Pamiatka Reformacji

# Pamiątka Reformacji # Zrodlo: https://youtu.be/jXj8aUBzR3E # Data nabozenstwa: 2025-11-02

Muzyka Radosne dźwięki organów, wariacji na temat hymnu reformacji wskazują wyraźnie, jaki dzisiaj mamy dzień. To święto reformacji, pamiątka reformacji, 31 października. Iblijne hasło, które ma nas towarzyszyć przez ten dzień jest zapisane w pierwszym liście do Koryntian. Fundamentu innego nikt nie może założyć, oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus. Życzę, drodzy, nam wszystkim zgromadzonym w Kościele i tym, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję, Aby ten dzień był czasem dziękczynienia i wskazywania, że to Jezus Chrystus jest jedynym Panem, dawcą naszego zbawienia.

Zapraszam do śpiewu pieśni 266. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Muzyka Nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, ale robią. Bóg jest ucieczką naszą i siłą naszą, ale obiad. Pomocą uplapienia najpewniejszą, Amenu. Wszego się nie boimy, choćby ziemia zadrżała, ale robia. I koreś, a chwiale się, jem mi mąż, amen. Ruchu ja, chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak weho od oczotu, jak jest i jak będzie, a wielki wieków. Amen. I rydie hemej są, Aniec, miój się, Chryste hemej są, Chryste, zmiój się, Kili jehelej sąd, a nie zmiłuj się.

Pała Bogu na wysokościach, Damy w spokościach Bogo cześć i dzięki łasce Jego. Już na mnie proszę znowu nieść, o Ci Panie. Zdjęcia ceny. Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Modlmy się. Panie, Wszechmogący Boże, Miłosierny Ojcze, Ty przyobiecałeś swemu ludowi ducha od nowy, Naucz nas być wiernymi Twojemu Słowu i wraz z całym Twoim Kościołem składać świadectwo o zbawieniu w Jezusie Chrystusie, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Słuchajmy się teraz w słowa Pisma Świętego.

W Starym Testamencie, w V Księdze Mojżeszowej, od 4 wiersza, w 6 rozdziale tak czytamy. Słuchaj Izraelu, Pan jest Bogiem naszym, Pan jedyny. Będziesz miłował Pana, Twego Boga z całego swego serca i z całej swojej duszy i z całej swojej siły. Niechaj pozostaną te słowa, które ja dziś Tobie nakazuję w Twoim sercu. Będziesz powtarzał je swoim synom i będziesz mówił o nich przebywając w domu, idąc drogą, kładąc się spać i wstając. Przywiążesz je jako znak na ręce i jako ozdobę między oczami. Napiszesz je na odrzwiach swego domu i na swoich bramach.

Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Aleluja, aleluja, aleluja. Natomiast słowo lekcji apostolskiej czytamy dziś w liście apostoła Pawła do Rzymian w rozdziale trzecim od dwudziestego pierwszego wiersza. Teraz zaś niezależnie od prawa została objawiona sprawiedliwość Boga poświadczona przez prawo i proroków. Sprawiedliwość Boga przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich wierzących. Nie ma bowiem różnicy, ponieważ wszyscy zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga, a zostali usprawiedliwieni darmo Jego łaską przez odkupienie w Jezusie Chrystusie.

Jego to Bóg ustanowił narzędziem przebłagania przez wiarę, dzięki Jego krwi, żeby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie grzechów, które zaistniały wcześniej. W czasie pobłażliwości Boga i żeby okazać swoją sprawiedliwość teraz, w tym czasie, aby okazało się, że On sam jest sprawiedliwy i usprawiedliwia tego, kto wierzy w Jezusa. Gdzie więc jest powód do chluby? Już nie istnieje. Przez jakie prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. Uważamy bowiem, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę niezależnie od uczynków wynikających z prawa wiary.

