Radujcie się w Letare — ziarno obumiera, by owoc wydać

# 🟣 4. Niedziela Pasyjna # Zrodlo: https://youtu.be/g8z-AuW_fWc # Data nabozenstwa: 2023-03-19

Muzyka Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Dziękuje za oglądanie. Jeśli ziarno pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie obumrze, pojedynczym ziarnem zostaje, lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje. Tym słowem z Ewangelii św. Jana witam was do tych wszystkich bardzo serdecznie na nabożeństwie w czwartoniedzielne, pasyjną zwaną Letary. Witam was gromadzonych w Kościele i także również serdecznie tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję.

Życzaby to nabożeństwo, które jest takim szczególnym punktem w czasie pasyjnym, o czym będziemy mówić w kazaniu, było dla nas pełne radości. Bo właśnie ta, to słowo łacińskie, letere, znaczy radujcie się. Radujmy się z tego, że jesteśmy dzisiaj razem na tym nabożeństwie. Śpiewajmy Bogu na chwałę i teraz zaśpiewajmy pieśń 558. Muzyka O Jezu, żarku, zgrana Tła, Coś ją powierzyła. A że ta zgrana nie święta, O wębuj żaden z słań. Na światą przeznaczyłeś to, Nikt teraz swój obwity wąt. Na Pana świętej paski Twe, Na Górze, na strzeglą rzeg, Na Bóg ze mną złej i kaczyć dzieci złej.

Kdy śpajesz się przez prawek stój, nie wiedział z tą prawek stój, Z wiekłeś tam, z tym chwole Twój, Co z martwych zamiach twój. Dajmy się przetrwać cierpli I radość piękno chłopoty, A wkończ nas by każdy miał Tym krzyczu i królestwie dział Tym krzyczu dział I w tej królestwie dział Chrystusa, Sankt i Znaczyk, Nadzieją przyszłych dni. Ostanowaję z nami zrób, By słaby powstał żyj. Amen. Nie dać ruch święt zobaczysz, a pięć w szefórze swoimi. Przez damę święci, kołaś nas, a myśmy przyli z Tobą wraz, Muzyka Radojcie się z Jerozolemem wszyscy, którzy je miłujecie.

Wykrzykujcie radośnie nim wszyscy. Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoją w tym Tobie, gdy o pielgrzymkach myśli, albowiem słońcem i tarczą jest Pan Bóg, Łaski i chwały, o Arturera! Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jakby mu od początku, jak jest i jak będzie, na wieki wieków. Amen. KONIEC Zmimuj się. Nieprawości nasze Badanko Boże niewinny Na krzyża próbomęczony Ty byłeś zawsze cierpni O roci mszak dzeł w kardocenie. Bez Ciebie nic zmawienia. i własnika pośpienia uli troj siedem o jeden z upriemu.

Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie. Módlmy się. Panie Boże i Ojcze Miłosierny, Twój Syn dla nas oddał swoje życie w ofierze, żebyśmy umarli dla grzechu i żyli jako usprawiedliwieni z Twojej łaski. Daj, byśmy poszli w ślady Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela. Spraw to w Duchu Świętym, który wciąż dodaje nam otuchy i buduje w nas życie wieczne w wierze. Amen. Słowa elekcji apostolskiej znajdujemy w drugim liście do Koryntian, w pierwszym rozdziale wierszy od trzeciego do siódmego. Błogosławiony Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec Miłosierdzia i Bóg wszelkiego pokrzepienia, Ten, który nas pokrzepia w każdym naszym ucisku, abyśmy sami mogli pokrzepiać tych, którzy są w jakimkolwiek ucisku, ucisku pokrzepieniem, którym sami jesteśmy pokrzepiani przez Boga.

