Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2025-11-09 · Przed końcem roku kościelnego

3. Niedziela przed koncem roku koscielnego

Streszczenie w przygotowaniu. Łukasz wyciąga tekst kazalny i streszczenie z każdego z 328 kazań — proces trwa. Tymczasem zobacz powiązane hasła teologiczne poniżej albo rozwiń pełny zapis nabożeństwa.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 3. Niedziela przed końcem roku kościelnego # Zrodlo: https://youtu.be/ltDZuB6dGMw # Data nabozenstwa: 2025-11-09

[Muzyka] [Muzyka] [Muzyka] Ah. Ah. [Muzyka] [Muzyka] Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni synami bożymi będą nazwani. O jedno z siedmiu błogosławieństw powiedzianych przez Pana Jezusa na górze błogosławieństw podczas kazania na górze. To słowo, które ma nas prowadzić w tygodniu, który rozpoczynamy. A dzisiaj jest trzecia niedziela przed końcem roku kościelnego, a to oznacza, że wkraczamy w okres w życiu Kościoła, w którym mówimy o rzeczach ostatecznych, o przemijaniu, o śmierci i z nadzieją o życiu wiecznym.

Zapraszam do refleksji na ten temat, do słuchania się w Boże słowo, do wspólnego śpiewu i do sakramentu ołtarza. Witam wszystkich zgromadzonych w kościele. Witam tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Życzę wszystkim Bożego błogosławieństwa i nadziei na to, co przed nami. Zaśpiewajmy pieśń numer 298. [Muzyka] [Muzyka] się [Muzyka] naszej duszy się zś twój nas niech pó jejście wielnie miłowali swego ziekaniśli [Muzyka] rozproszone zój paszó [Muzyka] Oój moi [Muzyka] gemś tylko dajesz mój życie sobie duszę [Muzyka] swą miłością Maryjo duszy przyjaciu [Muzyka] nie się za tobie zą [Muzyka] Niech ci będzie ska nie i co ci duszę.

Ja uęza, gdy twój głos usłyszę. Pokój już mnie słusz podają [Muzyka] swej co bez nie zjeśmy tenę [Muzyka] Niechaj działa jak ty chcesz z duszą wolę twarą duszy mej ty sam żyj i swe dzieła łaska wiar a się Nie. [Muzyka] [Muzyka] Ty, Panie, zachowałeś duszę moją od dołu zagłady. Ciebieziłeś wszystkie mojey. [Muzyka] Ty znowu człowieka wproch obracasz i zasajcie synowie króy. Zwróć się ku nam, Panie, >> zmiłuj się nad sługami swymi. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. jakby od początku, jak jest i jak będzie na wieki wieków.

Amen. [Muzyka] Kirion. Panie zmiłuj się. [Muzyka] Chryste [Muzyka] >> Chryste zmiłuj się. Kirion zmiłuj się. [Muzyka] Chwała Bogu na wysokościach, na wysokościach Bogu cześć i dzięki łasce jego już na mnie. Nie może zguby nieść moc i potęga złego. [Muzyka] Upodobanie Bóg w nas ma i pokój już bez przerwy trwa. Waś wszelka się skończyła. [Muzyka] Chciejmy się teraz wspólnie pomodlić. Módlmy się. Wszechmogący i wieczny Boże, Panie naszego życia, pamiętasz o wszystkich dzieciach w swoich w Jezusie Chrystusie, który panuje nad żywymi i zmarłymi.

Pragniemy być wierni Twojemu Synowi, dla niego żyć i umierać. Wysłuchaj nas przez właśnie tegoż syna twojego Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. >> Pan niech będzie z wami. I z duchem twoim. Wsłuchajmy się w słowa Pisma Świętego w Starym Testamencie w Księdze Micheasza w czwartym rozdziale od pierwszego wiersza. Tak czytamy: "Na koniec nadejdzie czas. Góra domu Pana zostanie utwierdzona na szczycie pagórków. Będzie wywyższona ponad wzgórza. spłyną do niej ludy.