Tyle słów Pisma Świętego. Chwała Tobie, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. Zanim złożymy swoje świadectwo wiary, przypomnijmy sobie, Świadectwo reformatorów. Dziś mamy pamiątkę reformacji, więc warto przywołać dwa artykuły z wyznania augsburskiego. Artykuł czwarty o usprawiedliwieniu. Kościoły nasze nauczają także, iż ludzie nie mogą być usprawiedliwieni przed Bogiem własnymi siłami, zasługami lub uczynkami, lecz bywają usprawiedliwiani darmo dla Chrystusa przez wiarę, gdy wierzą, że są przyjęci do łaski i że grzechy są im odpuszczone dla Chrystusa, który swą śmiercią dał zadośćuczynienie za nasze grzechy.

Tę wiarę Bóg poczytuje za sprawiedliwość przed swoim obliczem. Artykuł 7 o Kościele. Kościoły nasze uczą, że jeden święty Kościół trwać będzie po wszystkie czasy. Kościół zaś jest zgromadzeniem świętym, w którym wiernie naucza się Ewangelii i należycie udziela sakramentów. Dla prawdziwej wtedy jedności Kościoła wystarczy zgodność w nauce Ewangelii i udzielaniu sakramentów. Nie jest to konieczne, aby wszędzie były jednakowe tradycje ludzkie albo obrzędy czy ceremonie ustanowione przez ludzi wedle słów Pawła.

Jedna wiara, jeden chrzest, jeden Bóg i Ojciec wszystkich. Na bazie tych tekstów biblijnych, na bazie tego świadectwa reformatorów, złóżmy wyznanie naszej wiary, a wyznajmy ją w słowach apostolskiego credo. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jednego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosa.

Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Będzie to numer 653. Zdjęcia i montaż Gryzłowo Boże Panu wiek, niezwierciedł na ten kłodek Pan, bóg z Was i Jeją rozwarna. Gryzłas i Iciu swej pradości, I leczom i nam swoich dróg, Bóg złośczen żałek sam z wioski, Nie trono nam do nieba róg, Co życzą nas, co lubi Pan, niech z was tak bycie na dany.

Do słowa z Wasch nas umiera, Alcanej Jezus w sierce twarze Zabra wlicze odpuszczenia I w żalek zgodnie w żemysie Kto złem i wakiem może krąg, Świat z was i tybko zbawiamy, Obnałe chłostki się przykają, Chypę, pęśle, kwiaty i wierzę, Po wersel, myła wierzę, Acząc, wierzę, wierzę, Ophelia wójstwę zemów Wszyscy wody nie majej Słuchaj czyj, jak zimno Idąsza glory, weszłom zna Muzyka Łaska naszego Pana, Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi. Amen. W dzisiejsze święto chcemy się wsłuchać w Ewangelię według przekazu św.

Mateusza, gdzie w rozdziale 5 wierszach od 1 do 10 zapisane są takie słowa: "Jezus widząc tłumy wszedł na górę, a gdy usiadł, Jego uczniowie podeszli do Niego. Wtedy zaczął nauczać. Błogosławieni ubodzy w duchu, bo do nich należy Królestwo Niebios. Błogosławieni zasmuceni, bo oni doznają pociechy. Błogosławieni łagodni, bo oni odziedziczą ziemię. Błogosławieni głodni i spragnieni sprawiedliwości, bo oni zostaną nasyceni. Błogosławieni miłosierni, bo oni doznają miłosierdzia. Błogosławieni czystego serca, bo oni zobaczą Boga.

Błogosławieni miłosierni, bo oni doznają miłosierdzia. Błogosławieni, którzy krzewią pokój, bo oni będą nazwani synami Boga. Błogosławieni, którzy są prześladowani za sprawiedliwe postępowanie, bo do nich należy Królestwo Niebios. Dobry nasz Panie, prosimy Cię, abyś teraz Ty sam pobłogosławił to zwiastowanie Twego słowa. Amen. Drogi zboże Chrystusowy, siostry i bracia zgromadzeni w Kościele, Drodzy, którzy łączycie się z nami w przeżywaniu tego dnia poprzez internetową transmisję. Przeżywamy dzisiaj dzień szczególny dla naszej ewangelickiej tożsamości.

