Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2021-03-07 · Wielki Post · ⛪ 3. NIEDZIELA PASYJNA - OCULI

Trójkąt dobroci, sprawiedliwości i prawdy

Perykopa: List do Efezjan 5,1-9

Postępujcie więc jak dzieci światłości, bo owoc światłości jest we wszelkiej dobroci, sprawiedliwości i prawdy.

Tekst kazalny

List do Efezjan 5,1-9

Biblia Warszawska

**1** Bądźcie więc naśladowcami Boga jako dzieci umiłowane, **2** i chodźcie w miłości, jak i Chrystus umiłował was i siebie samego wydał za nas jako dar i ofiarę Bogu ku miłej wonności. **3** A rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wymieniane wśród was, jak przystoi świętym, **4** także bezwstyd i błazeńska mowa lub nieprzyzwoite żarty, które nie przystoją, lecz raczej dziękczynienie. **5** Gdyż to wiedzcie na pewno, iż żaden rozpustnik albo nieczysty, lub chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma udziału w Królestwie Chrystusowym i Bożym. **6** Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowy, z powodu nich bowiem spada gniew Boży na nieposłusznych synów. **7** Nie bądźcie tedy wspólnikami ich. **8** Byliście bowiem niegdyś ciemnością, a teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jako dzieci światłości, **9** bo owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda.

Główne myśli
  • Niedziela Oculi wzywa nas, byśmy w drodze pasyjnej wznieśli oczy ku Panu i ku krzyżowi Golgoty.
  • List do Efezjan dzieli się na część dogmatyczną i etyczną — nasz fragment należy do parenezy, czyli moralnego nauczania.
  • Paweł sięga po znaną z moralistyki greckiej formę katalogu cnót i występków — najpierw wymienia przywary (nierząd, bezwstyd, chciwość), a do nich dołącza także nieprzyzwoite żarty i głupie gadanie, które chrześcijanom wydają się neutralne.
  • Nie chodzi o kosmetyczną poprawę postępowania, lecz o metanoję — gruntowną przemianę myślenia, optyki i patrzenia na drugiego człowieka.
  • Etyka charakteru (M. Dawn, korzenie arystotelesowe i pawłowe) podkreśla codzienne kształtowanie postaw, a nie zasłużenie sobie na zbawienie.
  • Naśladowanie Chrystusa jest chodzeniem drogą miłości, dobroci, sprawiedliwości i prawdy — trójkątem równobocznym, w którym znajdujemy stabilizację.
  • Zbroja chrześcijańska z Ef 6 (pas prawdy, pancerz sprawiedliwości, tarcza wiary, miecz Słowa) wyposaża nas także na czas niepewności i lockdownu.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Trzecia niedziela pasyjna nosi nazwę Oculi — „oczy" — od słów Psalmu 25, które wybrzmiewały w introicie: „Oczy moje zawsze patrzą na Pana". Kaznodzieja zaprasza zbór do wzniesienia wzroku w kierunku krzyża, ku Golgocie, i do uświadomienia sobie, że stoimy w bliskości tego krzyża — zarówno tego na ołtarzu, jak i tego, który nosimy w sercu. Krzyż jest znakiem męki, śmierci i zwycięstwa Pana Jezusa Chrystusa, a my wraz z Nim jesteśmy w drodze do Jerozolimy.

Tekstem kazalnym jest fragment Listu apostoła Pawła do Efezjan z piątego rozdziału. Jak większość listów pawłowych, ten dzieli się na dwie części: dogmatyczną, w której apostoł porusza kwestie objawienia i Bożego planu względem ludzkości, oraz etyczną, zawierającą wezwanie do godnego życia. Nasz fragment należy właśnie do tej drugiej części, parenetycznej. Choć List do Efezjan najlepiej znany jest z opisu Kościoła jako wspólnoty zbudowanej na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest Chrystus, to właśnie ten kazalny akapit niesie motyw drogi — drogi miłości.