Jak bowiem wzrastają w nas cierpienia Chrystusa, tak też przez Chrystusa wzrasta nasze pokrzepienie. Jeśli więc doznajemy ucisku, to dla waszego pokrzepienia i zbawienia i jeśli otrzymujemy pokrzepienie, to dla waszego pokrzepienia, które sprawia, że znosicie z cierpliwością te same cierpienia, których i my doznajemy. A nasza nadzieja, to co do Was jest mocna, bo wiemy, że tak jak jesteście współuczestnikami cierpień, tak i pokrzepienia. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegają. Amen. Amen.

Amen. Amen. Natomiast słowa Ewangelii znajdujemy dziś u Ewangelisty Jana w 12 rozdziale wiersze od 20 do 24. 4. Wśród tych, którzy przybyli na święto, aby oddać pokłon Bogu, byli też pewni Grecy. Podeszli oni do Filipa z Betsajdy Galilejskiej i prosili, Panie, chcemy zobaczyć Jezusa. Filip podszedł i powiedział Andrzejowi. Wówczas Andrzej z Filipem poszli i powiedzieli Jezusowi. Jezus zaś oznajmił im. Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy. Zapewniam, zapewniam was, jeśli ziarno pszenicy, które wpadło w ziemię, nie obumrze, samo jedynie pozostaje.

Jeśli zaś obumrze, przynosi obfity owoc. Tyle słów Pisma Świętego. Bądź pochwalon, Panie Jezu. A naszą odpowiedzią na to usłyszane Boże Słowo niech będzie wyznanie naszej wiary. Wyznajmy ją w słowach apostolskiego credo. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jednego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał, wstąpił na niebiosa.

Siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów, odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. Jest to numer 795. Muzyka Muzyka Wysiek zonu wiesemde, wistil tego odwiedzenia, Nowych przyjęć moich, Nie zachowuj się, Niech wyjechać zmiany, Grzebnał dziewicany! Jezus chroni mnie, Boże przebać w świat. Bożnie Cię, Cię, Cię, Cię pokoni, Jezus mnie obroni.

I śmierci po swiach mój Żadanie się złoży Nie rasta mnie w celu Tuż się w szalej świętej Ja bezwieszę przecież Gdy w Twoja zim weź Muzyka Za ich zna do stąży, Na ich zna wzełożę. Ciebie zna wza próż, Chanie Czerny, wierdek i wierdek, wierdek i wierdek, Zdjęcia i montaż Jezus, wświętej dusz, i uroczej chorób. Aś, wświętej chorób, Drowatwit, ojów! Oś, ojów, dźwięk, żywit, Drowatwo zeszłowatym stwie. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, niech będzie z Wami wszystkimi teraz i na wieki nowych.

Amen. Siostry i bracia w Panu, na dzisiejszą niedzielę wyznaczono słowo z księgi proka Izajasza. Tam w 54 rozdziale, w wierszach od 7 do 10 zapisane są takie słowa. Porzuciłem Cię na krótką chwilę, lec zgromadzę Cię wielkim miłosierdziu. W porywie gniewu na chwilę zakryłem przed Tobą swoją twarz, lec z miłości odwiecznej się ulitowałem, mówi Pan, Twój Odkupiciel. Jest to dla mnie jak z wodami Noego. Wtedy przysiągłem, że wody Noego już więcej nie zaleją ziemi. Tak teraz przysięgam, że się nie rozgniewam na Ciebie i nie będę Ci groził.

Góry bowiem mogą się rozstąpić, a pagórki zachwiać. Ale moja łaska wobec Ciebie nie ustanie. Nie zachwieje się moje przymierze pokoju, mówi Pan, który ma litość nad Tobą. Dziękuję Ci, Panie, za to słowo, które zapewnia nas otrwałości Twojej łaski i miłosierdzia. Prosimy Cię, abyś teraz pobłogosławił to zwiastowanie słowa i przemawiał do nas przez Ducha Świętego z mocą. Amen. Drogi zborze! Przewamy dzisiaj czwartą niedzielę pasyjną, zwaną Letare. A Letare to po łacinie radujcie się, tak jak śpiewaliśmy w introicie 35.