To pamiątka reformacji zwana również Świętem Reformacji. Czyli dzień, w którym sposób szczególny przypominamy sobie odnowie Kościoła, która miała miejsce w XVI wieku. Tak niedawno to było, gdy tak radośnie obchodziliśmy w naszym kraju i na całym świecie 500 lat reformacji. Także na naszym lokalnym gruncie przypomnieliśmy sobie 500 lat reformacji w Gdańsku. Dzisiaj już ta radość jubileuszu opadła, ale w polskim kontekście znowu przeżywaliśmy jako luteranie wielkie wydarzenie. Mianowicie w Krakowie obradowało 13.

Ogólne Zgromadzenie Światowej Federacji Luterańskiej, symbolicznie łącząc wszystkich luteran na całym świecie w jednym miejscu. Jesteśmy spadkobiercami XVI-wiecznej reformacji Kościoła. I te cele zadania, które postawili wtedy przed Kościołem reformatorzy są aktualne. Bo to nie są ludzkie wymysły, ale zasady wynikające bezpośrednio z Bożego Słowa, z Pisma Świętego. Dlatego przypominamy co roku o tej porze te biblijne hasła wyrażone w formułach sola. Tylko Pismo, tylko Jezus, tylko wiara, tylko łaska i tylko Słowo.

Możemy godzinami rozmawiać nad tym przekazem, o co w tym chodzi, ale wiemy, że jest to kwintesencja naszego pojmowiania relacji z Bogiem, z Chrystusem i z bliźnimi. Reformacja więc przypomniała i wciąż przypomina, że tylko dzięki Bożej łasce, dzięki Jego działaniu jesteśmy zbawieni. Stało to tak dobitnie zapisane w tym czwartym artykule wyznania augsburskiego, które dzisiaj podczas liturgii odczytaliśmy. Jako Kościół sięgający do słowa, bezpośrednio do słowa, dzisiaj w społeczności ludzi wiary chcemy się pochylić nad jednym z najważniejszych tekstów Nowego Testamentu.

A można powiedzieć, że to jeden z najważniejszych tekstów w historii ludzkości. W liturgii wsłuchaliśmy się w szczególnie ważny tekst Starego Testamentu, tekst tworzący tożsamość narodu wybranego. Szymaj Israel, słuchaj Izraelu. Potem było czytanie z listu do Rzymian i teraz słuchujemy się w pierwsze wiersze słynnego jezusowego kazania na górze. Te słowa nauczyciel z Nazaretu wygłosił na samym początku swojej publicznej działalności w Galilei. Według przekazu Mateusza Jezus został ochrzczony przez Jana w Jordanie.

Później był poddany kuszeniu, z którego jak wiemy wyszedł zwycięsko. Zwycięsko z trzech wielkich prób. I tak wzmocniony w tej samotności na pustyni rozpoczął publiczne nauczanie w Galilei. Z samotności ku wspólnocie, ku powołaniu pierwszych uczniów i głoszeniu dobrej nowiny wszystkim ludziom. Nie tylko tym zdrowym, silnym, ale również chorym, których uzdrawiał. I wtedy, gdy już ta wieść się rozeszła po tym wszystkim, on udał się na górę i jak przeczytaliśmy, usiadł. Jezus widząc tłumy wszedł na górę, a gdy usiadł, jego uczniowie podeszli do niego.

No. W kręgu najbardziej zaufanych, tych, których pociągnął za sobą, których wybrał, zaczął nauczać. I wygłosił swój wielki program. Tak właśnie początek działalności Jezusa z Nazaretu zapamiętał i opisał w swojej Ewangelii Mateusz 1 z 12. Wielki program. Te wszystkie elementy tej początkowej działalności Jezusa są bardzo ważne. Głoszenie Ewangelii, powoływanie uczniów, uzdrawianie tych, którzy się źle mają, bycie z tymi, którzy są chorzy. Głoszenie Ewangelii, czyli dobrej nowiny całemu światu. W zamkniętym małym kręgu, ale także wobec tłumów składając wielkie świadectwo.