Pójdą liczne narody i powiedzą: "Pójdźcie, wstąpmy na górę Pana i do domu Boga Jakuba. On pouczy nas o swoich drogach i pójdziemy jego ścieżkami, bo z Syjonu wyjdzie prawo i słowo Pana z Jerozolimy. On będzie rozsądzać międzycznymi ludami, rozpatrzy sprawy narodów potężnych, nawet tych najodleglejszych. Wówczas przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Nie podniesie naród miecza przeciwko narodowi i nie będą już poznawać sztuki wojennej. Kiedy zasiądzie pod swoją winoroślą i pod swoim drzewem figowym, nie będzie lęku, gdyż usta Pana zastępów to powiedziały.

Choćby wszystkie ludy kroczyły w imię swoich bogów, my jednak będziemy kroczyli w imię Pana naszego Boga na wieki wieków. Pan będzie królował nad nimi na górze Syjon, odtąd aż na wieki. Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go. Alleluja, alleluja, alleluja, alleluja. [Muzyka] Natomiast słowo lekcji apostolskiej czytamy dziś z listu do Rzymian z ós rozdziału od 18 wiersza. Liczę bowiem, że teraźniejszych cierpień nie można stawiać na równi z mającą nastąpić chwałą, która zostanie w nas objawiona.

Stworzenie przecież z wytrwałością oczekuje objawienia Synów Boga, gdyż zostało poddane marności nie z własnej woli, lecz przez tego, który je poddał w nadziei, że również ono będzie wyzwolone z niewoli rozkładu do wolności chwały dzieci Boga. Wiemy bowiem, że aż dotąd całe stworzenie wzdycha i rodzi w bólach. I nie tylko ono, lecz również my sami, którzy mamy pierwsze plony ducha, wzdychamy oczekując usynowienia, odkupienia naszego ciała. W nadziei przecież zostaliśmy zbawieni. Nadzieja zaś, którą się widzi, nie jest już nadzieją, bo jak można się spodziewać tego, co się widzi?

Jeśli jednak spodziewamy się tego, czego nie widzimy, to z wytrwałością tego oczekujemy. Tyle słów lekcji apostolskiej. Bądź pochwalon Panie Jezu. Chwała tobie Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem chciejmy wspólnie dać świadectwo naszej wiary. A złóżmy je w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, stąpił do piekieł.

Trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen. Amen. Amen. Amen. >> Usiądźmy. Zaśpiewajmy kolejną piechnię. [Muzyka] [Muzyka] [Aplauz] uwiel nas słuchajcie słuchajcie na każdym miejscu i każdy czas przy [Muzyka] słuja strzeli i nie jest z nas czekamy Nasze oglądać nic nie wiemy syn się idzie mejś pomij serca do nieba z niej siebie [Muzyka] Cózie Pan przyjdzie.

[Muzyka] Panie zawsze czuła twoja spraść. Naszey i nasy się oglądać. I ziemy syn [Muzyka] ruszy nasy z nieu serzenie [Muzyka] od się zjekać słuchaj Daj nam przyjdzie twie zawsze czuwa twoja straż nasze [Muzyka] i przekały się [Muzyka] nic nie Zbawiciel [Muzyka] przez wszystkie dniam [Muzyka] wierności swej wielu gorą [Aplauz] cudzie przyjdzie Panie zawsze twoja spaść nam sięy i zag [Muzyka] się [Muzyka] i [Muzyka] zicie [Muzyka] wy co zagraem czeka prowadzi się gdzie pan przyjdzie Panie zawsze c [Muzyka] nasze i nas czeka się ochronać nasz i zyny synów Łaska Pana Jezusa, tego, który był, który jest i który przyjdzie, niech będzie z wami wszystkimi teraz i na wieki.

Amen. Słuchajmy się teraz słowa Ewangelii świętego Łukasza, gdzie w 17 rozdziale w wierszach od 20 do 30 znajdujemy takie słowa. Jezus zapytany przez faryzeuszy, kiedy przyjdzie królestwo Boga, odpowiedział: "Królestwo Boga nie przyjdzie dostrzegalnie. nie powiedzą: "Oto jest tutaj lub oto jest tam", ponieważ królestwo Boga jest pośród was. A uczniowie, a uczniom oznajmił: "Nadejdzie czas, w którym zapragniecie ujrzeć choćby jeden z nich syna człowieczego, a nie ujrzycie, powiedzą wam: Oto jest tam lub oto jest tutaj".

