3. po Wielkanocy

# 3. po Wielkanocy # Zrodlo: https://youtu.be/N376MiQS3MQ # Data nabozenstwa: 2024-04-21

Witam Was do we wszystkich bardzo serdecznie w trzecią niedzielę po Wielkanocy zwaną jubilatem, czyli jak będziemy to śpiewali w introdicie: Radośnie wysławiajcie, radośnie wysławiajcie Boga. Jubilate Deo. Życzę nam wszystkim, aby to nabożeństwo nasze, jak i nasze życie było właśnie wysławianiem Boga. Abyśmy ze wspólnoty, wspólnego śpiewu, modlitwy, słowa i sakramentu czerpali moc, siłę do tego rzeczywiście, żeby na co dzień Boga życiem wysławiał. Witam Was zgromadzonych w Kościele, witam tych, co łączą się z nami poprzez internetową transmisję i życzę błogosławionego nabożeństwa.

Zaśpiwajmy pieśń numer 582. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Radośnie wysławiajcie Boga wszystkie ziemie, alleluja. Śpiewajcie Mu pieśń pocharną, Alleluja. Pójdźcie i oglądajcie dzieła Boże, Alleluja. Przedimnymi okazują się pośród synów ludzkich. Ale moja. Panuje w mocy swej na wieki. Alleluja. W oczy Jego patrzą na Dany. Aleluja. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Jego. Duchowi Świętemu. Tak by uchłot po członku, jak jest i jak będzie, a wieki wieków.

Amen. Amen. Chyrici elejson, paniec miłój się, Chryste, helej sąd, Chryste, zmiluj się. Zdjęcia i montaż Chwała Bogu na wysokościach, na wysokościach Bogu cześć, I dzięki Wasce Jebrego Już tam nie może wstupy nieść Pocji potęga swego Zdjęcia i montaż w nas ma i po to już bez przerwy trwa właśnie wszelka się skończyła skłońmy teraz głowę i połączmy się w modlitwie modlmy się Wszechmogący Boże, który darowałeś nam nowe życie w swoim Synu, niechaj cała ziemia opiewa chwałę Twojego imienia. Skłaniamy się przed Tobą w pokorze, prosząc o Twoją łaskę przez Zbawiciela świata, w którego wszczepieni cześć Ci oddajemy.

Wysłuchaj nas przez tegoż Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Amen. Pan niech będzie z Wami. I z głowem do nich. Słuchajmy się w słowa Pisma Świętego. Słowo Starego Testamentu znajdujemy dziś w I Księdze Mojżeszowej. Na samym początku, bo w pierwszym rozdziale od pierwszego wiersza. Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia była bezładna i pusta. Ciemność panowała nad głębiną, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. Wtedy Bóg powiedział, niech się stanie światłość.

I stała się światłość. Bóg zobaczył, że światłość była dobra. Potem Bóg powiedział, uczyńmy człowieka na nasz obraz i na nasze podobieństwo. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem podniebnym, nad bydłem i nad całą ziemią i nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi. I Bóg stworzył człowieka na swój obraz, stworzył go na obraz Boży, stworzył ich jako mężczyznę i kobietę. Następnie Bóg im pobłogosławił i powiedział do nich Bóg, bądźcie płodni, rozmnażajcie się i zapełnijcie ziemię, podporządkowujcie ją sobie i panujcie nad rybami morskimi, nad ptactwem podniebnym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemię.

Bóg zobaczył, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I nadszedł wieczór, następnie poranek, dzień szósty. Tak zostało zakończone dzieło stworzenia nieba i ziemi i wszystkiego, co na nich się znajduje. A gdy w siódmym dniu Bóg zakończył swoje dzieło, którego dokonał, odpoczął siódmego dnia od wszelkiego dzieła, którego dokonał. Wówczas pobłogosławił Bóg ten siódmy dzień i Go uświęcił. W Nim bowiem odpoczął po całym swym dziele, którego stwarzając, Bóg dokonał. Takie są dzieje stwarzania nieba i ziemi.

Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Natomiast słowo Ewangelii ma do nas, przekazuje nam dzisiaj Ewangelista Jan, który w XV rozdziale od I do VIII wiersza tak napisał. Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a mój ojciec jest rolnikiem. Każdą latorość, która we mnie nie wydaje owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby lepiej owocowała. Wy jesteście czyści dzięki słowu, które do was mówiłem. Trwajcie we mnie, a ja będę trwał w was. Tak jak latorość nie może przynieść owocu sama z siebie, jeśli nie pozostanie w krzewie winnym, tak i wy, jeśli we mnie trwałeś.

Tak i wy, jeśli we mnie nie będziecie trwać. Ja jestem krzewem winnym, wy zaś latoroślami. Kto trwa we mnie i ja w nim, ten przynosi obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie uczynić. Jeśli ktoś nie trwa we mnie, ten jak latorośl zostanie wyrzucony na zewnątrz i uschnie. Zbierają je, wrzucają do ognia i płoną. Jeśli we mnie będziecie trwać, a moje słowa w was, poproście o cokolwiek chcecie, a spełni się wam. Mój Ojciec będzie uwielbiony przez to, że przyniesiecie obfity owoc i staniecie się moimi uczniami.

Tyle słów Pisma Świętego, tyle słów Ewangelii. Chwała Tobie, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A naszą odpowiedzią na to usłyszane Boże Słowo niech będzie świadectwo naszej wiary. A złóżmy to świadectwo w słowach apostolskiego kredo. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał.

Wstąpił na niebiosa. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądziejcie żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni pod numerem 620. Muzyka O Panu Jóru, mocarza, wiernie na prześladach, niechaj się z sercu, bożą z budziną przemianach. O reściał w rąk zamyk Zdjęcia i montaż Zdrowiaj się w Pani, który zbijał, obańcząski się Twój dniał, z Twojej ojcowskiej siarni.

Zdjęcia Śląska umowa, Znowy do nas i do nich, Czym są śląska umowa. Znowy do nas, Panie Piotr, Zdjęcia Zdjęcia i montaż Odech pamięci nas tej, gdyż się odszerpą z nas stworami. Na wolę do domu rozdraż, nic nie żółcie w rachem. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W trzecią niedzielę o Wielkanocy w porządku liturgicznym czytań mamy wyznaczony jako tekst kazalny drugi list św.

Pawła do Koryntian, gdzie w rozdziale czwartym wierszach od czternastego do osiemnastego zapisane są takie słowa. I wiedząc, że ten, który wskrzesił Pana Jezusa, wskrzesi z Jezusem także nas i postawi przed sobą razem z wami. Wszystko to powiem ze względu na was, aby łaska obfitująca coraz bardziej przez wzrost liczby wiernych pomnożyła dziękczynienie na chwałę Boga. Dlatego nie upadamy na duchu, ale jeśli nawet nasz człowiek zewnętrzny ulega zniszczeniu, to jednak ten, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień.

Niewielkie zaś cierpienia, które chwilowo znosimy, przygotowują nam bezmiar wiecznej chwały. Nam, którzy nie wpatrujemy się w to, co widzialne, lecz w to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, trwa do czasu. Natomiast to, co niewidzialne, wiecznie. Łaskawy nasz Panie, dobry Boże, dziękujemy Ci za to apostolskie słowo, dzisiaj do nas skierowane. I prosimy Cię, abyś Ty wskazywał nam drogę, którą mamy podążać. Amen. Drogi zboże, siostry i bracia w Jezusie Chrystusie. Drugi list św. Pawła do Koryntian jest jednym z najważniejszych tekstów Nowego Testamentu.

Zaliczamy go do tak zwanych wielkich listów apostoła Pawła razem z tym programowym do Rzymian, z pierwszym do Koryntian i z listem do Galacjan. To biblijne hasło dzisiejszej niedzieli, hasło całego tygodnia, jedno z najbardziej znanych haseł Nowego Testamentu, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem, stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe, następuje bezpośrednio po fragmencie, który dzisiaj omawiamy. Podczas studiów teologicznych pamiętam, że właśnie drugi list do Koryntian wzbudzał naszą szczególną uwagę, szczególnie ze względu na jego strukturę tekstu, strukturę literacką.