Tam zebrały się na Górze Błogosławień z jakiego nazywamy tłumy. Jezus rozpoczął od słów makarioi, jak zapisał to po grecku autor Ewangelii Mateusza, czyli błogosławieni. Błogosławieni. W tradycji kościelnej mówimy o ośmiu błogosławieństwach, ale zauważmy drodzy, że jeśli sięgniemy do tekstu Ewangelii Łukasza, to tam owo-greckie słowo makarioi jest cytowane tylko cztery razy. Łukasz łączy te błogosławieństwa z tak zwanymi czterema napomnieniami. Owych napomnień czy słów biada nie znajdziemy co istotne u Ewangelisty Mateusza.

Ta Ewangelia przekazuje nam tylko pozytywny przekaz. Moc działania Bożego Słowa z ust Jezusa. Makarioj, błogosławieni. Błogosławieni. Dzisiaj to słowo, różne tłumaczenia oddają również terminem szczęśliwi. Jakbyśmy rzeczywiście chcieli wejść w greckie znaczenie tego słowa, to jest to bliższe pierwotnemu znaczeniu. Łaciński tekst również użył słowa beatii, błogosławieni, szczęśliwi, błogosławieni. A dopiero w średniowieczu owo słowo "beatus" nabrało religijnego znaczenia i przeszło jako błogosławieni. Błogosławieni, szczęśliwi to jednak jeden i ten sam program.

Osiem zdań stanowiących zwartą całość, jak niektórzy mówią, zamknięty program jezusowej etyki. Osiem zdań, na temat których napisano niezliczone ilości książek, traktatów teologicznych, Nie do zliczenia tym bardziej są kazania wygłoszone na ów Mateuszowy tekst. Ale wciąż znajdujemy w tych słowach nowe pokłady sensu, nowe pokłady mocy radości, impulsów do świeżego, odkrywczego podejścia do oryginalnego tekstu. Bo któż z ludzi nie chce być szczęśliwy? Kto nie chce być prawdziwie błogosławiony? Kto nie powie, żeby Bóg obdarzył go szczęśliwym życiem?

Jak to osiągnąć? To pytanie, jak być szczęśliwym stanowiło przedmiot całej starożytnej etyki greckiej. Większość starożytnych systemów moralnych była tak naprawdę eudaimonologią, czyli nauką o szczęściu. Próbą wskazania metod, dróg, sposobów, jak człowiek ma osiągnąć ten nadrzędny cel życia, czyli właśnie szczęście eudaimonie. Różne propozycje przedstawiali greccy myśliciele, stoicy, cynicy, ci, którzy uważali, że szczęście jest tylko wtedy, gdy mamy zmysłowe przyjemności, a Arystoteles głosił, że w cnocie, w doskonaleniu się człowieka jest prawdziwa droga do szczęścia.

Ale Jezus w tym dzisiejszym tekście nie mówi nam, jak za pomocą ludzkich działań osiągnąć szczęście. Mówi nam o innym rodzaju szczęścia. Dlatego warto wciąż tłumaczyć ten tekst może bardziej nieszczęśliwi, ale właśnie błogosławieni. Bo centralna teza tych ośmiu błogosławieństw jest zawarta w prawdzie, że ludzkie szczęście wyrasta z Bożego błogosławieństwa. Jest możliwe wtedy, w pełni, gdy podążamy Bożą drogą. Jest powiązane z Bożym prowadzeniem i wtedy szczęście to ma wymiar wieczny, czyli eschatologiczny.

Jezus przedstawia nam więc w kazaniu na górze w siedmiu słowach czy siedmiu zdaniach program błogosławieństw. Program, powiedzielibyśmy, szczęśliwego życia, które możemy również określić programem etycznym mistrza z Nazaretu Bóg. Albo jak niektórzy chcą to ująć, etyką Królestwa Bożego, bo ten termin Królestwo Niebios, Królestwo Boże spaja cały nasz dzisiejszy tekst. Etyka Bożego Królestwa wskazuje na to, kto jest w nim pierwszy. To Bóg. Błogosławieństwa są więc w nawiązaniu do Starego Testamentu i do Innej Góry najlepszym doskonałym wypełnieniem innych słów.

