Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2024-11-17 · Nabożeństwa specjalne

Przedostatnia roku koscielnego

Streszczenie w przygotowaniu. Łukasz wyciąga tekst kazalny i streszczenie z każdego z 328 kazań — proces trwa. Tymczasem zobacz powiązane hasła teologiczne poniżej albo rozwiń pełny zapis nabożeństwa.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# Przedostatnia roku kościelnego # Zrodlo: https://youtu.be/AtUoPBptkDM # Data nabozenstwa: 2024-11-17

Muzyka Muzyka Muzyka My wszyscy musimy stanąć przed sądem Chrystusowym. To słowo apostoła Pawła zapisane w drugim liście do Koryntian, które prowadzi nas w swojej tematyce w kierunku przedostatniej niedzieli roku kościelnego. Koniec roku kościelnego to czas, w którym w sposób szczególny mówimy o przemijaniu, o śmierci, ale nade wszystko o przygotowywaniu się z nadzieją na przyjście Bożego Królestwa w chwale. O tym wszystkim chcemy dzisiaj mówić, medytować, wyrażać to również w pieśniach śpiewanych podczas nabożeństwa, w zjastowaniu słowa, w tym wszystkim, co wiąże się z eschatologią.

Życzę Wam, drodzy, zgromadzonym w Kościele, wielu głębokich przeżyć eschatologicznej refleksji. Do tej refleksji zapraszam również tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Niech Pan pobłogosławi to nabożeństwo. Zaśpiewajmy pieśń 758. Róki Jezusa, Chłodaj życia ma, My, Boże, w Cię użylnym, Środek Twoim, Boją żyję. Zdrawejmy od władz, od wśród śwórów. Dzień dobry. Nie jak własny los, nie się dziewięć i ciąż, nie na winał, prawdziwoli, serce głębi nas zadoi. Zdrażnij naszy kres, o zapeczny kres Zdjęcia i montaż Panie, słuchaj modlitwy mojej, usłysz błaganie moje.

Nie pozywaj na sąd sługi swego. Zdjęcia i montaż Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jakby to od początku, jak jest i jak będzie, na wieki wieków, Amen. Chyria ZANG EN MUZIEK Chwała Bogu na wysokościach, Dany w mościach mógł cześć i dzięki łasce biednego, Już tam nie może skłopę nieść, Locim potęga złe. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Modlmy się. Wszechmogący nasz Boże i Ojcze, Ty nas stworzyłeś i powierzyłeś nam zadania w tym życiu. Mocą Ducha Świętego wzmocnij w nas wiarę i nadzieję w Chrystusa, żebyśmy zawsze byli gotowi na rozliczenie się z naszego życia przed Tobą.

Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Amen. Pan niech będzie z Wami I zuchem to im. Wsłuchajmy się w słowa Pisma Świętego ze Starego Testamentu. Czytamy dziś fragment Księgi Chioba z 14 rozdziału od pierwszego wiersza. Człowiek urodzony przez kobietę ma życie krótkie i pełne niepokoju. Jak kwiat wyrasta i więdnie, jak cień przemija i nie pozostaje. Na takiego otwierasz Twoje oczy i przyprowadzasz mnie na swój sąd. Czy może ktoś urodzić czyste z nieczystego?

Nie, nie ma nikogo takiego. Ustalone są dni człowieka, a liczba jego miesięcy policzona u Ciebie. Wyznaczyłeś mu granicę, której nie przekroczę. Odwróć od niego swój wzrok, zostaw go, niech raduje się swoim dniem jak najemnik". Nawet drzewo ma nadzieję, choć je zetną znowu się odrodzi i nie zabraknie mu młodych pędów. Choć zestarzeje się jego korzeń w ziemi i obumrze jego pień w piasku, to gdy poczuje wilgoć, odrasta i wypuszcza gałęzie jak młoda roślina. A człowiek, gdy umrze, leży bezsilny, a gdy kona, gdzie jest?

