13. po Trojcy Swietej
Streszczenie w przygotowaniu. Łukasz wyciąga tekst kazalny i streszczenie z każdego z 328 kazań — proces trwa. Tymczasem zobacz powiązane hasła teologiczne poniżej albo rozwiń pełny zapis nabożeństwa.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Co z Maryją? 50% Szacunek, tak. Modlitwa, nie.
Luteranie szanują Maryję jako Matkę Chrystusa, „błogosławioną między niewiastami”. Nie modlą się do niej — modlą się z nią, jako z siostrą w wierze.…
Rozwiń hasło → -
Solus Christus 49% Tylko Chrystus
Jedyny pośrednik między Bogiem a człowiekiem to Chrystus (1 Tm 2,5). Nie Maryja, nie święci, nie kapłaństwo ludzkie — choć każde z nich ma swoje miejsce w Kości…
Rozwiń hasło → -
Czemu nie modlicie się do świętych? 49% Bo nie potrzebujemy dodatkowych pośredników
Luteranie szanują świętych jako wzór wiary. Ale modlą się BEZPOŚREDNIO do Boga przez Chrystusa — nie potrzebują pośrednictwa świętych. Wynika to z solus Christu…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 13. po Trójcy Świętej # Zrodlo: https://youtu.be/0sCFq059grU # Data nabozenstwa: 2024-08-25
Cokolwiek uczyniliście, jednemu z tych najmniejszych moich braci mnie uczyniliście. Tymi słowami naszego Pana Jezusa Chrystusa witam was do tych wszystkich bardzo serdecznie na dzisiejszym nabożeństwie, 13. niedzielę po Trójcy Świętej. Witam Was zgromadzonych w Kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Życzę nam wszystkim błogosławionego nabożeństwa. Zdajmy w pieśń numer 566. sześć. Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Błogosławieni miłosierni, Alleluja Z całego serca wołam, wysłuchaj mnie, Panie.
Wielki jesteś, Panie. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętem. Muzyka Kyrje elejson Liste elejson Kierujele wyszom, Kierujele wyszom, Chwała Bogu na wysokościach. ZANG EN MUZIEK Módlmy się. Panie Boże, Ojcze nasz niebiański, dziękujemy Ci, że przez Ewangelię dajesz nam poznanie Twojego serca ojcowskiego. Prosimy Cię dla miłosierdzia Twego, zachowaj nam błogosławione światło słowa Twojego i radź przez Ducha Świętego nami tak rządzić, abyśmy zawsze chodzili w blasku Twego słowa. Wysłuchaj nas w Duchu Świętym przez Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa.
Amen. Pan niech będzie z wami. Amen. Siostry i bracia, słuchajmy się we fragmenty Pisma Świętego przeznaczone na dzisiejszą niedzielę. Najpierw czytam w pierwszym liście Jana, w czwartym rozdziale, w wierszach od siódmego do twunastego. Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga. Każdy, kto miłuje, z Boga się narodził i zna Boga. Ten, kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością. Przez to wjawiła się miłość Boga wśród nas, że posłał On na świat swojego jednorodzonego Syna, abyśmy żyli dzięki Niemu.
W tym przejawia się miłość, że się nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On nas umiłował i posłał swojego Syna jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. Umiłowani, jeśli Bóg nas tak umiłował, to i my powinniśmy miłować się wzajemnie. Boga nikt nigdy nie widział. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg pozostaje w nas i Jego miłość jest w nas doskonała. Tyle słów lekcji błogosławieni, które słuchają Sła Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! A Ewangelię dzisiejszej niedzieli czytam według przekazu św. Łukasza w X rozdziale, w wierszach od 25 do 37.
Pewien znawca prawa wstał i zadał mu podchwytliwe pytanie. Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? On mu odpowiedział, co jest napisane w prawie i jak czytasz. Tamten powiedział, będziesz miłował Pana swego Boga z całego swego serca, z całej swojej duszy, z całej swojej siły i całym swoim umysłem, a swego bliźniego jak siebie samego. Wtedy Jezus oznajmił, słusznie odpowiedziałeś, tak czyń, a będziesz żył. Lecz on, chcąc siebie usprawiedliwić, zapytał Jezusa, a kto jest moim bliźnim? Jezus nawiązując do tego powiedział: "Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i napadli na niego bandyci, którzy nie tylko go obrabowali, ale też poranili, zostawili na pół umarłego i podeszli.
