Dziekczynne Swieto Zniw

# Dziękczynne Święto Żniw # Zrodlo: https://youtu.be/xAfaa4gMemk # Data nabozenstwa: 2024-10-06

Muzyka Muzyka Oczy wszystkich w Tobie nadzieje mają, a Ty im dasz pokarm ich we właściwym czasie. Tymi słowami psalmisty, chcę wam do tych wszystkich bardzo serdecznie przywitać na dzisiejszym uroczystym nabożeństwie. Przeżywamy dziękczynne świętożni, te plony, które są na ołtarzu, kłosy, chleb, dary naszych ogrodów, nie tylko z Sopotu, ale również z Trzewa, z naszego filiału, ukazują nasze dziękczynienie za to wszystko, co od Boga otrzymujemy. I dzisiaj naszą modlitwą, naszym śpiewem, a w sposób szczególny naszym życiem chcemy Bogu dziękować za ten powszedni, codzienny chleb.

Witam Was wszystkich zgromadzonych w Kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Witam Chór Gloria Dei. Teraz wysłuchamy pierwszej z pieśni przygotowanych na dzisiejszy uroczysty dzień. Już się złotych zbóż, pieśń Szeparda. Proszę, chór Gloria Dei, pod dyrekcją Stanisława Ładziaka, o wykonanie pierwszej pieśni. Dziękuje za oglądanie. Wiór się złotych wzdłuż kołyszę, ań, Pójdź na pola białe są, Już przeminą w bezczynności stan, Żeń sobie stańcie w pracę skąd, Woła Pan do pracy nas, Że co brak, waźniwa czas, Oj, no kiedyś za nagrodę mam, Więc do pracy nasz ich mam.

Drakcie, siostra, Jezus woła Cię, Pójdź na pola białe są, Stań do pracy, nie ociągaj się, Doź i przyłóż rękę swą. Woła Pan do pracy nas, Żańcom gra, a śliwa czas, Oj, jak kiedyś da nagrodę nam, Więc do pracy nasz nikt wpadł, Wśród radosnych śpiewów będzie wrząś, Pola białe złoty masz, Aż w dożyńkach wieczny udział wziąć, W łasce swojej da nam pan. Woła Pan, to praca nas, Żal co tak, a żywa czas, Oj, no kiedyś to nagrodę nam, Więc to praca nasz nich ma, Woła Pan do pracy nas, żeńców rach, a śniwa czas, choć tak kiedyś ta nagrodę ma, więc do pracy nasz ich mam.

Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Zabawę, nieprawę, Bożeństwo Panie. Zabawę, nieprawę się, Choraj, chłopaki. ZANG EN MUZIEK Panie, jak liczne są dzieła Twoje, Alleluja! Wszystko oczekuję na Ciebie, abyś im dał pokarm w swoim czasie. Alleluja! Wydajesz tchnienie swoje, a stworzone bywają. Alleluja! Zdjęcia i montaż Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu Muzyka Kierje elejson Hanejusie Christe elejson Wszelkie prawa zastrzeżonego. Chwała Bogu na wysokościach, na wysokościach Bogu cześć, i cięci łasce Jego Już nam nie może zguby nieść moc i potęża złego Upodobanie Bóg w nas sam I to ból już bez przerwy tła, Aż wszelka się zgończyła.

Módlmy się. Boże miłosierny, świat pełen jest ludzi potrzebujących pomocy i wsparcia. Dlatego prosimy Cię, otwórz serca i oczy nasze, abyśmy widzieli wyciągnięte ręce władające o pomoc. Jak dzieła Syna Twojego świadczyły o Jego chwale, tak niechaj nasze uczynki miłosierdzia świadczą o mocy Twojej, która objawia się za sprawą Ducha Świętego w życiu naszym. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym, Pocieszycielu naszym, Amen. Amen. Pan niech będzie z wami, Chrystus męch goli. Słuchajmy się teraz w czytania Starego i Nowego Testamentu.

