Ostatnia roku koscielnego, Niedziela Wiecznosci

# Ostatnia roku kościelnego, Niedziela Wieczności # Zrodlo: https://youtu.be/J4HkznMsuQI # Data nabozenstwa: 2024-11-24

Muzyka Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Niechaj biodra wasze będą przepasane i świece zapalone. Tym wezwaniem naszego Pana Jezusa Chrystusa zapisanym w Ewangelii św. Łukasza w XII rozdziale witam was do tych wszystkich bardzo serdecznie w ostatnią niedzielę roku kościelnego zwaną Niedzielą Wieczności. Zamykamy kolejny rok liturgiczny, dziękując Bogu za jego prowadzenie, w refleksji nad przemijaniem, nad tym, co przed nami i tym, co za nami, a także tym, co jest teraz.

Zajmijmy teraz pieśń numer 283. Wszystkim życzę błogosławionego nabożeństwa. Kami przystępano, zany wierząc zaną, nie obieczyni powalom, zany wierząc zaną. Kres, za wieczność wanie prawie, Dali na wasz kłodów zaje, Niech lecimy naszym rękiem, Znaczymy w życiu. Gospieński Wyrócą odkupieni przez Pana, Oro, Pasyja, radość byś w niej. Wieczna radość owionie ich w głowę, dostąpią wesela i radości. A troska i wzdycha nie znikną Ci, którzy siali ze łzami Niech zbierają z radością Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.

Jak wyszło od początku, jak jest i jak będzie na wieki wieków. Amen. Zdjęcia i zbieram. Kyrie eleison. Ale Fioce. Christe eleison. ZANG EN MUZIEK Bogu na wysokościach. W wysokościach Bogu cześć i dzięki łasce Jego Już Pan nie może z Tobą nieść, Noc i potęga zbelega. Opadowanie Bóg w nas wad I pokój już bez przerwy trwa Aś wszelka się skończyła Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie Módlmy się Panie Boże, który od wieków na wieki jesteś Bogiem, dziękujemy Ci, że przez swoje słowo przygotowujesz nas na dzień przyjścia Pana Kościoła Jezusa Chrystusa.

Daj nam ducha czujności, abyśmy wraz z wszystkimi wybranymi weszli do królestwa Twojej chwały. Wysłuchaj nas przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Amen. Pan niech będzie z wami, i z Prytem Twoim. Wsłuchajmy się w słowa Pisma Świętego. Słowo lekcja apostolskiej czytamy dziś w objawieniu św. Jana w XXI rozdziale od I do VII wiersza. Zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo bowiem i pierwsza ziemia przeminęły i nie ma już morza. I zobaczyłem miasto, święte Nowe Jeruzalem, które stępuje z nieba od Boga, przygotowane jak panna młoda, przystrojona dla swojego męża.

I usłyszałem donośny głos od tronu, jak mówił Oto miejsce przebywania Boga z ludźmi. I będzie mieszkał z nimi, oni będą jego ludem, a on i ich Bóg będzie Bogiem z nimi. I otrze wszelką łzę z ich oczu i śmierci już nie będzie, ani żałoby, ani krzyku, ani bólu już nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły. A ten, który siedzi na tronie powiedział, oto wszystko czynię nowe i mówi, zapisz to, bo te słowa są wiarygodne i prawdziwe. I powiedział do mnie, stało się, ja jestem alfa i omega, początek i koniec, ja temu, który pragnie dam pić darmo ze źródła wody życia.

Zwycięzca to odziedziczy i będę dla niego Bogiem, a On będzie moim Synem. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja! Alleluja! Alleluja! Alleluja! Natomiast słowo ewangelisty ma dla nas dzisiaj Ewangelista Mateusz w 25 rozdziale od 1 do 13 wiersza. Wtedy Królestwo Niebios będzie podobne do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie Pana Młodego. Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. Głupie wzięły lampy, ale nie zabrały z sobą oliwy. Mądre natomiast razem z lampami zabrały również oliwy w naczyniach.

Gdy pan młody się spóźniał, wszystkie zasnęły. Nagle o północy rozległo się wołanie – Idzie pan młody, wyjdźcie mu na spotkanie! Wówczas wszystkie panny zerwały się ze snu i przygotowały swoje lampy. Głupie zaś powiedziały do mądrych, dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną. Mądre jednak odpowiedziały, nie, mogłabym przecież i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie. Gdy one odeszły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i drzwi zostały zamknięte.