Radujcie się wszyscy z Jerozolemu. Przed chwilą śpiewaliśmy pieśń XVII-wieczną, która wyrażała radość, mówiąca Jezus mą radością. Ale ta specyfika czasu, w którym ona powstała, Pokazuje, że chyba my w niej nie odnywaliśmy radości, tylko raczej smutek. Dzisiejsza niedziela jest takim właśnie specyficznym momentem w czasie pasyjnym. To, jak mówią niektórzy, jedyna niedziela pasyjna z radością. Istotnym znakiem w liturgii, który możemy odnaleźć to różowy kolor, który w wielu kościołach występuje zamiast fioletu.

Wiemy, że w kościołach tradycji wschodniej i zachodniej kolor w liturgii odkrywa ważną rolę. Pokazuje nam na czas, w którym jesteśmy. Mamy na ołtarzu i na ambonie kolor fioletowy, kolor czasu pasyjnego, który w niektórych kościołach, także ewangelickich, zamieniany jest na tę niedzielę na różowy. by pokazać moment pasyjny, gdy chcemy się radować z Jeruzalemem. Dzisiaj u nas na ołtarzu wyraża to różowy kolor kwiatów. Niedziela Letare. Była ona dawniej nazywana również w tradycji ewangelickiej Małą Wielkanocą, bo w okresie XVII-XVIII wieku wtedy zawieszano post.

W tę niedzielę dopuszczone były różnego rodzaju zabawy, jedzenie mięsa czy konsumpcja alkoholu. I potem powracano znowu do postu, którego kulminacją jest posta. Wielki Piątek. Wtedy Wielki Piątek większość ewangelików rezygnowała w ogóle z pokarmów, przeżywając ten dzień w ciszy, na modlitwie, lekturze Biblii, a nade wszystko poprzez uczestniczenie w wielkopiątkowym nabożeństwie i w sakramencie ołtarza. Dzisiejsze biblijne teksty mówią nam o pocieszeniu O pocieszeniu we wszelkich naszych utrapieniach W naszych codziennych problemach, z którymi tak wielu ludzi sobie dzisiaj nie radzi Żyjemy w pokowidowym świecie, w którym wiele osób się zamknęło i nie potrafi wrócić jeszcze do tej rzeczywistości.

Do rzeczywistości otwarcia życia wspólnotowego i cieszenia się z codzienności. Zobaczmy. Jesteśmy w sposób szczególny ciągle doświadczeni wojną, która się dzieje tak blisko nas i powołania wielu osób do wojska, które miały z nim wiele wspólnego przez dziesiątki lat, pokazują jeszcze ten stan napięcia, w którym żyjemy. Ta niedziela ma nas wzmocnić, pocieszyć, bez względu na to, czy mamy lat 12, 22, 72 czy 92, by doświadczyć pocieszenia w Bożym Słowie. I odwołajmy się najpierw do słów Jezusa, do biblijnego hasła tej niedzieli, które mówi o ziarnie pszenicznym, które musi wpaść do ziemi, obumrzeć, jeśli ma przynosić owoce.

W dzisiejszym izajaszowym tekście, tekście prorockim, możemy odnieść te słowa przede wszystkim do Jezusa, bo On tak zinterpretował słowo proroka. Odniósł do siebie nadzieję mówiącą o Mesjaszu, Po mazańcu Bożym, Zbawicielu, który umiera za ludzi na krzyżu, obumiera jak ziarno pszeniczne, wydając w jego wypadku nieskończony owoc. Prok Izajasz w dzisiejszym tekście zapisanym w 54 rozdziale swoje słowa kierował przede wszystkim do swoich rodaków, którzy znaleźli się w bardzo trudnych czasach. To wszystko działo się podczas działalności, zwiastowaniu tak zwanego Deutero Izajasza w VI wieku przed narodzinami Chrystusa.