W V Księdze Mojżeszowej w rozdziale VIII wierszach od VII do XVIII czytamy takie słowa. A Pan, Twój Bóg, wprowadzi Cię do ziemi pięknej, gdzie potoki wód, źródła i strumienie wypływają w dolinie i na górze. Do ziemi pszenicy, mięczmienia, winorośni, figowców i drzew granatu. Do ziemi drzew oliwkowych, oleju i miodu. Do ziemi, w której bez ograniczeń będziesz jadł chleb i gdzie niczego ci nie zabraknie. Do ziemi, w której kamienie są żelazne, a z jej gór będziesz wydobywał miedź. Najesz się, nasycisz i będziesz błogosławił Pana, Twego Boga, za tę piękną ziemię, którą Tobie daję.

Strzeż się więc, żebyś nie zapomniał Pana, Twojego Boga, zaniedbując Jego przykazania, nakazy i ustawy, które Ci dziś nadaje. Gdy się najesz i będziesz syty, zbudujesz piękne domy i w nich zamieszkasz. Bydło i owce Ci się rozmnożą i będziesz miał wiele srebra i złota i wszystkiego będziesz miał w obfitości. Wtedy niech się nie wynosi Twoje serce i nie zapominaj Pana, Twego Boga, który Cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. I prowadził Cię przez tę wielką i straszną pustynię pełną wężów, drzmi i skorpionów, przez suchą ziemię, na której nie ma wody.

Wyprowadził Ci wodę ze skały krzemiennej i karmił Cię na pustyni manną, której nie znali Wasi Ojcowie, aby Cię nauczyć pokory i doświadczyć, a w przyszłości wyświadczyć Ci dobro. Abyś nie myślał w swoim sercu, moja moc i siła ręki zdobyła mi to bogactwo. Pamiętaj o Panu, Twoim Bogu, gdyż On daje Tobie moc do zdobycia bogactwa, by umocnić swoje przymierze, które poprzysiąg Twoim Ojcom, jak to jest dzisiaj. Tyle jest słów Starego Testamentu, a błogosztowieni są ci. którzy słuchają i strzegą Sła Bożego.

Alleluja! Alleluja! A teraz słuchajmy się słowa Ewangelii. Dzisiejsza Ewangelia jest według przekazu św. Marka w VIII rozdziale w wierszach od I do IX. Gdy znowu zebrał się wielki tłum i nie mieli co jeść, zawołał do siebie uczniów i powiedział do nich: Żal mi tych ludzi, bo już od trzech dni są ze mną i nie mają nic do jedzenia. Jeśli oddalę ich głodnych do domów, za sławną w drodze, gdyż niektórzy z nich przyszli z daleka. Lecz uczniowie odpowiedzieli: jak na takim odludzi ktoś może nakarmić ich chlebem?

Zapytał ich jednak: "Ile macie chlebów?" Oni oznajmili: "Siedem". Wtedy polecił wszystkim usiąść na ziemi, wziął siedem chlebów, zmówił modlitwę dziękczynną, połamał je i dawał swoim uczniom, aby rozdawali. I rozdali je ludziom. Mieli też kilka rybek, które również pobłogosławił i kazał rozdać. Jedli i nasycili się, a pozostałych okruchów zebrali siedem dużych koszy. Było zaś tam około czterech tysięcy ludzi. Następnie ich odesłał. Tyle jest słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A teraz, siostry i bracia, niech naszą wspólną odpowiedzią na to usłyszane słowo będzie wyznanie naszej wiary w Trójjedynego Boga.

Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Ponciuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebił. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny. społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny.