Paweł nigdy nie zapominał o codziennych wyzwaniach wyznawców Chrystusa. Wiedział, że wielu z tych, którzy poszli za Panem, wciąż nie potrafi trzymać się reguł Królestwa Bożego — etyki życia w „Chrystosferze". Dlatego w jego listach tak ważne miejsce zajmuje pareneza, czyli moralne nauczanie. Sposobem na pozostanie w bliskości Chrystusa jest naśladowanie Mistrza, podążanie Jego drogą, dostrzeganie w Jego osobie nie tylko symbolu doskonałej postawy, lecz zaproszenia do wspólnego chodzenia drogą miłości.

W kolejnych wierszach apostoł sięga po znaną z moralistyki greckiej, ze szkoły stoickiej i cynickiej, formę literacką: katalog cnót i występków. Paweł odwraca jednak ten porządek i najpierw wymienia przywary — nierząd, bezwstyd, chciwość. To wydaje się oczywiste. Ale apostoł idzie dalej i jako wadę wskazuje również nieprzyzwoite, głupie gadanie oraz sprośne żarty. Postawy, które dziś wydają nam się niegroźne, dla Pawła są przeszkodą w tworzeniu chrześcijańskiego charakteru. Wyśmiewanie czyichś niedoskonałości i szukanie błędu w drugim człowieku zamiast w sobie staje się duchowym zagrożeniem.

Właśnie w oparciu o myśl Pawłową i tradycję arystotelesową w XX wieku rozwinęła się w etyce ewangelickiej tak zwana etyka charakteru, której orędowniczką jest między innymi amerykańska teolog Marwa Dawn. Tu nie chodzi o lifting czy retuszowanie postępowania, lecz o metanoję — gruntowną zmianę myślenia, a w konsekwencji zmianę optyki, sposobu patrzenia na drugiego człowieka. Nie pozory, nie elegancki ubiór i przyklejony uśmiech, lecz wewnętrzne przekonanie, głębokie pragnienie, a nawet pasja życia z Jezusem mają być naszym wyróżnikiem w świecie ciemności i grzechu. Z postawy szacunku, tolerancji i otwartości na drugiego człowieka rodzi się nasza chrześcijańska godność i wartość.

Paweł stawia obok siebie dwa obrazy: drogę ciemności i ścieżkę światłości. To dualistyczne wyobrażenie, charakterystyczne dla tamtych czasów, ma wyostrzyć nasze zmysły. Kilka wierszy dalej padną słynne słowa: „Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus". Drogą światłości jest droga dobroci, sprawiedliwości i prawdy. Drogą ku temu jest wyruszenie wraz z Jezusem pasyjnym szlakiem do Jerozolimy oraz próba spojrzenia z Jego perspektywy na nasze uczynki i na postępowanie innych. Jezus nie potępiał i nie wyśmiewał — zachęcał do zmiany postawy tych, którzy szli drogą ciemności, jak Zacheusza.

Trzeba przy tym wyraźnie powiedzieć, że nie chodzi o uczynkowość ani o zasłużenie sobie na zbawienie. Etyka charakteru jest podjęciem poważnego wyzwania bez wynoszenia się nad innych, bez pychy, ze świadomością własnego powołania. Nasze życie nie może prowadzić do faryzejskiego: „Panie, dziękuję Ci, że nie jestem jak tamten celnik". Chodzi o trzy filary — dobroć, sprawiedliwość i prawdę — które tworzą trójkąt równoboczny, dający stabilizację i trwałe punkty odniesienia.

W dalszych wierszach Paweł pogłębia parenezę słynnym opisem zbroi chrześcijańskiej: pas prawdy, pancerz sprawiedliwości, obute nogi do zwiastowania pokoju, tarcza wiary, przyłbica zbawienia i miecz Ducha, czyli Słowo Boże. Apostoł przypomina też o modlitwie przyczynnej — tej, którą zanosimy nie za siebie, lecz za siostry i braci w Panu. Tak uzbrojony rycerz Boży zdoła pokonać przeciwności życiowe, także w niełatwym czasie kolejnego lockdownu, gdy walczymy z niewidzialnym wrogiem. Pasji poszukiwania siebie i pasji poszukiwania Boga w czasie pasji — drogi dobroci, prawdy i sprawiedliwości — życzy kaznodzieja całemu zborowi.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# ⛪ 3. NIEDZIELA PASYJNA - OCULI # Zrodlo: https://youtu.be/17vuZR94ORw # Data nabozenstwa: 2021-03-07