Przypadkiem schodził tą drogą pewien kapłan, zobaczył go i ominął. Podobnie Lewita, gdy przyszedł na to miejsce, zobaczył go i ominął. Natomiast pewien Samarytanin, który tamtędy podróżował i również obok niego przechodził, kiedy go zobaczył, ulitował się. Podszedł do niego, patrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem, wsadził go na swoje zwierzę, zawiózł do zajazdu i opiekował się nim. Następnego dnia wyjął dwa denary, dał karczmarzowi i powiedział, zajmij się nim, a jeśli coś więcej wydasz, oddam ci, kiedy będę wracał.
Jak ci się wydaje, który z tych trzech okazał się bliźnim tego, co wpadł w ręce bandytów? Tamten odpowiedział. Ten, który okazał mu miłosierdzie. Jezus na to idź i ty czyń podobne. Bądź pochwalą, Panie Jezu! A teraz, siostry i bracia, złączmy się i wyznajmy wspólnie naszą wiarę słowami apostolskiego składu. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pokrzepion.
Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen, amen, amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Wszelkie prawa zastrzeżone. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga i społeczność Ducha Świętego, niech będzie z Wami wszystkimi.
Amen. Drodzy, wsłuchajmy się słowa dzisiejszego tekstu kazalnego. Jest to słowo zapisane w III Księdze Mojżeszowej w XIX rozdziale Wybranych Wierszach. Następnie Pan powiedział do Mojżesza: "Przemów do całej społeczności Izraelitów i powiedz: Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty Pan, wasz Bóg. Niech każdy z was odnosi się z trzcią do swojej matki i do swego Ojca oraz zachowuje moje szabaty. Ja jestem Pan, wasz Bóg. Nie będziesz uciskał ani wyzyskiwał swego bliźniego. Nie będziesz też zatrzymywał przez noc, aż do rana, zapłaty najemnika.
Nie będziesz złorzeczył głuchemu albo kładł przeszkody przed niewidomym, ale będziesz się bał swojego Boga. Ja jestem Panem. Nie będziecie wydawać niesprawiedliwych wyroków. Nie będziesz stronniczym na korzyść ubogiego, ani nie będziesz miał względów dla bogatego. Sprawiedliwie będziesz sądził bliźniego. Nie będziesz szerzył oszczerstw wśród swojego ludu, ani nastawał na życie swojego bliźniego. Ja jestem Panem. Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do swego brata. Upominaj Twego bliźniego, abyś nie obciążył się grzechem z jego powodu.
Nie będziesz się mścił, ani też żywił gniewu do synów Twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego. Ja jestem Panem. Jeżeli w Waszej ziemi zamieszka z Tobą przybysz, nie będziesz go uciskać. Przybysza, który się osiedlił wśród was, będziecie traktować jak tubylca. Będziesz go miłował jak siebie samego, bo i wy byliście przybyszami w ziemi egipskiej. Ja jestem Panem, waszym Bogiem. Prosimy Cię teraz, Panie, o Twoje błogosławieństwo. Dla naszej refleksji, zadumy nad tym słowem. Poprowadź nas w Duchu Świętym.
Amen. Drogi zborze, siostry i bracia, dzisiejszą niedzielę nasza uwaga koncentruje się wokół hasła tygodnia, które zapisane jest w Ewangelii św. Mateusza, a od którego rozpoczęliśmy nasze nabożeństwo. Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście. W drugiej części roku kościelnego, w półroczu Kościoła, często pojawiają się tematy dotyczące etyki chrześcijańskiej. Dzisiaj sięgamy do jednego z najbardziej pierwotnych tekstów, do tak zwanego kodeksu świętości. To słowo, które nie było używane w tradycji izraelskiej, ale jest stosowane szerogo w ewangelickiej i chrześcijańskiej egzegezie.
To odniesienie do ostatniej części III Księgi Mojżeszowej – Zwanej też od tradycji Septuaginty księgą kapłańską Lewicikus, a przez Żydów zwaną Vajikra, od pierwszego słowa tej księgi Vajikra i zawołał. To księga w sposób szczególny pokazująca perspektywę kultu kapłaństwa. Ale szczególne znaczenie w tej III Księdze Mojżeszowej ma właśnie kodeks świętości. To bardzo specyficzny zbiór z jednej strony nakazów prawnych, ale jego trzon, ten XIX rozdział stanowią przykazania moralne. Rozdział od XVII do XXVI z tym centralnym XIX, z którego wybrane przez Kościół fragmenty odczytaliśmy.