Dekalogos słów dziesięciu. realizowanych przez uczniów i uczennice w wierze, w doskonałej relacji do tajemnicy życia Jezusa, Jego męki, pasji, śmierci i zmartwychwstania i wreszcie w niebo wstąpienia. I przekonaniu, że w tej drodze błogosławieństw towarzyszy nam Jego Duch Parakletos, Duch Święty, który jest obecny w życiu każdego wierzącego człowieka. Który jest udzielany tym wszystkim, którzy przyjmują Boże Słowo, Słowo Prawdy i stają się w ten sposób Bożymi dziećmi, mieszkańcami Królestwa Bożego. Te wszystkie słowa głosił Jezus do tłumów zebranych na Górze Błogosławieństw.

Działo się to niemalże dwa tysiące lat temu i ponownie zostało odkryte przez dzieło reformy Kościoła w XVI wieku, a my... Jak ci zebrani na tej górze. Musimy siebie sami spytać, jak odnieść te słowa, te wszystkie piękne słowa do naszego życia, naszej codziennej egzystencji. Do życia ludzi, którym przyszło żyć w zupełnie innym, odmitologizowanym świecie XXI wieku. Świecie, w którym ludzie coraz mniej wierzą w Boga, a wierzą, że potrafią tak wiele zmienić i uczynić świat całkiem innym. Latamy w kosmos, badamy wnętrze Ziemi, mamy inne wyobrażenia na temat kształtu wyglądu świata.

Wydaje nam się, że tak wiele rozumiemy, że posiadamy ogromną wiedzę i świat stoi przed nami otworem. Czy jesteśmy bardziej szczęśliwi niż tamto pokolenie? Czy nie wzbijamy w pychę? A Jezus rozpoczyna swoje kazanie na górze od słów, błogosławieni ubodzy w duchu, bo do nich należy Królestwo Niebios. Jakiż to kontrast z dzisiejszym światem. Co znaczy więc być prawdziwie ubogim w duchu? Czy być skromnym? czy naiwnym, albo biblijnym fundamentalistą, który dosłownie i literalnie odczytuje każde zdanie z Biblii i nie odnosi je do jakiegokolwiek współczesnego dyskursu naukowego, co to znaczy dzisiaj być ubogim w duchu.

Może chodzi tylko o coś bardzo prostego. Bo ograniczyć własną pychę, zawęzić butę wynikającą z posiadanej przez nas wiedzy. I powiedzieć, że tak naprawdę wobec życia i śmierci, czyli mówiąc innym językiem, w sytuacjach granicznych wciąż nasza wiedza jest ograniczona. I na temat tego, co wieczne, nieprzemijalne, właściwie nie wiemy nic. Jezus tak zaskakuje nas kolejnymi frazami. Błogosławieni ubozy w duchu, błogosławieni zasmuseni, przecież chcemy się wydarzyć. cieszyć. Błogosławieni łagodni, głodni i spragnieni sprawiedliwości, miłosierni, czystego serca, ci, którzy krzewią pokój, jak podaje to współczesne tłumaczenie i wreszcie błogosławieni, którzy są prześladowani za sprawiedliwe postępowanie.

I tu klamra, bo do nich należy Królestwo Niebios. To zaskakujący program, jeśli wgłębimy się w ten przekaz. Czy chrześcijaństwo jako takie w swej istocie ma być religią smutku i rozpaczy? Czy nie raczej religią nadziei? Szak Paweł w XIII rozdziale listu do Koryntian napisał, dostają wiara, nadzieja i miłość. Czy to jest smutek, rozpacz, bycie ponurym, czy wręcz odwrotnie bycie radosnym? Odpowiedź na to pytanie możemy odnaleźć nade wszystko w postawie Jezusa. Te prowokujące hasła pokazują, że Boże Królestwo należy do wszystkich.

