Po Trójcy Świętej · tydzień 15 · kolor: zielony
2022-12-25 · Nabożeństwa specjalne · 1. Dzień Świąt Bożego Narodzenia

Słowo ciałem się stało — pełnia boskości w Chrystusie

Perykopa: List do Kolosan 2, 3-10

Nabożeństwo okolicznościowe poza zwykłym cyklem roku kościelnego.

Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości i macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności.

Czemu w Boże Narodzenie czuję czasem, że brakuje mi głębi — że kolędy i obrazki to za mało, a sam rozum też nie wystarcza?

W pierwszy dzień świąt apostoł Paweł pisze do Kolosan o dwóch greckich słowach: „sofia” — mądrości mędrca, opartej na doświadczeniu i etyce, oraz „episteme” — wiedzy naukowej, racjonalnej. „W Nim ukryte są wszystkie skarby mądrości i poznania” — w Jezusie Chrystusie mieszkają obie naraz. Inkarnacja nie rozdziela człowieka na części: „Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas”, pełnia boskości wkroczyła w pełnię człowieczeństwa.

Współczesny świat znów próbuje wszystko zamknąć w formuły, fragmentując człowieka jak medycyna podzielona na specjalności. Narodzenie Pańskie to przełamuje — Chrystus bierze nas w swoje panowanie całych, takimi, jakimi jesteśmy.

To kazanie jest o tym, że w Chrystusie nie muszę już wybierać między mądrością a wiedzą, między sercem a rozumem — i o tym, czemu ta całość zmienia wszystko.

Tekst kazalny

List do Kolosan 2, 3-10

Biblia Ekumeniczna

3 w którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania.

4 Mówię to, aby was nikt nie oszukiwał pozornie słusznymi słowami.

5 Wprawdzie ciałem jestem nieobecny, ale duchem jestem z wami i raduję się, gdy widzę wasz porządek i stałość waszej wiary w Chrystusa. Pełnia życia w Chrystusie

6 Skoro więc przyjęliście Chrystusa Jezusa jako Pana, to trwajcie w Nim,

7 zakorzenieni i ugruntowani w Nim, i umocnieni wiarą, jak was nauczono, pełni wdzięczności.

8 Uważajcie, żeby was ktoś nie zniewolił filozofią i próżnym zwodzeniem, opartym na przekazie ludzkim, na żywiołach świata, a nie na Chrystusie.

9 W Nim bowiem mieszka cieleśnie cała pełnia boskości

10 i w Nim macie pełnię. On jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy,

Główne myśli
  • Wczorajsza Wigilia gromadziła wokół Łukaszowego obrazu pasterzy i Marii — entuzjazmu emocji i duchowości refleksji. Pierwszy dzień świąt otwiera nas na trzecią ścieżkę: medytacyjną, filozoficzną głębię Pawła i Janowego Prologu.
  • W Chrystusie ukryte są wszystkie skarby mądrości i poznania — sofia (mądrość mędrca, oparta na doświadczeniu i etyce) oraz episteme (wiedza naukowa, racjonalna). Obie znajdują w Nim pełnię.
  • Apostoł choć ciałem nieobecny, jest duchem z Kolosanami. To wzór dla nas — być duchowo obecnym we wspólnocie wiary, modlić się o Kościół powszechny i lokalny, niezależnie od fizycznej obecności w świątyni.
  • Inkarnacja oznacza, że transcendencja wkroczyła w naszą immanencję — pełnia boskości zamieszkała cieleśnie w człowieku narodzonym w Betlejem.
  • Współczesny scjentyzm próbuje wszystko ująć w formuły matematyczne i filozoficzne, fragmentując człowieka. Boże Narodzenie przełamuje to redukcjonistyczne myślenie i ukazuje człowieka w całej jego pełni.
  • Jezus bierze nas w swoje panowanie całych — nie wybranych organów, nie samego rozumu czy serca, lecz tak, jakimi jesteśmy: z naszym wiekiem, płcią, kolorem skóry, genetycznymi cechami, upodobaniami i przypadłościami.
  • On jest kluczem do autopoznania — to w Nim, a nie w wycinkach współczesnej nauki, jesteśmy w stanie ogarnąć siebie takimi, jakimi naprawdę jesteśmy.
Streszczenie

O czym mówił ksiądz

Pierwszy dzień Świąt Narodzenia Pańskiego 2022 roku w sopockim kościele Zbawiciela otwiera się muzyczną wariacją Janowego prologu: „Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas”. Przed ołtarzem leży otwarty List do Kolosan. Inny dzień, inny ton niż wczoraj — nie cisza Betlejem przy żłóbku, lecz światło wpadające na karty apostolskiego pisma, dzień głębokiej refleksji nad tajemnicą wcielenia.