Jak wody z morza uchodzą, a rzeka wysycha i znika, tak człowiek padnie już nie wstanie, dopóki trwają niebiosa, nie zbudzi się i nie powstanie ze swego snu. O, gdybyś mnie ukrył w szeolu, schował, aż przeminie Twój gniew, wyznaczył mi kres, a potem wspomniał o mnie. Czy zmarłe znowu żyć będzie? Przez wszystkie dni mego zmagania będę czekał, że coś się odmieni. Wszelkie dnie. Wówczas zawołałbyś, a ja bym odpowiedział, zatęskniłbyś za dziełem rąk swoich. Choć teraz liczysz moje kroki, nie zważyłbyś na mój grzech.

Występki moje zapieczętowałbyś w woreczku, a moją winę wybielił. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! Słowo Ewangelii ma dzisiaj dla nas Ewangelista Mateusz w XXV rozdziale od XXXI wiersza. Kiedy zaś Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owcę postawi po swojej prawej stronie, a kozły po lewej.

Wtedy król powie do tych po prawej stronie, zbliżcie się błogosławieni mojego ojca, weźcie w posiadanie królestwo przygotowane wam do odzałożenia świata. Ponieważ byłem głodny i daliście mi jeść, byłem spragniony i daliście mi pić, byłem tułaczem i przyjęliście mnie, byłem nagi i ubraliście mnie, byłem chory i odwiedziliście mnie, byłem w więzieniu i przyszliście do mnie, wówczas odpowiedzą sprawiedliwi – Panie, kiedy widzieliśmy Ciebie głodnego i nakarmiliśmy albo spragnionego i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Ciebie jako tułacza i przyjęliśmy albo nagiego i ubraliśmy?

Kiedy widzieliśmy Cię chorego albo w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie? Na to król im odpowie. Zapewniam was to, co uczyniliście jednemu z tych moich najmniejszych braci, mnie uczyniliście. Wtedy powie do tych po lewej stronie. Odejdźcie ode mnie przeklęci w ogień wieczny przygotowany diabłu i jego aniołom. Byłem bowiem głodny i nie daliście mi jeść. Byłem spragniony i nie daliście mi pić. Byłem tułaczem i nie przyjęliście mnie. Byłem nagi i nie ubraliście mnie. Byłem chory i w więzieniu i nie odwiedziliście mnie.

Wówczas go zapytają, Panie, kiedy widzieliśmy Ciebie głodnego albo spragnionego, albo tułacza, albo nagiego, albo chorego, albo w więzieniu i nie usłużyliśmy Tobie? Wtedy im odpowie, Zapewniam Was, Czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, mnie nie uczyniliście. I pójdą Ci na karę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego. Tyle słów Ewangelii. Chwała Tobie, Panie Jezu. A teraz w łączności z całym Kościołem chcielibyśmy wyznać naszą wiarę w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi.

I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosach. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy, zaśpiewajmy kolejną z pieśni.

W naszych śpiewnikach to numer 272. Muzyka Muzyka Zdjęcia i zbierania Dajecie olej mnie i ukarzystej swojej, przyjeszcze serca swej, Z Jąsza się opraczy, że po lubieś skóry nie zniemach Zdjęcia i montaż Bożsie, Bożsie, z Ciebie, ten cel jest bliżaj już, a więc w postacie żyjesz, o Bożsie, Jezus. Zmądajcie, do radości, Muzyka Zdjęcia i montaż Przed Bożym wieciem wrocz. O Jezu, co do ruszczy, gdzie kto nas nie laczyni, gdzie kto na życiu spłórzy, niebo w słońce trój. ZANG EN MUZIEK Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki.

Amen. Dzisiejszą niedzielę, przed ostatnią roku kościelnego, słuchajmy się słowo apostoła Pawła, zapisane w liście do Rzymian w rozdziale 14, w wierszach od 1 po 13. Wierszach. Tego, kto jest słaby w wierze, przygarniajcie bez spierania się o poglądy. Jeden wierzy, że może zjeść wszystko, słaby zaś je tylko jarzyny. Ten, kto je, niech nie pogardza tym, który nie je, a kto nie je, niech nie potępia tego, który je. Bóg przecież go przygarnął. Ty kim jesteś, że osądzasz cudzego sługę? Przed własnym Panem stoi lub upada.