Muzyka Muzyka *muzyka* KONIEC Wszystkie prawa zastrzeżone. Dzięki za oglądanie! Wszystkie prawa zastrzeżone. Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie dziękuję. transmisji internetowej słowami hasła tygodnia. Żaden, który przyłoży rękę do pługa i ogląda się wstecz, nie nadaje się do Królestwa Bożego. To słowo naszego Pana zapisane w Ewangelii według przekazu św. Łukasza. Słowo, które ma nam towarzyszyć tym nabożeństwie i przez cały tydzień, który dzisiaj rozpoczynamy. Zaczywajmy teraz wspólnie pieśń numer 156. Życzę wszystkim błogosławionego nabożeństwa.

Dzięki za oglądanie! Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Oczy moje zawsze patrzą na Pana O, o, o, o Z powrotem sieci odbywają. Oczy pańskie patrzą na sprawiedliwe. A ożywiają, blisze księżają Bliski jest Pan tym, których serce jest złamane Chwała niech Będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak żyło ochotę. Kiertyk emelejszom, Ánie, zmiúj się! Kriste, niebejszom, Kriste, zmiúj się! Kierpie i szan, ale i szíkoj się. Zgładź, o Panie Boże, wszystkie grzechy oraz nieprawości nasze.

Baranczu Boży niewinny, na życzach ugręczonych, Ty byle śladcze czerwity u ludzi wszakże zjażdżowy bez Ciebie nie zbawienia I u nas, i od uszaleka, Urytuj się, o Jezu, wiecie. Modlmy się. Wszechmogący i łaskawy Boże Dziękujemy Ci, że pozwalasz nam głosić Zbawienną Ewangelię O krzyżu umiłowanego Syna Swojego Jezusa Chrystusa Prosimy Cię Daj nam na Bożne serca i spraw Abyśmy w ukrzyżowanym Zbawicielu naszym Zawsze widzieli Twoje ojcowskie serce Wysłuchaj nas Dla Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Amen. Pan niech będzie z Wami. I zbawę moich Na bożnym skupieniu i z uwagą słuchamy się teraz w Słowo Boże wyznaczone na trzecią niedzielę pasyjną. Słowa Starego Testamentu, czytam z pierwszym Księgi Królewskiej z XIX rozdziału. Achab opowiedział Izebel wszystko, co uczynił Eliasz i jak kazał wybić mieczem wszystkich proroków Baala. Wtedy Izebel wyprawiła gońca do Eliasza z takim poselstwem. To niechaj uczynią bogowie i niechaj to sprawią, że jutro o tym, W tym czasie uczynię z Twoim życiem to samo, co stało się z życiem każdego z nich.

Zląbł się więc i ruszył w drogę, aby ocalić swoje życie. I przyszedł do Beerszeby, która należy do Judy i tam pozostawił swojego sługę. Sam zaś poszedł na pustynię o jeden dzień drogi. A doszedłszy tam, usiadł pod krzakiem jałowca i życzył sobie śmierci, mówiąc, Dosyć już, panie, weź życie moje, gdyż nie jestem lepszy niż moi ojcowie. Potem położył się i zasnął pod krzakiem jałowca. Lecz oto dotknął go anioł i rzekł do niego, Słuchaj. Wstań, posil się. A gdy spojrzał, oto przy jego głowie leżał placek upieczony i dzban z wodą.

Posilił się więc i znowu się położył. Lecz anioł przyszedł po raz drugi, dotknął go i rzekł Wstań, posil się, gdyż masz daleką drogę przed sobą. Wstał więc i posiliwszy się, szedł w mocy tego posiłku czterdzieści dni i czterdzieści nocy, aż do Góry Bożej choreb. Tyle. słów Starego Testamentu, a błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Amen. Amen, amen, amen. Słuchajmy się też słowa dzisiejszej Ewangelii, a czytam według św. Łukasza. Gdy wtedy szli drogą, rzekł ktoś do niego, pójdę za tobą, dokądkolwiek pójdziesz.