Wczoraj, na kanwie Łukaszowego przekazu, mówiono o dwóch postawach przeżywania świąt — o żywiołowym entuzjazmie pasterzy i o duchowości Marii, wyciszeniu, zachowywaniu słów w sercu. Dziś otwiera się trzecia ścieżka: duchowość medytacyjna, głęboko filozoficzna i refleksyjna, odnosząca się do porządku rozumu, nie tylko do porządku serca.

Paweł rozpoczyna deklaracją, że w Jezusie Chrystusie „ukryte są wszystkie skarby mądrości i poznania”. Za tymi słowami stoją dwa greckie pojęcia. „Sofia” — mądrość — wyrasta z starotestamentowej tradycji ksiąg mądrościowych, z psalmów i pism z tradycji Salomona; to coś, co przekracza racjonalne kanony, opartego na doświadczeniu, postawie i etyce — mądrość zarówno Salomona, jak i Sokratesa. „Episteme” to filozoficzny termin oznaczający wiedzę naukową, racjonalną, dogłębną. I oto Paweł pokazuje, że w Chrystusie jest jedno i drugie — postawa mędrca i postawa badacza. Ta podwójność ma chronić chrześcijan przed „pozornie słusznymi słowami”.

Apostoł, choć fizycznie nieobecny w Kolosach, jest duchowo z tamtejszym zborem i raduje się, widząc ład i stałość ich wiary. To wzór dla każdego z nas — troska o społeczność, do której się należy. Niezależnie od tego, czy jest się w danym dniu w kościele, czy łączy przez transmisję, czy przebywa zupełnie gdzie indziej, ważne, by choć nieobecnym ciałem być obecnym duchem: modlić się o Kościół powszechny i o lokalną parafię, by Słowo było zwiastowane z mocą.

A gdzie odnaleźć ową mądrość i poznanie? W Betlejem. W Jezusie Chrystusie, który jest Słowem. Tak jak w Wigilię gromadzono się wokół obrazów malarza Łukasza, tak pierwszy dzień świąt koncentruje uwagę na Janowej Ewangelii, która nie mówi o samych wydarzeniach betlejemskich, lecz ujmuje je w jednym zdaniu: „Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas”. Inkarnacja — Słowo stało się ciałem. Jezus jest obecny jako narodzony w Betlejem, ukształtowany w Nazarecie, jako Ten, który przemierzał Galileę, nauczał i uzdrawiał, czerpiąc moc nie z siebie, lecz z Ojca.

Centralna staje się Pawłowa formuła: „W Nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości”. To moment, w którym transcendencja wkroczyła w naszą immanencję. Ale Paweł przestrzega, by nie zamieniać tej prawdy w samą tylko „episteme”, w racjonalne poznanie. Filozoficzne formuły bywają pomocne, opisują pewną rzeczywistość, lecz nie oddają głębi, którą daje „sofia”. By doświadczyć Jezusa, trzeba doświadczyć Go całym sobą: nie tylko rozumem, nie tylko emocjami. Tak jak On prawdziwie stał się jednym z nas, nie tracąc nic ze swojej boskości, tak my mamy poznać Go do głębi — bo w Nim mamy pełnię.

To także przekaz przeciw współczesnemu redukcjonizmowi. Świat zmierza znów w stronę skrajnej racjonalności, próbując wszystko ująć w formuły filozoficzne czy matematyczne i twierdząc, że co się tak ująć nie da, nie jest nauką. Podobnie jak dziewiętnastowieczny scjentyzm, odrzuca się dziś całościowy obraz człowieka. Medycyna koncentruje się na fragmentach: „jestem specjalistą od tego, na tamtym się nie znam”. A Narodzenie Pańskie to przełamuje — bo w Jezusie narodzonym w Betlejem zamieszkała cieleśnie cała pełnia boskości. Wyszedł do nas, by stać się Zbawicielem nie jakiegoś organu, nie samego rozumu czy serca, lecz by przyjąć każdą i każdego z nas, bez względu na wiek, płeć, kolor skóry, upodobania, przypadłości czy cechy genetyczne. Bierze nas w swoje panowanie całych.