Będzie jednak stał, gdyż Pan ma moc go postawić. Jeden robi różnicę między dniami, drugi zaś każdy dzień ocenia jednakowo. Każdy niech się umacnia we własnym przekonaniu. Kto się troszczy o dzień, dla Pana się troszczy. Kto je, dla Pana je, dziękuję bowiem Bogu. I ten, kto je, dla Pana nie je i dziękuję Bogu. Nikt z nas przecież dla siebie nie żyje i nikt dla siebie nie umiera. Jeśli bowiem żyjemy, dla Pana żyjemy. Jeśli zaś umieramy, dla Pana umieramy. Czy więc żyjemy, czy też umieramy, należymy do Pana.

Po to przecież Chrystus umarł i orzeł, aby panował nad umarłymi i nad żyjącymi. Dlaczego więc Ty osądzasz swojego brata? Albo dlaczego gardzisz swoim bratem? Wszyscy przecież staniemy przed Trybunałem Boga. Napisano bowiem, na moje życie mówi Pan, przede mną zegnie się wszelkie kolano i każdy język będzie wyznawał Boga. Tak więc każdy za siebie samego odpowie przed Bogiem. Nie osądzajmy więc jedni drugich, raczej uważajcie, abyście się nie przyczyniali do upadku lub zgorszenia brata. Panie nasz i Boże, Pod koniec roku kościelnego prosimy Cię, abyś Ty nas poprowadził w refleksji na temat życia, przemijania i tego czasu, który jest przed nami.

Prosimy Cię o Twoją łaskę i prowadzenie w Duchu Świętym. Amen. Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie, wszystkie dzisiejsze biblijne teksty, pieśni, modlitwy prowadzą nas w refleksji w kierunku przemijania. Dzisiejszy biblijny tekst w swojej drugiej części bardzo często jest używany podczas pogrzebów. Gdy mówimy słowa: "Czy żyjemy, czy umieramy? Dla Pana umieramy!" Czy więc żyjemy, czy też umieramy, należymy do Pana. I słowa, które następują po tym o zmartwychwstaniu Chrystusa, który ożył, aby panować nad umarłymi i nad żyjącymi.

W wielu miejscach ten tekst jest także czytany 1 listopada, gdy na ewangelickich cmentarzach, tam gdzie one są, odbywają się nabożeństwa wspominające tych, których Pan odwołał do wieczności. My dzisiaj czytamy ten tekst w szerszym kontekście, w jego całości, w pewnej całościowej jednostce literackiej, tak jak ją napisał apostoł Paweł pod koniec listu do Żynian. Na początku tego wspaniałego dzieła Paweł opisał przede wszystkim naukę o usprawiedliwieniu, Skoncentrował się na kwestiach dogmatycznych. A począwszy od XII rozdziału wykładał swoim siostrom i braciom w Rzymie, czyli tym, do których się wybierał, jak rozumieć chrześcijańskie życie.

My po latach nazwaliśmy to wykładem etyki chrześcijańskiej. Drogi życia, gdzie w XIII rozdziale Paweł w sposób szczególny mówi o naszej relacji do władzy, do kwestii spraw państwowych. A w XIV w sposób szczególny porusza kwestię wzajemnego osądzania się i budowania jedności w Chrystusie. Paweł więc kieruje naszą wspólną uwagę na temat jedności w Kościele. My dzisiaj jako lokalna wspólnota przeżywamy wielkie święto, zgromadzenie parafialne o charakterze wyborczym. To jest właśnie moment budowania owej jedności w Kościele.

Naszego głosowania, które wyraża właśnie odpowiedzialność. Szczególna odpowiedzialność tych, którzy gotowi są nieść na swoich barkach większą odpowiedzialność niż pozostali. I jak to mówi prawo kościelne, wraz z proboszczem decydować o sprawach, które przynależą do odpowiedzialności Rady Parafialnej. Jedność jest bardzo ważnym wymiarem Kościoła. Wtedy panuje, jak mówi Paweł, przede wszystkim, gdy rezygnujemy z nieustannego wzajemnego osądzania się. Pisze więc Paweł do nas, jak i do chrześcijan w Rzymie, byśmy przyjmowali jedni drugich w miłości, zamiast nieustannie ich osądzać i krytykować.

Paweł Apostoł zauważa, że społeczności wierzących zawsze będą różnicę w poglądach, stylu życia, w praktykach, w spożywanych pokarmach, w takich czy innych życiowych wyborach. Ale apostoł mówi nam, że to nie nasze opinie, nasze stroje, słuchana muzyka, czy nawet wyznawane poglądy polityczne, albo rozumienie Kościoła, konserwatywne, wysokoliturgiczne, Wolno-kościelne, pietystyczne to nie jest fundament Kościoła, bo fundamentem Kościoła jest zawsze Jezus Chrystus. Dlatego apostół zaczyna od szczególnego wezwania.

Tego, kto jest słaby w wierze, przygarniajcie bez wspierania się o poglądy. Z ludzkiej perspektywy to bardzo trudne zadanie. Dlatego, że żyjemy, drodzy, w podzielonym świecie, również w świecie podzielonego chrześcijańskiego kościoła, w epoce postkonfesyjnej, czyli w epoce, gdzie mimo ruchu ekumenicznego i wzajemnego zbliżenia wciąż istnieją konfesyjne kościoły. A więc my jako Ewangelicy, jako Luteranie w sposób szczególny czujemy się powołani do tego, by ukazywać Chrystusa Zmartwychwstałego, Ukrzyżowanego, który jest Panem Kościoła, jedynym Panem Kościoła.

I poglądy, które... Są oddalone od tej biblijnej nauki, budzą nas słuszny opór i sprzeciw. A Paweł mówi nam, nie wdawajcie się w spory o poglądy. Gdzie są więc granice tego niewdawania się w spory o poglądy? Kościoły Ewangelickie mówią tam, gdzie jest głoszona nauka o usprawiedliwieniu. Jest ogromna przestrzeń dla wolności w Kościele, wolności liturgicznej, na przykład strojów liturgicznych, które w naszym Kościele obowiązują aż trzy i wszystkie są równoprawne. To wolność organizacji życia nabożeństwowego.

W szwedzkich luterańskich kościołach znajdziemy na ołtarzu i ikonę i również okazanie ołtarza, co nam wydaje się zupełnie obce z naszą pobożnością. A jednak Szwedzi i Luteranie traktują to jako coś zupełnie zrozumiałego, samo przez się, jako oddawanie chwały Bogu. Inni koncentrują się na jedzeniu, mówiąc, że absolutni chrześcijani nie powinien jeść mięsa. Powinniśmy świętować takie czy inne dni albo zewnętrzne praktyki. To nie są pytania współczesnego Kościoła, ale są obecne od samego początku. Pluralizm, form życia liturgicznego, kościelnego, budowania struktury Kościoła czy hierarchii Kościoła był obecny od samego początku.

Krystalizował się tak, jak krystalizowało się wyznanie wiary, które dopiero w 325 roku Sobór w Nicei ułożył, przedstawił i stało się ono wyznaniem całego Kościoła. Paweł więc mówi nam, że mamy przyjmować się w miłości. Zamiast wykluczać, wytykać innym brak dojrzałości, mamy się wzajemnie wspierać, bo Chrystus nikogo nie odrzuca, także ze względu na jego słabości, a więc i my nie powinniśmy tego robić. Apostoł dalej mówi nam, że to każdy z nas odpowiada przed Bogiem. I my, Ewangelicy, to w sposób szczególny podkreślamy.

Naszą indywidualną jedność z Bogiem. Sposób szczególny przeżywamy to w jednym momencie nabożeństwa, podczas spowiedzi. Gdy nie ma między nami żadnych pośredników, ale to my bezpośrednio w nawiązaniu do dzisiejszych słów Pawła stajemy przed Trybunałem Boga. To my, szczerze albo nieszczerze, w momencie spowiedzi wyznajemy słowa, chcemy przyznać się do naszej grzeszności, wierzymy w to, że jest odpuszczenie grzechów i pragniemy poprawy naszego życia. Dlatego Paweł mówi nam o Trybunale Sumienia, gdzie Bóg, jak to powiedział św.

Augustyn w sposób szczególny, tam kontaktuje się z nami. Ważne jest bez względu na poglądy, aby wszystko co robimy było czynione zgodnie z sumieniem i dla chwały Bożej. Czy nawiązując do słów wspomnianego Ojca Starożytnego Kościoła, biskupa Hipony, św. Augustyna Aureliusza, wszystko powinniśmy czynić w miłości. Miłuj i działaj. To powinno być naszą dewizą. Paweł ujmuje to w słowach, jeśli żyjemy, dla Pana żyjemy, jeśli umieramy, dla Pana umieramy. To znaczy, że On tu i w wieczności jest Panem naszego życia.

I On jest sędzią, dlatego my nie powinniśmy osądzać innych. Apostoł mówi wręcz, że nasze osądzanie innych wynika z pychy albo, mówiąc to antropologicznie, z braku zrozumienia, że wszyscy jesteśmy grzesznikami. Grzesznikami, zbawionymi z łaski przez wiarę. Tę prawdę reformacja w sposób szczególny podkreśliła. Tak więc to tylko Bóg ma prawo sądzić, bo On da nasze serca i sumienia. A naszym zadaniem jako Kościoła jest sposób szczególny budowanie jedności, a nie dzielenie społeczności. Nie wykluczanie, osądzanie, ale zapraszanie.

Paweł kończy dzisiejsze zwiastowanie nasze apelem. Nie osądzajmy więc jedni drugich. Raczej uważajcie, abyście się nie przeczyniali do upadku lub zgorszenia. Spójrzmy raczej na swoją postawę. Czy my żyjemy zgodnie z formułą bądźcie świadkami Chrystusa? Czy my w naszych słowach i czynach budujemy jedność? Czy żyjemy dla chwały Boga? Czy dbamy o budowanie społeczności, mając na uwadze wrażliwość innych i stając się być dla nich przede wszystkim wsparciem, a nie przeszkodą? Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie.

Kościół, parafia, nasza także i nasza diecezja, która w Krzaj przeżywała synod diecezjalny, ta społeczność eklezjalna jest miejscem, powinna być miejscem. gdzie każdy człowiek powinien czuć się przyjęty i aprobowany. Także, jak mówi Paweł, niezależnie od swojego poziomu dojrzałości duchowej. Bowiem Chrystus przyjął nas wszystkich słabych i mocnych, dlatego i my powinniśmy przyjmować jedni drugich w miłości. Niech więc Duch Święty prowadzi nas w budowaniu jedności pokoju w naszej lokalnej wspólnocie, w naszej diecezjalnej społeczności, w Kościele Ewangelickim w Polsce i na całym świecie i w całym chrześcijaństwie, byśmy jako ci, którzy niosą orędzie pojednania, budowali chwałę Boga na ziemi.

Amen. Módlmy się. Łaskawy nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za dzisiejszą niedzielę i za dzisiejszy dzień, w którym zgromadzamy się jako parafialna wspólnota w budowaniu jedności i odpowiedzialności. Prosimy Cię, daj byśmy to my byli świadkami jedności i pojednania, a nie nieustannie oceniali innych. Myśmy raczej skoncentrowali się na analizie własnych zachowań i postaw i w ten sposób szli w świat, by życiem głosić Ciebie Chrystusie nasz Panie Zbawicielu. Amen. Zdjęcia i montaż Usiądźcie proszę drodzy. Zborowi do przekazania mam ogłoszenia.

W dniu wczorajszym w sobotę odbył się w Bydgoszczy synod diecezjalny. W sposób szczególny podczas tego synodu mówiliśmy o pracy diakonijnej, pracy charytatywnej w różnych wymiarach parafialnego życia. Dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny oraz punkt z wydawnictwami religijnymi. Po nabożeństwie jest bezpośrednio wyborcze zgromadzenie parafialne. Nieczynna jest więc sala Debory i nieczynna jest biblioteka Ethos. Bardzo proszę was drodzy o pozostanie w Kościele tych, którzy są uprawnieni do głosowania.

Wyborcze zgromadzenie parafialne odbywa się raz na 5 lat. Wybiera Radę Parafialną i Komisję Rewizyjną. Proszę Was pozostanie w Kościele o sprawną procedurę wyborczą. Każdy z kandydatów będzie miał 2 minuty na ukazanie swojej aktywności w Kościele. później będą rozdane karty do głosowania i przeprowadzona będzie zgodnie z prawem kościelnym cała procedura. Aktualna Rada Parafialna obraduje, pracuje aż do czasu zatwierdzenia wyborów przez Radę Diecezjalną i do czasu uroczystego wprowadzenia nowej Rady Parafialnej.

Serdecznie dziękujemy wszystkim za przekazane dary, paczki w ramach akcji Prezent pod koinkę dla dzieci. Wczoraj te paczki z całej diecezji zostały zwiezione do Bydgoszczy i pojadą do punktu zbornego w Dzięgielowie, wkąd zostaną rozwiezione do potrzebujących dzieci w Bułgarii, Białorusi, Rumunii, a w tym roku także do tych, którzy zostali dotknięci powodzią na Dolnym Śląsku. W tygodniu zapraszamy. We wtorek o godzinie 18 na Plebanii spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. W środę o 17.30 próba chóru parafialnego.

Nasza młodzież w czwartek, piątek i sobotę będzie brała udział w diecezjalnym zjeździe młodzieży w Bydgoszczy. W sobotę zapraszamy na godzinę 11 do naszego kościoła na nabożeństwo w Święto Marynarki Wojennej. To coroczne nabożeństwo prowadzone przez Ewangelickie Duszpasterstwo, wojskowe adresowane nie tylko do ludzi morza, ale do tych wszystkich, którzy czują się z morzem związani, a więc myślę, że do całej naszej parafialnej wspólnoty. Zapraszamy w sobotę o godzinie 11.00. A w przyszłą niedzielę nabożeństwo o zwykłej porze o godzinie 10.00 po nabożeństwie W sali Debory odbędzie się prezentacja książki autorstwa Andrzeja Janusza poświęconej dziejom parafii Smarzyno i dziejom ewangelickiej diecezji Wejherowo.

Zapraszamy wszystkich w przyszłą niedzielę po nabożeństwie do sali Debory na prezentację książki, gdzie będzie można ją nabyć. Tyle jest drodzy parafialnych ogłoszeń. Jako społeczność parafialna jesteśmy z tymi, którzy się radują, cieszą, ale także z tymi, którzy przeżywają trudne chwile. W dniu 15 listopada nasi zborownicy pożegnali swego ojca świętej pamięci Gerarda Sikorę, który zmarł w wieku 81 lat. Dzisiaj wspominają go synawie z rodzinami i my łączymy się z nimi w tej trudnej chwili w modlitwie.

Módlmy się. Dziękuję. Łaskawy nasz Panie i Boże, dzisiaj za apostołem Pawłem chcemy powiedzieć: Jeśli żyjemy, dla Pana żyjemy. Jeśli umieramy, dla Pana umieramy. Prze to czy żyjemy czy umieramy, Pańscy jesteśmy. Chcemy Ci Panie dzisiaj podziękować za drogę naszego świętej pamięci Brata Gerarda, za to wszystko co dał swoim najbliższym, za jego drogę życiową i prosimy Cię, byś dzisiaj miał w swojej opiece tych, którzy są pogrążeni w żałobie, którzy to przeżywają i proszą o Twoje i nasze wsparcie. Prosimy Cię, byś miał w swojej opiece Amen.

Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzelę nasze serca i myśli w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu Naszem. Amen. No. Pan Bóg jest swój, niech zaraz, Z pierwotnych zmych, Zbytamy, kłóższamy, Zabaj się, niech iść. Lecz na tej łóżki życzy. Wszystko do wyróżyli, a w co nieświatych, wierdzajmy, gdzie jest w dni. Pan okaży, jak się rknę, dojdziemy, ale i oła nadamy. Oczy oczaka, wczoraj, oczy oczy oczy oczy oczy. Muzyka Zdrowiaj Panie! Oczocie jak żołnierz świę, Wtedy łomach żołnierzy, A w nas nad zadową, Nie rzęk, Rozczytałem nie.

Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Zdłużeliśmy w dzisiejszym zwiastowaniu o kwestiach związanych z naszym sumieniem, o Trybunale Bożym, o naszej postawie względem bliźnich. Zaproszeniem do stanięcia dzisiaj spowiedzi przed Panem i swoistego rachunku. Na kartach Biblii znajdujemy zapewnienie, że Pan prawdziwie odpuszcza grzechy tym, którzy są świadomi swej grzeszności, czyli pokutują. I każe przypominać nieustannie wszystkim zatwardziałym, niepokutującym, że grzechy ich są i zatrzyma nasz do czasu szczerej pokuty.

Wykorzystajmy więc to miejsce i ten czas, by pojednać się z Bogiem i z ludźmi i dokonać aktu pokuty. Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa.

Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskawki miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Ściostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołania. Dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Dziękuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę.

I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Wielkie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przecież to jako powołany, ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem tak Bóg miłował świat, chrzestyna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto w nim wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Otoż wejście w cudzeni, po obcowieni. Wielkie prawa. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Pan, niech będzie z wami. Wznieście swe serca, wdziękuje Pana. Dziękujmy Panu Bogu naszemu. Chrystus Boża, Chrystusa, Jezus Boga, za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekulisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzech i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami, zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty Boże, Święty Mocny, Święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam uzbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci.

Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromaź nas w jedno z wybranymi Twymi. prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy, i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychłowanie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jakoj my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wójść nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wiek i wiek. Amen Pan nasz Jezus Chrystus w tej nocy, której był wydany wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczeńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wsiął jej kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Bierzcie i pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze". we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów, to część ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dziękuje za uwagę. Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię sprawy, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów. Abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Chorodzimy z wiosenki. Muzyka Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Dziękujemy Ci, Wszechmogący, Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię o spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Boże Wszechmogący, my dzieci Twoje dziękujemy Ci za słowo życia, przez które prowadzisz nas po naszej drodze i wskazujesz na ostateczny cel naszej doczesnej pielgrzynki.

Dziękujemy Ci w modlitwie naszej za społeczność, którą mamy wokół stołu Twego, za dar ciała i krwi Syna Twojego Jezusa Chrystusa. Dziękujemy Ci Panie za społeczność, którą tworzymy jako Koś, w wymiarze lokalnym i globalnym. Dziękujemy Ci za naszą parafialną wspólnotę, za to wszystko, co dajesz nam w niej przeżywać. I prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo dla dzisiejszego wyborczego zgromadzenia parafialnego. Daj by Ci, którzy staną powołani do służby w rozmaitych zadaniach, spełniali to zadanie, tę misję z powołaniem i odpowiedzialnością za Twój Kościół.

Boże i Ojcze nasz niebiański, dziękujemy Ci dla tych wszystkich, którzy w Twoim Kościele przyjmują różne zadania. Różne obszary odpowiedzialności i sprawiają, że Twój Kościół jest żywym organizmem i świadectwem dla tego świata. Nie znamy dnia ani godziny, w której Chrystus Pan Kościoła przyjdzie i objawi się w swojej chwale. Daj przeto przez Ducha Świętego dopomóż nam wytrwać w naszej czujności. Niechaj serca nasze płoną jasnym ogniem wiary, nadziei i miłości, abyśmy usprawiedliwieni przez Ciebie, przyodziani w szatę sprawiedliwości, jako zaproszeni mogli wejść na wielką ucztę weselną w Królestwie Twoim.

Nie dopuść Panie, abyśmy nawet przez krótką chwilę zapomnieli, że dzień ten jest przed nami i że dopóki na nim oczekujemy, powinniśmy z bojaźnią i zdrżeniem sprawować zbawienie swoje. Panie Boże, dziękujemy Ci za każdy dzień naszego życia, za wszystko to, co nam dajesz. I prosimy, przygotuj nas i wszystkie narody na spotkanie z Chrystusem. Wszystkim ludziom daj poznanie zbawiennej prawdy o krzyżu Syna Twego. aby napełniony został dom Twój i spełniła się odwieczna nadzieja ludzkości na pełnię życia w społeczności z Tobą.

Wysłuchaj nas w Duchu Świętym przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja. Alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Jezus Chrystus wczoraj i dziś. Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan w nasz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, Amen, Amen. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka

✦ Zapytaj luteranów