Nie tylko do pięknych, młodych, bogatych ludzi. i zdrowych, ale także do tych, którzy się źle mają, którzy są często na marginesie społeczeństwa, są odrzucani, nie czują się dowartościowani. W Królestwie Bożym wszyscy jesteśmy równi. I głosząc Ewangelię, działając, Jezus pokazuje, że nie możemy koncentrować się tylko na tych, którzy są usatysfakcjonowani swoim życiem, ale musimy z Ewangelią iść do wszystkich, pocieszać, albowiem będziemy pocieszeni. Jezus kończy błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie z powodu sprawiedliwości albo sprawiedliwego postępowania, bo do nich należy Królestwo Niebios.

Tak, my tego nie doświadczamy, ale patrząc doświadczeń wspólnoty kościołów luteranckich na świecie możemy powiedzieć, że prześladowania są na nieprawdopodobną skalę w tak wielu miejscach na ziemi. I ci, którzy cierpią te prześladowania pod uwagę swojej wiary, to oni są tymi, którym należy się najwyższy szacunek w Królestwie Niebios. Bo są ludźmi wolnymi, wybierającymi wiarę w świecie, który z wiarą walczy. To, co Jezus mówi do nas, jest aktualne bez względu na czas. Inne dziś, inne 100 lat temu i 500, inne będzie za 100 czy 50 lat.

Ale będzie impulsem do tego, by czuć się prawdziwie wolnym. Bo Jezus mówi nam dzisiaj, że tylko wolność jest przesłanką prawdziwego szczęścia. Gdy ksiądz dr Marcin Luther formułował reformacyjne nauczanie, jednym z jego pierwszych dzieł był traktat o wolności chrześcijanina. Luter chciał powiedzieć, że właśnie wolność chrześcijańska, świadomość wolności w Chrystusie jest przesłanką wszelkiego odpowiedzialnego działania etyki Królestwa Bożego. To dzisiaj właśnie słyszymy, by wyzwolić się od stereotypów, od współczesnie narzucanych nam wizji szczęścia, I zrozumieć, że dopiero chrześcijańska wolność staje się przesłanką, fundamentem szczęśliwego życia.

To sam Chrystus nam błogosławi, to On obdarza nas szczęściem, czyli błogosławieństwem. Drodzy obecności tego błogosławieństwa i towarzyszenia w naszym życiu Ducha Świętego życzę nam wszystkim nie tylko w święto reformacji, ale na każdy nasz dzień na bycie mieszkańcem Królestwa Niebios. Amen. Módlmy się. Dobry nasz Panie i Boże, dziękujemy Ci za tę społeczność, którą możemy dzisiaj mieć w święto reformacji, że nas zebrałeś i przemawiasz do nas w mocy Ducha Świętego. Prosimy Cię dzisiaj o jedno, o Twoje błogosławieństwo.

Amen. Dzięki za oglądanie! Wsiądźcie drodzy. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami. Czynna jest po nabożeństwie Sala Debory, do której serdecznie wszystkich zapraszamy. W tygodniu mamy ograniczoną aktywność w związku z jutrzejszym dniem. Jutro o godzinie 12:00 na cmentarzu Nieczynnych Cmentarzy zapraszam serdecznie na modlitwę interreligijną. Dziękczynienie za tych, którzy są pochowani na gdańskich cmentarzach, tych już nieistniejących. W czwartek o godzinie 18.00 spotkanie młodzieży, w piątek z błaginaliczne wyjazdy, lekcje religii są odwołane.

Nasze najbliższe nałożeństwo w niedzielę o godzinie 10.00 połączone ze spowiedzią i komunią świętą. A za tydzień we wtorek 7 listopada o godzinie 17:30 zapraszamy bardzo serdecznie na spotkanie na plebanii dorobek XIII Zgromadzenia Ogólnego Światowej Federacji Luterańskiej. Prelegentami będą uczestnicy zgromadzenia. Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech szerze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Pozostajmy stojąc, zaśpiewajmy hymn reformacji.