Wtedy bardzo zaskoczyło mnie, że egzegeci, badacze z różnych tradycji doszli do wniosków na podstawie analizy treściowej, że Paweł napisał w sumie co najmniej sześć listów do Koryntian. I to, co mamy obecnie jako znany drugi list do Koryntian, zostało później zestawione przez Pawła lub jego ucznia z kilku oddzielnych pism. Jest to bardzo osobisty list. Osobisty jest charakter, okoliczności powstania tych poszczególnych fragmentów, a także sytuacja teologiczna. Z analizy treściowej widzimy, że sytuacja w koryńskim zborze i w całym mieście nie była łatwa.

W historii wiemy, że Koryn był ogromnym miastem jak na tamte czasy. Liczył około 600 tysięcy mieszkańców, był punktem handlowym, portem. W mieście używano różnych języków, różnych tradycji, różne religie i powstała tam społeczność chrześcijańska, której przewodniczył Paweł. Ale właśnie tam w Koryncie, w tym wielkim mieście, w rozwijającym się zborze, znaleźli się tacy, którzy zaczęli podważać nauczanie Pawła. Pojawili się jego oponenci, krytykujący jego działalność. Jego wcześniejsi zwolennicy, którzy teraz różne punkty wyciągali w jego działalności.

Niby nie krytykując, a jednak występując przeciwko niemu. Zdrzali się tacy również, którzy odchodzili od Ewangelii. Dlatego Paweł pisze do Koryntian i do społeczności, które powoli powstawały wokół tego wielkiego miasta. Przybywał w Macedonii i chciał po raz kolejny przybyć do Koryntu osobiście. Ale okoliczności sprawiły, że to było niemożliwe, dlatego wysłał tak zwany list zaginiony, do którego odwołuje się w dzisiejszym. Sytuacja chyba pod wpływem tamtego nauczania Pawłowego uległa pewnej powodzie, poprawię.

Stąd Paweł w tym liście jakoś wyjaśnia swoje działanie. Troszczy się o zbór, ale przede wszystkim podkreśla, że rolą Kościoła jest zwiastowanie Ewangelii, budowanie w wierze, a nie inne działania. Egzegeci badając więc ten jakże osobisty list wskazali, że możemy wyodrębnić w ramach jego trzy takie duże jednostki, które tak naprawdę powstały z innych listów. Jedną z nich jest tak zwany list apologetyczny. Apologia to obrona, czyli list broniący stanowiska Pawła. To fragment, który my dzisiaj rozważamy.

Od rozdziału X jest tzw. list pisany we łzach, pokazujący sytuację duchową Pawła i jego ból, który został mu zadany. I wreszcie list pojednania zamykający i rozpoczynający całą strukturę. My w dzisiejszym fragmencie jesteśmy we tej części zwanej listem apologetycznym, czyli fragmentem, gdzie Paweł argumentuje i przedstawia obronę przedstawiany mu zarzutami. I nawiązuje do pewnej symboliki. często występującej w Pawłowym tekście. To przemijające ciało i wieczna chwała Boga. W poprzedzających nasz tekst w wierszach mówi także o zagadnieniu życia postawionego w kontraście do śmierci.

Paweł więc symbolicznie, jakby podskórnie, ale i w tekście bezpośrednio odpowiada na zarzuty, jakie stawiali mu jego przeciwnicy, oponenci, które dotyczyły przede wszystkim jego słabości. jego egzystencji, działania, koncentracji na Bożym Słowie, a nie na innych obszarach działalności. Paweł więc formułuje swoje nauczanie w postaci antytes. To bardzo często stosowany przez niego literacki zawies. Zestawianie w przeciwieństwie. Głównym motywem naszego fragmentu to Thanatos vs. Zeus. Thanatos, czyli śmierć i Zoe, czyli życie.