To miało miejsce wtedy, gdy Królestwo Judy, państwo południowe utraciło swoją niezależność. Brutalna, okrutna wojna doprowadziła do tego, że Babilończycy zdobyli Jerozolimę i jak to wiemy, doszczętnie zniszczyli pierwszą Salomonową świątynię. Dokonali tego symbolicznego, okrutnego aktu, by złamać ducha narodu izraelskiego. i szli dalej. W deportacji, jakbyśmy to dzisiaj powiedzieli. Decydowana większość izraelskich rodzin została przepędzonych i w Babilonie zmuszonych do niewolniczej pracy. Inni zostali zachowani na miejscu po to, by niszczyć i rozbierać swoją ukochaną świątynię.

Musimy sobie wyobrazić, jakie to musiało być dla nich doświadczenie. Babilon chciał stopniowo rozkładać cząstki dawnego państwa Izrael na drobne, tak by pamięć o nim zupełnie zanikła. To doświadczenie całego ludu, wspólnoty, która sprawiła, że Izrael przestał być Izraelem, a stał się diasporą żydowską. I od tego właśnie momentu wypędzenia upadku pierwszej świątyni nie mówimy już o Izraelitach, ale właśnie o Żydach, o tych, którzy są pielgrzymujący, którzy są w rozproszeniu i tylko powrócą lub ciągle powracają do swego matecznika, do swego państwa.

To doświadczenie jest kontekstem zwiastowania Deutero Izajasza. Nie musimy mieć wielkiej politologicznej czy socjologicznej wyobraźni, by móc sobie unaocznić to, co się tam działo. Szukanie winy i winnych. Szukanie sercu cierpienia, wyparcie, przerzucanie winny na elity, inni zaś mówiący, że doły nie słuchały elit, przywódcy źródłem nieszczęścia albo lud źródłem nieszczęścia, bo nie podążał za wskaniazaniami świątyni. I to jest kontekst zwiastowania proroka, który też był osądzany za współwinnego. Zarzucano prorokom, że zbyt krytykowali postawę ludzi, a więc wtedy ich przepędzano, a nawet rzucano w nich kamieniami.

bo myślano, że prorocy przesadzają, nie głoszą Bożego Sądu, ale swoje imaginacje, kreśląc czarne wizje czy scenariusze. A oni mówili o Bożym gniewie i o Bożej łasce. Zachęcali do poprawy, I widząc upadek ducha, mówili, że musi upaść i królestwo. Dlatego prorok mówi, na krótką chwilę porzuciłem cię, lecz znów cię zgromadzę wielkiej miłości. To słowo adresowane do Izraela, a tak naprawdę już do narodu żydowskiego. I to słowo miało się dla tych, którzy byli w Babilonie źródłem radości. Takiej radości, jaką my chcemy przeżywać w czwartą pasyjną niedzielę.

Bo każdy z nas... Gdyby chciał, też mógłby w swoich dłuższych lub krótszych życiorysach, swoich bio czy CV, jak to nazywamy, wskazać takie trudne momenty. Momenty totalnego rozpadu, zniszczenia radości, zagubienia w tożsamości. i potem odbudowywania z tych kawałków nowej rzeczywistości. Dla jednych to śmierć bliskiego, dla innych to choroba, finansowa klęska, utrata pracy czy przedsiębiorstwa, które się budowało. W dzisiejszym świecie słyszymy o tak wielu osobach, również młodych, które nie radzą sobie z tą rzeczywistością i postanawiają opuścić ten świat na własną rękę.

Widzimy to wśród młodego pokolenia i gdy podaje się liczby, zaskakująco okazuje się, że na 300 młodych ludzi 200 to dziewczęta, które próbują sobie odebrać żołnierze. Bo nie odnajdują w tym świecie może właśnie pocieszenia, zrozumienia, pomocy, którą może dać również Boże Słowo. Nie odnajdują nadziei, pomocy. Ich stan ducha jest podobny do tego, który był udziałem w Izraelu wtedy, gdy byli w Babilonie. Przykład tego ludu, jakże symboliczny, to nie tylko opis wspólnoty. Często drogę Izraela możemy wyrazić, Zobrazować jako drogę człowieka, drogę każdego z nas, który ma upadki i wzloty, akty niewiary i zdrady i heroiczne momenty w swoim życiu, momenty wspaniałej wiary, zaufania, znajdowania oparcia w Bogu i w tym, co Bóg w Słowie do nas powiedział.