A Jezus rzekł do niego, lisy mają jamy, a ptaki niebieskie gniazda, lecz syn człowieczy nie ma. Nie ma, gdzie by głowę skłonił. Do drugiego zaś rzekł, pójdź za mną. A ten rzekł, pozwól mi najpierw odejść i pogrzebać ojca mego. Odrzekł mu, niech umarli grzebią umarłych swoich, lecz ty idź i głoś królestwo Boże. Powiedział też inny. Pójdę za Tobą, Panie. Pierwiej jednak pozwól mi pożegnać się z tymi, którzy są w domu moim. A Jezus rzekło do niego, żaden, który przyłoży rękę do pługa i ogląda się wstecz, nie nadaje się do Królestwa Bożego.

zesu Ewangelii Świętej, a Ty bądź pochwalą, Panie Jezu. W odpowiedzi na to usłyszane Słowo Boże wyznajmy teraz wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga, Słowem. Słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Ponciuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa.

Siedlę po prawicy Boga, Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Muzyka Amen, amen, amen. Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Szczepem, wyszło się, włożość, łowc, łowc. Wielu i włożoną się, szpę wiesz, łowc, i włożość, włożość, Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki.

Amen. Dzisiejszą niedzielę słuchajmy się drodzy. w słowo, które jest zapisane w liście do Efezjan w rozdziale 5, wiersze od 1 do 9. Bądźcie więc naśladowcami Boga, tak jak umiłowane dzieci i postępujcie w miłosierdzie jak Chrystus nas umiłował i wydał samego siebie za nas, jako dar i ofiarę na wonność miłą Bogu. O nierządzie zaś, czy jakimkolwiek postępowaniu bezwstydnym lub chciwym, to jest bałkowicie, Nie otrzyma dziedzictwa w Królestwie Chrystusa i Boga. Niech nikt was nie zwodzi próżnymi słowami, gdyż właśnie z ich powodu gniew Boży przychodzi na synów buntu.

Dlatego nie miejcie z nimi nic wspólnego. Byliście bowiem niegdyś ciemnością, teraz jednak jesteście światłością w Panu. Postępujcie więc jak dzieci światłości, bo owoc światłości jest we wszelkiej dobroci, sprawiedliwości i prawdy. Prosimy Cię, Panie, byś Ty dzisiaj mówił nam o prawdzie naszego życia, jaką drogą powinniśmy postępować, a czego unikać. Prosimy Cię o Twoje błogosławieństwo i prowadzenie w tym słowie. Amen. Drogi pasyjny zboże, dzisiejszą niedzielę zwaną Okuli. Wznosimy nasze oczy w kierunku Pana.

Ta niedziela nosi nazwę od słów psalmu 25, które to słowa, śpiewaliśmy naprzemiennie śpiewie introitowym. Przypomnijmy. Oczy moje zawsze patrzą na Pana i z drugiego psalmu w drugą stronę. Oczy pańskie patrzą na sprawiedliwych. Patrzymy my, ludzie, my, grzesznicy, w sposób szczególny w kierunku krzyża, w kierunku Golgoty. W przeżywanym czasie fasyjnym stajemy więc w bliskości tego krzyża, który jest na ołtarzu, ale także w naszym sercu. To krzyż. Krzyż, Stauros, znak męki, śmierci i zwycięstwa naszego Pana Jezusa Chrystusa.

I w tym znaku jesteśmy wraz z Nim w drodze do Jerusalajim. W tej drodze mamy kolejne stacje, pasyjne niedziele. Dzisiaj to już trzecia pasyjna niedziela, a biblijny tekst to fragment listu apostoła Pawła do Efezjan. To akapit zawierający właśnie motyw drogi, a konkretnie drogi miłości. List do zboru w Efezie, tak jak większość pawłowych listów, składa się z dwóch częściach. W pierwszej, czyli dogmatycznej, apostoł porusza kwestie objawienia i realizacji Bożego planu względem ludzkości, względem człowieka.

A część druga, etyczna, zawiera wezwanie do godnego życia, do godnego postępowania. I nasz fragment z piątego rozdziału pochodzi właśnie z tej części parenetycznej. List ten znany jest jednak chyba bardziej, najbardziej z ważnego fragmentu mówiącego o egzystencji Kościoła jako wspólnoty zbudowanej na fundamencie apostołów i proroków. którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. To właśnie w liście do Efezjan jest szczególne wezwanie do jedności chrześcijan i często w okresie modlitwy o jedność chrześcijan przywołamy.

wywołujemy ten fragment. Paweł zawsze pisał w swoich listach o pytaniach i problemach tych, którzy byli przedmiotem jego troski. Tych, których powołał i za których czuł się odpowiedzialny. Dlatego nigdy nie zapominał o codziennych wyzwaniach, troskach, problemach wyznawców Chrystusa. Apostoł narodu wie, że wielu tych, którzy poszli za Panem, wciąż nie może, nie potrafi trzymać się reguł Królestwa Bożego. Czasami mówimy wprost o etyce Królestwa Bożego, czyli tych, którzy są powołani, którzy żyją w Chrystosferze.

Stąd tak ważne miejsce w pawłowych listach adresowanych do konkretnych zborów odgrywa pareneza, czyli moralne nauczanie. Sposobem na pozostanie w bliskości Chrystusa w Chrystosferze jest naśladowanie mistrza, podążanie drogą Jezusa, widzenie w Nim, w Jego osobie nie tylko symbolu doskonałej postawy, ale zaproszenie do naśladowania, chodzenie drogą miłości. W kolejnych wierszach naszego kapitu Paweł nawiązuje więc do znanych z moralistyki greckiej metod wykładu, znanych ze szkoły stoickiej czy cynickiej, czyli korzysta z formy literackiej, jaką był katalog cnót i występków.

Paweł odwraca to. Najpierw wymienia te drugie występki, zwane również dawniej przywarami. Mówi więc, co to jest? To nierząd, bezwstydność, chciwość. To wydaje się dość oczywiste. Ale Paweł przynosi to jeszcze dalej. Mówi, że przywarą, wadą, występkiem jest nieprzyzwoite i głupie gadanie, a nawet sprośne żarty, jak ujęto to w tłumaczeniu współczesnym. Postawy, które nam wydają się neutralne i niegroźne. Bo co to takiego jest? Żartowanie sobie z kogoś, wyśmiewanie czyjś niedoskonałości, sprośność, to nic niegroźnego.

Ale apostoł to ukazuje jako zaskoczenie. dla tworzenia chrześcijańskiej postawy, czy mówiąc językiem współczesnej filozofii, chrześcijańskiego charakteru. Właśnie w oparciu o myśli Pawła w XX wieku oraz poprzez nawiązanie do tradycji arystotelnej W etyce ewangelickiej XX wieku powstał nawet ruch czy szkoła zwana etyką charakteru, podkreślająca właśnie kształtowanie w nas na co dzień właściwych postaw i działania. W tej koncepcji nie chodzi o niewielką poprawę, o jakieś retuszowanie, wygładzanie naszego postępowania.

Tu nie chodzi o lifting, kosmetykę, ale o coś więcej – Bo ta kosmetyka mogłaby polegać na stwierdzeniu, bądźcie po prostu na co dzień przyzwoici. Ale Pawłowi zależy na tym, byśmy przeszli metanoję. Czyli przemianę umysłu, gruntowną zmianę naszego myślenia, a w konsekwencji tej zmiany również zmianę optyki i patrzenia na drugiego człowieka. Czyli nie pozory i dobre wrażenie, niedobry elegancki ubiór i przyklejony uśmiech, ale wewnętrzne przekonanie, głębokie pragnienie, a nawet pasja, by to było naszą pasją życie z Jezusem.

To według etyki charakteru musi stać się naszym wyróżnikiem w świecie ciemności i grzechu. A te nieprzyzwoite, głupie żarty rozmowy to właśnie wyśmiewanie się z drugiego człowieka. Szukanie w nim niedoskonałości, a nie w sobie. I dlatego Paweł podkreśla, że to również ma znaczenie. I z tej postawy, z postawy szacunku, tolerancji, otwartości na rzecz drugiego człowieka rodzi się nasza chrześcijańska godność, nasza wartość, którą również odnajdujemy w sobie ćwicząc swój charakter. To w takim największym skrócie przekaz etyki charakteru, której chociażby główną orędowniczką jest amerykańska teolog Marwa Daun.