Opozycja, która jest udziałem przeznaczeniem każdego. Zmierzamy ku śmierci. Ludzka egzystencja nieuchronnie prowadzi do jednego właśnie do tego wymiaru. Tak 20 wieków później niemalże będzie swoją filozofię egzystencji ujmował Martin Heidegger, wskazując, że ludzka egzystencja Dasein jest właśnie nieustannym dążeniem ku śmierci i jedyną pewną rzeczą. W niektórych kulturach się mówi, że są tylko dwie rzeczy pewne, to podatki i śmierć. Heidegger mówi: może są takie kultury, gdzie nie ma podatków, takie cywilizacje, ale śmierć jest przeznaczeniem każdego.

Czy więc Paweł podąża tym tropem? Czy antycypuje myśl filozofii egzystencjalnej XX wieku? Nie. Pokazuje inną perspektywę. Mówi o dwóch płaszczyznach ludzkiego życia. Fizycznej, fizis, naturalnej i tej duchowej. Ta fizyczna jest przemijającą, a ta duchowa jest wieczną. I dalej apostoł idzie w kierunku ukazania nam ludzkiej egzystencji w dwóch wymiarach. To wewnętrzne i zewnętrzne życie człowieka. Jakby dwa aspekty ludzkiego życia, które nie należy utożsamiać wcale z ciałem i duszą. To zbyt proste. Fizyczność to zgoda, ten aspekt człowieka zmierzający od narodzin w kierunku śmierci.

Ale duchowość jest czymś, co nie ma końca. To coś, co będzie trwało wiecznie. I w tym wymiarze fizycznym, doczesnym mówi Paweł, jesteśmy niedoskonali. Ulegamy chorobom, zachwianiom, wątpliwościom, ale jest ten drugi wymiar ludzkiego życia, który sprawia, że możemy coraz bardziej upodabniać się do Boga. I w tym kontekście, jak mówi Paweł, doczesne problemy, doczesne codzienne cierpienia nabierają nowego wymiaru. One są realne. mogą nam doskwierać różne wymiary. Ból fizyczny, cierpienie, niezrozumienie wśród innych, niesprawiedliwa ocena, której udziałem stał się sam Paweł i w ten sposób zewnętrzny człowiek niszczeje, Ale jest w nas coś, co trwa, co pozwala nam przetrwać cierpienia, niesprawiedliwości, niezrozumienie.

Cierpienie versus wieczna chwała. niedogodności, problemy codzienności, zestawiane z wieczną chwałą. A Paweł odnosząc do siebie mówi o przywileju służenia Ewangelii, głoszeniu Ewangelii i obietnicy życia wiecznego. I mówi wyraźnie. Ta wieczna chwała, życie wieczne to nie jest nagroda za nasze ziemskie uczynki. To nie jest ewangeliczne rozumienie chrześcijańskie, ale coś co weszło niestety do tradycji kościelnej i w wielu konfesjach jest nie do wyplenienia. My podkreślamy, że życie wieczne jest darem. Jest perspektywą, obietnicą, która na nas czeka.

To jest eschatologia. Coś, co dotyczy życia wiecznego, ale co dzieje się już dzisiaj. Paweł pokazuje swoją drogę i drogę krytyków. Wskazuje, że celem życia chrześcijańskiej wspólnoty jest głoszenie Ewangelii, zwiastowanie Słowa Bożego i czynienie działań, by ta wspólnota wzrastała. Mówi o Ewangelii. Tym, czym zbór żyje. O łasce obfitującej coraz bardziej przez wzrost liczby wiernych. W ten sposób pomnaża się dziękczynienie na chwałę Boga. To są owoce Jego działania. I prosi więc o pokój, o pojednanie. W następnych rozdziałach ten motyw będzie się szczególnie pojawiał.

I prosi o cierpliwość. Bo w tamtych czasach, w pierwszym pokoleniu chrześcijan żywo było takie wierzenie, przekonanie, że Chrystus rychło powróci na ziemię. Mówiono o Jego szybkiej paruzji i na staniu królewskiego panowania Jezusa Chrystusa. Chrześcijanie wówczas wierzyli, że tak jak widzieli apostołowie, uczniowie Chrystusa wstępującego do nieba, tak zobaczą Go wkrótce wstępującego z nieba w chwale, aby ten zbór wspólnoty wierzących zabrać do nieba. Paweł przestrzega przed takim właśnie myśleniem. Mówi o tym, że musimy zwiastować słowo, by ono docierało do ludzi.

I to jest naczelne przesłanie działalności Kościoła. Zwiastowanie słowa, głoszenie Ewangelii, budowanie wewnętrznego człowieka, budowanie wspólnoty skoncentrowanej wokół słowa. I dalej będzie pisał o wiecznej chwale, która ma się stać udziałem wyznawców Chrystusa. Nie należy więc czekać biernie na Jego przyjście, nie należy też wyznaczać możliwych dat, szukać znaków czasu za wszelką cenę i myśleć to już wkrótce nastąpi. Należy podążać za Bożym Słowem i budować w sobie wewnętrznego człowieka. To Paweł ujął w tym apologetycznym liście, broniąc swojej postawy, swojej drogi przed krytykami w Koryncie.

i przekazując Kościołowi wszystkich czasów przesłanie o budowaniu wewnętrznego człowieka i świadomości, że to co przemijające, co cielesne, ziemskie jest tylko jednym z aspektów naszej egzystencji. I wcale nie jesteśmy skazani na śmierć, przemijanie, jeśli trwamy w Jezusie Chrystusie. Bo kto w Chrystusie nowym jest stworzeniem, stare przeminęło, oto wszystko staje się nowe. Amen. Módlmy się. Łaskawy i dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za to słowo, za dzisiejszy dzień, za to, że wskazujesz nam drogę budowania się wewnętrznym człowieku.

Prosimy Cię, dajabyśmy poprzez Twoje słowo odnajdywali drogę do wieczności, a potrafili znosić przeciwności, które nas tutaj na ziemi spotykają. Amen. Wsiądźcie drodzy. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. Dziś po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny, można odebrać i nabyć zwiastun ewangelicki. Serdecznie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi, gdzie można nabyć książki związane z ewangelicyzmem, historią protestantyzmu i duchowości. W Bibliotece Ethos trwa wystawa "Utracone społeczności protestanckie, część II Menonici", czynna jest Sala de Vory, gdzie można obejrzeć dzieła Pana Trockiego.

Chciałbym w tym miejscu bardzo serdecznie podziękować Panom, którzy w dwóch ratach pracowali w ogrodzie parafialnym nad likwidacją uszkodzonego drzewa. Mamy porządek w ogrodzie i chciałbym Wam drodzy za to serdecznie podziękować. I zapraszam na spotkania w tygodniu. We wtorek o godzinie 18.00 spotkanie dla zainteresowanych ewangelicyzmem lub też tych, którzy chcieli przypomnieć by sobie wiedzę o księgach wyznaniowych naszego Kościoła. To właśnie będzie tematem najbliższego spotkania o godzinie 18.00 we wtorek.

W najbliższą środę o godzinie 17.30 próba chóru parafialnego. Nasz chór parafialny przygotowuje się do tegorocznego diecezjalnego zjazdu chórów, który będzie miał miejsce w Słupsku w dniach 11-12 maja. W czwartek o godzinie 16.30 godzina biblijna online, w czwartek o godzinie 18 spotkanie młodzieży, w piątek lekcje religii według planu, a nasze najbliższe nabożeństwo za tydzień o zwykłej porze o godzinie 10. Wszystkie te ogłoszenia jak zawsze drodzy znajdziecie na naszej parafialnej stronie. Zapraszamy również na nasz profil parafialny na Facebooku, gdzie mamy informacje na temat bieżących wydarzeń przyszłych i minionych.

Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum. Niechaj strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie, chcemy teraz stanąć przed Bożym obliczem, przed Panem jako sędzią naszych serc i słuchów. by rozpoznać swoje niedoskonałe działania, by zobaczyć, co możemy poprawić, co możemy lepiej czynić, dać nam szansę przebaczenia i prośbę o przebaczenie.