Dzisiejszy tekst chce nas przede wszystkim uświadomić w tym, że z Jego strony mamy zapewnienie o nieustannej łasce. Dzisiejszy tek przypomina nam przymierze noachickie z Noem jako zapowiedź zachowania całego stworzenia w integracji. Bóg mówi nam poprzestęcze, że strzeg będzie stworzenia, strzeg ekosystemu, który nam dał. A później pokazuje nam w przymierzu mojżeszowym, synaickim, przymierze zawarte z tym ludem wybranym Izraelem. I wreszcie w Jezusie Chrystusie mówi nam o przymierzu łaski, przebaczenia, litości Jezusa.

I zapewnia, że to jest trwałe, niezmienne z Jego strony. W którymkolwiek momencie naszego życia my do Niego nie przyjdziemy. Czy będąc upadającymi, czy będąc na dnie, czy wznosząc się, On zawsze wyciąga do nas swoją rękę. Obiecuje nam pojednanie i miłosierdzie. W Jezusie Chrystusie to dzisiaj znajdujemy, gdy On mówi o sobie, że jest ziarnem rzuconym w glebę, które wydało nieprawdopodobnie wielki, nieopisany owoc. I daje nam pokój. Przede wszystkim pokój dla naszych serc i sumień. O tym pokoju mówi dzisiaj także prorok Izajasz, który opiera się nie na sile i przemocy, ale na prawdzie.

To nie jest spokój współczesnego świata. budowany przez tak wiele lat na równowadze systemów militarnych, które gdyby były wykorzystane kilkadziesiąt, a może kilkaset razy mogłyby zniszczyć całą Ziemię, gdyby były do końca wykorzystane. To nie jest także pokój w rozumieniu rzymskim Pax Romana, budowany na przemocy, strachu, podporządkowaniu, dzieleniu i lęku wobec Imperium Romanu. Pokój Boży opiera się na krzyżu, na tym, co Jezus Chrystus uczynił dla nas wszystkich, na dowolnym, dobrowolnym ofiarowaniu samego siebie, by innych tym ratować i radować.

Ratować i radować każdego dnia. Dlatego może to zabrzmić dla niektórych zaskakująco. My cieszymy się z tego, że Jezus za nas na krzyżu umiera. To jest właśnie głęboki, najgłębszy sens radości niedzieli Letare. W tej szczególnej niedzieli czasu pasyjnego byśmy przyjęli Boży dar. Przyjmijmy więc Boży pokój, ten dar, którego w naszym racjonalnym rozumieniu świata nie jesteśmy przecież w stanie ogarnąć. Tu trzeba tego, co Luther nazywał fidukia. Zaufanie. Zawierzenie. Zaufanie, że tak naprawdę jest. Że On jest tą wielką mocą, tą siłą, która może przemienić nasz świat.

Nasze serca i myśli. I sprawić by były to myśli o pokoju i Jego łasce. Amen. Mówimy się. Dobry nasz Panie i dobry Boże, dziękujemy Ci za dzisiejszą niedzielę, za letarę. Daj byśmy w Twoim krzyżu odnajdywali naszą radość i pokój. Byśmy wszystkie nasze troski byli w stanie naprawdę Tobie powierzyć. I ufać, że z Twoją pomocą jesteśmy w stanie rozwiązać nasze problemy. Wielkie, małe i te ogromne. Amen. Drogi zboże, przekazuję ogłoszenia. Iść po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny. Tam można odebrać zwiastun ewangelicki, również go zakupić.

Trwa zbiórka ofiar dla poszkodowanych w Turcji i Syrii. Przypominam, że w czasie pasyjnym trwa akcja skarbonka pasyjna, skarbonka diakonijna. W tym roku pod hasłem "Czas Miłosierdzia" chcemy się dzielić z seniorami, którzy potrzebują naszej nieustannej pomocy. Po nabożeństwie zapraszamy serdecznie do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynna jest Biblioteka Ethos na Środkowej Emporze, gdzie również bardzo serdecznie jesteście Państwo zaproszeni. Zborowi chcę przekazać, że w dniu wczorajszym i przedwczorajszym odbyła się pierwsza sesja nowego synodu diecezjalnego.

W synodzie diecezjalnym nasza parafia jako świeccy ma pięciu delegatów, stanowimy największą społeczność w naszej diecezji. I w piątek, sobotę ten synod się ukonstytuował, wybrał nową Radę Diecezjalną w niezmienionym składzie, a do synodu Kościoła wybrano trzech przedstawicieli świeckich naszej diecezji. Pragnę zbór poinformować, że z naszej parafii do synodu Kościoła wybrano Pana Piotra Kowalskiego, któremu życzymy wiele Bożego Błogosławieństwa w tej służbie. We wtorek o godzinie 17.30 posiedzenie Rady Parafialnej, również we wtorek o godzinie 18.00 spotkanie dla zainteresowanych.

Bardzo serdecznie zapraszamy na środowe nabożeństwo pasyjne w kaplic o godzinie 17.00. Próba chóru parafialnego po tym nabożeństwie o godzinie 18.00 w sali parafialnej. W piątek lekcje religii. Zapraszamy na nabożeństwo za tydzień o zwykłej porze o godzinie 10 ze spowiedzią i komunią świętą. Tyle jest parafialnych ogłoszeń. Przyjmijcie, drodzy, życzę niepokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum. Niechaj strzeże serca i myśli nasze, Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Ty, o Bojanę, bez woli je, w Bogi poczywamy.

Nie na Ty, o co Cię poczyszczą, Do Jezu, do Boju, święci Chłopem Danej Chłopem, zdanę Chłopem Podnieżyją w Jejim Chłopem Minę, inę, nie zbawę tego, Już jest trej dziej spodziewnej, I nad nią wrodziona postać niebo Jak uspiętą tworzę swym Niechowane, więc uchwalione Przewodniczący w tych grześci był zwany, jak na tym święta minie. Myśle, gdy podało się, Jezu mnie, Kajmusia nas pamięta, że ścieżce była z węga. Jak wciąż Pana, przyjdzie tę tę tętność, byś się miła w dnia w niebiad. Staliście wątek swej szukałeś, Prostem swym paskowskim randowałeś, Wreszcie Ciągnie zpłatwem sąd, wyłabiam zniknienych prawów.

Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia w Jezusie Chrystusie, stajemy teraz przed Bożym obliczem, by spojrzeć w swoje sumienia, w swoje serca i w swoje myśli, by rozpoznać naszą niedoskonałość, by odnaleźć w sobie zdolność do przebaczenia i prośbę do tego, by Bóg nam i inni mogli przebaczyć. To wszystko odnajdujemy w tej właśnie części nabożeństwa, w spowiedzi, w pokucie, która w naszym ewangelickim, teologicznym rozumieniu jest przede wszystkim świadomością naszej niedoskonałości, czyli mówiąc językiem teologii grzeszności.

W spowiedzi odnajdujemy odpuszczenie grzechów. Pan zapewnia tych, którzy pokutują, że ich grzechy są im zatrzymane. Ale każe także przypomnieć wszystkim zatwardziałym, niepokutującym, że grzechy są im zatrzymane aż do czasu szczerej pokuty. Niech to będzie ten nasz czas szczerej i prawdziwej pokuty. Spowiadajmy się Panu, Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem.

którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Drodzy, Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was.

Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz. Żałuję. Żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak odpowiedz, wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzech odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego, zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone.

W mnie Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. On odpuszcza wszystkie winy Twoje, leczy wszystkie choroby Twoje. On ratuje od zguby życie Twoje. Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Zostawiam. Muzyka Pożywaj im, niebo stwoje. Za Chrystusa, agasł, a w niebieg, Na tej jego, a zupień Zajdzie mi ją swobodnieje, a przyjdując z nianą żyją.

Kraków Zabotny On nież będzie z wami Jezu rękuj Znieście swe serca Złośimy je do nabym Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Zaprawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego dla którego jesteś nam łaskawy odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego dlatego i my we współ z aniołami i zastępami niebiańskimi śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Ty Święty, Święty jest nasz Pan, A niebo i ziemia, a niebo i ziemia Są pełne chwały Jego Święty Boże, święty, mocny, święty, a nieśmiertelny Panie Z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinność. A pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci. Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a gronawinne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi. prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twojej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłaj nas Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło, Panie. Chłopcy Panie Jezu Módlmy się do naszego Ojca Niebiaskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy. Jakoj my odpuszczamy naszym winowajcom I nie wódź nas na pokuszenie Dale nas zbaw od złego Albowiem Twoje jest królestwo I moc i chwała Na wieki cieszę, bo chcę Amen.

Pan nasz Jezus Chrystus, tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowa przyłamał i dawał uczniom swoim mówiąc, Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowa przydał im mówiąc: "Bierzcie, pijcie z niego wszyscy, ten kielich jest to nowe przymierze, we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa, Na odpuszczenie grzechów To częściej lekroć pić będziecie Na pamiątkę moją Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach.

Boże, Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy Cię spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze, i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Oto wszystko jest gotowe. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Muzyka muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Znieśmy nasze serca do Boga i módlmy się. Dziękujemy Ci, Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Tworzy. Jego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi.

Przedwieczny Święty Boże, Ojcze pełen dobroci i łaski. Wielbimy Ciebie za Jezusa Chrystusa, bo w poniżeniu cierpieniu i hańbie krzyża Chrystusa ukryłeś oblicze swoje, pełne chwały i świętości. Patrząc na Jezusa możemy oglądać Ciebie i doznawać szczęścia życia w bliskości Twojej. Dziękujemy Ci, że w Jezusie Chrystusie dałeś nam prawdziwy chleb życia, dzięki któremu możemy wytrwać w pielgrzymce do niebiańskiej ojczyzny. Prosimy Cię, Panie, złącz w Chrystusie wszystkich w braterskiej miłości i wzajemnym poszanowaniu.

Posilaj nas słowem swoim, oczyść nas krwią Syna swego, abyśmy usprawiedliwieni z łaski mogli oglądać wieczności święte oblicze Twoje. Oczyść Kościół Twój z błędnej nauki i fałszywych nauczycieli. Niechaj słudzy Twoi z mocą zjastują Ewangelię o krzyżu i budzą przez nią wiarę. Uwielbuj się, Panie, w miłujących i naśladujących Twojego Syna. Prosimy Cię, Boże, pobłogosław wszystkich ludzi dobrej woli. Spraw, aby błogosławieństwo, krzyża i moc zmartwychwstania przeobrażały ludzkie serca. Prosimy Cię Panie dzisiaj w sposób szczególny za tych, którzy są zagubieni, których życie rozpada się na kawałki i nie mogą się pozbierać.

Daj, aby ten czas pasyjny był czasem budowania, sklejania tego, co trudne. I abyśmy wszyscy potrafili w Tobie odnajdywać moc i siłę do naszego życia. Prosimy Cię za tych, którzy są słabi i chorzy, za nasze siostry i braci, którzy są w domach opieki, Prosimy Cię, by także oni w tym trudnym czasie odnajdywali w Tobie siłę i moc, bo Ty jesteś Panem i Zbawicielem naszym. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Pan jest mocą i pieśnią moją, On jest moim Wybawicielem. Jezus Chrystus wczoraj i dziś, węże i na wieki.

Niech Ci błogosławi Pan I niechaj Cię słucha Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój. Amen, amen, amen. Muzyka Myśmy podczalni, przywięcenali, Świętym przymierze odczył nas krzyż. Powierzmy wiecznie Serca swego dali Przyjmij się Zdjęcia i montaż Dziękuje za oglądanie.