Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2021-07-04 · Po Trójcy Świętej · 🟢 5. NIEDZIELA PO TROJCY SWIETEJ

Teologia krzyża — głupstwo dla świata, mocą dla wierzących

Perykopa: 1 List św. Pawła do Koryntian 1, 18–25

My zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego, dla Żydów wprawdzie zgorszenie, a dla pogan głupstwo, natomiast dla powołanych — i Żydów, i Greków — Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą.

Tekst kazalny

1 List św. Pawła do Koryntian 1, 18–25

Biblia Warszawska

**18** Albowiem mowa o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy giną, natomiast dla nas, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Bożą. **19** Napisano bowiem: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a roztropność roztropnych odrzucę. **20** Gdzie jest mądry? Gdzie uczony? Gdzie badacz wieku tego? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości świata? **21** Skoro bowiem świat przez mądrość swoją nie poznał Boga w jego Bożej mądrości, przeto upodobało się Bogu zbawić wierzących przez głupie zwiastowanie. **22** Podczas gdy Żydzi znaków się domagają, a Grecy mądrości poszukują, **23** my zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego, dla Żydów wprawdzie zgorszenie, a dla pogan głupstwo, **24** natomiast dla powołanych — i Żydów, i Greków, zwiastujemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą. **25** Bo głupstwo Boże jest mędrsze niż ludzie, a słabość Boża mocniejsza niż ludzie.

Główne myśli
  • Apostoł Paweł jest człowiekiem dwóch kultur — wychowanym w Tarsie w greckim umiłowaniu mądrości (Sofia) i jednocześnie uczniem rabiego Gamaliela, znakomitym znawcą prawa Tory.
  • Krzyż w czasach Pawła nie był znakiem dumy ani honoru — był symbolem hańby, poniżenia, upadku i przegranej; właśnie w nim Paweł rozpoznał moc Bożą i mądrość Bożą.
  • Pawłowa nauka odpowiada na oczekiwania obu światów: Żydzi domagają się znaków, Grecy szukają mądrości, a apostoł zwiastuje Chrystusa ukrzyżowanego — Mesjasza, pomazańca, wypełnienie obietnic.
  • Era konstantyńska odwróciła porządek: krzyż stał się znakiem panowania, a Kościół zaczął żądać posłuszeństwa zamiast głosić wiarę i pokorę.
  • Tezy heidelberskie z kwietnia 1518 roku — pół roku po wittenberskich tezach o odpustach — są pierwszym właściwym reformacyjnym wykładem wiary i fundamentem teologii krzyża.
  • Luter w tezie 20 uczy: prawdziwym teologiem jest ten, kto widzialną i objawioną istotę Boga postrzega przez krzyż i cierpienie, a nie przez Jego chwałę i majestat.
  • Pójście drogą teologii krzyża wymaga odwagi pójścia pod prąd — tak jak Paweł zerwał z grecką tradycją mądrości, a Luter na sejmie w Wormacji wyznał: „oto stoję, inaczej nie mogę".
Streszczenie

O czym mówił pastor

Kazanie wygłoszone w piątą niedzielę po Trójcy Świętej rozpoczyna się od portretu apostoła Pawła — człowieka dwóch kultur. Wychowany w Tarsie, otrzymał solidną grecką wiedzę, dążąc do mądrości, którą Grecy nazywali Sofia. Z drugiej strony był uczniem Gamaliela, wybitnego żydowskiego nauczyciela, a więc znakomitym znawcą prawa. Kaznodzieja sięga po tytuł książki Lwa Szestowa „Między Atenami a Jerozolimą", by pokazać Pawła jako tego, który starał się pogodzić tradycję Tanachu — Tory, proroków i pism — z dominującą kulturą basenu Morza Śródziemnego. Apostoł pogan poszedł najpierw do kultury greckiej, później rzymskiej, by głosić Chrystusa ukrzyżowanego. Do zboru w Koryncie napisał najwięcej listów — prawdopodobnie łącznie sześć — odpowiadając na autentyczne spory, pytania i problemy ludzi tamtych czasów.

Sercem dzisiejszej perykopy jest Pawłowa nauka o krzyżu. Kaznodzieja przypomina, że krzyż wcale nie był symbolem dumy. Nie noszono go z atencją i honorem, tak jak dziś w naszym Kościele czynią to biskupi jako znak przynależności do Chrystusa. Ten krzyż, który wielokrotnie powtarza się na ołtarzu Kościoła Zbawiciela — w liturgicznych szatach, w obrazie, na emporze organowej — wtedy był znakiem hańby, poniżenia, upadku i przegranej. Paweł właśnie w nim wyłożył to, co w ewangelickiej tradycji nazywamy teologią krzyża. „Nauka o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy dążą ku zagładzie. Natomiast dla nas — pisze apostoł — dla nas, którzy są w Koryncie, w Trójmieście, na całej ziemi, jest mocą Bożą, bo my dostępujemy zbawienia". Apostoł Narodów odnosi się świadomie do dwóch tradycji — greckiego mędrca i rabiego nauczyciela prawa — dodając jeszcze badacza tego wieku, ukazując uniwersalną perspektywę. Gdy Żydzi domagają się znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, głupstwem dla Greków, ale dla wszystkich powołanych jest Mesjaszem. Paweł świadomie używa hebrajskiego pojęcia — nie Chrystusem, lecz Mesjaszem, pomazańcem, wypełnieniem starotestamentowych obietnic. Mesjasz, Sofia, moc, Exusia — wszystkie pojęcia ważne dla tamtych ludzi obecne są w tym jednym fragmencie.

Paweł był przekonany, że to teologia krzyża stanie się drogą chrześcijańskiego Kościoła — że w pokorze, poniżeniu i krzyżu ludzie będą widzieli Boga. Niewiele wieków jednak trzeba było, by ta perspektywa się zmieniła. Początek ery konstantyńskiej, czyli panowania chrześcijaństwa w Imperium Romanum, odwrócił porządek. Krzyż stał się symbolem i znakiem, ale dla wielu już nie mocą i mądrością Boga — mocą stało się budowanie potęgi struktur Kościoła. Zaczęto ukazywać Boga jako wielkiego władcę, sędziego, który żąda wypełniania przykazań. Kościół, jako następca Piotra, zaczął żądać bezwzględnego posłuszeństwa, a nie wiary i pokory.

W tym miejscu kaznodzieja prowadzi nas do reformacji. Symbolicznym początkiem jest 31 października 1517 roku, gdy ksiądz dr Marcin Luter przybił do drzwi kościoła zamkowego w Wittenberdze 95 tez przeciwko odpustom. Mówiąc jednak otwarcie, w tych tezach nie znajdujemy jeszcze programu reformy — zaledwie pewne wątki. Dopiero w kwietniu 1518 roku, pół roku później, Luter stanął na konwencie braci zakonnych Augustianów na heidelberskim uniwersytecie. Przygotował na to spotkanie tezy heidelberskie — czterdzieści tez, w których pierwszy raz znajdujemy reformacyjny wykład wiary. Pośród nich te najważniejsze mówią właśnie o teologii krzyża. W tezie dziewiętnastej reformator napisał: „Nie ten jest godzien miana teologa, kto niewidzialną istotę Boga ogląda w dziełach i poznaje umysłem". A w tezie dwudziestej: „Ten tylko jest godzien miana teologa, kto widzialną i objawioną człowiekowi istotę Boga postrzega przez krzyż i cierpienie". W komentarzu Luter wyjaśniał: zwrócona do człowieka istota Boga — Jego człowieczeństwo, słabość i głupstwo — stanowi przeciwieństwo niewidzialnej istoty. Ponieważ ludzie zrobili niewłaściwy użytek z poznania Boga w Jego dziełach, Bóg dał się poznać w cierpieniu, aby ci, którzy nie uwielbili Boga objawionego w stworzeniu, uwielbili Boga ukrytego w cierpieniu. Jak pisze reformator za Janem Ewangelistą: „Każdy, kto pije tę wodę, znowu pragnąć będzie". Jedynym lekarstwem na pragnienie jest nie zaspokojenie, lecz ugaszenie. Kto prawdziwie szuka mądrości, nie szuka jej w ciągłym postępie, lecz staje się głupcem i szuka głupstwa w nieustannej regresji. Kto prawdziwie szuka władzy, sławy i nasycenia — musi raczej uciekać od tych rzeczy, niż o nie zabiegać.

Tezy heidelberskie wywołały wielkie poruszenie. Luter ukazał tam naukę o zakonie i Ewangelii oraz wprost sformułował teologię krzyża — teologię, która idzie do świata jako służba słowa, a nie żąda podporządkowania. Konsekwencją była droga do sejmu w Wormacji, gdzie Luter stanął przed senatorami i cesarzem Karolem V. Wyznał, że nie może odwołać tego, co napisał, jeśli nikt nie przekona go argumentem z Pisma — bo nie można występować przeciwko własnemu sumieniu. Padły wówczas słynne słowa: „Oto stoję, inaczej nie mogę, tak mi dopomóż Bóg". Konsekwencją było wyjęcie spod prawa, ukrycie na Wartburgu, przekład Nowego Testamentu na język narodowy. Odmówił przyjęcia kardynalskiego kapelusza, gdy mu go oferowano. Nie mógł być nawet na sejmie w Augsburgu, gdy odczytywano augsburskie wyznanie wiary — był ukryty w Koburgu, skąd korespondencyjnie szlifował z przyjaciółmi ostatnie zdania wyznania stanów ewangelickich.

Wybranie drogi teologii krzyża nie jest łatwe ani przyjemne — często wiąże się z pójściem pod prąd. Tak jak Paweł porzucił swoją pierwotną rabiniczną tożsamość, stanął po stronie Chrystusa i głosił ukrzyżowanego Mesjasza, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla Greków. Paweł wiedział jednak, że Jezus Chrystus przybity do krzyża to zarazem zmartwychwstały Mesjasz — moc Boga i prawdziwa mądrość Boga. Dlatego apostoł kończy swoje słowa wezwaniem, które niech trwa także w nas: „To, co głupie u Boga, jest mądrzejsze niż ludzie, a to, co słabe u Boga, jest mocniejsze niż ludzie". Niech to wyznanie wiary trwa w nas drodzy — że Bóg jest nad nami, przed nami, ale i w nas. Amen.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🟢 5. NIEDZIELA PO TRÓJCY ŚWIĘTEJ # Zrodlo: https://youtu.be/wHwH9tA3zUU # Data nabozenstwa: 2021-07-04

Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wielkie prawa zastrzeżone. Łaską zbawieni jesteście przez wiarę. I to nie z was, Boży to dar. Tym słowem zapisanym w liście św. Pawła witam was drodzy wszystkich bardzo serdecznie na dzisiejszym nabożeństwie w piątą niedzielę po Trójcy Świętej. Swoją obecność na dzisiejszym nabożeństwie zapowiedział dr Kiszan Manocha, dyrektor Departamentu Tolerancji i Niedyskryminacji Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE.

Jeśli jest wśród nas, to go serdecznie witamy. Witamy. Jeśli nie ma, to prawdopodobnie jeszcze dojdzie. Także mamy dzisiaj dostojnego gościa na nabożeństwie z Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy Europejskiej. Witam was wszystkich, drogie siostry i drodzy bracia, zgromadzeni w Kościele Zbawiciela. Witam serdecznie księdza biskupa Michała Barczyńskiego wraz z małżonką. Witam wszystkich, którzy odpoczywają nad naszym morzem. I życzę wszystkim gromadzonym tu w Kościele, jak też tym, którzy łączą się z nami przez internetową transmisję Bożego Błogosławieństwa, obecności Ducha Świętego.

Niech Pan Bóg nas prowadzi przez to nabożeństwo. Zajmijmy teraz pięć numer 475. 5. Dzięki za ten ścieżkowy, Dzięki za każdy nowy czyn, Dzięki za kogoś swą zanokrozy i za dziękują się. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Dzieci, że na bądź mądre zostały, Dzieci, że nadzór karmij, Dzieci, że przez superwą odnosz, pokaż w całych świat. Muzyka Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobre, albowiem własna Jego w Anachryki. Kto wysłowi potężne dzieła Pana, Kto pokłosi załąc Pana Jego, Błogosławieni, którzy strzegą prawa, W każdym czasie wykonują Zdravne miłość.

Chwała, jak będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak tego oto kątu, jak jest i na kącie, a hej i eju. Amen. KONIEC ZAWGĄ Wyszkaj, mi ujcze, ker wie, włej sąd. Panie, zmiłuj się! Chwała Bogu na wysokościach! Na chryzmą poścach mogł cześć Wicięci w łasce Jego Już tam nie może zuby nieść Módlmy się. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, Ty powołujesz nas do społeczności uczniów Syna Swojego i chcesz, abyśmy byli głosicielami Jego Ewangelii. Prosimy Cię, niechaj Duch Twój rozproszy mroki grzechów naszych, umocnij nas w poznaniu prawdy i odwagą napełnij nasze serca.

Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym, pocieszycielu naszym. Amen. Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Twoim. Amen. Na Bożnym Skupieniu i z uwagą słuchajmy się teraz Słowo Boże, wyznaczone na piątą niedzielę po Trójcy Świętej. Najpierw czytam fragment Starego Testamentu wyjęty z pierwszej Księgi Mojżeszowej z dwunastego rozdziału. I rzekł Pan do Abrama, wyjdź z ziemi swojej i od rodziny swojej i z domu Ojca swego do ziemi, którą Ci wskażę. A uczynię z Ciebie naród wielki i będę Ci błogosławił i uczynię sławnym imię Twoje, tak, że staniesz się błogosławieństwem.

I będę błogosławił błogosławiącym Tobie, a przeklinających Cię przeklinać będę. I będą w Tobie błogosławione wszystkie plemiona ziemi. Abram wybrał się w drogę, jak mu rozkazał Pan i poszedł z nim Lot. Tyle słów Starego Testamentu o błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja, Alleluja, Alleluja Słuchajmy się też słowa dzisiejszej Ewangelii. Ja czytam według św. Łukasza z 5 rozdziału. Gdy Jezus stał nad jeziorem Genezaret, a tłum cisnął się do Niego, by słuchać słowa Boga, zobaczył dwie łodzie leżące na brzegu jeziora, z których wysiedli rybacy i pukali sieci.

Wszedł do jednej z nich, należącej do Szymona, i poprosił go, aby nieco odpłynął od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. A gdy przestał przemawiać, zwrócił się do Szymona. Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów. Szymon odpowiedział. Mistrzu, przez całą noc trudziliśmy się i nic nie złowiliśmy, ale na Twoje słowo zarzucę sieci. Tak też uczynili i złapali tak wielką ilość ryb, że sieci się rwały. Wtedy dali znak wspólnikom z innej łodzi, aby przybyli i pomogli im. Przypłynęli więc i napełnili obydwie łodzie tak, że niemal tonęły.

Szymon Piotr, gdy to zobaczył, rzucił się Jezusowi do kolan i powiedział odejdź ode mnie Panie, bo jestem grzesznym człowiekiem. Zdumienie bowiem ogarnęło wszystkich, którzy z nim byli z powodu połowu ryb, którego dokonali. Podobnie też Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, wspólników Szymona. Jezus jednak zwrócił się do Szymona. Nie bój się, odtąd będziesz łowił ludzi. Potem wyciągnęli łodzie na ląd, zostawili wszystko i poszli za nim. Tyle słów Ewangelii Świętej, a Ty bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste.

A teraz w odpowiedzi na to usłyszane Słowo Boże wyznajmy wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen, amen, amen. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Umyjąc się, umyjąc Panie, Żyń, Uprac wątpię, Na mnie nie wyszaki. Wszaki, Obym nie wyszaki, O, O, O Chłopiście być dla naszy, Chwil w Twojej stronie, Chwil w Twojej stronie, Chwil w Dzień Przewód Twojej stronie, Chwil w Twojej stronie, Dlaczego? Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Wielkie prawa.

Siostry i bracia w Chrystusie w dzisiejszą niedzielę chcemy się wsłuchać w Boże Słowo, które jest zapisane w pierwszym liście do Koryntian w rozdziale pierwszym w wierszach od osiemnastego do dwudziestego piątego. Nauka krzyża jest bowiem głupstwem dla tych, którzy dążą ku zagładzie. Natomiast dla nas, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Bożą. Jest przecież napisane, wytracę mądrość mądrych i rozum rozumnych obróczem wniwecz. Gdzie mędrzec? Gdzie nauczyciel prawa? Gdzie badacz tego wieku? Czy Bóg nie uczynił głupstwem mądrości tego świata?

Skoro bowiem z pomocą mądrości świat nie potrafił poznać Boga w Jego mądrości, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszonej nauki zbawić tych, którzy wierzą. Toteż gdy Żydzi domagają się znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, głupstwem dla pogan, a dla tych, którzy są powołani, zarówno dla Żydów jak i Greków, Mesjaszem, mocą Boga i mądrością Boga. To przecież co głupie u Boga jest mądrzejsze niż ludzie, a to co słabe u Boga jest mocniejsze niż ludzie.

Dobry nasz Panie i Boże. Prosimy Cię, byśmy wsłuchali się w to, co Ty dzisiaj chcesz nam powiedzieć o krzyżu, o teologii krzyża. Amen. Drogie siostry i bracia w Chrystusie, apostoł Paweł to człowiek dwóch kultur. Wychowany w Tarsie, otrzymał solidną grecką wiedzę, dążąc do mądrości tego, co Grecy nazywali Sofia. Z drugiej strony uczeń Gamaliela, wybitnego żydowskiego nauczyciela, a więc znakomity znawca prawa. Ten, który był między Atenami a Jerozolimą. używając tytułu książki Lwa Szestowa. Tym, który starał się pogodzić tradycję Starego Testamentu, czyli Tanachu, tory proroków i pism, z tym, co było dominującą kulturą basenu Morza Śródziemnego.

Paweł stał się apostołem pogan, Tym, który poszedł do kultury greckiej, później rzymskiej, by głosić Chrystusa ukrzyżowanego. Najwięcej listów napisał do zboru w Koryncie. Tam rodziły się spory, pytania, problemy i Paweł na nie odpowiadał. Na autentyczne problemy ludzi tamtych czasów, W pierwszym, drugim liście, a prawdopodobnie tych listów było łącznie i sześć. My dzisiaj mamy za zadanie pochylić się nad początkiem pierwszego listu do Koryntian. Nad wykładem Pawłowej Nauki o krzyżu. Krzyżu, który był wcale nie symbolem dumy.

Nie noszono go z wielką atencją i honorem, tak jak dzisiaj noszą to w naszym kościele biskupi. Jako znak przynależności do Chrystusa. Nie. Ten krzyż, który jest na naszym ołtarzu wielokrotnie powtórzony. Jeśli zerkniecie, zobaczycie wszystkie jego możliwe formy. Na liturgicznych szatach, na ołtarzu, w obrazie oraz na emporze organowej. Ten krzyż, który dla nas jest znakiem przynależności i tożsamości, wtedy był znakiem hańby, poniżenia, upadku i przegranej. Paweł jednak właśnie w tym liście do Koryntian wyłożył to, co nazywamy w naszej ewangelickiej tradycji teologią krzyża.

Pisząc, że nauka o krzyżu jest głupstwem dla tych, którzy dążą ku zagładzie. Natomiast dla nas, pisze Paweł, dla nas, którzy są w Koryncie, w Trójmieście, na całej ziemi, jest mocą Bożą, bo my dostępujemy zbawienia. Apostol Narodów odnosi się do dwóch kultur. Tradycji greckiej, greckiego mędrca Sophosa i rabiego nauczyciela prawa. I dodaje jeszcze, gdzie badacz tego wieku, pokazując na pewno uniwersalną perspektywę. I stawia pytanie, czy Bóg nie uczynił głupstwem mądrości tego świata? Gdy Żydzi domagają się znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego.

który jest zgorszeniem dla Żydów, głupstwem czymś śmiesznym dla Greków, dla pogan, ale dla wszystkich, którzy są powołani, czyli dla przedstawicieli wszystkich kultur, cywilizacji, reprezentowanych symbolicznie przez Żydów i Greków. On, narodzony w Betlejem, ukrzyżowany w Jerozolimie, jest Mesjaszem. Paweł świadomie używa hebrajskiego pojęcia. Nie Chrystusem, ale Mesjaszem, pomazańcem, czyli wypełnieniem starotestamentowych obietnic i proroctw. I pisze dalej. Jest mocą Boga i wreszcie zgodnie z grecką tradycją dodaje mądrością Boga.

On ukrzyżowany jest wypełnieniem naszych potrzeb, wizji, naszego świata wiary. Hamaschia, Sofia, Moc, Exusia. Te pojęcia, które dla tamtych ludzi stanowiły coś szczególnie ważnego, obecne są właśnie w tym jednym wierszu. I Paweł był przekonany, że to teologia krzyża będzie postawą i drogą chrześcijańskiego Kościoła. Że to właśnie w krzyżu, w poniżeniu, w pokorze ludzie będą widzieli Boga. Właśnie. Właśnie. Niewiele wieków trzeba było, by ta perspektywa się zmieniła. Początek ery konstantyńskiej, czyli panowania de facto chrześcijaństwa w Imperium Romanum odwrócił porządek.

Krzysz stał się symbolem, znakiem. ale już dla wielu nie mocą i mądrością Boga, bo mocą stało się budowanie potęgi struktur Kościoła i tym samym ukazywanie zupełnie innej perspektywy Boga. Nie krzyża, nie poniżenia, nie słabości, nie pasji, lecz chwały Bożej. Ukazywanie Boga jako wielkiego władcy, który panuje, który żąda wypełniania przykazań, który jest ukazywany przede wszystkim jako sędzia, ten, który ma wobec nas przykazanie. roszczenia. I tym samym Kościół, który jest następcą tego, co Jezus przekazał Piotrowi, jak mówiono, ma prawo żądać od ludzi posłuszeństwa, bezwzględnego posłuszeństwa, a nie wiary i pokory.

W naszej tradycji jako symboliczny początek reformacji przyjmujemy dzień 31 października 1517 roku. Wtedy to profesor Uniwersytetu w Wittenberdze, ksiądz dr Marcin Luter, przybił do drzwi kościoła zamkowego 95 tez przeciwko odpustom. Ale mówiąc otwarcie i szczerze, w tych tezach nie znajdujemy jeszcze programu naprawy reformy Kościoła. Co więcej, można powiedzieć, w tezach znajdujemy zaledwie pewne wątki, ale nie reformacyjną naukę. W kwietniu 1518 roku, pół roku później, właśnie wobec faktu ogłoszenia TESS, Luther stanął na konwencie swoich braci zakonnych Augustianów na heidelberskim uniwersytecie.

Na to spotkanie przygotował tezy heidelberskie. I tam tak naprawdę, drodzy, w tezach heidelberskich znajdujemy pierwszy reformacyjny wykład wiary. Tych tez jest 40, ale w środku nich są te najważniejsze, które mówią o teologii krzyża, Ten moment spotkania w Heidelbergu był przełomowy, jeśli chodzi o budowanie wśród Augustianów frakcji zwolenników Lutra. Te tezy wywarły ogromne znaczenie, bo pokazały tak wielu, jak bardzo średniowieczny Kościół odsunął się od tego, co głosił Paweł. W dziewiętnastej tezie tak napisał nasz reformator.

Nie ten jest godzien miana teologa, kto niewidzialną istotę Boga ogląda w dziełach i poznaje umysłem. Lidz do Rzymian 1, 20. I dalej pisze Luther w tezie 20. W tej chwili. Ten tylko jest godzien miana teologa, kto widzialną i objawioną człowiekowi istotę Boga postrzega przez krzyż i cierpienie. I Luter w komentarzu do tej tezy pisze, zwrócona do człowieka i widzialna istota Boga, czyli jego człowieczeństwo, słabość i głupstwo. Stanowi przeciwieństwo jego niewidzialnej istoty. Dlatego w pierwszym liście do Koryntian 1,25, czyli naszym fragmencie, Luter odnajduje.

Czytamy o głupstwie i o słabości Bożej. Skoro bowiem ludzie zrobili niewłaściwy użytek z poznania Boga w Jego dziełach. Dlatego Bóg dał się poznać w cierpieniu oraz potępić mądrość opartą na tym, co niewidzialne. Przy pomocy mądrości opartej na tym, co widzialne, aby ci, którzy nie uwielbili Boga objawionego w Jego dziełach, uwielbili Boga ukrytego w cierpieniu. I dalej pisze reformator, przyszły reformator. Jak czytamy w I Koryntian 1,21. Skoro bowiem świat przez mądrość swoją nie poznał Boga w jego Bożej mądrości, przeto upodobało się Bogu zbawić wierzących przez głupie zwiastowanie.

Zwiastowanie. Nie wystarczy więc ani na nic się nie przyda poznanie Boga w Jego chwale i majestacie, o ile jednocześnie nie pozna się Go także w uniżeniu i hańbie krzyża. Dlatego Bóg mówi, wniwecz obrócę mądrość mądrych. 1 Koryntian 1,19 1 Koryntian 1,19 I dalej o tej mądrości czytamy. Mądrość, która postrzega niewidzialną istotę Boga w tym, co stworzone, nadyma, zaślepia i zatwardza serce. Mądrość. Ruter pisze dalej w nawiązaniu do Ewangelii św. Jana. Każdy, kto pije tę wodę, znowu pragnąć będzie. Jedynym więc lekarstwem na pragnienie nie jest zaspokojenie, lecz ugaszanie.

Innymi słowy, kto prawdziwie szuka mądrości, ten nie szuka mądrości w ciągłym postępie i rozwoju. lecz staje się głupcem i szuka głupstwa w ciągłej regresji. Kto zaś prawdziwie szuka władzy, sławy, przyjemności i nasycenia we wszystkim, ten musi raczej uciekaj od tych rzeczy, niż o nie zabiegać. Oto mądrość, która jest głupstwem w oczach świata. Tezy heidelberskie wywołały wielkie poruszenie w ówczesnym kościele. Tam właśnie Luter ukazał naukę o zakonie Ewangelii, a nade wszystko wprost sformułował teologię krzyża.

To logię, która idzie do świata jako służba słowa, a nie żąda podporządkowania. Nie chce napawać się władzą, chwałą, blichtrem, ale chce głosić Jezusa Chrystusa i to Ukrzyżowanego. W konsekwencji owych tez heidelberskich nastąpiły fakty, które doprowadziły do roku 1520 i później 21. W bieżącym roku obchodzimy rocznicę Sejmów Formacji. Tego wydarzenia, gdzie Marcin Luter stanął na Sejmie przed senatorami i przed cesarzem Karolem V. I wyznał, że nie może odwołać tego wszystkiego, co napisał. Jeśli ktoś go nie przekona argumentem z pisma lub argumentem, Nie można bowiem występować przeciwko własnemu sumieniu.

I na koniec powiedział te słynne słowa, oto stoję inaczej nie mogę, tak mi dopomóż Bóg. Konsekwencją tych słów, jak wiemy, było wyjęcie Lutra spod prawa. Ukrycie jego osoby przez Fryderyka Mądrego w Wartburgu, gdzie mógł spokojnie przetłumaczyć na język narodowy Nowy Testament. Konsekwencja w pójściu drogą krzyża. Gdy oferowano mu zaszczyty, nawet kardynalski kapelusz, on odmówił. Przyjął drogę ucieczki, ukrywania się i przez całe życie tak naprawdę w tym syndromie musiał żyć. Nie mógł być wraz z innymi na Sejmie w Augsburgu, gdy odczytywano augsburskie wyznanie wiary.

To wyznanie, którego rocznicę obchodziliśmy tydzień temu. Był ukryty w Koburgu, skąd tylko korespondował swymi przyjaciółmi, współpracownikami, którzy szlifowali ostatnie zdania, wyznania stanów ewangelickich. Wybranie drogi teologii krzyża nie jest łatwe ani przyjemne. Często wiąże się bowiem z pójściem pod prąd. Tak jak Paweł poszedł pod prąd tradycji greckich i porzucił swoją pierwotną rabiniczną tożsamość. Stanął po stronie Chrystusa i głosił Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla Greków.

Ale Paweł wiedział. Że Jezus Chrystus przybity do krzyża to zarazem zmartwychwstały Mesjasz. To On jest mocą Boga i prawdziwą mądrością Boga. Dlatego Paweł kończy swoje myśli tak. To przecież co głupie u Boga jest mądrzejsze niż ludzie, a to co słabe u Boga jest mocniejsze niż ludzie. Niech i w nas, drodzy, trwa to wyznanie wiary, że Bóg jest nad nami, przed nami, ale i w nas. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci dzisiaj za te pawłowe i lutrowe słowa. Przeżywamy w tym roku rok naszej tożsamości wyznaniowej.

Chcemy poszukiwać na nowo tej drogi, która wskazana nam została przez Ojców Reformacji. Gdzie odnajdywać? W Twoim Słowie, w Piśmie Świętym. Zawsze na nowo, zawsze z taką samą mocą i nadzieją. Prosimy Cię, Panie, by Twoje Słowo Starego i Nowego Testamentu było prawdziwą mądrością i drogą naszego życia. Amen. Zobaczmy. Drogi zboże, podczas dzisiejszego nabożeństwa zapraszamy do stołu pańskiego. Od kilku tygodni komunię świętą przyjmujemy w postaci szpitalnej. Stołu Pańskiego klęczymy zachowując odległości wokół ołtarza i przyjmujemy sakrament na rękę, podchodząc zachowaniem dystansu do ołtarza, korzystając z możliwości.

dokonania oczyszczenia ręki przed podejściem do ołtarza. Dyspenser jest wystawiony tutaj. Prosimy podchodzić z zachowaniem odległości do stołu pańskiego. Po nabożeństwie tym z Was, którzy nie byli tydzień temu, chcę przekazać gdański rocznik ewangelicki, który się niedawno ukazał. Po nabożeństwie zapraszamy wszystkich bardzo serdecznie na wystawę do Biblioteki Ethos. Biblioteka Ewangelicka Ethos wznowiła działalność po przerwie spowodowanej pandemią. Polecamy informator o wybranych nowych nabytkach i wystawę nowych nabytków.

czynną od 4 lipca 2021 roku. Serdecznie zapraszamy po nabożeństwie na Środkową Emporę do Biblioteki Etos. Czynne jest stoisko z literaturą. Zapraszamy serdecznie do zapoznania się literaturą ewangelicką z ważnymi pozycjami dla naszej tożsamości. Po nabożeństwie będzie też czynne stanowisko kancelaryjne. Prenumeratorów bardzo prosimy o odbieranie zwiastuna. Można też nabyć zwiastun w wolnej sprzedaży. Nasze następne nabożeństwo za tydzień w niedzielę o 10 o zwykłej porze A wszystkie informacje pozostałe znajdziecie, drodzy, na naszej parafialnej stronie www.sopot.luteranie.pl.

To są nasze parafialne ogłoszenia. Przyjmijcie życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze. Wiedru się Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Muzyka ZANG EN MUZIEK Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy miłowani, dzisiaj, jak podczas każdego nabożeństwa, jesteśmy zaproszeni do stołu Pańskiego, by spożyć wieczerzę Pańską u stołu, do którego zaprasza nas sam Chrystus.

Boży Syn, Zbawiciel, tak jak przed chwilą śpiewaliśmy w tej pieśni, przelał swoją niewinną krew na krzyżu Golgoty. Abyśmy w tym krzyżu mieli zdrój łaski, mieli obmycie z grzechów. Abyśmy w tym krzyżu odnaleźli pojednanie z Bogiem. Ten jedyny pośrednik, jedyny Zbawiciel, to On, Zbawiciel. poprzez cierpienie i poniżenie wywalczył dla nas zbawienie. W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie. Te słowa powtarzamy. Ale byśmy doświadczyli tej łaski, to właśnie wszystkie nasze słabości powinniśmy przynieść pod krzyż Pański.

Pod krzyż Twój przyjdę, Jezu, kiedy dopadnie mnie zgubne zwątpienie, kiedy świat mnie wyszydzi, kiedy w mój dom zawita niedostatek, kiedy będę opuszczony przez przyjaciół. W krzyżu możemy odnaleźć naszą moc, nasze odpuszczenie, pojednanie i wreszcie zbawienie. By tak się stało, chciejmy uznać przed Bogiem, że jesteśmy ludźmi niedoskonałymi, grzesznymi. Że nie żyjemy, nie postępujemy zgodnie z Jego wolą. Pójdźmy pod krzyż Chrystusa i wyznajmy Mu to, co nas obciąża. A niechaj do naszej osobistej spowiedzi przygotuje nas psalm pokutny, psalm 130.

Tak jest. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego. Nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bano. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęskniej niż stróże poranku, bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się teraz Panu Bogu Naszemu, tak razem się mówiąc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary.

Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was, czy żałujesz za grzechy swoje?

Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Dzięki za oglądanie! Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Zdjęcia i montaż Pan z oklenem, klasztorstwi, zbierdokone, kusza, rysi. Krócianej kumaru poda, na ubiec nas nie szala, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zangy w Zagreźć o niej weszło nam. Zagreźć o niej weszło nam. Zagreźć o niej weszło nam. Pan niech będzie z wami I z Duchem Twoim Wznieście swe serca Wznosimy je do Pana Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Słuszną Twojej sprawie miłą miastrzeczą.

Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan. A niebo i ciemia, a niebo i ciemia, Są pełnią prawy jebą. Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę. a pamiątkę swej śmierci w wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi. prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, na którego przyjście oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy – przyjdź rychło, Panie – Przyjdź Panie Jezu. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym minowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem swoje jest królestwo, I moc i chwała na wieki wieku. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyń się na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Pieszki pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze, we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa, na odpuszczenie grzechów.

Toczyń się ile kroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie. oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie.

Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. O Baranku Boży, którego... Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Zobaczcie. Zobaczcie. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone.

Wielkie prawa zastrzeżone. Wszelkie prawa zastrzeżone. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Zdziśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Boże łaskawy, przed Tobą otwieramy nasze serca i jako uczniowie Syna Twojego dziękujemy Ci, że możemy mieć społeczność z Tobą i wielbić święte imię Twoje. Nie jesteśmy godni tak wielkiego wyróżnienia. Świadomi win naszych upadamy na kolana przed Twoim majestatem i prosimy Cię pokornie. Przebacz nam winy nasze, oczyść z grzechów i napełnij przeskazanie ukrzyżowanym Chrystusiem, mocą zbawienia, wiarą i pokojem. Prosimy Cię, niechaj światło Ewangelii rozproszy mroki naszych serc i świeci wszystkim ludziom, których Ty chcesz zbawić.

Naucz nas być rybakami ludzi, świadkami Syna Twojego, wiernymi szafarzami tajemnic Twoich. Przez Ducha Swojego kieruj naszymi krokami, abyśmy nie upadli, a jeśli zbłądzimy, abyśmy w Jezusie Chrystusie odnaleźli drogę do Ciebie Zachowaj w nas jedność wiary i miłości, przez którą zespoleni z Tobą pragniemy Ci służyć w radości serca Prosimy Cię Panie o Twoje błogosławieństwo dla Kościoła Twego na ziemi, wszystkich pasterzy i szafarzy tajemnic Chrystusowych, aby przez ich służbę umocniona została wiara dzieci naszych.

Dziękujemy Ci za konferencję duchownych, która znowu po dwóch latach mogła się spotkać, za wymianę myśli, braterstwo i budowanie wiary. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla tygodnia ewangelizacyjnego w Dzięgielowie. Dla wszelkiego dzieła misji ewangelizacji, które w te wakacje będzie sprawowane. Niech słowo Twoje Chryste dociera do naszych serc. Bądź z tymi, którzy wypoczywają i z tymi, którzy pracują. Błogosław nasze miasta, nasze wioski. Spraw, by ten czas wakacji był czasem błogosławionym, zdrowym i czasem spędzonym.

Z Twoim Słowem, Panie, daj nam wypłynąć na głębie. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Ale powiem na wieki miłosierdzie Jego. Aleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Aleluja! O, jest, o, i wyjami Cię, Alleluja! Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Kętrze i nabiedzi, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Amen, amen.

Muzyka Dzień dobry, dziękuję. Muzyka Zdjęcia i montaż Chodź, jak Panie, Boże Ojcze, na Chodź, jak Panie, Boże Ojcze, na Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone.

✦ Zapytaj luteranów