Paweł... Mówi dalej o przeciwności. W drodze ciemności przeciwstawiona jest ścieżka światłości. To dualistyczne wyobrażenie charakterystyczne dla tamtych czasów ma wyostrzyć nasze zmysły i postrzeganie. Kilka wierszy dalej, już poza naszym tekstem, Paweł napisze słynne słowa Słowa Obudź się, który śpisz i powstań z martwych, a zajaśnieje Ci Chrystus. Słowa te stały się kanwą pieśni, która znajduje się w naszym śpiewniku młodzieżowym Obudź się, który śpisz i wciąż jest popularna i wielokrotnie śpiewana na młodzieżowych spotkaniach Ewangelicji.

Pawłowi chodzi tutaj o drogę światła, ale wyjaśnia. Ma być to droga dobroci, sprawiedliwości i prawdy. Drogą ku temu jest wyruszenie w drogę właśnie, w drogę pasyjną wraz z Jezusem do Jerozolimy. Otwarcie swoich oczu, Na Jego działanie i próbę patrzenia z Jego perspektywy na nasze uczynki, na moje i na postawę innych ludzi. Jezus nie potępiał, nie wyśmiewał. Nie żartował sobie z innych, ale zachęcał do zmiany postawy tych, którzy szli drogą ciemności. Którzy innych krzywdzili, jak wezwaniu do Zacheusza, by zmienił swój charakter, zmienił swoje patrzenie na innych ludzi.

i nie wykorzystywał ich. Oczywiście musimy dodać, że tu nie chodzi o uczynkowość. I także współczesna etyka charakteru to nie próba wiary uczynkowej, zasłużenia sobie na zbawienie, ale podjęcie pewnego bardzo poważnego wyzwania w życiu. Bez wynoszenia się nad innych, Bez pychy, ale w świadomości swego własnego powołania. To nie może być tak, że w wyniku poprawy mojego życia z moich ust padną słowa Panie, dziękuję Ci, że nie jestem jak tamten, jak ten celnik. Oczywiście my dzisiaj w miejsce słowa celnik stawimy inne wyrazy, inne postaci, symbole, które uznajemy za niegodne szacunku.

Ale to nie o taką zmianę chodzi porównawczą, że Jestem lepszy od kogoś. Ale właśnie jak mówi Paweł, chodzi o dobroć, sprawiedliwość i prawdę. W tym trójkącie równobocznym mamy szansę odnaleźć stabilizację i trwałe punkty odniesienia. W kolejnych wierszach Listu de Efezien apostoł pogłębia parenezę, kończąc ją opisem, słynnym opisem zbroi chrześcijańskiej, o której tak często uczymy na lekcjach religii, zachęcając dzieci do jej narysowania. opasane biodra prawdą, czyli pas prawdy, pancerz sprawiedliwości, obute nogi do zwiastowania pokoju, w ręku tarcza wiary, przyłbica zbawienia, a w ręku miecz ducha.

czyli Słowo Boże. Apostoł przypomina nam też w tej rycerskiej postawie o znaczeniu modlitwy, zwłaszcza tej modlitwy przyczynnej, której Boga prosimy nie o siebie, ale o innych, o nasze siostry i braci w Panu. Tak uzbrojony Rycerz Boży powinien umieć pokonać przeciwności życiowe. Tak ubrani możemy wyruszyć w niełatwą drogę także w dzisiejszym niepewnym czasie, w czasie, w którym po raz kolejny naszym udziałem, tym razem już lokalnie, będzie zamknięcie niepewnych. Niepewność, lockdown. To wkrótce będzie naszym udziałem w naszym pomorskim województwie.

Walczymy z niewidzialnym wrogiem wirusa. Tak więc idąc z nim do boju, Pawłowe Apostolskie Rady z pewnością będą nam pomocne. Uzbrojmy się w te narzędzia i patrzmy na ten trójkąt. Trójkąt dobroci, sprawiedliwości i prawdy. Pasji poszukiwania siebie i pasji poszukiwania Boga w czasie pasji życzę drodzy nam wszystkim. Drogi dobroci, prawdy i sprawiedliwości. Amen. Pomódlmy się. Łaskawy i dobry nasz Panie i Boże, chcemy Ci podziękować za dzisiejszą Pawłową Parenezę, za wskazanie nam meandrów naszych błędnych dróg, I pokazanie, którą drogą powinniśmy kroczyć.

Prosimy Cię o te dary, narzędzia, które nam zaoferowałeś chrześcijańskiej zbroi. Nade wszystko by w naszym ręku był miecz Słowa Bożego. By w naszych rękach Biblia była otwarta i byśmy z niej czerpali źródło naszej mocy i wiary. Prosimy Cię o to, Panie nasz i Boże. Amen. Drodzy w Panu, mam do przekazania ogłoszenia. Nasze najbliższe nabożeństwo odbędzie się za tydzień o zwykłej porze o godzinie 9.30. Po nabożeństwie w Kościele odbędzie się zgromadzenie parafialne zgodnie z tym. Sprawem kościelnym. Lista osób uprawnionych do wzięcia udziału w zgromadzeniu jest wyłożona przy wyjściu z kościoła.

Można sprawdzić, czy się opłaciło składki za ubiegły rok, czy się wpisanym na listę. W najbliższy wtorek 9 marca o godzinie 18 na platformie Zoom obradować będzie Rada Parafialna, która tę listę zatwierdzi. Wszystkie tygodniowe spotkania opisane są na naszej parafialnej stronie www.sopot.luteranie.pl Przy wyjściu z Kościoła do odebrania i do nabycia jest najnowszy numer zwiastuna ewangelickiego. Można wciąż odebrać skarbonki diakonijne lub złożyć ofiarę do dużej skarbonki. Można też odebrać książeczkę, którą otrzymaliśmy ze Szczyrku, Słowo na dzisiaj, codzienne rozważania biblijne.

Nasze transmisje mają coraz lepszy przekaz. Mamy nowy sprzęt w Kościele i chciałbym za to bardzo serdecznie podziękować Panu Łukaszowi Sikorze za to, że wraz z Panem Krzysztofem ten sprzęt zamontowali i że możemy mieć obraz wprost skierowany na ołtarz, a nie tylko z boku. Serdecznie Wam drodzy za to dziękujemy. Tyle jest naszych parafialnych ogłoszeń. Przyjmijcie teraz życzenie pokoju. a pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum. I chaj strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. Dziękuje za oglądanie. Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Muzyka nieapieni oszczędną, nicja krzeszło nie zwracana, że zolimę wedłokim, co czwiedaj tu przejusz, Zdjęcia i montaż Wpomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana. Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy miłowani, dzisiaj jesteśmy wezwani do tego, żeby postępować jako dzieci światłości, a nie ciemności. Jesteśmy wezwani do tego, by Być naśladowcami naszego Pana Jezusa Chrystusa. Naśladowcami w Jego miłości. Ale doskonale wiemy i zdajemy sobie sprawę z tego, że często postępujemy bez straszki.

Stydnie, nieprzyzwoicie. Postępujemy niestosownie. Nazywamy to grzechem. To jest dzieło diabła. Diabolos, czyli ten, który odwraca nas od Boga. Odwraca nas. I to jest w tym kierunku. A przez Słowo Boże, przez Jezusa Chrystusa jesteśmy przede wszystkim wezwani do nawrócenia. Do odwrócenia się w kierunku Boga, by podążać do Jego przywództwa. Królestwa, ścieżkami prawdy, dobroci i sprawiedliwości. Jezus Chrystus przelewając swą niewinną krew na krzyżu Golgoty, w swej miłości, usprawiedliwił nas. ofiarował nam zbawienie wyłącznie z łaski przez wiarę.

Dlatego teraz z wiarą i ufnością chciejmy zawołać do Boga, by zechciał nad nami się umiłować, zlitować i przebaczyć wszystkie nasze grzechy. które codziennie popełniamy myślą, mową i uczynkiem. A niechaj do naszej osobistej spowiedzi przygotuje nas psalm pokutny, psalm 130. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego, nakłoń uszu swych na głos, błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winę, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie bam. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją.

Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęskniej niż stróże poranku, bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się teraz Panu Bogu Naszemu, tak razem się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, Ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia mnóstwo. Dzień dobry. I dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa, bądź nieniegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego wliczem pytam się każdego z Was, czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz żałowi. Żałuję. Żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę. Wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje, jeśli jest to Twoim szczęściem? Czerym pragnieniem odpowiedz pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów.

Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Prze to jako powołany justan Sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim.

Pan niech będzie z wami. Amen. Śpiewamy czwartą i piątą zwrotkę pieśni. 146. Zmieniu o to, bym Pan. Coś ta przychłom i wodyla, więc niech panie życera. Zabawaj, za tą kęty, za swe doj, Wtórz i żołań zajęła. Częli, bo ślip zarobaj. Śmierci się wiemy. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Znieśmy teraz nasze serca, nasze myśli do Pana Boga i módlmy się. Boże i Ojcze nasz niebiański, dziękujemy Ci, że nam pozwalasz głosić zbawienne słowo o krzyżu imowanego Syna Twojego, Jezusa Chrystusa. Wysławiamy Cię za miłość Twoją, za litość nad nami i wybawienie od grzechu śmierci i władzy szatanu.

Spraw Panie w łasce swojej, aby wszyscy ludzie poznali, że nie rzeczami znikomymi złotem ani srebrem zostaliśmy wykupieni od marnego postępowania naszego, lecz drogą krwią Chrystusa jako baranka niewinnego i niepokalanego. aby być Jego własnością, żyć w Jego Królestwie i służyć Mu wiecznej sprawiedliwości, dobroci i prawdzie. Uczy nas słowie i sakramencie, uczestnikami Twojej łaski. Odpuść nam grzechy, oczyść nas wszelkiej nieprawości. i poświęć nasze serca, abyśmy tylko Tobie służyli, dla Ciebie żyli i umierali.

Prosimy Cię, Panie, napełnij Kościół Twój, Jego pasterzy i nauczycieli, mocą Ducha Świętego i daj, aby słowo o pojednaniu wydawało owoce wiary i prawdziwej serdecznej miłości. Twoją opiece polecamy mieszkańców naszego kraju, naszego województwa, prosząc Cię za tych, którzy na pierwszej linii frontu walczą dzisiaj z tym nieznanym nam wciąż wirusem. Prosimy Cię o wszystkich, Wszystkich pracowników służby zdrowia, abyś ich wspierał, wzmacniał, pocieszał wszystkich smutnych, chorych i cierpiących, a Twój pokój niechaj zamieszka w naszych domach, rodzinach, narodzie i ojczyźnie.

Prosimy Cię, Panie, błogosław wychowanie młodzieży, tych, którzy przygotowują się do swoich matur, do swoich egzaminów w tym jakże trudnym czasie. Sprawby wszyscy, którzy dzisiaj są zamknięci, odłączeni, potrafili przezwyciężać trudności. I spraw, aby wszystkim ludziom słowo krzyżu stało się mocą uzbawieniu. Prosimy Cię Boże o naszą parafię, o zgromadzenie parafialne, które będzie obradować za tydzień. Daj byśmy byli otwarci na różne potrzeby tego Kościoła. i potrafili służyć Mu na różnych płaszczyznach.

Prosimy Cię, wysłuchaj nas dla zasługi krzyżowej Syna Twojego, Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego, gdy tak razem do Ciebie wołamy słowami krzyżowymi. modlitwy pańskiej. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków.

Amen. Zdjęcia i montaż Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, albowiem na wieki miłosierdzie Jego Pan jest mocą i pieśnią moją. On jest moim wybawicielem. Jezus Chrystus wczoraj. O raj nie dziś, w tętrze i na wieki. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże, Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Powierzchnie, wlecznie, serca swego doi, Przyjmij w ich księgi, przywo Panie Chryste.

muzyka

✦ Zapytaj luteranów