Amen. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Wsiądźcie drodzy. Zapraszam dzieci na szkółkę niedzielną. Prosimy. A kur proszę o przygotowanie się do drugiej pieśni. Prosimy dzieci o podejście do ołtarza. Dzieci się wstydzą, nie, nie wstydzą się, idą. Zapraszam Was, średnie wchodzimy, ostrożnie wchodzimy, ostrożnie. Dzień dobry. Ostrożnie. Witam Was bardzo serdecznie w ołtarzu w dziękczynne świętożnit, którego symbolem jest chleb. To nasze dziękczynienie Panu Bogu za wszystko, co mamy. Błogosławię Wam na szkółkę niedzielną i życzę spotkania z Panem Jezusem.

Zapraszamy. A chór bardzo proszę o wykonanie pieśni Intro Ibo Ad Altare Dei Stanisława Piatkowskiego. Dzień dobry. Muzyka Adalte meju, Adalte meju. Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Vintra riva, vintra riva, a to gadajne i, Adaltae levi Adaltae levi Zdjęcia i montaż Dzień dobry. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Drogi zboże, w ten uroczysty dzień chcemy się wsłuchać w Boże Słowo zapisane w pierwszym liście do Tymoteusza w rozdziale 4 w wierszach od 4 do 5.

Wszystko bowiem, co Bóg stworzył, jest dobre i nie należy odrzucać niczego, lecz przyjmować z wdzięcznością, bo jest uświęcone przez Słowo Boga i modlitwę. Prosimy Cię, Panie, aby teraz i to zwiastowanie było uświęcone przez Twoje Słowo i przez naszą modlitwę. Amen. Amen. Drogi zborze, siostry, bracia w Jezusie Chrystusie. Przeżywamy dzisiaj dziękczynne święto żniw. Tylko jeden dzień w roku widzimy ołtarz tak ustrojony jak dzisiaj. Kłosy, chleb, dary wyrażają naszą wdzięczność, naszą radość, bo to jedno z najradośniejszych świąt w naszym kalendarzu.

Chyba jedno z dwóch najważniejszych w tej drugiej części roku zwanej półroczem Kościoła. Pamiątka reformacji i właśnie dziękczynne świętożniw, te dwa radosne momenty są najważniejsze w tym czasie. Kiedyś ten dzień to było przede wszystkim święto ludzi żyjących na roli. Cieszyli się z tego, co zdołali poprzez swoje zaangażowanie, trud, ciężką pracę zdobyć. Od wielu lat akcent tego święta jest przenieszony gdzieś indziej. Cieszymy się dzisiaj raczej z tego, że Pan Bóg każdego dnia nam błogosławi. Dziękujemy za nasze domy, w sposób szczególny za nasze miejsca pracy, zakłady pracy, Za te wszystkie dary, które otrzymujemy, za pracę, ale także za wypoczynek.

Za to, że mamy przestrzeń do tego, by cieszyć się z dwóch wymiarów ewangelickiego etosu pracy współcześnie rozumianego. Rozumianego w sposób zróżnoważony, zbalansowany. Gdzie jest miejsce na pracę i na odpoczynek. Za to wszystko dzisiaj chcemy dziękować. I to słowo napisane w liście do Tymoteusza ma nas do tego właśnie motywować. Bo wszystko, co Bóg uczynił, co stworzył, pisze autor listu, jest dobre. Co to może znaczyć? Czy wszystko, co jest wokół nas należy łapać, chwytać się tego? Czy możemy pozwolić sobie na to, by być bombardowani wszystkimi wiadomościami?

by ulegać pokusom? Raczej nie. Autor listu chce nam pokazać, że stworzenie jako takie jest dobre. I wszystko należy przyjmować z wdzięcznością te dary, które otrzymujemy. Bo świat jest stworzony przez Boga. Opis świata, który znajduje się na samym początku Tory i naszej Biblii, mówi, że to co stworzył Bóg było dobre, jest dobre, pisze dzisiaj do nas apostoł. A więc trzeba mądrze z tego wszystkiego korzystać, a nade wszystko, jak pisze autor, przyjmować z wdzięcznością. I tu już pojawia się często problemy.

Bo bardzo często przy okazji dzisiejszego święta ludzie stawiają sobie pytania: Czy opłaca się pracować? Czy opłacało się uprawiać ziemię? Czy przynosi ona oczekiwany plon? A w kontekście ostatnich wydarzeń na Dolnym Śląsku pojawiają się pytania o nasze działania. O to, że budujemy, zasiewamy i nagle to wszystko może być nam w okamgnieniu z godziny na godzinę dosłownie zabrane. Czy opłacało się to wszystko uczynić, skoro woda zabrała nam dorobek całego życia? Zauważmy, że te wydarzenia tak blisko dzieją się właśnie Dziękczynnego Święta Żniw.

I to powinno dla nas stanowić kanwę pytania. Co nam wolno robić z Bożym Stworzeniem? Dzisiejszy akcent pytania o przekaz dziękczynego święta żniw powinien iść w kierunku naszej odpowiedzialności zapowierzony nam przez Boga świata. Powinniśmy zapytać się, jak my rozujemy słowa, które Bóg wypowiedział do ludzi na samym początku. Rozradzajcie się i rozmnażajcie się i napełniajcie ziemię i jak mówi dawne tłumaczenie, czyńcie ją sobie poddaną. Jak należy rozumieć w kontekście dzisiejszego listu te najstarsze słowa?

Jako pytanie o naszą odpowiedzialność. by nie czynić ziemię sobie poddaną, ale by troszczyć się o to, co Bóg stworzył, bo to jest dobre. A my często chcemy, by rzeki płynęły w drugim kierunku. Chcemy betonować to, co kiedyś było nieustannie zalewane i było zabezpieczeniem. Budujemy, stawiamy kolejne bloki, które nie pozwalają wiatrom dochodzić i przewietrzać miasta. Budujemy coraz więcej, bezmyślnie często, nie tam, gdzie powinniśmy. Te wszystkie pytania, drodzy, powinny być wpisane właśnie w dziękczynne świętożniw.

Bo dzisiejszy tekst można też traktować krytycznie, że nie przyjmujemy tego wszystkiego, co Bóg nam daje właśnie z wdzięcznością. Ale uważamy samych siebie, my ludzie homo sapiens, jak się dumnie nazywamy, za mądrzejszych od Boga. Co z tego, że tam wylewało, my zabetonujemy rzekę i będzie ona nam szła w takim kierunku, jak my chcemy. Postawimy budynki tak blisko siebie, by ludzie nie mieli słońca i wpatrywali się jedni drugim z kilku metrów do drugiego mieszkania. Czy to wszystko nie jest właśnie brakiem wdzięczności?

Z twierdzeniem, że my możemy wszystko. Skoro latamy w kosmos, jesteśmy w stanie zniszczyć całą Ziemię wielokrotnie bombami, które stworzyliśmy, to my jesteśmy Panem całej Ziemi. Rozradzamy się, rozmnażamy się, napełniamy ziemię do granic jej wytrzymałości i naprawdę czynimy z ziemi swoją poddaną, a nie uprawiamy ogrodu Eden, nie strzeżemy go, jak mówi nam inny tekst również z początku Biblii. Tak jest. W sposób szczególny nasze ludzkie wysiłki w ostatnich dziesięcioleciach zmierzają do tego, by opanować świat, by całkowicie podporządkować naszym wizjom tę planetę i nieustannie zaspokajać swoje potrzeby.

Bez umiaru, bez odpowiedzialności i bez pokory. Wydaje nam się, że jesteśmy paniami i panami świata. A może to prowadzić ludzi. do coraz większej eskalacji takich wydarzeń, jak miały miejsce ostatnio na południu naszego kraju. Gdy przekraczamy pewne granice, to przyroda nam pokazuje, że i ona może te granice przekroczyć. Bo są granice naszego panowania nad światem, nad własnym życiem, nad kontrolowaniem tego wszystkiego, co jest nam dane. Mamy granice zdrowotne, zdrowotne. poznawcze, anatomiczne, a wydaje nam się, że możemy to wszystko dobrowolnie i dowolnie przekraszać, że wciąż nie ma granic dla rozwoju postępu i gromadzenia coraz większych dóbr.

Ten dzień to może właśnie w dzisiejszym kontekście to dziękczynne święto żniw powinno być swoistym mementi. Chwilą refleksji zatrzymania się i zadania sobie pytania, czy naprawdę korzystamy z tego pięknego świata z wdzięcznością? Czy nie jesteśmy malkontentami, którym ciągle jest mało i mało i mało i wydaje nam się, że możemy przekraczać nieustannie granice, a ta planeta wszystko to zniesie, bo ma szczególny dar do samouzdrowienia? Nie tak powinno być. I życie apostołów, życie świadków Starego Testamentu pokazuje nam, jak wielki oni mieli szacunek dla przyrody.

Dla ożywionego świata. Za środowiska, w którym przyszło im żyć. Jak bardzo potrafili się radować z darów, które otrzymywali. Z darów, którymi potrafili się dzielić i wspólnie radować. Bo właśnie w ten dzisiejszy dzień jest jeszcze wpisane jednoznaczenie. Umiejętność dzielenia się tym, co otrzymujemy na tym świecie. Z darów, którym jesteśmy obsypywani, by dzielić się z tymi, którzy mają mniej. Tak wiele rozważań na dziękczynne święto żniw kładzie akcent na niesprawiedliwości w świecie, na nieprawdopodobną różnicę w dystrybucji dóbr pomiędzy tak zwaną bogatą północą i biednym południem.

Mowa jest o nożycach, które coraz bardziej się rozwierają, o napięciach we współczesnym świecie, których ludzie prawdopodobnie nie są w stanie przezwyciężyć dawnymi siłowymi metodami. W kontekście naszym ewangelickim w Polsce Dziękczynnie Świętożni zaprasza jeszcze do innego wymiaru dzielenia się, do uświadomienia sobie, że w naszym społeczeństwie, w naszym Kościele są ludzie starsi. Ci, którzy żyją na przykład w ewangelickich domach opieki. Stąd ofiara, którą składamy przy wyjściu z Kościoła tego właśnie dnia przeznaczona jest dla naszych seniorów, dla domów opieki To dar realny, ale także symboliczny, że łączymy się z nimi, że pamiętamy i że w modlitwie także powierzamy ich, Panu Bogu i tych, którzy pracują na tym odcinku odpowiedzialności.

Tak wiele sensów, tak wiele impulsów i znaczeń zawartych jest w tak krótkim biblijnym tekście. Słuchajmy się na koniec jeszcze raz w te słowa pierwszego listu do Tymoteusza. Odnieśmy je po tej refleksji do naszego życia, do naszej małej, do odpowiedzialności za świat, do obszarów nam powierzonych i do tego wszystkiego, co możemy uczynić. Wszystko bowiem, co Bóg stworzył, jest dobre i nie należy odrzucać niczego, lecz przyjmować z wdzięcznością, bo jest uświęcone przez Słowo Boga i modlitwę. Amen. Bardzo proszę teraz chór Gloria Dei o wykonanie trzeciej pieśni.

To utwór pochodzący z Mazur ze słowami Rostowskiego "Pola już białe". Bardzo dziękuję chórowi i naszemu dyrektor dyregentowi Panu Stanisławowi Ładziakowi za poprowadzenie nas w tym uroczystym święcie. Ona już wiara my, Głosy się kłaniają, Stworzycielowi Cześć i chwałem dają. Zmowań odpuśćcie, Wzięby zapuszczajcie, A Pana chwalić Nie zapominajcie. Czekałem przy was wróć dobrodwiwe Boże, pókiś gotował, lewo w karto zborze, Gdy je już dajesz, pochodnie zbieramy, Tylkość swej szczotej, prękni żywność mamy.

Niechaj, że dbała Twoja trwa na wieki, Żywna z głębki, nie pustej opieki, My dzięki damy sercem ustyś swymi, Ty się rozwesel sprawami swoimi. Bardzo dziękuję chórowi za oprawę dzisiejszego nabożeństwa, dziękuję naszemu dyrygentowi za wprowadzenie naszego chóru z tak wielkim zaangażowaniem. Po nabożeństwie drodzy zgodnie z naszym wielolekkim zwyczajem chcemy dla każdego domu przekazać chleb, także bardzo proszę zanim pójdziecie do sali de Vory albo oglądać wystawę poświęconą reformacji w Bibliotece Ethos byście stanęli w kolejce, odczekali swoje i otrzymali chleb z błogosławieństwem dla Waszych domów.

W tygodniu w środę zapraszamy na próbę chóru parafialnego o godzinie 17.30. W piątek lekcje religii według planu. W najbliższą sobotę w Toruniu odbędzie się diecezjalne ściędanie kobiet. Jeszcze dzisiaj można zapisać się na to wydarzenie. Wszystkie Panie serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w tej diecezjalnej inicjatywie zapisy w punkcie kancelaryjnym. W Cieszynie trwa ogólnopolski zjazd młodzieży ewangelickiej, w której biorą udział przedstawiciele naszej młodzieży. Zbieramy ofiary dla osób poszkodowanych w powodzi.

Wczoraj podczas koncertu Cantus Mare, który odbył się w naszym kościele, zebraliśmy 1240 zł. A dzisiaj po nabożeństwie, tak jak wspomniałem w kazaniu, nasza ofiara jest przeznaczona na ewangelickie domy opieki. Nasze najbliższe nabożeństwo odbędzie się za tydzień o zwykłej porze o godzinie 10.00. W raz dzisiejszym nabożeństwie wprowadziliśmy nowy zwyczaj czytań lektorskich podczas Wielkich Świąt w naszym Kościele. Dziękuję osobom, które jako pierwsze przyjęły to wyzwanie. Chcemy, by święta Boże Słowo było czytane przez naszych parafian.

A teraz drodzy przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechaj szczerze serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. O Ciebie wnosi się, tuż w osiem Twojej przyjmie. Przechodny Ojcze, Pan, za Ciebie wstydajmy. Zdrowiaj Zdjęcia i montaż O Boże, kłówek, cześć, naleczysz się w nim dobra. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, dzisiejszy biblijny tekst stawia ważne pytania.

Kieruje także w kierunku naszych serc i sumień i pyta o nasze postępowanie. O to, czy nasze działania, nasze słowa i myśli zgodne są z Bożą Polą, czy też my stawiamy często swoje ego ponad wszystko. I chcemy rzeczywiście panować nad światem, nad innymi, nie znając granic naszej konsumpcji, naszych wymagań i pragnień. Samoograniczenie, jak powiedział Jan Kalin, samozaparcie, to ważny element ewangelickiej etyki. Podstawy, umiejętności pracy nad sobą, odnajdywania własnych granic i szukania miejsca w tym świecie na służbę dla innych.

Chcemy z tego wszystkiego się Bogu dzisiaj wyspowiadać, stanąć przed Panem naszych serc i sumień i powiedzieć szczerze, mimo wielu prób, tak często chybiamy celu, nie trafiamy, czyli grzeszymy. Gdy to wyznamy, mamy zapewnienie, że Pan prawdziwie odpuszcza grzechy tym, którzy pokutują. Ale każe też przypomnieć wszystkim niepokutującym, że grzechy ich są zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty. Stańmy więc teraz przed Panem, każdy sam i wypowiedzmy słowa modlitwy spowiedniej. Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu tak się modląc.

Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na te doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. - Przewodniczący! Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie.

Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przy tym, jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego, Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami.

Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wstawiam imię Ogi, podnosi się wody. Urycki Pan, on dla chłodni święt wódział, Swojego zbieszanonych. Róch u mnie, poda w Panie Cię wiosce, Tyś nie małże, bo z wioskami, poda w Panie Cię wiosce, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z Wami, I z Bąem Twoim. Znieście swe serca. Zaznijcie do Panu. Dziękuję. Płyskujmy Panu Bogu Naszemu. Człóż na moich stronie miło jest rzeczą. Za prawdę godną i słuszną. Sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty Boże, Święty Mocny, Święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę z tej śmierci wieczery świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię. Ucz nas z Nim umierzyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego.

A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło Panie. Przyjdź Panie Jezu. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest Królestwo i moc i chwała na wieci wieków. Amen. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowa przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Wierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było podwieczerzy, zioł i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy!" Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dzięki za oglądanie! Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w Chwałę. Ale prosimy Cię sprawy, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królewsku. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. O Baranku Boży, który Panie Słowawie, Kierusze w ramachach Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego Boga. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Wszechmogący Bożej Ojcze, Pana naszego Jezusa Chrystusa. Dziękujemy Ci, że pozwoliłeś nam pracować i żyć w nadziei zebrania owoców trudu naszych rąk i umysłów naszych.

Wysławiamy Cię, bo codziennie wysłuchujesz nasze modlitwy i dajesz nam chleb powszedni, na który często nie zasługujemy. Jesteśmy ludźmi grzesznymi i często wypowiadamy Ci posłuszeństwo. A Ty jednak masz litość nad nami i sprawiasz, że słońce wschodzi nad naszymi polami i pada też na zasięg frąk naszych. To pomóż nam pamiętać, że każda kromka chleba jest darem Twojego serca ojcowskiego. i że za nią powinniśmy Ci dziękować i dzielić się nią z ludźmi potrzebującymi. Bez Twojego błogosławieństwa wszelka praca i trud rąk i umysłów naszych nie przyniesie pożądanego plonu.

Prosimy Cię, Panie, otwórz serca i ręce nasze, abyśmy z radością i ochotą pomagali potrzebującym. Rozbudź w nas ducha ofiarności na dzieło diakonii w kościele Syna Twojego. Niechaj nie zabraknie nigdy chleba w naszych domach opieki, a ci, którzy są samotni i bezdomni, niech znajdą w nich miejsce i opiekę. Boże miłosierny, prosimy spraw, aby wszyscy ludzie otrzymali pracę i uczciwie pracując jedli własny chleb. Błogosław naszym zakładom pracy, instytutom, szkołom i uczelniom. Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo na nowy rok akademicki.

Dla wszystkich tych, którzy nauczają i tych, którzy zdobywają wiedzę. Daj, aby ta wiedza, te umiejętności służyły pokojowi, a nie wojnie. Zmiłuj się Panie nad milionami ludzi, bo jedni umierają z głodu z powodu suszy, inni z powodu chorób, inni powodzi i wojny. Daj, by nasze niezaspokojone ambicje potrafiły być ograniczane i by ludzkość potrafiła dążyć ku dobremu. Prosimy Cię także o błogosławieństwo dla Kościoła Twego. Spraw, aż by każdy w tym Kościele nalaz pokarm dla swojej duszy. Niechaj Chrystus, chleb żywota, mieszka w domach naszych i kieruje naszymi myślami i krokami.

Napełnia serca nasze Duchem Świętym. I umacnij naszą wiarę, abyśmy przede wszystkim byli w Tobie bogaci. Prosimy Cię, wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, bowiem jest dobry. Alleluja. Panowie, Panowie, miłość świętego, Alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja. O Jezus, o imię. Dziś, wczoraj i dziś, alleluja. muzyka Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój.

Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.