Nie chodźcie tam i nie biegnijcie. Jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci się od jednego krańca nieba aż po drugi. Tak będzie synem człowieczym w jego dniu. Przedtem jednak musi wiele wycierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie. Jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego. Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili, aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki i nastał potop i wszystkich wytracił. Podobnie też było za dni lota. Jedli, pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali. Lecz w dniu, w którym Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i zgładził wszystkich.

Tak też będzie w dniu, w którym objawi się Syn Człowieczy. A ciebie prosimy, nasz Panie i Boże, abyśmy teraz to słowo o Twoim Królestwie odnieśli do naszego życia. Amen. Drogi zboże, drogie siostry i drodzy bracia w Jezusie Chrystusie. Koniec roku kościelnego, zbliżający się koniec również roku kalendarzowego. To dla wielu z nas czas pytań o sens, o przyszłość. Przyszłość w wymiarze bardzo nam bliskim, ale także w wymiarze tym wiecznym, niepojętym. I my jako kościół znów stoimy okresu roku kościelnego. Ten czas to moment, gdy w liturgii służymy słowa o końcu świata, o sądzie, o królestwie Bożym i o powtórnym przyjściu Jezusa Chrystusa.

To szczególny czas, gdy kościół przypomina nam, że historia świata nie jest czymś przypadkowym. To nie tylko atomy, geny, układy, struktury, ale historia świata ma sens i ma cel. Wierzymy, że ludzkość zmierza ku celowi ostatecznemu, a tym celem jest spotkanie z Bogiem, który jest panem czasu. Listopad to czas, gdy obserwujemy przyrodę. Przyrodę zamierającą, odpoczywającą, gdy pewne czynności też wydaje się wykonujemy jakby spokojniej. To czas, gdy budzimy się, gdy jest ciemno i nagle kilka godzin jasności i przed popołudniowymi czynnościami znów jest cien ciemno.

To czas, gdy wszystkie nasze parafialne spotkania odbywają się, można powiedzieć, w ciemnościach. To budzi w nas refleksję, a w kościele refleksję eschatologiczną. jako taką. Te krótsze dni, to słabnące światło, jakieś krótkie promienie słoneczne, to wszystko prowadzi nas do pytań, które brzmią bardzo, bardzo poważnie, ale i mają bardzo osobisty charakter. Idąc za naszym tekstem i pytaniami faryzeuszy do Jezusa, pytamy się, gdzie jest to królestwo Boże? Czy ono już nadeszło, czy jest, czy dopiero przyjdzie?

I w kontekście królestwa Bożego czasami mówimy w naszej ewangelickiej tradycji o etyce królestwa Bożego, czyli pytamy się jak mamy żyć w perspektywie eschatologicznej. Jak mamy oczekiwać pełni przyjścia Chrystusa w chwale? To wszystko pytania o rzeczy ostateczne. Po grecku ta Eschata i stąd nazwa tego działu teologii eschatologia. Dzisiejszy tekst zaprasza nas do spojrzenia na eschatologię zupełnie innej niż zwykle to czynimy perspektywy. Bo Jezus wprowadza pytania faryzeuszy uczonych w piśmie bez wątpienia ludzi bardzo pobożnych i praktykujących do stwierdzenia: "Królestwo Boże jest pośród was".

To zaskakujące w kontekście dotychczasowych wyobrażeń epoki międzytestamentowej, które przenosiły eschatologię w nieznaną przyszłość, w jakieś futurum. Ewangelia Łukasza ukazuje nam tak zwaną eschatologię prezentyczną. łacińskie presence odnajdziemy bardzo łatwo w angielskim present czy niemieckim present, czyli teraźniejszość, to co jest teraz. Esatologia prezentyczna odpowiada więc na pytanie faryzeuszy skierowane do mistrza z Nazaretu. Kiedy przyjdzie królestwo Boże? Jezus nie odpowiada na pytanie kiedy przyjdzie, ale konfrontuje ich zupełnie inną rzeczywistością.

Ono nie przyjdzie, bo już jest pośród was. Przyjście Jezusa na świat to przyjście pierwsze, to początek teraźniejszości eschatologicznej. On jest wśród nas. On Boży Syn. A skoro Boży Syn jest wśród nas, to i królestwo Boże jest pośród nas. Pytanie faryzeuszy miało dwa wymiary. Tak naprawdę wymiar religijny, teologiczny, ale również polityczny. Było podchwytliwe. Chcieli złapać Jezusa na jakieś nieprawomyślności. Jak nie teologicznej, to przynajmniej teologicznej i politycznej, by móc wskazać, że żyje niezgodnie z Bożym słowem lub niezgodnie z przepisami państwa, do którego należy.

Oni czekają na widzialny znak, na takieś potężne wydarzenie, które zmieni świat. Dla większości Żydów tamtych czasów było to oczywiście wyzwolenie z podrzymskiego panowania. Coś nagłego, wkroczenie Boga, przepędzenie Rzymian i czas jego panowania. Wbrew tym wyobrażeniom Jezus mówi, zaskakuje. Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny, bo ono jest wśród was i to od was zależy, czy je rozpoznacie. To zdanie właśnie zmienia wszystko. Jezus mówi w kontekście eschatologii nie od jakiejś odległej mniej lub bardziej przyszłości, ale on mówi o teraźniejszości.

Królestwo Boże jest tam, gdzie on jest obecny. Królestwo Boże jest tam, gdzie jego słowa są słuchane i przenosi to na płaszczyznę społeczno-polityczną. To królestwo jest tam, gdzie ludzie sobie przebaczają nawzajem, gdzie dzieje się sprawiedliwość, miłosierdzie, chrześcijańska miłość, mówiąc już językiem etyki. To jest zupełnie nowa perspektywa dla Żydów tamtych czasów, bo Bazilea Tuteu przestaje być jakąś abstrakcyjną ideą. Królestwo Boże nie jest jakimś politycznym marzeniem o nowym Izraelu. Nie jest też jakimś marzeniem o idealnym świecie.

świecie, w którym Bóg panuje pośród swego narodu wybranego. Idealny świat z ludzkich, dziecięcych, młodzieżowych wyobrażeń. Jezus mówi nam: "Królestwo Boże to boża obecność wśród ludzi. Cicha, niepozorna, ale jak najbardziej realna. Chrystus jest pośród nas. Tak jak był wtedy i nauczał, tak dziś i teraz jest w swoim kościele. Na koniec roku kościelnego łatwo jest więc myśleć o przyszłości w różnego rodzaju kategoriach. Czas, w którym żyjemy ostatnie lata, miesiące też przepełniony jest wieloma lękami. Boimy się wojny, mamy doświadczenie kryzysów, kryzysu pandemicznego, wojny, która wybuchła w sąsiednim kraju.

Młode pokolenie w sposób szczególny przeżywa zmiany klimatyczne, widząc co może je spotkać w perspektywie kilkudziesięciu lat. Ale Jezus świadomy tych wszystkich zagrożeń, nie bagatelizując żadnej z nich, on chce nas nauczyć, że prawdziwe królestwo Boże nie zależy od tych wszystkich zewnętrznych okoliczności. Można je tworzyć w zupełnie niezrozumiałych warunkach, tak jak ludzie w obozach koncentracyjnych, w łagrach potrafili się modlić, wzajemnie wspierać, obdarzać człowieczeństwem i mieć świadomość, że tworzą właśnie społeczność królestwa Bożego.

Ono może być w najgorszych nieludzkich miejscach, o ile Bóg króluje w sercach człowieka. I dzisiejszy tekst zaprasza nas, byśmy nie szukali znaków na niebie, nie biegali do tego czy innego nowego proroka, który mówi, że ma nowe objawienie i pokazuje nam sensacje. Nie mówi nam dzisiaj Chrystus, byśmy szukali nowych nieprawdopodobnych znaków, ale mówi nam: Oto: "Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata". To są słowa zapisane przez innego z ewangelistów Mateusza jako tak zwana mowa pożegnalna Jezusa do uczniów.

wtedy, gdy wstępował, żegnał się z nimi, przekazał im ostatnie wskazówki i to zapewnienie właśnie. Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata. Wkrótce później, wkrótce potem został zesłany Duch Święty i przez Ducha Świętego obecność Jezusa jest choć niewidzialna, to jak najbardziej prawdziwa. On jest obecny w słowie, słowie, które słyszymy w liturgii, które jest wypowiadane w zwiastowaniu, w kazaniu. To jest słowo obecne w sakramencie. ale także w modlitwie, jeśli wierzymy, że ona trafia do Boga.

On jest obecny w siostrzanej braterskiej wspólnocie kościoła. Tym samym eschatologia prezentyczna ostrzega nas przed obojętnością. A Jezus przypomina, że pełnia, pełnia królestwa Bożego nastąpi w tym dniu, gdy Syn Człowieczy objawi się w chwale i wtedy świat zostanie zupełnie zaskoczony, tak jak było to za dni Noego, dni Lota. Takich przypadków możemy wskazać bardzo wiele, gdyż świat, który wydawał się ludziom, że będzie trwał i trwał, nagle się kończy. jak za dni Noego, jak za Lota czy w Pompejach, albo jak w Nagasaki i Hiroszimie, gdy coś nagle zupełnie się stało.

Ludzi, ludzie we wszystkich tych miejscach, w Pompejach, Sodomie, Nagasaki, żyli swoim codziennym rytmem. Jedli, pili, handlowali, szykowali się do wojny. planowali coś w bardzo dalekosiężnej perspektywie i nie byli w stanie zupełnie zauważyć, że nadchodzi tak nagle kres. Te radykalne wejścia to nie jest jakieś potępienie codzienności doczesności. Jezus absolutnie nie zakazuje nam życia, pracy czy korzystania z dóbr doczesnych, wręcz odwrotnie. Ale szczególnie odwołanie do Noego i Lota jest ostrzeżeniem przed obojętnością duchową, przed całkowitą koncentracją nad tym, co doczesne, bez odniesienia do wieczności, do Boga, uprawiania wiary, która zamienia się w faryzejską rutynę.

Na koniec roku Kościół więc za Jezusem chce nam powiedzieć: "Obudźmy się, zobaczmy, że czas i przemijanie ma sens tylko wtedy, gdy rozpoznajemy w nim bożą obecność. zaprasza nas do życia w świetle królestwa Chrystusowego. To nie jest czas strachu, straszenia piekłem, diabłem czy jakimś nieistniejącym czyśćcem, ale to czas nadziei na przyjście Chrystusa, tego samego, który przyszedł do nas w Betlejem, którego będziemy oczekiwać w Adwencie, którego przyjście będzie nas radować grudniowe święta. To ten sam, który umarł i zmartwychwstał, wstąpił do nieba.

To wszystko dla nas. Jego przyjście więc to drugie to nie groźba, ale obietnica pełni i zaproszenie byśmy w tym świecie korzystając z darów, które daje nam Bóg, jego stworzenie, byśmy potrafili czynić dobro, byśmy wzajemnie sobie przebaczali, byśmy potrafili wspierać słabszych i zachęca nas, byśmy ufali nawet wtedy, gdy świat drży, gdy żyjemy w niebezpieczeństwie, bo to Bóge. Siostry i bracia, pod koniec roku kościelnego w obliczu przyszłości spróbujmy i my powiedzieć, że Jezus Chrystus jest naprawdę początkiem i końcem, alfą i omegą.

W nim jest i nasz początek i koniec, a jemu jest chwała na wieki wieków. Amen. Drodzy, w dzisiejszym nabożeństwie nasz kościół modli się o parafię w drogomyślu. Parafia w drogomyślu obejmuje zasięgiem północną część Śląska Cieszyńskiego. Oprócz parafialnego kościoła w Drogomyślu posiada filuchnej i Dom modlitwy w Bąkowie. Cała społeczność ewangelicka w parafii Drogomyśl liczy 2578 osób. Proboszczem administratorem jest biskup Adrian Korczago, a w parafii służy także niedawno ordynowany wikariusz ksiądz Adam Bujok.

Parafia prowadzi działalność charytatywną, diakonijną, wypożyczając sprzęt rehabilitacyjny. organizowane są spotkania misyjne, ewangelizacyjne prowadzone jest praca katechetyczna i kulturowa. W życiu parafialnym aktywnie uczestniczy grupa młodych osób, tworząc raz w miesiącu nabożeństwa młodzieżowe. Znieśmy teraz nasze modlitwy do Boga właśnie za tę parafię. Dobry nasz Panie Boże, wraz ze społecznością ewangelicką w Drogomyślu składamy Ci dziękczynienie za zaangażowanie parafian w tworzenie życia parafialnego i prosimy o błogosławieństwo w wydarzeniach i inicjatywach parafialnych, w godzinach biblijnych, ewangelizacjach, pracy z młodzieżą, koncertach i wydarzeniach kulturalnych.

Prosimy, by Bóg trafiał do ludzi w każdym wieku i włączał ich do społeczności parafii. Prosimy cię, by nabożeństwa gromadziły wszystkie grupy parafialne. O to cię prosimy, Boże Ojcze, przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen. Usiądźcie drodzy. ogłoszenia na dzisiejsze nabożeństwo i na tydzień, który przed nami. Po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi. Czynny jest punkt kancelaryjny, gdzie można odebrać i nabyć nowy nowy numer zwiastuna ewangelickiego. Można opłacić składki kościelne za mijający rok.

Drodzy, w listopadzie bieżącego roku obchodzimy 20lecie istnienia biblioteki Etos. Chcemy uroczyście podziękować pani Marii Drapella za 20 lat służby w tym wymiarze. Obchody będą miały miejsce w sali de Bory, do której po nabożeństwie wszystkich bardzo serdecznie zapraszamy. A w bieżącym tygodniu w środę o 17:30 próba chóru parafialnego, w czwartek spotkanie młodzieżowe o godzinie 18:00, w piątek lekcje religii. również do piątku w dniach pracy kancelarii także można dostarczyć paczki prezent pod choinkę.

Kończymy zbiórkę w piątek, tak by w sobotę móc przekazać te paczki do punktu zbornego. Wszystkim, którzy przygotowali takie paczki serdecznie prosim, dziękujemy. A tych, którzy to nie zrobili, a chcą, zapraszamy, by dołączyć do ogólnopolskiej akcji charytatywnej. Zatrość się o innych. i zrób prezent dla dzieci z Ukrainy, Białorusii, Rumunii i Bułgarii. W najbliższą sobotę 15 listopada w Bydgoszczy będzie obradował synod diecezji pomorsko-Wielkopolskiej. Parafia ewangelicka w Gdańsku Sopocie ma pięciu delegatów świeckich i także my jako duchowni jesteśmy członkami tego synodu.

A prezesem synodu diecezjalnego jest z urzędu biskup diecezji. Za tydzień w niedzielę nabożeństwo o godzinie 10:00. Bezpośrednio po nabożeństwie o godzinie 11:30 wysłuchamy wykładu profesora Sławomira Kościelaka, profesora Uniwersytetu Gdańskiego na temat początków protestantyzmu w Gdańsku. Zapraszamy wszystkich bardzo serdecznie do pozostania w niedzielę po nabożeństwie i do tego, byście zaprosili drodzy również na to wydarzenie swoich znajomych i przyjaciół. Diakonia Kościoła Ewangelickiego kieruje do nas apel o składanie ofiar na rzecz pomocy osobom poszkodowanym przez huragan Melisa na Karaibach.

W ostatnich dniach października w regionie Karaibów przeszedł potężny huragan Melisa. Gwałtowny wiatr oraz towarzyszącze mu intensywne opady deszczu i powodzie spowodowały ogromne zniszczenia. Diakonia Polska zaprasza nas do tego, byśmy potrafili dzielić się tym, co mamy. Nie tylko z tymi, którzy są blisko nas, ale również z ludźmi, którzy utracili tak wiele w tak krótkim czasie. Niech nasze wsparcie będzie wyrazem odpowiedzialności za świat i chrześcijańskiej miłości przekraczającej granice kulturowe i geograficzne.

Ofiary pieniężne na rzecz pomocy osobom poszkodowanym przez huragan można przekazać przelewem na konto diakonii lub za pośrednictwem płatności elektronicznych. Dane do przelewów, do zbiórki będą do pobrania w punkcie kancelaryjnym po nabożeństwie. Bardzo serdecznie zapraszam was również do wzięcia udziału w tej zbiórce. Koniec roku kościelnego to również czas, gdy wspominamy naszych bliskich. I tak dzisiaj jesteśmy proszeni o wspomnienie. wspominamy świętej pamięci Eugenię Markiewicz, zmarłą w roku 2000 i jej siostrę świętej pamięci Irenę Kanicką, która odeszła do Pana w roku 2006.

Dzisiaj wspomina je rodzina. Podziękujmy w modlitwie Bogu za ich życie. Panie nasz i Boże, pod koniec roku kościelnego często nasze myśli również kierujemy w stronę tych, których Ty odwołałeś do wieczności. Wspominamy ich życie i dziękujemy Ci za wszystko to dobro, które nam przekazali. Dzisiaj wspominamy dwie nasze siostry w Jezusie Chrystusie, które przed laty odeszły doczesności do wieczności. Dziękując ci za ich drogę życiową, za to, co dali swym najbliższym, prosimy, byś wzmocnił naszą wiarę, zmartwychwstanie i życie wieczne, byśmy żyli nadzieją na spotkanie z tobą i z nimi w królestwie Boga tam na wieki wieków.

Amen. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, niech strzeże serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. [Muzyka] [Muzyka] [Muzyka] się Jezus [Muzyka] się naziewy nasze życie [Muzyka] się chwale dziś jako doświadczenia Panie [Muzyka] za nasze grzechy wysłał naszy [Muzyka] pragniemy iść aż po twój krzyż raz z tobą zbawicią [Muzyka] nieuchały cię Święty serca sam miłością [Muzyka] bąki ludem jesteś nam aż świat nie ziadać bo dobrze wiesz żeś nam pokoru i radości [Muzyka] doym życiu przykamy cię zić łaski się skończy [Muzyka] dzieci za syn ojcem co stanie się gdy ujdzie się zaśpiewa Chry [Muzyka] wspomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię.

Amen. Siostry i bracia, zechciejmy teraz stanąć przed obliczem Boga. które jest sędzią naszych serc i sumień. Powiedzmy słowa modlitwy spowiedniej jako coś, co płynie z głębi nas. I odpowiedzmy szczerze na pytania spowiednie w nadziei na odpuszczenie grzechów, przebaczenie i starając się poprawić nasze życie. Spowiadajmy się Panu Bogu naszemu, tak się modląc. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja, biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na twe doczesne i wieczne kary.

żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę cię dla niezgłębionego miłosierdzia twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego syna twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu grzesznemu człowiekowi łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc ducha twego świętego do poprawy życia mego. Amen. Boże bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Drodzy Bóg słyszał nasze wołanie. Dlatego teraz przed obliczem Boga wszechmogącego pytam się każdej i każdego z was: czy żałujesz za grzechy swoje?

Jeśli tak, odpowiedz: Żałuję, >> żałuję. Czy wierz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz: Wierzę. >> Wierzę. I czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz: Pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj ci się stanie. Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów: "Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane." Przeto jako powołany i ustanowiony sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i jego kościoła świętego zwiastuje wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu pańskiego ogłaszam wam że grzechy wasze są wam odpuszczone w imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto wej wierzy nie zginął, ale miał żywot wieczny. Amen. Zostańcie w pokoju pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. [Muzyka] [Muzyka] [Muzyka] wielkiego wszechświata niechaj się w sercu rozaszę przekói [Muzyka] panu zó króata [Muzyka] mój duchu arza co ziemi obroty zadani [Muzyka] który ci da dobra no znisczy twój działcowskieją [Muzyka] coa [Muzyka] ziemu zawsze swą wielki ten bó ciebie kocha mój duchu odam Co ci błogosławi zenia miłości się tobie objawił duchu mój pie pamięcią swejśo [Muzyka] wszech zami o panu duarza [Muzyka] gdzieś uśpie wszystkim co życie bezą błaganie on światłem twym serce a tak niechaj się zie [Muzyka] pan niech będzie z wami.

>> I z duchem twoim. Znieście swe serca. [Muzyka] Dziękujmy Panu Bogu naszemu. [Muzyka] Zaprawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy tobie, święty Panie, wszechmogący Ojcze, wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my weespół z aniołami i zastępami niebiańskimi śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. [Muzyka] a nie ziemia a niebo i ziemia [Muzyka] >> święty Boże święty mocny święty a nieśmiertelny panie Z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę twoją jawną od założenia świata.

W szczególności wspominamy syna twego Jezusa Chrystusa, który wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci wieczerzy świętej zostawił tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy cię. Ucz nas z nim uniżyć się aż do śmierci, z nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały. Tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy dla chwały imienia Twego.

Wysłuchaj nas Ojcze, przez tegoż syna twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjście oczekujemy i wraz z całym kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy. Przyjdź rychło Panie. Panie Jezu. [Muzyka] >> Módlmy się do naszego ojca niebiańskiego, tak jak nas nauczył jego syn Jezus. Chrystus. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. LBiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków. Amen. [Muzyka] Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękowszy łamał i dawał uczniom swoim, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje. Oczyń na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc: Bierzcie i pijcie z niego wszyscy. Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów.

To czyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. [Muzyka] Boże, Ojcze nasz niewiański, wspominając zbawczą mękę i śmierć twojego syna, uwielbiamy jego zmartwychwstanie i wniebowstąpienie oraz oczekujemy na jego powtórne przyjście w chwale. Prosimy cię, spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz ze wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w twoim królestwie.

Przez Jezusa Chrystusa tobie Boże Ojcze wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, zobaczcie jak dobry jest Pan. Amen. O baranku Boży, któryś [Muzyka] zmiłuj się nad namiś. [Muzyka] ś [Muzyka] ciała [Muzyka] [Muzyka] [Muzyka] Módlmy się. Dziękujemy ci wszechmogący, miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi syna twego.

Prosimy cię, spraw dla miłosierdzia twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami wszystkimi. Panie nasz, Boże wszechmogący, który suwerennie władasz wszechświatem, przyjmij dziękczynienie, uwielbienie majestatu chwały Twojej. Uwielbiamy cię Boże, Panie niepojętej miłości. Ty jako Pan stworzenia jesteś jedynie godny czci i chwały, a Twoje królestwo sprawiedliwości i pokoju trwa na wieki. W Jezusie Chrystusie przybliżyło się królestwo Twoje do nas i objawiła się przez zmartwychwstanie jego władza, moc i światłość twoja, która rozprasza mroki naszego życia.

Światłości tej prowadź nas, Boże i zachowaj w radości i szczęściu. Dla chwały syna twojego pragniemy żyć i działać. Dla niego też chcemy, jesteśmy gotowi umierać, gdyż czy żyjemy, czy umieramy, jego jesteśmy na wieki. Prosimy cię, Panie, dopomóż w dźwiganiu krzyża chorym i cierpiącym. Daj, by rozpoznanie czasu było i naszym udziałem, czasu w różnych wymiarach, byśmy potrafili się dzielić tym, co mamy, z tymi, co nie mają. Niech w tobie nadzieję pokładają wszystkie narody, gdyż dałeś, Boże nam Chrystusa, aby nas wykupionych z niewoli grzechu, śmierci, władzy szatana przyprowadzić przed Twoje oblicze.

Dziękujemy ci i za naszą ziemską ojczyznę, za nasz kraj, za święto narodowe, które w pokoju chcemy przeżywać wkrótce. Daj nas, daj nam, byśmy odwołując się do dawnych wydarzeń potrafili budować wspólnotę ludzką, wspólnotę opartą na wartościach, a nie na odrzuceniu. Wspólnotę gotową do zjednoczenia się w trudnych chwilach, ale także i do codziennej pracy dla budowania naszej ojczyzny. A w tej ojczyźnie są nasze domy, nasze mieszkania, zakłady pracy, szkoły, uczelnie i kościoły. O to wszystko prosimy cię Panie, byś miał w swojej opiece.

Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, Pana i Zbawiciela naszego. Amen. [Muzyka] Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja. [Muzyka] Alleluja. [Muzyka] Pan jest mocą i pieśnią moją. Alleluja. [Muzyka] zi [Muzyka] alleluja >> Jezus Chrystus wczoraj i dziś alleluja [Muzyka] i na wieki alleluja [Muzyka] Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech Ci miłościw będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niechaj ci da swój święty pokój. [Muzyka] Amen.

Amen. Amen. [Muzyka] Panie [Muzyka] nas. Niech nas nic nie wieli. Myśmy z łaski twej ciebie wyzwać ziemi samotności swej twoim będę zawsze śmieje się przyzyłem. Błogosławisz mnie. Nikt nie może sam zdobyć łaski Pana. Przez miłość i dar moje nam pana zwycięży zło się wszystkim dzieli, aby wszyscy mieli miłość sercą. Miłość dałeś już pokój się. Daj to sposób swój nam na ziemię Panie przyjdź pokoj. Jego poją sercami się zem [Muzyka] [Muzyka] [Aplauz] [Muzyka] [Aplauz] [Muzyka] Bra [Aplauz] [Muzyka] [Muzyka]

✦ Zapytaj luteranów