Dlatego Paweł kończy: „On jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy”. Należymy do Niego całkowicie — tacy, jakimi jesteśmy, ludzie, których nie da się ująć jedynie w procesy fizyczne, chemiczne, biologiczne, ani opisać formułami psychologicznymi czy socjologicznymi. To Dziecię z Betlejem, bezbronny człowiek, a zarazem wszechmocny Bóg, jest kluczem do poznania samych siebie. Pozwólmy Mu więc panować, niech Jego mądrość i poznanie betlejemskiej groty będą obecne w naszej świątecznej refleksji. A ja — czy nie próbuję poznawać Boga tylko jedną władzą duszy, samym rozumem albo samym sercem, podczas gdy On chce mnie objąć całego?

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie księdza)

Muzyka Dziękuje za oglądanie! Muzyka Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas i użyliśmy chwały Jego. To słowo z Janowej Ewangelii i ta muzyka, wariacja na temat kolędy jako preludium wprowadzają nas w atmosferę pierwszego dnia świąt Narodzenia Pańskiego. Dnia, w którym przeżywamy sposób szczególny inkarnację Bożego Crzyna, czy jakbyśmy to powiedzieli po polsku wcielenie. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. To chcemy dzisiaj przeżywać, zgłębiać, głębokiej refleksji pochylić się nad tą tajemnicą wcielenia Bożego Syna.

Witam Was drodzy wszystkich bardzo serdecznie, Was zgromadzonych w Kościele Zbawiciela w Soposie, tych, którzy łączą się z nami w modlitwie, refleksji poprzez internetową transmisję. I życzę nam wszystkim, by ta refleksja, medytacja nad inkarnacją towarzyszyła nam w te święta i przez cały rok. Zaśpiewajmy teraz pieśń numer 46. Sześć. Muzyka Lud, który chodzi w ciemności Ujrzy światło wielkie Alleluja Albowiem dziecie narodziło się nam, Alleluja. Muzyka Śpiewajcie Panu pieśnową, Alleluja!

Muzyka Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Muzyka Kyrie eleison Christe eleison Kiery elejson Muzyka Chwała Bogu na wysokościach Muzyka I pokój na ziemi, i pokój na ziemi, a w ludziach dobre upolowanie. Módlmy się. Bożej Ojcze, Pana naszego Jezusa Chrystusa, dziękujemy Ci, że ujtywałeś nad niedolą naszą i objawiłeś nam w Dzieciątku Jezus swoje serce ojcowskie, pełne miłości i łaski. Prosimy Cię. Obdasz nas spokojem i zachowaj wierzę w Zbawiciela i Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym prawdziwy Bóg żyje i króluje na wieki wieków.

Amen. Pan gnież będzie z wami I ujim Drodzy, na dzisiejszy świąteczny dzień ze Starego Testamentu jest przeznaczone słowo z księgi proroka Izajasza z 52 rozdziału. O jak piękne są na górach nogi zwiastuna dobrej nowiny! Który ogłasza pokój, zwiastuje dobro, ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu, Twój Bóg króluje. Głos. Twoi strażnicy podnoszą głos, razem radośnie wołają, bo na własne oczy widzą, jak Pan powraca na Syjonu. Radujcie się i wspólnie świętujcie ruiny Jerozolimy.

Pan bowiem pocieszył swój lud, odkupił Jerozolimę. Pan obdarzył swoje święte ramię na oczach wszystkich narodów i wszystkie krańce ziemi zobaczą zbawienie naszego Boga. Tyle jest słów Starego Testamentu, a błogosławieni są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. A Ewangelia dzisiejsza, świąteczna zapisana jest według przekazu świętego Jana w prologu. Na początku było słowo, a słowo było zwrócone ku Bogu i Bogiem było słowo. Ono było na początku zwrócone ku Bogu. Przez Nie wszystko się stało, a bez Niego nic się nie stało.

To, co się stało w Nim, było życiem. Życie zaś było światłością ludzi, a światłość świeci w ciemności i ciemność jej nie ogarnęła. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było słowo i świat przez nie powstał, ale świat go nie poznał. Przyszło do swojej własności, lecz swojego nie przyjęli. Tym zaś, którzy je przyjęli, dało moc stania się dziećmi Bożymi. Tym, którzy wierzą w Jego imię, którzy nie z krwi, ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga zostali zrodzeni.

A słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas, pełne łaski i prawdy. Ujrzeliśmy Jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca. Wszyscy bowiem zieliśmy z Jego pełni łaskę za łaską, gdyż prawo zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział, a jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, On uczynił go swym. Znany. Bądź pochwalą, Panie Jezu. A teraz, drodzy, niech naszą wspólną odpowiedzią na to usłyszane słowo będzie wyznanie naszej wiary w Trójjedynego Boga.

Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebiał. Wstąpił do piekiel, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny.

Amen. Muzyka Muzyka Śpiewanie, śpiewanie, śpiewanie. ZANG EN MUZIEK Łaska naszego Pana, Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W pierwsze święto Narodzenia Pańskiego chcemy się wsłuchać Boże Słowo, które apostoł Paweł napisał w liście do Kolosan w drugim rozdziale w wierszach od trzeciego do dziesiątego. Jezus Chrystus, w którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania.

Mówię to, aby was nikt nie oszukiwał pozornie słusznymi słowami. Wprawdzie ciałem jest nieobecny, ale duchem jestem z wami i raduję się, gdy widzę wasz porządek i stałość waszej wiary w Chrystusie. Skoro więc przyjęliście Chrystusa Jezusa jako Pana, to trwajcie w Nim. zakorzenieni, ugruntowani w nim i umocnieni wiarą, jak was nauczono pełni wdzięczności. Uważajcie, żeby was ktoś nie zniewolił filozofią i próżnym zwodzeniem, opartym na przekazie ludzkim, na żywiołach świata, a nie na Chrystusie, W Nim bowiem mieszka cieleśnie cała pełnia boskości.

I w Nim macie pełnię. On jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy. Narodzony w Betlejem, Zbawicielu, prosimy Cię, abyś Ty sam do nas przemawiał przez Ducha Świętego, bo w Tobie jest prawda i życie. Amen. Drogi świąteczny zborze, drogie siostry i drodzy bracia w Chrystusie. Wczoraj spotkaliśmy się wieczorem po południu na wigilijnym nabożeństwie. gdzie na kanwie tekstu o narodzeniu Jezusa w Betlejem według przekazu św. Łukasza mówiliśmy o dwóch postawach przeżywania świąt. O entuzjazmie, emocjach pasterzy, o ich żywiołowym podejściu do przeżywania świata religijnego przeżycia.

I z drugiej strony o duchowości Marii, Matki Jezusa, refleksji, wyciszenia, medytacji tego wszystkiego, co się wydarzyło i zachowywaniu tych wszystkich słów, by później na spokojnie to wszystko przemyśleć, uporządkować i ugruntować. Nie trudno zauważyć, do której tradycji nawiązuje dzisiaj tekst apostoła Pawła, zapisany w liście do Kolosan przez apostoła narodów. To duchowość medytacyjna, głęboko filozoficzna, refleksyjna, odnosząca się do ratio, a nie do tego, co nazywamy porządkiem serca. Paweł rozpoczyna więc swoje nauczanie o Jezusie Chrystusie, w którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania.

Mądrość to grecki termin, mądrość. który odnajduje się również w tradycji Starego Testamentu. Mówimy o księgach mądrościowych, wskazując na psalmy i pisma z tradycji Salomona. To jest mądrość Sofia. I poznanie to grecki termin filozoficzny, który oznacza bardziej wiedzę naukową, racjonalną, dogłębną. A mądrość to coś przekraczającego również racjonalne nasze kanony. To coś opartego na doświadczeniu, doświadczeniu. postawie i etyce, mądrość w rozumieniu Salomona, ale także i Sokratesa. I Paweł pokazuje nam, że w Jezusie Chrystusie jest i Sofia i Episteme.

I ta postawa mędrca i postawa badacza, naukowca, to ma nas chronić przed pozornie słusznymi słowami, jak napisał apostoł. który mówi o sobie jako o nauczycielu tego zboru w kolosie, nieobecny wśród nich wprawdzie ciałem, ale ciągle obecny duchem i radujący się, gdy widzi tam porządek i stałość waszej wiary w Chrystusa. To nasza troska o zbór, o społeczność, do której należymy, wspólnotę wiary. Bez względu na to, czy jesteśmy tego dnia obecni w Kościele, czy łączymy się przez internetową transmisję, czy też jesteśmy gdzieś zupełnie daleko.

