syn Boży i Syn Człowieczy, przyjął ludzkie ciało i przyszedł do nas, by służyć, szukać i zbawić to, co zginęło. On poświęcił swoje życie i wzywa nas do tego, abyśmy nie zapominali o długu miłości, który spłacać mamy swoim bliźnim. Boże, oddajemy Ci też cześć za to, że powołałeś nas do Twojego Królestwa Miłości. Wielbimy imię Twoje ze wszystkimi zastępami niebios. Śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Dziękujemy Ci, Boże Ojcze, że w swej dobroci i mądrości obdarowałeś nas zbawieniem w Jezusie Chrystusie.
W Nim poznajemy sens i cel naszego życia. Prosimy Cię, niech Duch Święty uczy nas, iż w tych oto darach, chlebie i winie przyjmujemy ciało i krew Pana naszego. Prosząc, abyś każdego dnia wzmacniał naszą wiarę, wołamy z całym Kościołem, przyjdź rychło, Panie. Ojcze nasz, który jesteś w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje. Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.
Panie Boże, to jest kwestia i na cichę. Pan nasz Jezus Chrystus. Tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim, mówiąc, bierzcie i jedzcie, to jest ciało moje, które się za was i za wielu wydaje. To czyńcie na pamiątkę moją. Zobaczmy. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Drodzy, oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan. Amen. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone.
Muzyka Wszelkie prawa zastrzeżone. Cześć. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Muzyka Teraz będziemy chcieli się wspólnie modlić, a w modlitwie poprowadzi nas młodzież. Także zapraszam osoby, które mają się z nami modlić. Macieja, Łucję i Lenę. Opróczmy się tutaj. Drogi Boże dziękujemy Ci za cały czas wakacji, które są już za nami. Dziękujemy za wszystkie wyjazdy, w których braliśmy udział, za nowo poznane osoby, za wszystkie miejsca, które mogliśmy zobaczyć. Dziękujemy Ci również za to, że opiekowałeś się nami w tym czasie oraz, że możemy się tutaj teraz znowu spotykać.
Jesteśmy Ci za to bardzo wdzięczni. Amen. Kochany Jezu, dziękujemy Ci, że Ty pokazujesz nam drogę, którą możemy podążać, że jesteś z nami zarówno w momentach dobrych, jak i złych. Dziękujemy Ci, że poświęciłeś się za każdego. Dzięki temu możemy mówić, że jesteśmy wolni. Ty nas uratowałeś i jesteśmy Ci za to wdzięczni. Amen. Drogi Duchu Święty, przed nami okres wielu wyzwań, którym będziemy musieli sprostać. Dla części z nas nowy rok szkolny związany jest też ze zmianami, które mogą wywołać w nas niepokój.
Dlatego chcemy Cię prosić o Twoją obecność w naszym życiu. każdego dnia, abyś otaczał nas swoją opieką i pomagał nam podołać wyzwaniom, które przed nami. Amen. Niech nam błogosławi Pan i niechaj nas strzyże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad nami i niech nam miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku nam i niechaj nam da swój pokój. Amen. Zaśpiewajmy ostatnią z pieśni. Jest to numer 543. 543. Muzyka ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Dziękuje za oglądanie!