Zdjęcia i montaż Zdrowiało ten wszytki król, co nas u niepokoju. Zdrowień wierniego, przyczekamy jasną, Zwykłopie zwykłopie, zwykłopie, Władzi na nas. ZANG EN MUZIEK Zdrowadzamy z tych ludzów Ciebie! Co obejaście Jezusom wszystkie, Co Chrystus nasza, Żadalski służy Pan, Wielkie dziękuję. Zdjęcia i montaż Przeczedzie i my, całej złości swej, Myś od i grę się, Olejska zanisła, Wszechchostym na stowę. Zdjęcia i montaż Zdrowiaj się i obiec zawieczony. Sam Chrystus przy nas dwóch łasnych i z ośbych swej Pana.

Jezusa, wioski, szokie. Gdzieśmy teraz nasze serca i nasze myśli do Boga i módlmy się. Panie Boże i Ojcze naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, uwielbiamy w dniu wspominania dzieła w nowy Kościoła, Syna Twojego, Jego imię święte, bo Ty za sprawą Ducha Świętego połołałeś Kościół na ziemi i uznałeś nas za godnych wejścia do dziedzictwa Syna Twojego. Wyznajemy, że nie zawsze dobrze wypełniamy nasze posłannictwo, często pogardzamy Twoją prawdą i nie przynosimy owoców godnych naszej wiary w Jezusa Chrystusa.

Dlatego prosimy Cię. Ożyw mocą ducha serca nasze. Jak niegdyś tchnąłeś Ducha Świętego, obumierające członki Kościoła, taki nas ożyw przez Ewangelię o zbawieniu dla każdego wierzącego. Spraw Panie, abyśmy zawsze pamiętali, że prawdziwym skarbem Kościoła jest Ewangelia chwały i mocy Twojej. Daj nam sił i odwagę do przeciwstawiania się tym, którzy Twoje słowo wykładają według własnego rozumienia. Dopomóż nam zachować w naszych sercach miłość do Kościoła i wierność prawdzie, że usprawiedliwieni jesteśmy z łaski przez wiarę w Jezusa Chrystusa, Syna Twojego.

Boże, prosimy Cię spraw, aby nasza wiara objawiała się w codziennym życiu przez okazywanie miłości naszym bliźnim, ale i także poprzez tolerancję wobec inaczej myślących i wierzących. Niechaj umacnia się na ziemi Twoje królestwo pokoju i sprawiedliwości. W sposób szczególny chcemy Cię prosić o nasz Kościół, o Światową Federację Luterańską i wszystkie ewangelickie kościoły na całej ziemi, także o naszą diecezję i naszą parafię. Daj, Panie, by... W tej wspólnocie ludzie odnajdywali drogę do Ciebie, swoje powołanie i przekonanie, że Ty jesteś Bogiem naszym, a tych, których miłujesz, nigdy nie opuścisz.

W dniu święta reformacji prosimy Cię o powołania do służby w Kościele, o powołania do pełnienia różnych zadań i misji. Daj, by w Twoim Kościele było z mocą i radością głoszone słowo. Wysłuchaj nas, Boże Ojcze, przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego, gdy tak chcemy razem, jak Twoje dzieci wołać. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj, i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albo nie Twoje jest królestwo i moc i chwała na piecie Wielki wieków. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, aleluja, Albowiem na wieki miłosierdzie Jego. Aleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją, Aleluja! On jest Twoim Rybawicielem, Aleluja! Jezus Chrystus wczoraj, dziś, aleluja! Ten we i na wieki, aleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan, oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan w taż swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty opój.

Amen, Amen, Amen. O Bożą, Słatwane, O nas miłowane, U nas, Żuciu, i Czesne, Niech nas świeci, Światów Tej, Udzielam to moje, Te i pełne z moje. Udów się wyjąwszy czas, Tobę do Jezusa smaś, Amen, Amen, Amen, Jezus Chrystus, Amen, Cześć i chwałę niemaja, On co by mi wieszczyta. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Muzyka Muzyka