Ale to ważne, by choć nie jesteśmy obecni ciałem, by być obecni duchem ze swoją duchową, religijną wspólnotą. Być obecnym duchem, czyli modlić się o Kościół, O Kościół globalny, powszechny, tak jak wyraziliśmy to w wyznaniu wiary, ale także o naszą lokalną, miejscową wspólnotę. Modlić się, by słowo zwiastowane było z mocą i świadectwem, by ci, którzy tu przychodzą, odnaleźli im mądrość i poznanie. A gdzie można to odnaleźć? Mówiąc językiem świąt narodzenia pańskiego w Betlejem. I mądrość, i poznanie, i głębię, i wiarę można odnaleźć w Betlejem, czyli w Jezusie Chrystusie, który jest Słowem.

I tak jak w Wigilię mówimy o tych wszystkich emocjach, o obrazach, wielokrotnie powtarzaliśmy, o malarzu Łukaszu, który wymalował nam w wielu obrazach to, co się wydarzyło w Betlejem. Tak w pierwszy dzień świąt Narodzenia Pańskiego koncentrujemy się na Janowej Ewangelii, która nic nie mówi o tym, co się wydarzyło w Betlejem. A Jan ujmuje to w tym słowie, które jest hasłem dzisiejszego dnia. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. To jest to słowo, od którego rozpoczęliśmy dzisiejsze nabożeństwo.

Inkarnacja, czyli wcielenie. Słowo wcieliło się, czyli stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. Jezus jest obecny wśród ludzi jako narodzony w Betlejem, ukształtowany społecznie i religijnie w Nazarecie, jako ten, który przemierzał Galileę, szedł i był w Jerozolimie, jako ten, który nauczał, uzdrawiał, Był mędrcem i tym, który przekazał poznanie, ale nie oparte na próżnym zwodzeniu, jak mówi Paweł, i ludzkiej przekazie, ale na mocy, którą czerpał nie z siebie, ale z Ojca, w pełnej jedności z tym, który jest jego Ojcem i Panem i który go posłał na świat.

Paweł więc pisze, w nim bowiem mieszka cieleśnie cała pełnia boskości. To w inny sposób oddaje prawdę o wcieleniu, o inkarnacji Bożego Syna. O tym, że w człowieku prawdziwie zamieszkała pełnia boskości. Czyli mówiąc językiem filozofii, gdzie transcendencja wkroczyła w naszą imanencję. Imanencję. I Paweł przestrzega nas, byśmy nie próbowali tego wszystkiego właśnie zamieniać jedynie w epistemę, w poznanie. Filozoficzne formuły, które są często bardzo pomocne, bo opisują pewną rzeczywistość. Ale nie oddają tej głębi, którą daje Sofia, prawdziwa mądrość, oparta na całym wymiarze człowieczeństwa.

Tutaj znajdujemy w tym dziewiątym wierszu kluczową myśl. W nim bowiem mieszka cieleśnie cała pełnia boskości. A więc by doświadczyć Jezusa w naszym życiu, trzeba Go doświadczyć całym sobą. Nie tylko rozumem, nie tylko emocjami, nie wyłącznie w etyce, w poznaniu, czy w czymkolwiek innym. Ale tak jak On prawdziwie stał się jednym z nas. Nie utracając nic ze swojej boskości. Tak my, żebyśmy go poznali, musimy to przeżyć do szpiku kości, do głębi, bo w nim mamy pełnię. To jest także wspaniały przekaz świąt narodzenia pańskiego, by przekraczać nasze granice, naszego rozumienia siebie samych.

Tak bardzo dzisiejszy świat zmierza znowu w kierunku racjonalności, próbując wszystko ująć w filozoficznych albo matematycznych formułach. Mówiąc, że wszystko, czego się nie da tak ująć w zapisie matematycznym, to nie nauka. Wpółczesny świat zmierza bardzo podobnie jak XIX-wieczny scjentyzm w kierunku takiego myślenia, odrzucającego całościowy, holistyczny obraz człowieka. Tak często medycyna również koncentruje się na fragmentach człowieka, badając to, tamto. Ja jestem specjalistą od tego, na tamtym się nie znam, mówi często wybitny profesor medycyny.

A Boże Narodzenie przełamuje to wszystko, ukazując nam całościowy obraz człowieka, bo w Nim, w Jezusie Chrystusie narodzonym w Betlejem, zamieszkała cieleśnie cała pełnia boskości. On wyszedł do nas, by stać się naszym zbawicielem nie jakiegoś organu naszego ciała, nie sumienia, ani tylko rozumu czy serca. Przyjąć do siebie każdego, każdą z nas, bez względu na nasz wiek, płeć, Rozumienie, kolor skóry, takie czy inne upodobania, przypadłości czy genetyczne cechy. On bierze nas w swoje panowanie całych.

Dlatego Paweł kończy ten dzisiejszy fragment zgodnie. stwierdzeniem On jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy. To znaczy, że należymy do Niego całkowicie. Tacy jakimi jesteśmy. My ludzie. których nie da się ująć jedynie fizyczne, chemiczne, biologiczne czy fizjologiczne procesy, których nie da się opisać za pomocą filozoficznych czy psychologicznych formułów, których wymiaru nie da się oddać wspólnotowo jedynie w socjologicznych zapisach i formułach. których również teologia i antropologia teologiczna nie są w stanie całkowicie oddać.

Bo w nim są prawdziwie ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania. To dziecię narodzone w Betlejem, ten bezbronny człowiek, a zarazem wszechmocny Bóg. On jest kluczem do naszego autopoznania, do poznania samych siebie, takimi jakimi jesteśmy, w nim, a nie w jakimkolwiek wycinku naszej współczesnej wiedzy i nauki. jesteśmy w stanie ogarnąć siebie takich, jakim jesteśmy. Pozwólmy więc w te święta Jemu panować, bo On prawdziwie jest głową wszelkiej władzy i swierzności. Pozwólmy, aby Jego mądrość, mądrość Dzieciątka z Betlejem i poznania betlejemskiej groty były obecne w naszej świątecznej refleksji.

I sprawdźmy, by to były Jego święta i Jego panowanie. Amen. Pomógłbym się. Łaskawy nasz Panie i dobry Boże, dziękujemy Ci za to słowo, tak inne od Łukaszowego przekazu, ale tak zarazem głębokie, i apelujące do naszego rozumienia świata i rozumienia siebie samych. Prosimy Cię przez Ducha Świętego, pomóż nam w te święta zrozumieć siebie i zrozumieć Twoje przyjście na świat. To, co się wydarzyło w Betlejem, słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. Niech będzie i naszym udziałem. Amen. Dzięki za oglądanie!

Drodzy, święta to czas, gdy sobie składamy życzenia, wypowiadamy dobre słowa. Tak było wczoraj i tak chciałbym, abyśmy dzisiaj mogli również sobie złożyć życzenia, przekazać dobre słowa. i przy wyjściu z Kościoła i teraz. Proszę, zanieście najlepsze nasze życzenia ode mnie, od mojej małżonki i córki, od księdza Grzegorza Frydy i Rady Parafialnej, dla waszych domów, dla waszych bliskich. Przekazujcie tę dobrą nowinę całemu światu, korzystając z różnych mediów. Patrząc drugiemu człowiekowi twarzą w twarz, ale także, gdy nie możemy być razem, by przekazywać tę wieś dalej wszelkimi możliwymi sposobami.

Bożego błogosławieństwa, prawdziwie zdrowych, szczęśliwych, świąt narodzenia Pańskiego i tej refleksji na co dzień, o której dzisiaj mówimy. Niech Pan Wam błogosławi i niechaj Was strzeli. Zapraszam serdecznie na jutrzejsze nabożeństwo w drugi dzień świąt o godzinie 10.00 oraz w niedzielę 1 stycznia na noworośne nabożeństwo również o godzinie 10.00. Przyjmijcie życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, i hajstrzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. Dzięki za oglądanie! O Muzyka Muzyka Chorila, Pana, o Mielu wierdziu, i najbliższa Carta, i pościgłego z niebo, z niebożym, o swój wierdziu, Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Drodzy, w ten świąteczny czas chcę przystąpić do stołu Pańskiego, zostać pokrzepieni tymi cudownymi darami, Jego ciałem i Jego krwią. Chcemy to uczynić pojednani z Bogiem i z ludźmi. Dlatego stajemy teraz z powiedzi, by przyznać się do naszych błędów, do naszych grzechów i by wyrazić chęć poprawy naszego życia.