Później wróciły i pozostały panny, prosząc, Panie, Panie, otwórz nam. Lecz on odpowiedział, oświadczam wam, że was nie znam. Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny. Tyle słów Ewangelii. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Rodzej na znak jedności z całym Kościołem. Wyznajmy naszą wiarę w słowach apostolskiego. Kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion.

Wstąpił do piekieł. Trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosach. Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów, odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni numer 274. Muzyka Czym mamy słodno dzień Na ten czas uchwały wierzy I po niebezpiech na rady Jak słowo głównym śniadczy Usłyszczą pozdanie zimno, Najdowę wyśrednie, Przejdź mnie w łosce połów, Pozdanie łoskie plewie, A Tych za mocą szczęślił wśród Pan Boj Radny już wszytki kłac Przecięli się w nowi A wątpliwie na dwie wątpli Na twarzy młodych drzeli Że Jezus, co się stwierdził Światł, że Jezus zabijł Jezus, Cię, odwartej, Zdasz Cię, Cój Zwoj, Pan, Przez stędział mnie obry mnie; Dlaczego?

Muzyka Zangypia Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Siostry i bracia, dzisiejszą niedzielę, ostatnią roku kościelnego, Kościół daje nam do refleksji Psalm 126. Pieśń pielgrzymkowa. Gdy Pan sprawił, że powrócili wygnancy na Syjon, wydawało się nam, że śnimy. Wtedy nasze usta były pełne śmiechu, a języki radości. Wtedy mówiono wśród narodów, Pan dokonał dla nich wielkich czynów. Pan dokonał dla nas wielkich czynów, napełniło to nas radością.

Panie spraw, by powrócili nasi wygnańcy jak strumienie w ziemi Negeb. Ci, którzy sieją zapłakani, radośni zbierać będą. Kto idzie i płacze, niosąc worek ziarna, powróci radosny, niosąc swoje snopy. Panie nasz i Boże, prosimy Cię w niedzielę wieczności o to, abyś Ty przemówił do nas przez swoje słowo. Amen. Drodzy siostry i bracia w Jezusie Chrystusie. Możemy powiedzieć, że dobrnęliśmy do końca kolejnego roku kościelnego. Dzisiejsza niedziela, zwana Niedzielą Wieczności, ostatnia roku liturgicznego, roku kościelnego, zaprasza nas do refleksji, do spojrzenia w kierunku dwóch wymiarów: tego, co za nami a także w kierunku tego, co przyszłe, co wieczne i odnajdywania nadziei w Bożych obietnicach dotyczących końca czasów.

Zawsze koniec pewnego etapu to czas podsumowań. Gdy przychodzi dzień naszych urodzin, widzimy, że kolejny rok za nami. Jak jesteśmy młodzi, chcemy coraz więcej poznawać, stawać się starszymi. W pewnym wieku chcemy już tylko być coraz młodzi i te dwa bieguny nigdy się nie spotkają. Przemijanie to doświadczenie, które z wiekiem staje się coraz bardziej dotykające, przejmujące, egzystencjalne. Bilanse, które czynimy, czynimy również w przestrzeni Kościoła. Co prawda nasz rok liturgiczny nie pokrywa się z rokiem bilansowym i tak naprawdę my jako społeczność parafialna, diecezjalna czy jako jednota Kościoła będziemy dokonywać podsumowań, porównań, analiz na początku Nowego Roku.

Wtedy, gdy będziemy spotykać się na zgromadzeniach parafialnych, synodach diecezjalnych i synodzie Kościoła. Będziemy starać się wtedy opisać każdy obszar naszej działalności. Pracę wierządu. liturgiczną, nabożeństwową, dziecięcą, młodzieżową, koła pań, chóru, wystaw, biblioteki z sali Debory, punktu z wydawnictwami. Omówimy działalność w zakresie diakonii. Każdy obszar będziemy starali się opisać. i podsumować, a później komisja medialna pokaże nam to w odpowiedniej relacji. Dzisiaj nie chcemy tego czynić.

Chcemy raczej skupić się za biblijnym tekstem na tym, co przed nami, co język łaciński nazywa "novimissimis". Novissimis to, co najnowsze czyli po grecku ostateczne ta eschata. Denovissimis to ostatni dział dogmatyki ewangelickiej. Refleksja nad przyszłością, nad tym, co nieznane, całkowicie, zupełnie nieznane, co przed nami, a co odsłaniane nam jest w takiej czy innej postaci na kartach Biblii. Dzisiaj staramy się spojrzeć na tę rzeczywistość przez perspektywę psalmu 126, który głęboko zakorzeniony jest w historii narodu wybranego, a dla nas staje się świadectwem przede wszystkim Bożej wierności, i z drugiej strony prorockim obrazem eschatologicznej nadziei, eschatologicznej radości, która czeka wszystkich tych, którzy swoją nadzieję pokładają w Panu.

Autor psalmu nieopisany, bo często znajdujemy na kartach psałterza, że jest to psalm Dawidowy albo innego autora. Tutaj słyszymy jedynie, że była to pieśń pielgrzymkowa. Skoro pieśń, to ją śpiewano. Musiała mieć swój rytm i musiała mieć melodię, która do dzisiejszych czasów pozostała nam nieznana. To pieśń powrotu, jak możemy ją określić w ramach gatunków literackich. hymn radości po odmianie losu Izraela, gdy Pan sprawił, że powrócili wygnańcy na Syjon. Doświadczenie czegoś okropnego, wygnania, cierpienia niewoli i powrót do rzeczywistości dobra.

które symbolizuje Syjon, Ziemia Obiecana. A więc pieśń powrotu, uczestnictwo, partycypacja w czymś cudownym, co wydawało się tak niedawno nierealne. Dlatego autor pisze, wydawało się nam, że śnimy. Wydawało się nam, że śnimy. Czy my drodzy doświadczamy w naszym życiu takich właśnie momentów, gdy to co przeżywamy wydaje nam się nierealne, tak radosne, tak dobre, że wydaje nam się, że śnimy? Czy potrafimy odwołać się do takich doświadczeń w naszym życiu? W życiu wiary, w życiu rodzinnym, zawodowym, w naszych przeżyciach, które były udziałem bycia w takim czy innym miejscu, że wydawało nam się, że śnimy.

To jest doświadczenie podmiotu zbiorowego, Izraela. Gdy powrócili na Syjon, wydawało się, że śnią, bo myśleli, że ich los jest już przekreślony. że będą wiecznymi wygnańcami, niewolnikami, ludźmi drugiej kategorii. A to Bóg odmienił ich los. I obraz ten, obraz cudownej przemiany, Nie dotyczy tylko Izraela, pewnej garstki ludzi w historii, ale to zapowiedź czegoś zupełnie kosmicznego, większego, ostatecznego odkupienia i odnowienia całej ludzkości, a wręcz całego stworzenia. Jako chrześcijanie, patrząc na wyprowadzenie Pana z niewoli, rozpoznajemy Jego działanie w historii nie tylko ludu wybranego, ale całej ludzkości.

Widzimy, że to Chrystus jest tym, który wyprowadzi nas z niewoli naszych wyobrażeń, naszego cierpienia i śmierci i naszego grzechu. Wiemy, że wypełnieniem tych wszystkich proroctw jest Nowy Jerozalem, Nowa Jerozolima, gdzie w Apokalipsie czytamy, że Bóg otrze wszelką łzę. To daje nam eschatologiczną radość i nadzieję. Ta radość opisana w psalmie 126, a więc śmiech, radosny śpiew, to nie wyraz wdzięczności za przeszłość. Ale zapowiedź radości otwarcie na przyszłość. Wierzymy, że Pan tę radość da wszystkim chrześcijańskim, ludzkim sercom.

Wszystkim wierzącym, którzy czekają na dzień Pana. Niedziela Wieczności kieruje więc nas jednym. ku tej rzeczywistości, która przed nami, gdzie podkreślmy to wszelkie cierpienia, wszelkie, zostaną zastąpione chwałą, a wszystkie łzy zostaną przemienione w radosny śpiew. Pan dokonał dla nas wielkich czynów, napełniło to nas radością. Tak śpiewali przed wiekami Izraelici, potomkowie Abrahama, Izaaka, Jakuba. I my włączamy się w ten radosny śpiew. Gdzieś pieśń wspomnienia staje się pieśnią i modlitwą nadziei, że i Pan w swoim czasie przemieni nasze smutki w radość.

Patrząc na miniony rok w skali globalnej, możemy powiedzieć, że to czas napięć, niepewności, a wręcz budzącej się bojaźni i lęku. Lęku przed tym, że to co lokalne może zamienić się w zło globalne. Zapowiedzi słyszeliśmy w ostatnich dniach. I pytanie jest, czy chcemy koncentrować się w tym czasie na multiplikowaniu naszych lęków, bojaźni? Czy też chcemy dzisiaj odnaleźć nadzieję? nadzieję w Bogu. Być tymi, którzy mimo doświadczeń szykują się na dobro. Ostatni obraz nam zaproponowany przez autora psalmu 126 to "Siew i żniwo" jako obraz eschatologiczny.

Obraz ziewu i żniwa odwołują się do tego, co w teologii nazywamy Bożą ekonomią zbawienia albo ekonomią czasu. To, co siejemy teraz w trudzie i cierpieniu wyda owoc wieczności, a więc w perspektywie eschatologicznej nasz trud, nasze łzy Często wykonywanie takich czy innych czynności, codziennych czynności, które nie sprawiają nam radości, nazywamy to poświęcenie, staje się według biblijnego obrazu zasiewem, który Bóg przemienia w pełnię życia. Odnajdujemy to również w ewangelicznej tradycji o ziarnie pszenicy, które wpada w ziemię.

Jeśli nie obumrze, pozostanie tylko pojedynczym ziarnem, ale jeśli obumrze, przyniesie plon obfity. Ten właśnie obraz ziarna, obraz siewu, ziarna obumierającego jest zapowiedzią zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, a w nim naszej nadziei na nasze zmartwychwstanie i życie wieczne. Wielki teolog ewangelicki XX wieku, Paul Tillich, w swojej teologii podkreślał, że rzeczywistość eschatologii to czas obecny i przeszły, ale przede wszystkim przyszły. W Chrystusie Bóg wkracza w naszą historię. To jest czas określany greckim słowem "kairos", czas wieczny, nieprzenijający, który wkracza w nasz czas chronologiczny, zwany po grecku właśnie "chronos".

Przyjście Jezusem na świat, Jego inkarnacja, to o czym będziemy mówili w czasie Adwentu, to jest właśnie owa realizacja Kairosa w naszej historii. I to jak pokazują nam Ewangelie, to zbawienie, które już jest i jeszcze nie, bo oczekujemy na końcowe spełnienie. Wtedy, gdy całkowicie ufamy Chrystusowi, gdy jesteśmy z Nim złączeni, gdy naszą nadzieję, ufność pokładamy właśnie w Nim, to i w naszym życiu dzieje się kairos. A jeśli koncentrujemy się na naszej cielesności, na naszych lękach, obawach, to wciąż pozostajemy głęboko w chronosie, w czasie, który idzie do przodu i do przodu i jest niepewny.

Kairos będzie w eschatonie w sposób doskonały i pełny. Coś, co już jest, a jeszcze nie, to nasza rzeczywistość, w której żyjemy. Świat, który możemy my interpretować albo na naszą niekorzyść, albo odnajdując w nim Boże działanie. Czy jesteśmy gotowi więc do śpiewania dzisiaj razem z Izraelitami, z tymi, których Pan przywrócił z wygnania do Ziemi Świętej? Czy potrafimy już dzisiaj odnaleźć w naszym świecie nadzieję zawartą chociażby w psalmie 126? która pomoże nam interpretować nasze obecne doświadczenia, trudy, cierpienia, choroby, które spotykają niejednego z nas, wypadki, upadki, które też stają się naszym udziałem.

Czy będziemy w stanie je przyjąć jako coś przemijającego w wiecznej czy wierkszej perspektywie? Drodzy w Chrystusie Panu, psalm w sposób szczegółowy. Psalm 126. Przypomina nam o Bożej wierności i o nadziei na przyszłość, która wypełni się wieczności. To właśnie Niedziela Wieczności Wielkiej. Powinna być czasem, w którym możemy z odwagą spojrzeć poza to wszystko, co widzialne, namacalne, dotykalne i uchwycić się obietnicy Chrystusa. Módlmy się więc dzisiaj jako zbór, jako wspólnota i każdy z nas, aby nasze życie nawet w trudnościach i łzach było przeżywaniem doświadczenia siewu, który w swoim czasie przyniesie radość wieczności.

W dniu, w którym Pan odmieni nasze losy ostatecznie. Nasze usta naprawdę będą pełne śmiechu, a nasze serca nieskończącej się radości. Trzymajmy się tej nadziei. Amen. Módlmy się. Panie nasz i Boże, dziękujemy Ci za mijający rok kościelny. Rok, w którym mówiliśmy o nadziei. To był motyw wiodący tego mijającego roku 2024 roku. I daj nam z perspektywy dzisiejszego psalmu patrzeć każdego dnia z nadzieją w przyszłość, oczekując Twego zbawienia. Amen. Usiądźcie drodzy. Zborowi mam do przekazania ogłoszenia. W zeszłą niedzielę w naszej parafii odbyły się wybory do Rady Parafialnej i Komisji Rewizyjnej, oddzielnie dla Sopotu i oddzielnie dla filiałów w Trzewie.

wszystkim wybranym i tych, którzy gotowi byli stanąć do wyborów chciałbym złożyć serdeczne słowa podziękowania. Gratulujemy wszystkim wybranym, a wybory i wybrań w sposób piękny zostały ukazane na filmiku przygotowanym przez nasą sekcję medialną. Zapraszam wszystkich na Facebooka, gdzie można zobaczyć to, co się działo w zeszłym tygodniu i zapoznać się z twarzami nowej Rady Parafialnej i Komisji Rewizyjnej. Jednocześnie informuję, że Rada zostanie wprowadzona po tym jak wybory zostaną zatwierdzone przez Radę Diecesjalną.

Wczoraj w sobotę odbyło się nabożeństwo z okazji święta marynarki wojennej przygotowane przez Ewangelickie Duszpasterstwo Wojskowe. Nabożeństwo zostało uświęcone przez nasz kur paratialny Gloria Dei. Bardzo dziękuję kurowi za wspaniały występ. Dzisiaj podczas nabożeństwa na organach towarzyszy nam pani Hanna Ressler, długoletnie nasza organistka, która dzisiaj zastępuje naszą organistkę panią Neć. Bardzo dziękujemy pani Haniu za obecność i cieszymy się, że wciąż pozostajemy w bardzo dobrym kontakcie.

A dzisiaj po nabożeństwie drodzy czynny jest punkt kancelaryjny, do odbioru jest zwiastun ewangelicki, można go też nabyć. Zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi i do biblioteki etos. A w sposób szczególny po nabożeniu zapraszamy do sali Debory, gdzie dzisiaj odbędzie się prezentacja książki pana Andrzeja Janusza poświęcona dziejom parafii w smażeniu na tle dziejów ewangelickiej diecezji Wejherowo. Na to wydarzenie zaprasza piękny plakat, a my pięknie na to wydarzenie teraz zapraszamy. I w tygodniu, we wtorek o godzinie 16 na plebanii, spotkanie koła pań seniorek.

Po spotkaniu dla wszystkich o godzinie 17 prelekcja pod tytułem Choroba przewlekła w rodzinie, jak mądrze opiekować się bliskimi, nie tracąc siebie z oczu. Prelegentką będzie Pani Anna Marlęga Woźniak, psycholożka, psycho-onkolożka, koordynatorka Akademii Walki z Rakiem w Gdańsku. Ulotki pokazując to wydarzenie znajdziecie drodzy przy wyjściu z kościoła. Także we wtorek spotkanie młodzieży studiującej, pracującej o godzinie 18.00. W środę o 17.30 próba chóru parafialnego, a w czwartek godzina biblijna online o godzinie 18.00.

W niedzielę 1 grudnia, czyli w pierwszą niedzielę Adwentu, nabożeństwo o godzinie 10.00 połączone ze spowiedzią i komunią świętą. Po nabożeństwie w sali Debory odbędzie się otwarcie wystawy prac malarskich autorstwa Ewy Podunis pod tytułem Zauroczona Pomorzem. Również wszystkich na to wydarzenie zapraszamy. W Niedzielę Wieczności często odwołujemy się do przeszłości i wspominamy tych, których Pan odwołał z tego świata już do doskonałego Królestwa. Dzisiaj chcemy w sposób szczególny wspomnieć chórzystów, którzy na przestrzeni ostatnich lat zostali odwołani właśnie z doczesności do wieczności.

którzy przez lata ubogacali nasze niedzielne nabożeństwa i takie wydarzenia chociażby jak wczorajsze święto marnarki wojennej. I tak wspominamy dzisiaj świętej pamięci Tadeusza Apta, świętej pamięci Tadeusza Kamienia. Bruno Szike, Jerzego Płoszka, Jana Szymana, Oswalda Ondraczke, Otto Sitka, Wandę Lachowicz, Wandę Kwaśniak, Hannę Jelonek, Krystynę Raszeja, Krystynę Dolną, Marię Mirską, Edytę Kamiszkę i Julię Szymańską. Podziękujmy teraz Bogu za ich życie. Złączmy się w modlitwie. Łaskawy nasz Panie i Boże, w Niedzielę Wieczności tak wiele jest myśli, tematów, które są w naszych sercach, głowach i sumieniach.

W tej chwili w sposób szczególny chcemy Ci podziękować za życie tych wszystkich chórzystów, którzy dzisiaj są już w pełni w Twoim Królestwie. Dziękujemy Ci za ich służbę, za talenty, których ich obdarzyłeś i za to, że mogli w ten sposób składać świadectwo o tym, że są Twoi. Że Tobie dziękują za wszystko, co dostali i wysławiają Ciebie swoim śpiewem. Dziękujemy Panie za ich życie, za ich świadectwo i prosimy Cię, byś w nas wszystkich wzmacniał wiarę w zmartwychwstanie i w życie wieczne. Byśmy mogli kiedyś w przyszłości złączyć się w jeden wielki chór chwalący Twoje imię wieczności.

Amen. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze. W Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Biede się piękne, gdzie lachów przebywa, Obrość władzach na pieniw oszpach, Być się daje blica i chłodzi od kłodnia, Róny jak myślą Zdjęcia i montaż W niebie się w niebie się przyśpiało za mistrę, że w moich wiosku chciałam się skryć. Bo w słońce trudno wejr starała krzyżyska Wielkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Niebieski, niebieski, Pan Krzysztof przybywa, Przewodniczący, Pan Wszyscy i Pan, I święta, że w ramach pomocy pożywa, Muzyka Jezusa i starą i zoną.

Chorakże, Ameni i święci zbadaj, przyjmie w głowieckim, na święce chwałe, Na słów żyłów na uchwyczaj. Nie wiecie, nie wiecie, nic słuchę umiera, bo Panu z nas oczu uczyra Pan Cię. Pan Święć niech uznosi, że Pan nie uczyra, O Jezusa skończyły się w nim. Zpanymi kampanii, że się obrymnia, i obywało, że się są na kraju, Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy Niedziela Wieczności, tak jak powiedzieliśmy, stawia przed nami wiele pytań o nasz stosunek do teraźniejszości, przeszłości i przyszłości.

O nasze spojrzenie na to, co nas dzisiaj spotyka i jak sobie z tym radzimy. Czy potrafimy odnajdywać w doświadczeniach nadzieję, czy tylko pretensje mieć do Boga za to wszystko, co nas spotyka. Pretensje do innych, a nie do siebie za takie czy inne zdarzenia. Nie widzimy często w sobie źródła wielu problemów i zdarzeń, zwalając winę na innych i na Pana Boga. Jesteśmy niedoskonałymi ludźmi pogrążonymi w grzechu. I chcemy teraz to wszystko przedłożyć Bogu właśnie w akcie spowiedzi, w akcie pokuty. Dlatego Pan zapewnia wszystkich, którzy otworzą swoje serca, że ich grzechy będą im przebaczone.

A wszystkim zatwardziałym, niepokutującym każe przypomnieć, że grzechy są im zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty. Stajmy więc teraz przed Bogiem w naszych sercach i sumieniach. Przeprośmy Boga i prośmy o przebaczenie w modliście spowiednie. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia. Dzień dobry. umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu, Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie.

Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Prze to jako powołany i ustanowiony, sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy nie zginął, ale miał żywot wieczny, Amen.

Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. I barbie listą, o patrze, aby to Jezu najbliższy, skarbię serca mego. Prostar o ziemię sercem i głośno oraz niebiańców, ale niepomoczą. A Panu uszył, ciałek swój święty, i w samorzacie, wierni niepomocie. Amen. Muzyka Chwiał swojej kłosi, o was pragnąłem, I ze prawości obywięczasz tego, my Muzyka Pan, niech będzie z wami. Jezus, do Ciebie, do Ciebie. Wznieście swe serca Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Muzyka Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekulisty Boże, Zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz spadienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi. Śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Muzyka Święty Boże, Święty Mocny, Święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci, wieczerzy świętej, zostawił Tobie na chwałę, a nam uzbawienie. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci.

Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi. prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło, Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieku. Amen. Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wsiął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, toczyń się na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał i mówiąc: "Piesz Ci, pijcie z niego wszyscy!" Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, Która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dzięki za oglądanie! Boże, Ojcze nasz Niewiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie.

Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stąd świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królewym. Przez Jezusa Chrystusa Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan.

Amen. Baranku Boj, który Pani śpiewał wejś, Zabierajmy. Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone. Muzyka Zdjęcia i montaż Mutlę się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię o spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszyscy.

Boże Wszechmogący, pierwiej niż powstała ziemia, od wieków na wieki, Ty jedynie jesteś Bogiem. Dziękujemy Ci przez umiłowanego Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. za miłość i wierność, jaką okazywałeś nam w tym roku kościelnym, który dobiega końca. Zachowałeś nas od wszelkiego złego, przeprowadzając bezpiecznie pośród burz i niebezpieczeństw życia codziennego. Pocieszałeś smutku i napełniałeś mocą w walce ze złym. Boże wieczny, czas życia naszego wyznaczony jest na dłoni Twojej. Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy serca nasze przywiedli do mądrości.

Ustrzesz nas od nagłej śmierci, od lęku i trwogi przed rozstaniem się z doczesnością. Strzegłeś wejścia naszego, strzesz i wyjścia, abyśmy oglądać mogli oblicze Twoje na wieki. Wiemy, Panie, że Ty przygotowałeś nam wieczne miasto, niebiańską Jerozolimę, do której nas sprowadzisz przez Jezusa Chrystusa. Obiecujesz nam w jej murach radość i pokój. Tęsknimy za życiem nad strumieniami wody żywej i na zielonych pasach. Gdy nadejdzie chwila spełnienia nadziei naszej, zabierz nas, dzieci swoje, w skrań pielgrzymów do wiecznej Ojczyzny zbawionych.

Zanim to uczynisz, Panie, prosimy. Ochraniaj Kościół swój na ziemi. Obdasz go świętością i zachowaj w prawdzie. Dziękujemy Ci za zgromadzenie parafialne, które odbyliśmy w zeszłym tygodniu, w zeszłą niedzielę. Za wszystkich tych, którzy gotowi są służyć w Twoim Kościele w różnych wymiarach i posługach, jak w Radzie Parafialnej i Komisji Rewizyjnej. Prosimy Cię, by ta służba była dla nich radością i błogosławieństwem. Prosimy Cię o Twe błogosławieństwo dla wszystkich pasterzy ludu Twego, z jastunów Twego Słowa.

Utwierdź, Panie, dzieło ich posługi. Dziękując Ci za mijający rok kościelny, dziękujemy za wszystkie nasze kościoły, parafie, diecezje, za nasz Kościół, za Światową Federację Luterańską, wspólnotę kościołów ewangelickich, do których należymy. Daj byśmy w tej naszej ewangelickiej tożsamości głosili słowo całemu światu. Tam, gdzie jesteśmy, prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo. Dla naszych domów i zakładów pracy. Dla naszej codzienności i świątecznych dni. Dziękując Ci za miniony rok, powierzamy się Tobie.

Dobry Boże i Ojcze nasz łaska. Wysłuchaj nas w Duchu Świętym przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja! Muzyka Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja! Alleluja! Niech Ci ból osławi Pan i niechaj Cię strzeże, niech rozjaśni Pan, oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wpędzie. Niech obróci Pan, zasz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Bądź, że Panie, Pan zdał mi, Milość ołat swego świętu, Wielki uszec na biedni, Zmaragunek w rodze św.

A jaka ten niepokony, nie jak wierzy sumi w sonie, Jasne dni, nowy czas, Raduj, gromni, prowadź czas. Muzyka