To wszystko zawarte jest w prawdziwej chrześcijańskiej pokucie. w skrusze w pojednaniu przebaczeniu i zapewnieniu, że Pan prawdziwie przebacza grzechy tym, którzy pokutują. I każe Kościołowi przypomnieć wszystkim zatwardziałym, niepokutującym, że grzechy ich są zatrzymane do czasu prawdziwej, szczerej pokuty. Wykorzystajmy więc teraz to miejsce i ten czas, by pojednać się z Bogiem i z ludźmi. Nim wyznamy nasze grzechy w słowach modlitwy spowiedniej, słuchajmy się jeszcze w słowo obsagwisty. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie.

Panie, wysłuchaj głosu mojego, nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będzie zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bano. Wpadł, pokładam nadzieję. Dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego. Dusza moja oczekuje Pana. Tęski ni stróże poranku. Bardziej ni stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się Panu, Bogu Naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed nim w Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem.

którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was.

Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. mamy. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zjazduje wszystkim pokutującym.

Łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W nieboga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Muzyka Dużo małów wielkich panów, On z badzieje się stawcił, My, jak żytego pania, On się rodził w swojej chwili.

On całego władza świata, Zabij się Pani Pó, na praźno Chłopo, Zabij się zboczy, i Bóg. Do żłowa Póbie mi Pana, on za niebie zesłaci, Wielkie prawa zastrzeżone. Zdrowiaj się w Paniach, pod cierpiącami swojej gminy. Po niepłatnie byciu naszy, niechłamany krótskich chłop, ale żądamy u naszy, serca czystek na żywo. Czoła uwielbiona, mocna nie jest zaskoczy, była z rzekiem pokorana pod ciemąłem swojej wii. Muzyka Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z wami I słuchaj, Amen. Znieście swe serca. Znastanawiamy, Amen.

Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze wiekulisty Boże, Zawsze na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty Boże, święty, mocny, święty, a nieśmiertelny Panie, dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

Dziękujemy. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy. Zdrowościmy Cię. Ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Albo wie Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej". która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją.

Boże, Ojcze nasz Niewiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Gromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, W jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała teraz i zawsze i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Zdjęcia i montaż Amen. Amen. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Nieśmy teraz nasze serca i myśli do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, byś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twego. Prosimy Cię, spraw dla miłosierdzia Twego, aby ten sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Boże łaskawy, dzięki krzyżowej ofierze i zmartwychwstaniu Syna Twego, Ty uznałeś nas za godnych imienia dzieci Twojech. Poprzez chrzest i wiarę w Chrystusa staliśmy się dziećmi Twoimi i wezwani zostaliśmy do naśladowania Pana naszego i do życia w Jego bliskości i w światłości Ewangelii. Z pokorą stoimy przed obliczem Twoim i prosimy Cię serdecznie. Zachowaj nas pośród niebezpieczeń świata, nade wszystko w żywej społeczności z Synem Twoim, a Duch Twój niechaj sprawi nas zdolnymi do wydawania owoców miłości, radości i pokoju.

Prosimy Cię, Panie, ogarnij swoją miłością wszystkich ludzi żyjących na świecie, I daj poznać każdemu dobroć Twojego serca ojcówskiego, aby wszystkie narody nawróciły się do Ciebie i z radością wielbiły święte imię Twoje. Prosimy Cię w Duchu Świętym, rozwesel nasze serca. I spraw, byśmy byli zdolnymi głosić Twoje słowo. Niechaj zasiew Ewangelii przynosi owoce, a nowi ludzie niech poznają, jak wielka jest Twoja dobroć. Prosimy Cię w naszej parafii, społeczności, diecezji i w Kościele, w którym jest tak wiele pytań i problemów, by zapanował duch pokoju, wdzięczności i wzajemnej modlitwy.

Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo dla naszych domów, dla naszych zakładów pracy, dla naszych działań. Prosimy Cię prowadź nas drogą prawdy i wzajemnej miłości. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Aleluja! Aleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją, Aleluja! On jest swój, wyjami się zbawiam. Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości w pędzie.

Niech obróci Pan, daż swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, Amen, Amen. Muzyka Nie puszczaj swego chwyki, a radunę tworzył się, A te karyne pokoje, niech na pieczystów i swoje, na stęgi kroje. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone.