3. przed koncem roku koscielnego

# 3. przed końcem roku kościelnego # Zrodlo: https://youtu.be/QneMNqTtWy8 # Data nabozenstwa: 2023-11-12

Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Dziękuje za oglądanie! Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie! O O Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami bożymi będą nazwani. Tym słowem naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, zapisanym w Ewangelii św. Mateusza w kazaniu na górze, witam was do tych wszystkich bardzo serdecznie trzecią niedzielę przed końcem roku kościelnego. Koniec roku kościelnego to czas, w którym nasza refleksja wiary w sposób szczególny idzie w kierunku rzeczy ostatecznych, przemijania wieczności i życia wiecznego.

Również o tym chcemy dzisiaj w naszym nabożeństwie opowiedzieć. W naszej refleksji wiary myśleć, medytować i słuchać, co Boże Słowo ma nam na ten temat do powiedzenia. Zapraszam wszystkich do tej eschatologicznej refleksji, do wspólnego śpiewu, do budowania wspólnoty wiary tutaj w Kościele i również poprzez internetową transmisję. Zaśpiewajmy teraz, drodzy, pieśń numer 298. Po dam Ciebie, o co dziś, bo już nasz się ruszy. Zdjęcia Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Ty, Panie, zachowałeś duszę moją od dołu zagłady, Muzyka Ty znowu człowieka w proch obracasz.

Muzyka zwróć się ku nam, Panie. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Chłopie, Bóg, jak jest i jak będzie. *Zangy wierdzi* *Zangy wierdzi* Chwilie Christel Eleison Christel Christel Kyrie eleison Chwała Bogu na wysokościach Muzyka Moczymy się. Wszechmogący i wieczny Boże, Panie życia naszego, pamiętasz o wszystkich dzieciach swoich w Jezusie Chrystusie, który panuje nad żywymi i zmarłymi. Pragniemy być wierni Synowi Twojemu, dla Niego żyć i umierać. Wysłuchaj nas przez tegoż Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Pan niech będzie z Wami Drodzy, stukajmy się w Boże Słowo, które jest przeznaczone na dzisiejszą niedzielę, a najpierw znajdujemy je w Księdze Proroka Michasza w czwartym rozdziale. Na koniec nadejdzie czas. Góra domu Pana zostanie utwierdzona na szczycie pagórków. Będzie wywyższona ponad wzgórza. Spłyną do niej ludy, pójdą liczne narody i powiedzą, pójdźcie, wstąpmy na górę Pana i do domu Boga Jakuba. On pouczy nas o swoich drogach i pójdziemy jego ścieżkami, bo z Syjonu wyjdzie prawo i słowo Pana z Jerozolimy.

On będzie rozsądzać między licznymi ludami, rozpatrzy sprawy narodów potężnych, nawet tych najodleglejszych. Wówczas szykują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Nie podniesie naród miecza przeciwko narodowi i nie będą już poznawać sztuki wojennej. Każdy zasądzie pod swoją winoroślą i pod swoim drzewem pigowym. Nie będzie lęku, gdyż usta Pana zastępów to powiedziały. Choćby wszystkie ludy kroczyły w imię swoich bogów, my jednak będziemy kroczyli w imię Pana, naszego Boga, na wieki wieków.

Tyle słów Starego Testamentu, a błogosławieni są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. A w Ewangelii św. Łukasza w rozdziale 17 w wierszach od 20 do 30 zapisane są takie słowa. Jezus zapytany przez faryzeuszy, kiedy przyjdzie Królestwo Boga odpowiedział. Królestwo Boga nie przyjdzie dostrzegalnie. Nie powiedzą oto jest tutaj lub oto jest tam, ponieważ Królestwo Boga jest pośród was, a uczniom oznajmił. Nadejdzie czas, w którym zapragniecie ujrzyć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie ujrzycie.

Wielu. Powiedzą wam, oto jest tam lub oto jest tutaj. Nie chodźcie tam i nie biegnijcie. Jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi. Tak będzie z Synem Człowieczym w Jego dniu. Przedtem jednak musi wiele wycierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie. Jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego. Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili aż do dnia, w którym Noe wszedł do Arki i nastał potop i wszystkich wytracił. Podobnie też było za dni Lota. Jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili i budowali.

Lecz w dniu, w którym Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i zgładził wszystkich. Tak też będzie w dniu, w którym objawi się Syn Człowieczy. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalą, Panie Jezu. A teraz, siostry i bracia, wyznajmy wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga. Dzięki za uwagę. Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, Ukrzyżowan, umarł i pogrzepion.

Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, Skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen, amen, amen. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Muzyka Członić się w życie, umieć nas, czułajcie w nas, czułajcie w nas, a na każdym miejscu i na każdy czas, bójcie nas i ciemne. Zdrowiaj się, o Bochach Czaj, Zdjęcia Zdjęcia i zbierania Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zangasza Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki.

Amen. W dzisiejszą niedzielę chcemy się wsłuchać w Boże Słowo zapisane przez apostoła Pawła w liście do Rzymian w rozdziale 8, w wierszach od 18 do 25. Dzień dobry. Liczę bowiem, że teraźniejszych cierpień nie można stawiać na równi z mającą nastąpić chwałą, która zostanie w nas objawiona. Stworzenie przecież z wytrwałością oczekuje objawienia Synów Boga, Gdyż zostało poddane marności nie z własnej woli, lecz przez Tego, który je poddał, w nadziei, że również Ono będzie wyzwolone z niewoli rozkładu do wolności chwały dzieci Boga.

Wiemy bowiem, że aż dotąd całe stworzenie wzdycha i rodzi się w bólach. I nie tylko ono, lecz również my sami, którzy mamy pierwsze plony Ducha, wzdychamy, oczekując usynowienia, odkupienia naszego ciała. W nadziei przecież zostaliśmy zbawieni. Nadzieja zaś, którą się widzi, nie jest już nadzieją. Bo jak można się spodziewać tego, co się widzi? Jeśli jednak spodziewamy się tego, czego nie widzimy, to z wytrwałością tego oczekujemy. Dobry nasz Panie, Panie wieczności i teraźniejszości, prosimy Cię teraz o błogosławieństwo dla tego zwiastowania i dla słuchania Twego Słowa.

Amen. Drogi zboże, zbliżamy się do końca roku kościelnego. Zewnętrzna szaruga, pogoda, bardzo krótkie dni wpisują się w ten eschatologiczny czas końca naszego pielgrzymowania wiary. W liturgii, w tematach niedziel, w czytaniach naszych dominuje teraz tematyka eschatologiczna, czyli dotycząca tego, co ostateczne, co wieczne. I dzisiejszy Pawłowy tekst z drugiej części listu do Rzymian wpisuje się właśnie w tę problematykę. Albo może inaczej, wprowadza nas, bo rozpoczynamy tę ostatnią część roku kościelnego właśnie dzisiejszym niedzielnym nabożeństwem.

A główny motyw dzisiejszego apostolskiego tekstu to teraźniejsze cierpienia zestawione z eschatologiczną przyszłością. Często mówimy, że czas, w którym żyjemy niezmiernie mentalnie różni się od poprzednich epok. Nieprawdopodobne przyspieszenie techniczne sprawiło, że wielu ludzi podkreśla, że żyjemy w czasach wyjątkowych. Mówimy dzisiaj o epoce, w której liczy się nade wszystko sukces, a wartościowe jest tylko to, co jest młode, piękne, zdolne i bogate. Wychwalany jest ten, kto osiągnął sukces, kto ma pozycję społeczną i władzę.

A więc zgloryfikowane są jednostki silne, ambitne, niepoddające się. Podziwia się tych, którzy coś osiągnęli. Osiągnęli, zdobyli pozycję, pieniądze albo mają miejsce w systemie władzy. Ale czy tak naprawdę to jest coś wyjątkowego? Czy tylko środki są troszkę inne? Czy wcześniej dokładnie nie było tak, że ludzie parli do przodu, budując swoje miejsce społeczne? Nie. Nie tylko ludzie młodzi, jak chociażby Aleksander Macedoński, który jest pewną figurą starożytności, dążenia do władzy, pozycji, siły, ale i wiedzy.

Może jednak to nasze wynoszenie się nad poprzednie generacje jest nieuzasadnione i może jednak pewne procesy mają charakter uniwersalny, ponadgeneracyjny i możemy apostolskie słowo odnieść również do naszych pytań, do naszych problemów i wyzwań. Spytajmy się, czy Kościół chrześcijański nie wpisuje się w te trendy do budowania swojej pozycji, swego miejsca w świecie, nie wpisuje się w ową filozofię sukcesu. Czy my, ludzie wierzący, podzielający wiarę, którą wyznaliśmy w wyznaniu, niejako automatycznie płyniemy z prądem i brakuje nam tak samo pokory, dystansu i budowania pozycji w oparciu o inne wartości, inny system odniesień.

Apostoł Paweł gorzko rozpoczyna dzisiejszy tekst. Mówi o cierpieniu. Jakże to jest głębokie, teraźniejsze cierpienia zestawione z chwałą, która ma nastąpić. Paweł nie udaje, nie ubarwia rzeczywistość, nie mówi, że świat, w którym żyjemy jest idealny. Tak w nasze ludzkie życie wpisane jest cierpienie. Nie tylko sukcesy, zwycięstwa i chwała, ale właśnie cierpienie, o którym pisze dzisiaj apostoł. I odnosi to w wielu miejscach swoich listów do cierpienia, które udziałem było także tego, który był bez grzechu, czyli naszego mistrza i nauczyciela Jezusa Chrystusa.

Jego udziałem i zauważmy również niemal wszystkich apostołów były prześladowania, pogarda czy szerzej mówiąc właśnie cierpienie. I to może różni tamte pokolenie od współczesnego, że oni byli gotowi cierpieć i to przyjmowali. a nasze pokolenie czy generacje, które reprezentujemy w naszym Kościele, my nie chcemy myśleć o utrapieniach. Chcemy również budować wielki kościół chrześcijański według wizji współczesnego świata. Kościół sukcesu, nowoczesny, bez problemów. Może ktoś powie, to zbyt dużo powiedziane, za daleko, bo przecież nie boimy się trudów, ale boimy się przegranej.

Również jeśli chodzi o naszą misyjną działalność, wtedy gdy nie spotyka się z odzewem. Jesteśmy przerażeni liczbami, które płyną do nas z Europy. Gdy mówimy, że kolejny kraj, w którym sąsiadujemy, staje się niechrześcijański, a chrześcijanie stają się persaldo mniejszością. Nie potrafimy odnosić się z empatią do tych chrześcijańskich krajów, Do tych kościołów daleko w Afryce, w Azji, które wzrastają, ale są prześladowane. Są przecież takie miejsca na świecie, mówimy o tym, gdzie bycie chrześcijaninem to nie luksus, ale właśnie cierpienie.

W naszym świecie sekularyzowanych krajów Europy chrześcijaństwo jest coraz bardziej spychane na margines, a w wielu miejscach wierzący, nie bójmy się tego powiedzieć, traktowani są jako relikty z innej epoki. To jeszcze nie nasza rzeczywistość, nie w Polsce, ale czy jesteśmy gotowi na taki właśnie czas, by przyjąć, że my, którzy wierzymy w Chrystusa, będziemy coraz bardziej spychani na margines. będziemy traktowani właśnie jako archeologiczne artefakty czy relikty. I to będzie dla nas prawdziwy czas próby, doświadczenie cierpienia i miejsce, by składać świadectwo o chwale, która ma się już wkrótce objawić.

To jest perspektywa pokory. Przeciwieństwo tego, co Luter w okresie reformacji nazwał kościołem chwały. Kościołem, który chce być wielki, być jak władza państwowa, oczekiwać szczególnych przywilejów, a nie głosić Słowo Boże. Teologia chwały ukazuje nam nieprawdziwego Boga, a przeciwieństwem tej teologii chwały jest teologia krzyża, w której centrum jest Jezus Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały. Bo Boża chwała w pełni ma się nam dopiero objawić. I to nam dzisiaj przypomina apostoł Paweł. Nie będzie to nasza chwała, chwała naszych uczynków, naszego działania.

To nie my będziemy stać wówczas w centrum wydarzeń. I po drugie, nie wiemy kiedy i jak będzie miało to miejsce. Eschatologia jest ostatnią częścią ewangelickiej dogmatyki i można śmiało powiedzieć częścią najbardziej tajemniczą, i krótką. Bo uczciwie mówiąc, czytając Biblę możemy powiedzieć, że niewiele możemy powiedzieć o tym jak to będzie, a już nic nie możemy powiedzieć uczciwie kiedy to będzie i to nam przypominają dzisiejsze biblijne teksty, a w sposób szczególny ten tekst z Łukaszowej Ewangelii.

Każdy z nas chciałby wiedzieć, czy będzie to jutro za sto dni, czy za sto lat. Nie dowiemy się. Może nie próbujmy, tylko żyjmy zgodnie z tym, co podpowiedział nam nasz reformator. Jakby to miało mieć miejsce jutro? Jakby miało to mieć miejsce za tysiąc lat? W takim dynamicznym, eschatologicznym napięciu mamy z cierpliwością oszukiwać przyjścia Pańskiego i objawienia się Jego chwały. Apostoł narodów stwierdza, że całe stworzenie oczekuje z tęsknotą objawienia Synów Bożych. Można to interpretować jako naszą niedoskonałość, jakąś pustkę, która jest w każdym człowieku, która wymaga dopełnienia.

Apostoł pisze nie tylko o ludziach, ale o całym stworzeniu. Dzisiejsza ekoteologia widzi w tym zwrocie stworzenie szerszą perspektywę niż tylko naszą ludzką, rozumiejąc pod tym pojęciem również świat zwierzęcy, a niektórzy roślinny. Pozostańmy jednak w refleksji nad tym, co jest w centrum Pawłowej Teologii. A jest to człowiek i jego zbawienie. Człowiek i jego miejsce w świecie, jak ujmują to drugie części Wielkich Pawłowych Listów. Paweł mówi nam o drodze uczennic i uczniów Chrystusowych, drodze realizacji swego człowieczeństwa, która może być przeciwna czasom, w których żyjemy.

czasom materialnym, czasom, w których ludzie widzą swoje dobro, owym pięknie młodości, sukcesie, powodzeniu, w nieustannej konsumpcji. Paweł każe nam się w czasie eschatologicznym zatrzymać i proponuje spojrzenie. Współczesność, nasza teraźniejszość i perspektywa wieczności. Ucieczka w konsumpcję, w sukces nie spowoduje, że człowiek usunie ze swej egzystencji najważniejsze pytania. Pytania o wieczność, pytania o sens, o głębie, o życie w wymiarze międzyludzkim, egzystencjalnym, eklezjalnym i eschatologicznym.

Wykorzystajmy drodzy ten czas, który jest nam teraz dany. Te ostatnie listopadowe dni, czas końca roku kościelnego, który rozpoczynamy, a nie dzisiaj zamykamy, by formułować pytania, by szukać na nie odpowiedzi i by mieć w tym wszystkim, co czynimy, nadzieję. Bo to jest to przesłanie, które ostatecznie płynie z Pawłowego tekstu. Mieć perspektywę nadziei, Wiedzieć, że warto żyć, że jeśli nas spotykają cierpienia i doświadczenia, to również one mają swój sens i swoje miejsce w życiu. I Paweł przypomina nam dobitnie, mamy zaczątek ducha.

Nie jesteśmy sami w naszych modlitwach, w naszej lekturze Biblii. Mamy zaczątek Ducha Świętego i On nas w Kościele i w naszej indywidualnej egzystencji prowadzi i wspiera wtedy, gdy już nie wiemy co powiedzieć. Niech ten Duch nas prowadzi przez ostatnie tygodnie roku kościelnego i da nam wiele nadziei. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za to, że dałeś nam teraz ten czas wyciszenia, refleksji i spojrzenia w eschatologiczną przyszłość. Prosimy Cię, daj byśmy w tym wszystkim odnajdywali Twoją duchową nadzieję i byśmy doświadczani potrafili widzieć coś więcej niż własną perspektywę.

Prosimy Cię o Twoje prowadzenie w Duchu Świętym. Amen. Drogi zboże, do przekazania mam ogłoszenia. Dzisiaj po nabożeństwie serdecznie zapraszamy do sali Debory, gdzie można obejrzeć w spokoju piękną wystawę poświęconą wodzie. Zapraszamy do punktu z wydawnictwami, gdzie można nabyć literaturę religijną. Czynny jest również punkt kancelaryjny. Kończymy powoli w naszym Kościele akcję Wigilijne dzieło pomocy dzieciom. Paczki dla dzieci z Ukrainy, Białorusi, Rumunii można jeszcze w tym tygodniu zdeponować w Kancelarii Parafialnej.

A po nabożeństwie w sali Debory zapraszamy też na spotkanie przy kawie i herbacie i cieście. Dziękując tym, którzy od wielu tygodni te spotkania przygotowują. W bieżącym tygodniu w środę próba chóru parafialnego godzinie 17.30, piątek lekcje religii. Przekazuję również zborowi z żałobnej karty: "W najbliższy wtorek odbędzie się pogrzeb. Świętej pamięci Danuty Ożana Fabiszewskiej Pogrzeb odbędzie się we wtorek w Sopocie na Cmentarzu Komunalnym o godzinie 12:30. W kaplicy cmentarnej o 12.30 odbędzie się nabożeństwo pogrzebowe, a stosowne wspomnienie za tydzień po nabożeństwie.

Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niechaj strzeże serca i myśli nasze. Wielu się Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Panie Panie Ktoś, jak się wierzył? Zdjęcia i montaż Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, chcemy dzisiejszą niedzielę przystąpić do stołu Pańskiego. Dostać wzmocnieni i pokrzepieni cudownymi darami, ciałem i krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Chcemy uczynić to pojednani z Bogiem i z naszymi bliźnimi. Nie tylko z naszymi bliźnimi, ale również z tymi, którzy nam źle życzą, działali na naszą niekorzyść. Także tym chcemy przebaczyć ich winy i grzechy. Uświadomić sobie naszą niedoskonałość i grzeszność i prosić w modlitwie o to, by dana nam była siła, by poprawić swoje życie. Na tym polega prawdziwa pokuta, a Pan tym, którzy pokutują, prawdziwie przebacza grzechy, a Kościołowi każe przypominać nieustannie wszystkim zatwardziałym, pysznym, niepokutującym, że grzechy są im zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty, a gdy ją odbędą, będą im odpuszczone.

Nim osobiście każdy z nas zawoła do Boga modlitwie spowiedniej, słuchajmy się jeszcze wołanie psalmisty, zapisane w psalmie 130. Wielu. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego. Nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będzie zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bano. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęsknij mi stróże poranku, bardziej mi stróże poranku.

Amen. Spowiadajmy się Panu, Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem nad te doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości.

Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was, czy żałujesz za grzechy swoje, jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. I czy pragnę z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje?

Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego zwiastuje wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. Dzień Boga Ojca i Syna. Ducha Świętego.

Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Zdjęcia i montaż Wszystko w dzień na swój świat Cytadza nas, kiedy o mi Boja Miesiądze przyjrza Zdjęcia i montaż Muzyka Pan niech będzie z wami Znieście swe serca Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Muzyka Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, Zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan, a niebo i ziemia, a niebo i ziemia są pełne chwały Jego. Święty Boże, święty mocny, święty, a nie śmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu.

Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłuczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi, prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. przyjdź rychło, Panie.

Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękował, przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy!" Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa. Na odpuszczenie grzechów To czyńcie ile kroć pić będziecie Na pamiątkę moją Boże Ojcze nasz Niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Gromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie. Przed Jedusa Chrystusa Tobie Boże Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Muzyka Módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Panie nasz Boże Wszechmogący, który suwerennie władasz światem, przyjmij dziękczynienie i uwielbienie majestatu chwały Twojej. Uwielbiamy Cię, Boże, niepojętej miłości. Wszak Ty, jako Pan stworzenia, jesteś jedynie godny czci i chwały.

Twoje królestwo sprawiedliwości i pokoju trwa na wieki. A w Jezusie Chrystusie Twoje Królestwo przybliżyło się do nas i objawiła się przez zmartwychwstanie Jego władza, moc i światłość Twoja, która rozprasza mroki życia naszego. Światłości tej prowadź nas, Boże, i zachowaj w tym codziennym świecie. Dla Twojej chwały pragniemy żyć i działać, bo Ty nas przeznaczyłeś do społeczności z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Chrystusem przed Twoim obliczem. Prosimy Cię, Panie, dopomóż nam w dźwiganiu naszych krzyży w sposób szczególny tym, którzy doświadczeni są chorobą i cierpieniem.

Niechaj dla umierających będzie Chrystus światłem prawdziwym, a dla wszystkich pielgrzymującym niechaj w Nim nadzieję pokładają. Nie tylko my, ale prosimy Cię o to, byś był błogosławieństwem dla wszystkich narodów. gdyż dałeś światu Chrystusa, aby nas wykupionych z niewoli grzechu, śmierci i władzy szatana przyprowadzić przed Twojej oblicze. Prosimy Cię, Panie, w tym czasie końca roku kościelnego, gdy nasze myśli, szczególnie naszej refleksji wiary, biegną ku przyszłości, ku wieczności. Daj byśmy odkrywali w tym czasie wymiar nadziei, który jest tak ważny w chrześcijańskim życiu.

Daj byśmy tę nadzieję zjastowali i odnajdywali w Twoim Słowie. Wysłuchaj nas, Boże Ojcze, przez Jezusa Chrystusa. Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Muzyka Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Muzyka Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan, oblicze swoje nad Tobą I niech Ci miłości będzie, niech opał. Wróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Nie Twoja łasca, Bóg dla nas samochód, mi odporuje w rolę zostanego.

Zbór nas są za drzewy, Pan ułubiący, Obraszaj za miłość. W sercu sprawowi, Świętego Ciebie, Dzień dobry. Obrudnią friwią Obrudnią friwią Zdjęcia i montaż