Występuje tu specyficzne słownictwo, wyrażenia, styl nawiązujący bardzo wyraźnie do kapłańskich tradycji. Ale czymś szczególnym w tej Księdze Świętości jest to, że sam Bóg przemawia w pierwszej osobie. To nie Mojżesz jest tym, który przekazuje od Boga pewne treści, nakazy, ale Bóg bezpośrednio przemawia do ludu. Nazwa Kodeks Świętości, o której mówimy, pochodzi od tego słowa, które znajdujemy W drugim wierszu: "Bądźcie świętymi, bo ja jestem święty, Pan wasz Bóg". Ta formuła wielokrotnie pojawia się właśnie w tym ważnym zbiorze starotestamentowym.
Bóg jest święty i tutaj moglibyśmy godzinami rozmawiać, dyskutować, co to znaczy świętość. Co oznacza to hebrajskie słowo kadosz, przetłumaczone później przez Greków jako hagios, a przez łacinników jako sanctus. I w tradycji słowiańskiej siatoi – święty. Co to znaczy, że Bóg jest święty? Święty. W najkrótszej postaci możemy powiedzieć, że to świętość odróżnia go od świata. Świętość jest przeciwieństwem grzeszności, to doskonałość, to coś, co jest dla nas niedostępne. To dlaczego Bóg mówi do nas, bądźcie świętymi, skoro ja jestem święty?
Do jakiego aspektu świętości w dzisiejszym kodeksie odnoszą się te słowa? Na podstawie analizy fragmentów możemy powiedzieć, że chodzi o stosunek do grzechu. O ten aspekt Bożej świętości, który w pewnym stopniu może stać się i naszym udziałem. Jeśli jesteśmy zatopieni z grzechu. W Bogu, w języku teologii chrześcijańskiej używamy pojęcia chrystosfery. Jeśli należymy do sfery Chrystusa, wtedy partycypujemy w świętości. Dla dzisiejszego tekstu jednak to postawa, nasze działanie stanowią o tym, czy kroczymy ścieżką świętości czy grzechu.
Cały ten kodeks, o którym mówimy, te kilka rozdziałów zawiera bardzo różne przepisy. Najpierw paradoksalnie dotyczące świętości pokarmów i zabijania zwierząt ofiarnych. W kontekście księgi Lewikikus kapłańskiej to było zrozumiałe, bo to była księga adresowana w sposób szczególny właśnie do grupy kapłańskiej. Jak świętość pokarmów ma wyglądać, jak dokonywać uboju zwierząt ofiarnych rytualnie. Później odnajdujemy przepisy dotyczące świętości rodziny i zakazy seksualne. Dalej mamy bardzo istotny fragment, który my analizujemy.
To przepisy dotyczące sprawiedliwości i miłości społecznej. A dalej odnajdujemy również w tym kodeksie świętości zakazy wróżbiarstwa. Dla nas zakaz, który brzmi paradoksalnie, zakaz golenia włosów po bokach brody. Tak drodzy, zapraszam do lektury całego Kodeksu Świętości, byśmy zobaczyli jakie tam nakazy występują, a także zakaz tatuowania ciała. Są kary za wykroczenia kultowe, kary przeciwko rodzinie, które również mogą skończyć się wyrokiem śmierci. I wreszcie przepisy dotyczące świętości samych kapłanów, tego co oni mogą robić, co nie mogą robić.
I to błędnie odczytał kapłan w dzisiejszym tekście opowiedzianym przez Jezusa. Nie chciał się dotykać tego poranionego, żeby nie złamać właśnie przepisów tego kodeksu świętości. I wreszcie przepisy dotyczące świąt i czasów świętych. Tam odnajdujemy, jak Żydzi rozumieli święta. Święto tygodni, święto namiotów, dzień przebłagania. Co to był rok szabatowy albo także rok jubileuszowy święty. który się wiązał z darowywaniem długów i uwalnianiem tych, którzy byli za długi poddani niewolnictwu. I na sam koniec błogosławieństwa, co jest zrozumiałe, i przekleństwa, co jest niezrozumiałe dla nas w dzisiejszym kontekście przykazania miłości.
A rozdział 19 zawiera w wierszu 18 chyba najgłębszą myśl całego koteksu. Myśl powtórzoną wielokrotnie w Nowym Testamencie, a sposób szczególny w nauczaniu Jezusa. Odnajdujemy tu słowa o tym, by nie szukać zemsty, nie żywić urazów, ale będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. To jest właśnie słowo, do którego nawiązał uczony w Piśmie w rozmowie z Jezusem, a Jezus ukazał na czym polega prawdziwe realizowanie przykazania świętości. Bóg jest kadosz, jest święty i tej świętości, mówiąc wprost, żąda od swego wybranego ludu.
Prowadził go po pustyni, zaprowadził do Ziemi Świętej, wielokrotnie ratował, przebaczał odstępstwa, I wskazał, jak żyć, by mieć społeczność z Bogiem i by tworzyć dobre społeczeństwo. To jest bardzo ważny aspekt tego nauczania. Jak w nowej rzeczywistości, w rzeczywistości już palestyńskiej, w rzeczywistości Ziemi Świętej, Ziemi Obiecanej żyć, by lud był również objęty świętością. Tego dotyczą te wszystkie bardzo drobiazgowe przykazania. Niektóre z nas zaskakują, widząc Waszą reakcję, niektóre śmieszą, nie bójmy się tego powiedzieć, ale one miały regulować życie wspólnoty w Duchu Świętości, czyli miłości bliźniego, rozpoznanie podmiotowości każdego człowieka.
Często w filozofii nauczamy, że dopiero stoicyzm rozpoznał uniwersalność człowieczeństwa. To, że każdy człowiek niezależnie od tego, czy jest Helenem, czy Barbarą, czy niewolnikiem jest człowiekiem. Ale historycznie patrząc jest to bardzo krótkowzroczna perspektywa. Bo właśnie w kodeksie świętości po raz pierwszy odnajdujemy taką właśnie perspektywę budowania wspólnoty ludzkiej. Przeczytajmy jeszcze raz te dwa wiersze. Jeżeli w waszej ziemi zamieszka z tobą przybysz, nie będziesz go uciskać. I słuchajmy, przybysza, który się osiedlił wśród was, będziecie traktować jak tubylca.
To jest właśnie rozpoznanie, że każdy człowiek jest naszym bliźnim. Będziesz go miłował jak siebie samego, bo i wy byliście przybyszami w ziemi egipskiej. Ja jestem Panem, waszym Bogiem. Doświadczenie Egiptu, doświadczenie niewoli, jak to mówimy, rozpoznaje nową przestrzeń, rozpoznaje drugiego człowieka jako bliźniego. To było wyjątkowe i naprawdę rewolucyjne. Doświadczenie mojego cierpienia, cierpienia mojego ludu, bólu, staje się doświadczeniem uniwersalnym, rozpoznawaniem w innych ludzi. I to przesłanie z Księgi Lewityku, z Kodeksu Świętości jest wciąż aktualne.
By każdego człowieka, niezależnie od tego, w jakim stanie się dzisiaj znajduje, traktować jak człowieka, jak bliźniego. By odnosić wszystkie te przykazania, które tutaj odnajdujemy do dzisiejszej rzeczywistości. W świecie, w którym mamy tak wiele hejtu i wykluczeń, Kodeks Świętości mówi, nie będziesz złorzeczył głuchemu albo kład przeszkody przed niewidomym. Przed sądem nie będziesz wydawał wyroków stronniczo na korzyść ubogiego, kierując się tym kryterium, ale także nie będziesz miał względów dla bogatego.
Masz być sprawiedliwy. Sprawiedliwie będziesz sądził bliźniego. Także w naszej wspólnocie są sędziowie sądów powszechnych, osoby, które realizują ten właśnie zapis, by sądzić bezstronnie, by sądzić według najlepszej wiedzy i kryteriów, a nie czy ktoś jest bogaty, ubogi, czy ma najlepszych adwokatów, którzy za nim stoją. To już tam jest zawarte w kodeksie świętości. To nie jest nic, co wprowadziło dopiero prawo rzymskie czy kultura grecka. Sprawiedliwość sądu, dbanie o zapłatę dla pracownika, co często w Polsce jest wciąż pojmowane, że możemy z tym postępować dowolnie i nie płacić.
Szacunek dla ojca, dla matki, dla rodziców. Zachowywanie świąt. My mamy dzisiaj tylko wybrane wiersze z XIX rozdziału, ale one pokazują ideę, przekaz, który znajdujemy w Kodeksie Świętości. I tą kulminację w XVIII wierszu. By przebaczać, by się nie mścić, nie kultywować sobie gniewu, ale miłować bliźniego. Poczytajmy jeszcze raz. Nie będziesz się mścił, ani też żywił gniewu do synów Twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego. Ja jestem Panem. To sprawiało Izraelitom, później Żydom wiele problemów.
Stąd ta rozmowa Jezusa zapisana w Ewangelii św. Łukasza. Rozmowa z pewnym znawcą prawa. I ta piękna historia opowiedziana przez Jezusa. To nie teologiczna analiza, ale obraz, który bezpośrednio do nas trafia. Historia Samarytanina, który ratuje człowieka zdanego tak naprawdę na śmierć, zmieniła wręcz słownictwo. Mówimy o pracy charytatywnej, diakominnej, ale i samarytańskiej. Właśnie w odniesieniu do tej historii. Prawdopodobnie była to tylko wizja Jezusa. Taka historia być może w ogóle nigdy się nie wydarzyła, ale to, że Jezus w tej postaci fikcyjnej pokazał pewną drogę, pozwala nam dzisiaj odwołać się do tej tradycji i tą drogą podążać.
By opatrywać rany, by kogoś przetransportować i opiekować się nim, nawet gdy go zupełnie nie znamy, gdy jest nam całkowicie obcy. I w ten sposób Jezus zadaje pytanie i nam, jak się nam wydaje, kto z tych trzech okazał się bliźnim tego, co wpadł w ręce bandytów? I uczony w piśmie powiedział ten prawnik. Ten, który okazał mu miłosierdzie. Jezus odpowiedział mu, idź i ty czyń podobnie. To działanie, a nie definiowanie, jest istotą przynależności do świętego ludu. Do zbliżania się do kadosz Bożej świętości.
i realizowania w codzienności wśród nas. Amen. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Boże, Święty Boże, nasz Święty Panie, Dziękujemy Ci za to słowo adresowane przed tak wielu laty do Twojego wybranego ludu i wciąż aktualne, żywe, stawiające przed nami pytania i roszczenia. Prosimy Cię, daj byśmy i my odnaleźli się w Twoim ludzie, w Jego świętości, w naszej świętości. Amen. Usiądźcie drodzy. Zborowi chciałbym przekazać ogłoszenia. W minionym tygodniu nasz Kościół był miejscem debat o literaturze, o kondycji człowieka.
Gościliśmy przez 3 dni, kilkukrotnie każdego dnia, uczestników spotkania w Festiwalu Literacki Sopot. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami, do punktu kancelaryjnego. Czynna jest Biblioteka Ethos, do której zapraszamy. Tych, którzy jeszcze nie widzieli wystawy o Hernhutach macie Państwo taką możliwość. Zapraszamy i czynna jest Sala Debory, gdzie są również piękne obrazy. Nasze najbliższe nabożeństwo za tydzień będzie nabożeństwem rodzinnym, wakacje się kończą, a to oznacza, że młodzież i dzieci wracają do szkół.
Zapraszamy bardzo serdecznie wszystkich na przyszłą niedzielę 1 września nabożeństwo rodzinne, rozpoczęcie roku szkolnego. Rozpoczynają się też nasze już stałe i mniej stałe czynności począwszy od 1 września. Już dzisiaj chcemy zaprosić na 7 września, sobotę Polskie Towarzystwo Ewangelickie Oddział Gdańsk organizuje wycieczkę do Grudziądza śladami Ewangelików grudziąckich. Zwiedzanie miejsc związanych z życiem Ewangelików w Grudziądzu. Wystawy, polecam, naprawdę wspaniała wystawa poświęcona dziedzictwu luteranizmu w Grudziądzu.
Prowadzona będzie skwalifikowanym przewodnikiem. Wyjazd w sobotę 7 września spod plebanii o godzinie 7. Zgłoszenia i koordynacja wyjazdu. Proszę się zgłaszaj do Pana Piotra Dolnego, skarbnika PTEW. Szczegóły logistyczne u Pana Piotra. Tyle, drodzy, jest parafialnych ogłoszeń. Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. Pokój Pański, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli Wasze. Wiedosie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Ty, Prawda Twa, Świata Prostraca, Jeją stracą, duszy oczy, Jeją stracą, Świętszą miłością, Świętszą miłością, I ujał do nas, czyta swego boja.
I ujał do nas, o bądź się nie pytaj. Chrystus, Ty, ja, jest na użachnie. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Muzyka Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, dzisiejszy tekst kazalny, można powiedzieć, był zarazem spowiednim przemówieniem, pytaniami adresowanymi do nas. Dlatego teraz stańmy przed Bożym obliczem, przed świętym obliczem, przed naszym Panem. I dokonajmy rachunku sumienia. Zanim wypowiemy słowa naszej modlitwy spowiedniej, niech nas jeszcze poprowadzi psalm 130.
Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego, nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będzie zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bano. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęsknień i stróże po ramię. Bardziej niż tróże poranku. Amen. Zpowiadajmy się Panu, Bogu naszemu, tak się modlądz. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary.
Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was.
Czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przecież to jako powołany, ustanowiony, sługa Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego.
Zastruję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W Panie Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Państwu. Panie, chręcie sam.
Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Panie Sące Zdjęcia i montaż O śpiewy, Panie, za Dziwą skarę sąd, że mój Synu z Dziwą z Dziwą, i z Dziwą z Dziwą z Dziwą. Cześć na życiu o mebie nie usiłały zan. Oto czasem na wiecie przychodzić do wasza. Niech zachowaj się, co śpiewa. A niech będzie z wami. I znieście swe serca, I znieście swe serca, Dziękujmy Panu Bogu Naszemu. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.
Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Amen. Amen. Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci. Mieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię. Ucz nas z Nim unijżyć się aż do śmierci.
Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło, Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakaj my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowa przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczyńcie na pamiątkę moją.
Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy". Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy się spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.
Gromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów. abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.
Amen. O baranku oj, oj, o juli na nisza nato, juli na nisza nato. Muzyka Muzyka Muzyka Znieśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga. Módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię o spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Boże łaskawy, jesteś miłością, którą najdoskonalej objawiłeś w Synu swoim, Jezusie Chrystusie.
Zanim myśmy uwierzyli w Ciebie, umiłowali i życie nasze poświęcili Tobie, Tyś nas umiłował, zbliżył się do nas i okazał swoją łaskę i zmiłowanie. Dziękujemy Ci za Ewangelię, przez którą zwiastowana jest nam dobrość Twojego ojcowskiego serca. i za słowo Twoje, przez które wzywasz nas do miłości naszych bliżnych. Prosimy Cię, Panie, naucz nas miłować naszych przyjaciół i nieprzyjaciół, wszystkich ludzi, przede wszystkim potrzebujących pomocy. Błogosław służbę samarytańską, wszelką ofiarność na diakonii i każdy gest, który sprawia pokrzepienie cierpiącemu.
Boże szczególnie pobłogosław tych, którzy pragną poświęcić się służbie miłosierdzia. Błogosław tym, którzy pracują w domach opieki, w szpitalach. Błogosław służbę diakonizm i diakonów. Ich poświęcenie i oddanie Twojej sprawie. Ojcze, miłosierdzia, prosimy dopomóż nam w zrozumieniu prawdy, że wszelka bezinteresowna miłość płynie z Ciebie i tylko w zbliżeniu do Jezusa Chrystusa poznajemy w drugim człowieku bliźniego, którego miłując, miłujemy także Ciebie. Łaskawy nasz Panie, prosimy Cię o naszą codzienność także, świętość i doczesność.
O nasze codzienne sprawy, powszedni chleb. Błogosław tym, którzy wciąż odpoczywają, błogosław tym, którzy powracają do pracy, Daj by praca była pojmowana jako służba i powołanie. Prosimy Cię o ostatnie dni wakacji dla naszych dzieci i młodzieży i daj byśmy z radością spotkali się w przyszłą niedzielę i prosili Cię o błogosławieństwo dla nowego roku szkolnego. Bóg osłuchaj Panie naszym domom, naszym miastom i naszym wioskom. Spraw, by Królestwo Sprawiedliwości, Pokoju i Miłości szerzyło się na każdym miejscu.
Wysłuchaj nas w Duchu Świętym przez Jezusa Chrystusa. Pana naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja! Moje słone, my na miście, aleluja Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, aleluja Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. O Bołoc, Pan Pany, o nas zmiowanej, u nas, u Człowieckie, niech nasz dzieci w światów błęd, Muzyka Hej, mięce zon.
Uprócz się, widoczny czas, Rode, do Jezusa wskaź. Amen, Pane, Pane. Jezus, Jezus, Amen. Cześć i kwały niechalna, a co lepki niechalna. Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.