Nim wypowiemy słowa naszej modlitwy spowiedniej, słuchajmy się słowo psalmu 130. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego. Nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi. Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie banął. W Panu pokładam nadzieję, dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego, dusza moja oczekuje Pana. Tęsknij niż stróże poranku, bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu. Tak się modląc.

Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego, Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłości. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłości w mnie grzesznemu. Amen. Dziękuje za uwagę. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj dziś się stanie.

Tak rzekł nasz Panie Róz Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone. Którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przy to jako powołany i ustanowiony. Wielu. sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zwiastuje wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. I Boga Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Amen. Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Muzyka Mare, Panie Józef, do oczeki, a tu wdejście wierzył sam. I do cierpia wierzyłego, zina sweja, szanów, Muzyka Muzyka Znieście swe serca Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przed Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą, niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci. Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z nim unierzyć się aż do śmierci. Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a gronawinne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłaj nas Ojcze przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie. Muzyka Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego poprzedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakoj my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Albowiem Twoje jest królestwo I moc i chwała Na wieki wieku Amen Muzyka Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowawszy łamał i dawał uczniom swoim, mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie gdy było po wieczerzy, wziął i cielich, a podziękowawszy dał im, mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy". Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów.

To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Dziękuje za uwagę. Boże Ojcze nasz Niwiański, wspominając zbawczo mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i wniebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką uczte radości w Twoim Królestwie.

Przeje Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Dzięki za oglądanie! Zdjęmy teraz do serca i myśli do Boga i módlmy się.

Dziękujemy Ci, Wszechmogący i miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej wzajemnej miłości między nami wszystkim. Boże i Ojcze. W dniu pamiątki narodzenia Syna Twojego z wdzięcznością przychodzimy przed Twój Majestat, aby podziękować Tobie za niezmierzone bogactwo łaski i miłości objawionej w Chrystusie Jezusie Pan nasz. Bądź uwielbiony w naszych sercach i w Kościele Syna Twojego.

Niechaj świeci Ci się imię Twoje i dzieje się wśród nas wola Twoja. Napełnij nas łaską zbawienia, pokojem i pewnością wiary, że pojednałeś nas z sobą w Synu swoim, Jezusie, narodzonym w Betlejem. Ojcze, który w Chrystusie, Księciu Pokoju, dałeś nam światło życia, spraw łaskawie, aby światło Ewangelii rozproszyło ciemności panujące w świecie i przezwyciężyło nienawiść, pychę, trwogę i niepewność. Niechaj skłóceni i zwaśnieni pojednają się z sobą w imię miłości objawionej nam w narodzonym Betlejem Zbawicielu.

Błogosław więc zwiastowanie radosnej nowiny o narodzeniu Chrystusa, o pokoju i dopomóż nam w zachowaniu w sercu prawdy zbawienia. Panie, prosimy Cię, miej łaskawie w opiece naród i ojczyznę naszą. Chroń nas od wszelkiej przemocy i tyranii, niesprawiedliwości i zazdrości. A wspieraj w wychowaniu dzieci, młodzieży, przekazywaniu dobrych wartości. Pomagaj w służbie chorym i umierającym. Zachowaj wszystkim narodom pokój, o którym śpiewali aniołowie w dzień narodzenia Syna Twojego, przez którego racz nas łaskawie wysłuchać i dać naszym domom, naszym bliskim i nam tu zgromadzonym to, o co Cię serdecznie i z pokorą prosimy.

Niechaj będzie Tobie cześć i chwała w Kościele Twoim. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, alleluja. Pan jest bocą i pieśnią moją, Alleluja! Jezus Chrystus, wczoraj i dziś, Alleluja! Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci daj swój święty pokój. Amen, amen, amen. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. O, O, osparnione, radością ugromnione, we wębę, a zbijał o tym nas.

Na weź raz umiany, Chrystus zbawiony, Przeste, przeste, szalej. O, osłabione, radość obłatnione, Muzyka Chrystus, sam, przed nami, Panie, na mężem lati, Chrystus, Chrystus, Cześć, rany, wad. O, o, o, Słodany, Muzyka Muzyka Dziękuje za oglądanie!

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: