20. po Trojcy Swietej

# 20. po Trójcy Świętej # Zrodlo: https://youtu.be/Oj0F-rBYvSk # Data nabozenstwa: 2023-10-22

Muzyka Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie! Dziękuje za oglądanie. Oznajmiono Ci, człowiecze, co jest dobre i czego Pan żąda od Ciebie, tylko abyś wypełniał prawo, okazywał miłość bratnią i w pokorze obcował ze swoim Bogiem. Tym Bożym Słowem zapisanym przez proroka Micheasza witam Was drodzy wszystkich bardzo serdecznie dwudziestą niedzielę po Trójcy Świętej. Dzisiejsze nabożeństwo jest szczególnym świętem dla trzech osób, które będą wstępować dzisiaj do Kościoła Ewangelickiego. Witam Was drodzy bardzo serdecznie, Witam świadków wstąpienia, witam cały zbór, bo taki akt to nasze wspólne święto.

Życzę nam wszystkim, a podczas tego nabożeństwa działał w nas Duch Święty, abyśmy odczuwali Jego obecność, bo tworzymy wspólnotę wierzących w Jezusa Chrystusa. Niech to doświadczą także ci, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Życzę wszystkim błogosławionego nabożeństwa i zapraszam do śpiewu pieśni numer 307. Pan Bóg jest obecny. - Niech. A Bóg jest obecny, bo Bóg mu obdajek, bo niej, bo Bóg wystarczajek. Pośród naszych świętych serca zami przyjrzy, Całej wszyscy Ciebie mi. Zdjęcia i montaż Święty Święty Święty, gdzie się uśpijają, iż w gronie wioskają.

Panie Panie Panie Zdrowiaj się w Panie, Zdjęcia i montaż Chwalcie Pana wszyscy aniołowie Jego. Chwalcie Go wszystkie zastępuje Go. Niech wszystko chwali Mię Pańskie, bo On rozkazał i zostało z Tym. Chwalcie Pana, Królowie Ziemcy i wszystkie narody, młodzieńcy i starcy, razem z dziećmi. Chwała niech bez. Będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu, Jakby ho od początku, jak jest i jak będzie, nami jest. Zdjęcia i montaż Panie, zmiłuj się, Chryste, elej son. Chryste, zmiłuj się, Kyrie elej son. Panie, zmiłuj się.

Chwała Bogu na wysokościach. Na wysokościach Bogu cześć i dzięki łasce Jego Już nam nie może z głowy nieść moc i potęż. Zdjęcia i montaż Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Boże i Panie, Stworzycielo nasz i Dawco wszelkiego dobra, dziękujemy Ci za nasze życie i wszystko, co łączy nas w społeczności wiary i miłości. Ucz nas wierności względem siebie, dopomóż w zachowywaniu prawdy i w uświęceniu naszego życia. Wysłuchaj nas w Duchu Świętym przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego.

Amen. Pan niech będzie z wami i z Duchem Tworą. Słuchajmy się w słowa Starego Testamentu. W I Księdze Mojżeszowej, konkretnie w VIII rozdziale i też trochę w IX, czytamy takie słowa. Noe, a wraz z nim jego synowie, żona i synowie wyszli z Arki. Wyszły też wszystkie zwierzęta, płazy i wszelkie ptactwo. Wszystko, cokolwiek porusza się po ziemi według swoich gatunków. Następnie Noe zbudował ołtarz dla Pana, wziął z wszelkiego czystego bydła i z wszelkiego czystego ptactwa i złożył na ołtarzu ofiarę całopalną.

Gdy Pan poczuł miły zapach, wtedy Pan postanowił w swoim sercu już więcej nie przeklnę ziemi z powodu człowieka, gdyż jego myśli są złe już od jego młodości. Już więcej nie zniszczę żadnej istoty żywej, jak to uczyniłem. Jak długo będzie istniała ziemia, nie ustaną siew i żniwo, zimno i gorąco, lato i ziemia, dzień i noc. Następnie Bóg powiedział, to jest znak przymierza, które ja na wieczne czasy zawieram z wami i ze wszystkimi żywymi istotami. Kładę mój łuk na obłoku. On będzie znakiem przymierza między mną a ziemią.

Gdy zgromadzę obłoki nad ziemię, wtedy łuk ukaże się na obłoku. Przypomnę sobie wówczas moje przymierze, które zawarłem z wami i ze wszystkimi żywymi istotami cielesnymi i nie będzie już więcej potopu, który by niszczył wszelkie istoty cielesne". Gdy pojawi się łuk na obłokach, spojrzę na niego, aby przypomnieć sobie wieczne przymierze pomiędzy mną, a wszystkimi żywymi istotami cielesnymi, które istnieją na ziemi. Bóg więc powiedział do Noego, to jest znak przymierza, które zawarłem ze wszystkimi istotami, które są na ziemi.

Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! Natomiast słowo lekcji apostolskiej czytamy dziś w drugim liście apostoła Pawła do Koryntian. w rozdziale trzecim od trzeciego wiersza. Przecież powszechnie wiadomo, że przez nasze posługiwanie jesteście listem chrystusowym, napisanym nie atramentem, lecz duchem Boga żyjącego, nie na kamiennych tablicach, lecz na żywych tablicach serca. Takie jest mianowicie nasze przeświadczenie dzięki Chrystusowi przed Bogiem.

Nie, żebyśmy sami z siebie byli tak zdolni, by cokolwiek można było uznać za pochodzące od nas samych, ale nasza zdolność pochodzi przecież od Boga. On uczynił nas także sługami nowego przymierza. Przymierza nie litery, lecz ducha. Litera bowiem zabija. Zabija. Duch zaś ożywia tyle słów Pisma Świętego: Bądź pochwalon, Panie Jezu! Usiądźcie, drodzy, a o podejście do ołtarza poproszę osoby, które wstąpią dzisiaj do Kościoła Ewangelickiego oraz świadków wstąpienia. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Jako słowo, które chciałbym szczególnie Wam drodze dedykować, wybrałem dzisiejsze hasło Biblijne Dnia. Jest to słowo zapisane przez proroka Micheasza w rozdziale 6, wierszach 8. Dziękuję. Oznajmiono Ci, człowiecze, co jest dobre i czego Pan żąda od Ciebie, tylko abyś wypełniał prawo, okazywał miłość bratnią i w pokorze obcował ze swoim Bogiem. W oskawie doby nasz Panie Boże, prosimy Cię, aby do Słowo dotarło do nas wszystkich, ale w sposób szczególnie do tych trzech osób, które stoją teraz przed ołtarzem i za chwilę będą Tobie i Twemu Kościołowi ślubować wierność.

Prosimy Cię, ucz nas czynić wolę Twoją. Amen. Drogie siostry i drodzy, drogi bracie w Panu, drogi zboże chrystusowy, akt wstąpienia do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego to publiczne przyznanie się i wstąpienie do wspólnoty wierzących. Akten odbywa się w czasie nabożeństwa spowiednio komunijnego z sakramentem ołtarza, czyli Wieczerzą Pańską. W tym akcie biorą udział wasi świadkowie, wasze rodziny i cały zbór, który staje się od tego momentu waszą kościelną wspólnotą, aby jej przyczynić. prawdziwą oczywistę.

Dzisiejsze słowo zapisane przez proroka w sposób jakże skoncentrowany, skondensowany mówi nam o drodze człowieka bieżącego. Dla nich nazwa to takie proste: tylko abyś wypełniał prawo, obcował z Bogiem, i postępował z ludźmi w głębi swego serca zgodnie z Bożej przekazaniami. Ale wiemy, że to wcale nie jest takie proste. Często w naszym życiu podejmujemy trudne wybory, trudne decyzje, po to by uczynić coś dla naszych najbliższych, by podążać drogą miłości. A Pan mówi nam dzisiaj, byśmy w tych wszystkich naszych wyborach postępowali zgodnie z Jego słowo.

Jestem głęboko przekonany, że to, że dzisiaj stoicie przed ołtarzem w Kościele Ewangelickim w Baryciela w Sopocie, to nie przypadek, ale Boży wybór. I wasz wybór, świadoma decyzja przystąpienia do wspólnoty wierzących. w Kościele Mańczym. Życzę Wam, byście toczyli drogą, którą pisał Mikaż, tak proste z oto i tym jednym z waszym tylu, bo właśnie brzmi ono "sola". I to nawiązanie do tych zasad reformacyjnych, o których mówiliśmy w Otakonii Duszpasterskich podczas egzaminu. By to urodzkie tylko było drogą Waszej wiary.

Tylko słowo tylko Chrystus, tylko Pismo i usprawiedliwienie tylko z wiary w Jezusie w Piuszie. Niech to proste słowo towarzyszy Wam każdego dnia. Niech będzie oparcie i wsparcie, tak jak równitwa i ta wspólnota, która dzisiejszą Was przyjmuje do do nas w dniu. Życzę wam, by tę ziemi zapadł wam w pamięci do końca waszego życia, abyście do końca waszych dni byli świadomi uczniami Kościoła Ewangelii Zostawskiego. Mój ludzi. Przegomący, miłosierny nasz Boże i Ojcze, Wysławiamy Cię i dziękujemy Ci, że przez swojego Syna założyłeś na ziemi swój Kościół i w nim zgromadzasz wszystkich, którzy przyjęli Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela, aby byli umacniani w wierze przez Twoje słowo i sakramenty.

Z całego serca prosimy Cię, abyś obecnym tutaj siostrom i bratu, wstępujących do naszej społeczności, do naszego Kościoła, udzielił darów Ducha Świętego, aby wytrwali w Twoim Słowie i wierzę aż do końca swojego życia. Prosimy Cię o to w imieniu Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Amen. Drogie siostry i drogi bracia, przed Bogiem Trójcy Świętej Jedynym, obecności chrześcijańskich świadków i całego zboru, Pytam się każdego z Was osobno. Czy chcesz z własnej i nieprzymuszonej woli wstąpić do Kościoła Ewangelii Kałdórskiego czy i luteranskiego, jeśli tak, jak każdy z Was o kolei odpowie głośno tak.

Tak. Czy wierzysz, że jedynie jest Słowo Boże Starego i Radnego Testamentu jest źródłem wiary w Kościoła? Czy wierzysz, że Jeroz Chrystus jest głową Kościoła, jedynym pośrednikiem i odpucielem wierzącym? i że nie ma w nikim innym zbawienia jak tylko w Jezusie Chrystusie. Czy wierzysz, że możesz zostać przed Bogiem usprawiedliwiony, usprawiedliwiona i zbawiony, zbawiona jedynie z Bożej łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa? Czy wierzysz też, że w sakramentach świętym, w Chrzcie Świętym i Wieczek Pańskiej dala jest nam łaska Boża, jeśli tak wierzysz, to odpowiedz sam za siebie głośno wierzę.

Wierzę. Wierzę. Czy ślubujesz do końca życia naśladować Pana Jezusa i wytrwać w nauczaniu pośrednika, wskułówskiego czy luteranickiego przez całe swoje życie, jeśli tak to odbyt, ślubuję z pomocą Bożego. Ślubuję z pomocą Bożego. Ślubuję z pomocą Bożego. Ślubuję z pomocą Bożego. Na Wasze ślubowanie wzbierzcie teraz wraz z całym wzbolem wspólne wyznanie wiary Trójjedynego Boga słowami apostolskiego słaby. Wierzę do Boga Ojca Wszechodzowego. Stążycie Radny Miałe Radni Cię i Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jednego, Pana Zabrzegó, który Świętoczoł z Górna Świętego, narodził się Jezus Mają Panem, umęcząc od podzyskławalem, uszytołaną umarł i pogrzeb.

Stąpił do wieku trzeciego dnia z Pana Chrystusa, stąpił na niebiosę, w dziewięć potrawicy Boga Ojca Wszechodzącego, skąd przyjdzie sądliw żywych i umar. Wierze do Króta Świętego, Święty Kościół Ożekny, społeczność świętych, grzechów, odpuszczenie, ciała, wzmawne, wstanie i żywo i wieczny. Amen. Amen, Amen, Amen. Na to wyznanie i ślubowanie każdego z Was. Jak powołany i stanowiony, sługa Kościoła Babielicka Łódzkowskiego przyjmuje do społeczności tego Kościoła, i udzielam wszystkich praw przysłujących Jego pierwotę, a czynią to i Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Uklęknijcie teraz proszę i podajcie mi swoją wolność. Bóg wszelkiej łaski, który Cię powołał do wiecznej swojej chwały w Piusie sam Cię do niej przystosowił, twierdził mocniej, nad chwałę postawił Bóg Cię. Panie jest pasterzem moim, niczego nie brak. Bóg pokoi, niechaj Cię w pełności poświęci, a cały Duch Twój, dusza i ciało niepełnosprawione bez darania na dzień przyjścia Pana i Zbawiciela naszego Gwiezysa Chrystusa. Teraz przyjmijcie drodzy od nas Boga Boga. Błogosławieństwo Trójcy Świętej Jedynego Boga, Boga Ojca, Boga Syna i Ducha Świętego i będąc z Tobą na wszystkich Twoich drogach.

Amen. Powstańcie teraz dody. Gratuluję, życzę wielobożego głosowanieństwa, radości i działalności wspólnoty Kościoła Dziadkińskiego. Teraz drodzy, zwróćcie się do swego zboru. Drogi zborze Chrystusowy, oto Wasze siostry i Wasze radny, przyjmijcie proszę ich z całą życzliwością i sprawdźcie, by się czuli jak prawdziwe chrześcijaństwo i rościa. Zajmijcie proszę miejsce, a stojąc zaśpiewamy hymn reformacji. Muzyka Muzyka Orochmym mianem jest ta żółw, Podleżeńami stworują, Byna gra o tym przed nich dmół, Co nas umieką podroje.

Panie Pęgielu, Ciepany na swój, Zaleźć pożyczkę mój, Powadzi na nas swój, Na ziemi osią znałostwa, ZANG EN MUZIEK Obydaj się Jezusom wszystkie, do Chrystusa śpiań, Czadaj z nicmu żywa, innego nie daj w szpowień. Muzyka Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Właska Pan naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będą z Wami wszystkimi. Amen. Na dzisiejszą niedzielę Kościół daje nam do rozważenia słowo zapisane w Ewangelii św. Marka w rozdziale 10, w wierszach od 2 do 16. Wielkie słowa.

Podeszli też do niego faryzeusze i chcąc wystawić go na próbę pytali, czy wolno mężowi rozwieść się z żoną. On zaś zapytał ich, co wam przykazał Mojżesz? Odpowiedzieli, Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i się rozwieść. Wówczas Jezus powiedział, z powodu zatwardziałości waszych serc napisał wam takie przykazanie. Od początku jednak stworzenia Bóg uczynił ich jako mężczyznę i kobietę. Dlatego mężczyzna opuści swojego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną. I będą oboje jednym ciałem. Tak więc już nie są dwoje, lecz stanowią jedno.

Co zatem Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza. W domu uczniowie ponownie pytali Go o to. Wtedy powiedział im, kto oddaliłby swoją żonę i poślubił inną, cudzołoży wobec niej. Jeśli ona odejdzie od swojego męża i poślubi innego, cudzołoży. I przynosili do niego dzieci, abych ich dotknął, lecz uczniowie surowo im zabraniali. Gdy Jezus to zobaczył, oburzył się i powiedział do nich, pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie, nie zabraniajcie im, bo do takich jak one należy Królestwo Boga. Zapewniam was, kto nie przyjmie Królestwa Boga jak dziecko, nie wejdzie do Niego.

I objął jej błogosławiu, kładąc na nie ręce. Prosimy Cię Pani, abyś Ty pobłogosławił w naszych sercach to Boże Słowo i przemławiał do nas. Amen. Zobaczmy. Drogi sporze, drodzy bracia, drogie siostry, dzisiejszy fragment Ewangelii, którą czytaliśmy, tej najkrótszej Ewangelii św. Marka, przedstawia spór, który był prowadzony pomiędzy przedstawicielami rygorystycznego judaizmu a Jezusem. Fragment przez nas przeczytany i następujące po nim ukazują szereg wypowiedzi Jezusa, które później w kościelnej praktyce zostały nazywane katechizacją w rodzaju domowej tablicy.

W wielu wydaniach Małego Katechizmu pod koniec znajdujemy właśnie tablice domowe, czyli przykazania adresowane do poszczególnych stanów, w których człowiek żyje. Mają one wskazywać drogę różnym grupom, a w dzisiejszym fragmencie i następującym po nim Są to nauki wobec małżonków, dzieci, a dalej we fragmencie już nieodczytanym dotyczące gospodarowania i majątności. Pojawia się tutaj pewien retoryczny schemat, pewna figura. Najpierw zewnętrzne pytanie problemowe, Następuje po tym odpowiedź nauczyciela i zastosowanie w praktyce życia wspólnoty chrześcijańskiej.

Zauważmy, że pytanie faryzeuszów, które padło na początku, dostaje przez Marka przedstawione jako pytanie retorycznie pozorne. To nie ono jest tak naprawdę dla nich sensem działania, ale oni chcą kusić Jezusa, przyłapać Go na nieprawomyślności, na niezgodności z oficjalną nauką. W normalnej procedurze żaden z faryzeuszy nie zadałby tego pytania w tak radykalny sposób, ponieważ praktyka rozwodowa została bardzo dokładnie uregulowana i opisana w V Księdze Mojżeszowej w XXIV rozdziale. Gdzieco wyjątkowe dla ludu wschodu zawarte zostały pewne gwarancje praw nie tylko mężczyzn, ale również kobiety i jej wolności.

Ale... Nauczanie rabinackie szło w innym kierunku. W kierunku rozwadniania problemu i stawiania pytania, co może być podstawą rozwodu. I tak jeden z rabinów, Hillel, napisał, że przypalone jedzenie. My też to znamy z plakatów, bo zupa była zasłona. Dla innego był fakt, że inna kobieta była piękna, a inny pisał o wiaromstwie kobiet. Problemem tamtych czasów, gdy tworzone były przykazania, było również wielożeństwo. Rabini pytali, czy w takim związku możliwa jest zmiana żony, czy nie, skoro ma się ich kilka.

Nie było też jasne, czy pozostawiona żona nie należała wciąż jako własność do pierwszego męża i czy mogła ponownie wyjść za mąż. W czasach Jezusa następuje pewna radykalizacja sprawy. Dokumenty Kumran czytamy w nich o tym, żebyś uważał, by nie wprowadzać do swego życia dwóch kobiet. Bez wątpienia, nauczanie czasów Jezusa wśród rabinów było o wiele bardziej patriarchalne niż to, co pozostawił w spadku wiele lat wcześniej Mojżesz. To był patriarchalny obraz świata, patriarchalna perspektywa. To był patriarchalny obraz świata, patriarchalna perspektywa.

Jezus więc odwołuje się do przykazania, do tego co pierwotne, a faryzeusze próbując go złapać mówią o pozwoleniu. Więc Jezus radykalizuje i pyta o wolę Boga. Oni natomiast o uprawnienia, o to, co im, mężczyznom się należy w ramach tego, co wolno, a Jezus pokazuje, że to niszczy wspólnotę. W nauczaniu Jezusa odkrywamy pierwotne zamiary. Ukazuje on, że bola Boża wobec człowieka jest inna niż szukanie kruczków prawnych i odnajdywanie jakichś powodów do tego, by nie brać odpowiedzialności za życiem. Mówi, że Bóg stworzył od początku kobietę i mężczyznę.

Obie płcie są zatem dziełem Boga. Jeśli wczytamy się dokładnie obraz stworzenia, w ten pierwszy obraz stworzenia widzimy tam absolutną równość mężczyzny i kobiety, kobiety i mężczyzny. Ale praktyka judaizmu była inna. upodmiotowienie mężczyzny i w wielu wypadkach uprzedmiotowienie kobiety. Jezus przywołuje stan pierwotny. równość kobiety i mężczyzny i mówi symbolicznie o puszczeniu domu rodzicielskiego przez tych dwoje, przez mężczyznę i kobietę. To znaczy, że człowiek tworząc małżeństwo opuszcza swoje bezpieczne miejsce, swój rodzinny dom i buduje coś nowego.

Wspólnotę dwojga ludzi i odpowiedzialność za drugiego człowieka. To nauczanie Jezusa wygłoszone publicznie, będąc odpowiedzią na prowokację, nie do końca zostało zrozumiane przez uczniów. W Ewangelii jak często odnajdujemy taką figurę, że Jezus najpierw naucza publicznie, ale później kieruje osobne pouczenia adresowane do kręgu najbliższych do uczniów, czyli tak jak czytamy w domu, we wspólnocie domowej, wspólnocie wiary, jak pisze Marek, Jezus pogłębia swoje nauczanie. Współpraca w Wielu. Zaprzecza więc zasadom występującym w judaizmie, mówiącym o tym, że to mężczyzna może się rozwieść i ożenić powtórnie, a kobieta nawet rozwiedziona nie może zawrzeć nowego związku bez zgody pierwszego męża.

Radykalizuje, ukazując, że jesteśmy wszyscy równi, mężczyźni i kobiety i powinniśmy wzajemnie ponosić swoje ciężary i odpowiedzialność jedni za drugich. Naukę o małżeństwie Jezus gruntuje na nauce o stworzeniu. Dlatego też często padają pytania pod adresem Kościoła Ewangelickiego. Dlaczego małżeństwo nie jest sakramentem? Dlaczego? Bo nie należy do porządku zbawienia. W sakramentach dwóch ustanowionych przez Jezusa otrzymujemy właśnie Bożą łaskę. A małżeństwo zgodnie z tym nauczaniem należy do porządku stworzenia.

To nie jest coś, co nas zbawia. Solus Christus, sola gratia, sola fide, zbawia nas wyłącznie Jezus Chrystus i Jego łaska. Jezus dzisiaj walczy nade wszystkim z żydowskim legalizmem, nie zaś z judaizmem jako takim. Możemy powiedzieć, że walczy ze wszelkim legalizmem, wyszukiwaniem kruczków prawnych i budowaniem swojej sprawiedliwości, swojego obrazu właśnie poprzez szukanie dziur w całym systemie, a nie branie na siebie odpowiedzialności. Drugi przykład zawarty w dzisiejszym nauczaniu jest walką, powiedzmy to wprost, z legalizmem uczniów albo z legalizmem obecnym w życiu Kościoła.

Apostołowie, uczniowie w relacji wobec dzieci stają się judaistycznymi legalistami. Nie chcą dopuścić dzieci do Jezusa. To następuje bezpośrednio po tym, jak oni są w domu. Jezus naucza, jest tam i wtedy czytamy. I przynosili do Niego dzieci, abych ich dotknął, lecz uczniowie surowo im zabraniali. Jezus więc uczy ich i nas, byśmy kierowali się odpowiedzialnością, sercem i dobrem. Uczniowie chcieli... Wyzwolić Jezusa od natrętów, od tych, którzy stawiają mu pytania tam, gdy był w domu. Miał ich nauczać, zając się poważnymi sprawami, prawdziwą dogmatyką czy etyką.

On tymczasem idzie w zupełnie innym kierunku. Chce budować wspólnotę opartą o wzajemnym szacunku. Wspólnotę kobiet i mężczyzn, dorosłych i dzieci, zdrowych i chorych, cierpiących i radujących się, bo każdy z nas jest podmiotem, a nie przedmiotem prawa. uczy nas, by nie patrzeć na życie z perspektywy przepisów, lecz by okazywać drugiemu człowiekowi serce, starać się zrozumieć jego intencje, dotrzeć do nich i byśmy wzajemnie podejmowali odpowiedzialność za ten świat. Bolesny kontrast więc między nie tylko rzymskim światem, nauczaniem rabinów, ale również postawą apostołów, które podążają dawną drogą tylko w nowej szacie, a nie chcą tworzyć wspólnoty otwartej dla każdego.

Wspólnoty opartej dla tych, którzy mają za sobą trudne doświadczenia, wspólnoty opartej na wartościach szacunku, gdzie i ktoś, kto odniósł życiowy sukces i ktoś, kto sobie nie radzi ze światem, mają te same miejsce w ławce. społeczność, gdzie są dzieci, które nie przeszkadzają, ale są radością, społeczność, w której wzajemnie się wspieramy i jesteśmy także w momentach trudnych i przełomowych. Jezus pokazuje nam drogę Kościoła, drogę, z której Kościół od samego początku schodził i szedł w kierunku instytucjonalizacji struktur i przepisów prawnych.

Jezus chce, by Kościół, który On założył, którego jest fundamentem, odnajdywał się w słowach apostoła Pawła. Miłujcie, jaki Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie, aby go poświęcić. Starajmy się być taką właśnie społecznością kościelną, gdzie są szkółki niedzielne, spotkania koła seniorów, młodych dorosłych, chóru parafialnego, gdzie są godziny biblijne i spotkania młodzieży, gdzie są spotkania dla tych, którzy przygotowują się do wstąpienia do Kościoła. I każdy może przyjść i podzielić się swoimi problemami w duszpasterskiej rozmowie.

Gdy czytamy Biblię w konkursie biblijnym Stola Scriptura i chcemy, by nasze świadectwo wobec świata było prawdziwe. O taki Kościół prosimy Cię, Panie. Dodaj nam siły, byśmy kroczyli taką właśnie drogą. Amen. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie Boże, dziękujemy Ci za markowe słowo, które ma dla nas być impulsem do spojrzenia na nasze postawy w dzisiejszym świecie. Prosimy Cię, byśmy nie byli jak dzisiejsi apostołowie, którzy się zamykają w domu i chcą tylko słuchać Jezusa bez zaproszenia do tej lektury innych ludzi.

Byśmy byli społecznością otwartą, która głosi słowo całemu światu. Amen. Wsiądźcie drodzy. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. W miniony weekend odbył się w Łodzi synod naszego Kościoła. Przypomnę, że z naszej parafii delegatem do synodu ogólnopolskiego, do synodu Kościoła jest Pan Piotr Kowalski oraz moja osoba jako biskup diecezji i w miniony weekend byliśmy razem jako społeczność synodalna w Łodzi. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynny jest punkt przy wyjściu z kościoła i odebrać z Jastuna, punkt kancelaryjny, również czynny jest biblioteka Ethos.

Ale w sposób szczególny po krótkiej przerwie chcemy dzisiaj zaprosić do sali Debory na otwarcie wystawy "Woda" autorstwa naszej parafianki Angeliki Leśniak. Cieszymy się bardzo, że po długiej, pandemicznej, popandemicznej przerwie otwieramy dzisiaj nową wystawę. Dziękujemy autorce prac, a wszystkich zapraszamy na spotkanie z autorką do sali Debory, a gospodarzami sali Debory są dzisiejsze osoby, które wstąpiły do Kościoła. W tygodniu drodzy będzie się dużo działo. We wtorek o godzinie 18:00 spotkanie dla młodych dorosłych.

W środę o 17:30 próba chóru parafialnego, w czwartek o 16:30 godzina biblijna, a o 18:00 spotkanie młodzieży. W piątek lekcje religii według planu, a w ramach lekcji religii nasze dzieci, nasza młodzież przystępują do konkursu biblijnego "Sola Scriptura". W sobotę zaplanowane jest robocze spotkanie Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego na cmentarzu Gdańsk-Ujeścisko. Nasze najbliższe nabożeństwo za tydzień w niedzielę, a już w tym miejscu chcę zaprosić na nabożeństwo reformacyjne. 31 października we wtorek tutaj w kościele o godzinie 17, a następnie jak w każdy wtorek ostatni miesiąca spotkanie w kościele.

Koła Pań Seniorek. Zapraszamy na naszą stronę parafialną i na profil parafialny na Facebooku. Jako społeczność wierzących jesteśmy z tymi, którzy się radują, ale również z tymi, którzy się smucą i wspominają swoich zmarłych. W dniu wczorajszym pożegnaliśmy na cmentarzu komunalnym we Władysławowie świętej pamięci Wiolettę Pokorę. Wioletta Pokora urodziła się 8 maja 1967 roku w Gdańsku. Zmarła 15 października w Pucku w wieku zaledwie 56 lat. W śp. Wioletta Pokora była lekarzem chirurgii w szpitalu puckim.

Przez całe życie była otwarta i wrażliwa na los drugiego człowieka, a praca była dla niej sposobem na życie. Była osobą pełną optymizmu, radości i pogody ducha. Kochała zwierzęta, zwłaszcza koty. W naszej parafii było od roku 2007 i jest zapamiętana jako jedna z najczęstszych czytelniczek naszej biblioteki etos. Zawsze godowa do wsparcia medycznego wszystkich ludzi. Dzisiaj razem z rodziną wspominamy świętej pamięci Eugenię Markiewicz, urodzoną w roku 1915, zmarłą w Gdańsku w roku 2000, a wraz z nią jej siostrę świętej pamięci Irenę Kanicką, zmarłą w roku 2006 w Warszawie.

Dzisiaj nasze drogie zmarłe wspomina córka i rodzina. Zjeśćmy teraz nasze myśli do Boga i módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Boże, tak jak słyszeliśmy dzisiaj w kazaniu, Ty nasz stwarzasz powołujesz na świat jako mężczyznę i kobietę. Obdarzasz nas życiem i tym, że jesteśmy w Tobie wszyscy równi. Chcemy Ci podziękować dzisiaj za życie tych naszych sióstr, które dzisiaj wspominamy. Wraz z rodziną tych, które odeszły przed latem. I z przyjaciółmi tej naszej siostry, którą odwołałeś kilka dni temu. Prosimy Cię, byś wspierał tych, którzy są zasmuceni, wzmacniał naszą wiarę w zmartwychwstanie i życie wieczne i obdarzył nas nadzieją na spotkanie u Ciebie.

Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, Dzisiejsze biblijne teksty w sposób szczególny wskazują nam na nasze postępowanie, na nasze rozmijanie się z duchem, a podążanie za literą. W ewangelickim rozumieniu pokuty chcę przede wszystkim uświadomić sobie naszą grzeszność, niedoskonałość, nasze chybianie celu, czyli zgodnie z grecką definicją właśnie grzechu.

Hamartija to nie trafić, minąć się z celem, nie zdążać we właściwym kierunku. Tak właśnie często postępujemy, zapominając o miłości bliźniego, koncentrując się albo na sobie, albo na wyimaginowanych przez nas zasadach, które często opierają się na zupełnie złych wyborach. Chcemy więc przeprosić Boga za nasze błędy, za wszystkie grzechy, za postawę, którą prezentujemy. Przebaczyć innym, pojednać się z Bogiem i z ludźmi. Na tym polega prawdziwa pokuta. I Pan zapewnia, że prawdziwie pokutującym ich grzechy są odpuszczone.

I każe przypomnieć Kościołowi wszystkim niepokutującym, zatwardziałym, że grzechy ich są zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty. Wyznajmy więc teraz Bogu nasze grzechy, spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdego i każdej z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuję wszystkim pochutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Albowiem tak Bóg miłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Zdjęcia i montaż Oby nie jest niebo, Zaleko świętym znowem, Doójcie wszyscy zchwały, a w każdym tywie. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Ośrodka jest w Jadułostwem. Pan niech będzie z wami, Znieście swe serca Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Za prawdę godną i słuszną. Sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, Wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechów i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Muzyka Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci, wieczerzy świętej, zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci.

im też powstać do życia nowego, a jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi siatkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemię. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakoi my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowa przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Wierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej". która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. Toczyć je ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dziękuje za uwagę. Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stąd świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Pańskiego, bo wszystko jest gotowe. Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Oba radny, twojech lat i szanem, z nimi zielocami. Oba zanica, twojech lat i szanem, Amen. Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Święty Boże, Ty jesteś wieczny, godny czci i uwielbienia. Oczekujesz, że będziemy Ci dziękować za Twoją dobroć. My zaś widzimy często jedynie to, czego nam brakuje. Ty spodziewasz się, że będziemy Cię uwielbiać, a my często w modlitwach naszych narzekamy nad tym, co nas dręczy i smuci. Prosimy, przebać nam nasze grzechy i nad niedbania. To pomóż przezwyciężać słabości i ułomności nasze. Spraw łaskawie, abyśmy mieli składać w Twoje ręce sprawy, wobec których jesteśmy bezsilni i bezradni. Bo dla Ciebie nie ma sytuacji bez wyjścia i rozwiązania.

Gdy Ty wkraczasz w nasze życie, dzieją się niepojęte dla nas rzeczy. Dlatego prosimy Cię, ożyw wiarę naszą, rozbudź ducha ufności i dopomóż nam przezwyciężać z samych siebie nasze słabości i trwogi. Pragniemy Ci być posłuszni, wypełniać wolę Twoją objawioną w wiecznym słowie prawdy i łaski. Prorok Pański mówi, że tak niewiele trzeba, aby być blisko Ciebie. Oznajmiono Ci człowiecze tylko, byś wypełniał prawo, okazywał miłość bratnią i w pokorze obcował ze swoim Bogiem. To chcemy, Panie, czynić w naszym życiu.

Prosimy Cię dzisiaj, aby to słowo skierowane do tych trzech osób, które wstąpiły dzisiaj do Kościoła Ewangelickiego, towarzyszyło im na wszystkich ich drogach. Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo i łaskę, by w Twoim Kościele odnaleźli prawdziwą wspólnotę z Tobą i z ludźmi. Prosimy Cię o nasze domy, nasze zakłady pracy, nasze miasta i nasze wioski, o naszych bliskich rozrzuconych na całym świecie. Daj byśmy w Duchu Świętym uświęcali nasze życie. i przygotowywali się na dzień przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego racz nas zachować i wysłuchać.

Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Alleluja! Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja Muzyka Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Muzyka Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan w tarz swoją ku Tobie i niech Oj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. O Bochostaw Panie, o nas zniłowanie, O nas, cudziowi dziecko, niech nam świeci światło chwy, udziela pokoń. Wielkie prawa zastrzeżone. Cześć i chwałę nie daj nam, Mącą bym i kreśl nie daj.

Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.