2. Pasyjna

# 2. Pasyjna # Zrodlo: https://youtu.be/kJPXMRsV4GY # Data nabozenstwa: 2025-03-16

Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Bóg daje dowód swej wielkiej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. Tym słowem apostoła Pawła chciałbym Was przywitać wszystkich zgromadzonych w Kościele i tych, którzy łączą się z nami poprzez internetową transmisję. Witam w drugą niedzielę pasyjną zwaną Reminiscere, czyli pamiętaj Panie o miłosierdziu i o łasce swojej. Pozwólcie, że w sposób szczególny przywitam dzisiaj wśród nas uczestników warsztatów w ramach projektu "Pojednanie w Europie".

Zadania Kościołów w Białorusi, Ukrainie, Polsce i Niemczech. O czwartku uczestnicy tej konferencji przebywają w Gdańsku i dzisiaj są z nami na nabożeństwie. W sposób szczególny chciałem przywitać Panią dr Jolę Reheb z Pro Oriente oraz księdza dyrektora Grzegorza Giemze, dyrektora Biura Polskiej Rady Kumenicznej, który wygłosi do nas słowo pozdrowienia. Życzę Wam, drodzy, błogosławionego nabożeństwa, nam wszystkim zgromadzonym w Kościele, by ta pasyjna niedziela była dla nas impulsem do myślenia i do działania.

Zaśpiewajmy teraz pieśń numer 156. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Pan Boże, na mię, że w obłatach śpiewa Przy tym przyczu, w polskich dzień taż do kłopotach wieku, niech niech wytrzęk przyczek się, Na tym oczekiwanie Krzyczu Panu, Krzyczu Panu Moje słady Na rokoze białki Panu Przewodniczący Panie, Panie, o miłosierdziu i o łasce swojej. Panie, o miłosierdziu i o łasce swojej. O ułogi i wędze. Oj, wytrach, wytrach, wytrach wytrach. Powstań, Panie Boże, podnieś rękę swoją. Zdjęcia Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Panie, zimnoj się.

Zgłacią Panie Boże wszystkie grzechy oraz nieprawości nasze. KONIEC A krzyżach obołęczony Nie byłeś zbawszym dziewczynnym Porodził w szach grzechścia twary Zdjęcia Zabiedzenia I Właski Właski Właski Właski Ulitwuj się O Jezu Biedą Połączmy się teraz we wspólnej modlitwie Módlmy się. Miłosierny Boże, powierzyłeś nam ten świat i obdarzyłeś wszystkim, czego potrzebujemy, by odpowiedzialnie zarządzać Twoją własnością. My jednak okazaliśmy się niegodnymi Twego zaufania i prowadzimy Twoje dzieło do zguby.

Pomóż nam, by ofiara Twego Syna stała się dla nas ratunkiem i źródłem odnowy, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Pan niech będzie z Wami. Zdjęcia i montaż Wsłuchajmy się w słowa Pisma Świętego. Słowo Starego Testamentu znajdujemy w Księdze Izajasza w V rozdziale od I do VII wiersza. Zaśpiewam mojemu ukochanemu pieśń o jego miłości, o jego winnicy. Mój ukochany miał winnicę na urodzajnym wzgórzu. Okopał ją, oczyścił z kamieni i zasadził w niej szlachetną winorość. Pośrodku wybudował wieżę, a także wykuł tłocznię.

Oczekiwał, że wyda winogrona, a wydała cierpkie owoce. Teraz mieszkańcy Jerozolimy i ludzie Judy rozsądźcie między mną a moją winnicą. Co jeszcze można było uczynić dla mojej winnicy, a czego ja nie uczyniłem? Dlaczego, gdy oczekiwałem, że wyda winogrona wydała cierpkie owoce? Teraz więc zapoznam was z tym, co uczynię mojej winnicy. Usunę jej ogrodzenie, aby została spalona. Zburzę jej mur, aby była podeptana. Uczynię z niej ruinę. Nie będzie przycinana, ani przekopywana. Zarośnie cierniem i ostem. Chmurom rozkaże, by nie spuszczały na nią deszczu.

Winnicą bowiem Pana zastępów jest dom Izraela, ludzie z Judy, jego umiłowanym szczepem. Oczekiwał od nich prawości, a oto bezprawie, sprawiedliwości, a oto jęk udręki. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Amen. Natomiast słowo lekcji apostolskiej znajdujemy w liście do Rzymian, również w V rozdziale od I do V wiersza. Usprawiedliwieni z wiary mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przez Niego dzięki wierze mamy także dostęp do tej łaski, w której trwamy i radujemy się z nadzieją chwały Boga.

I nie tylko po to. I nie tylko to, ale także radujemy się w uciskach, wiedząc, że z ucisku rodzi się wytrwałość. Z wytrwałości doświadczenie, z doświadczenia zaś nadzieja. Nadzieja natomiast nie sprawia zawodu, bo miłość Boża jest wylana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany. Tyle słów lekcji. Bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jezu Chryste. A teraz w łączności z całym Kościołem dajmy świadectwo naszej wiary, a uczyńmy to w słowach apostolskiego kredo. Módlmy się. Dziękuję. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego, jedynego Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego.

Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Wstąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów odpuszczenie, Ciała zmartwychwstanie I żywot wieczny. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Usiądźmy i zaśpiewajmy kolejną z pieśni. i obieczniany, nieźwienie świadomości na swej miłości.

Chodź, przywódź serca, niej dobyt uchwały, że ją dzieszą się Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego niech będą z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. W dzisiejszą niedzielę pasyjną słuchajmy się drodzy w słowa zapisane w Ewangelii św. Jana w rozdziale 3 w wierszach od 14 do 21. I jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg przecież nie posłał Syna na świat, aby świat osądził, lecz aby świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie jest sądzony, a kto nie wierzy, już został osądzony, gdyż nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Boga. Sąd zaś polega na tym, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światłość, ponieważ złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i jej unika, aby jego czyny nie zostały ujawnione".

Każdy natomiast, kto postępuje w prawdzie, przychodzi do światłości, aby stało się widoczne, że jego czyny są dokonane w Bogu. Panie nasz i Boże, prosimy Cię teraz, abyś to słowo Janowej Ewangelii pobłogosławił w naszych sercach. Amen. Drogi pasyjny zboże, Ewangelia Jana ukazuje Jezusa z innej perspektywy. Przede wszystkim wskazuje na Jego boskość, W drugiej kolejności na jego człowieczeństwo. Ewangelie synoptyczne Mateusz, Marek, Łukasz pokazują drogę Jezusa od początku jego życia w wielu wypadkach. Wskazują Jego człowieczeństwo i to, że jest zarazem Bogiem.

Jan rozpoczyna z innej perspektywy. Pokazuje, że Jezus jest wcielonym Słowem, Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas i konsekwentnie Janowa Chrystologia pokazuje nam Jego moc, wszechmoc i potęgę. Dlatego zaraz po prologu początku drugi rozdział Janowej Ewangelii mówi nam o weselu w kanie galilejskiej. Jak to mówi ewangelista, jest to pierwszy cud Jezusa. Stamtąd Jezus udaje się do Kafarnaum na krótki pobyt i wyrusza w drogę do Jerozolimy na Pesach, na święto Paschy. Będąc w Jerozolimie idzie do świątyni, gdzie wypędza przekupniów z terenu świątynnego.

Następnie w Jerozolim według Janowego świadectwa dokonuje się wielu cudów. Nam dzisiaj dane jest skupić się na rozdziale trzecimianowej Ewangelii. To tak zwana rozmowa Jezusa z Nikodemem. Nikodemem, czyli faryzeuszem, jak zdefiniował go Jan dostojnikiem żydowskim. Nikodem przychodzi do Jezusa nocą, jakby bojąc się być rozpoznany. Mówi o cudach Jezusa, to skłoniło go do przyjścia. A nasz dzisiejszy tekst to końcowa mowa Jezusa z tego przekazu, gdzie Nikodem słucha, a Jezus mówi. Czas Wielkiego Postu, czas pasyjny prowadzi nas pod krzyż Chrystusa.

Prowadzi nas z Chrystusem przez Jego mowy, doświadczenia. I dzisiejszy fragment Janowej Ewangelii w sposób szczególny mówi o tajemnicy wywyższenia Jezusa z Nazaretu. Wskazuje na jego mękę i śmierć, które nas prowadzą do życia wiecznego. Rozpoczęliśmy od słów o Mojżeszu, który wywyższył węża na pustyni. Nawiązanie do tej figury wskazuje na wywyższonego na krzyżu Syna Człowieczego. Wskazuje na jego mękę i śmierć, które nas prowadzą do życia wiecznego. Te słowa Jezusa nawiązują do dobrze znanego Żydom doświadczenia.

To wydarzenie opisane w IV Księdze Mojżeszowej, znanej także jako Księga Numerii czy Księga Liczb. gdzie Mojżesz na pustyni nie z własnej inicjatywy, ale na polecenie Boga wywyższa miedzianego węża, aby każdy kto na niego spojrzał został ocalony. Dlaczego coś takiego się wydarzyło? Otóż Izraelici zostali ukarani przez Boga tak zwaną plagą węży za swoją niewierność, za, mówiąc dzisiejszym językiem, marudzenie, dawniej nazywane szemraniem, za ciągłe bycie sfrustrowanymi, niezadowolonymi ze swego losu.

Mojżesz na polecenie Boga umieszcza miedzianego węża na palu. Jezus mówi nam, że on zostanie tak samo wywyższony, co wskazuje na jego śmierć na krzyżu i późniejsze uwielbienie poprzez zmartwychwstanie. Jezus mówi nam, że każdy kto spojrzy na ten krzyż, czyli uwierzy w Jezusa, zostanie tak ocalony, jak ocaleni byli ci Izraelici, którzy spojrzeli na węża miedzianego i w ten sposób zaufali Bogu. Tak jak Izraelici zostali ocaleni, tak każdy, kto uwierzy w Jezusa, zostanie zbawiony i otrzyma życie wieczne.

My w czasie pasyjnym jesteśmy szczególnie wezwani, by spojrzeć na krzyż Chrystusa, bo tylko w Nim jest nasze zbawienie. Wielu. Krzyż jest naszym znakiem zbawienia, to głosi ewangelicka teologia krzyża. Ewangelicka pobożność nazywana kiedyś staurocentryczną, od greckiego słowa stauros, czyli właśnie krzyż, albo teologia krucis, od łacińskiego słowa kruks, teologia krzyża. Krzyża. Dzisiaj tę teologię dostajemy w takiej nieprawdopodobnej kondensacji. Znak wywyższenia Chrystusa, znak wszystkich chrześcijan.

To znak, który odnajdujemy na naszym ołtarzu. Jeśli spojrzymy na niego, zobaczymy ten znak na antypendiach, stojący na ołtarzu, w obrazie i zwieńczenie czwarte w przestrzeni organowej, w przestrzeni muzyki kościelnej. To zsymbolizowanie teologii Krucis. By wskazywała nam na drogę via crucis, drogę krzyża. Naród wybrany na pustyni był w ciągłej drodze. Grzeszył przeciwko Bogu, narzekając na owe trudności. Znaczy. doświadczenie spotkania z wężami miało ich ocucić, miało ich poruszyć, zmienić, by zaufali, by spojrzeli i stali się nowonarodzonymi ludźmi, którzy odzyskali życie.

Tak i my powinniśmy zachowywać się względem krzyża, bo to jest symbol naszego życia, choć dla ówczesnego rzymskiego świata w Imperium Romanum krzyż to był symbol hańby, cierpienia i odrzucenia. Poprzez odwrócenie dla ludzi wiary, Kruks jest znakiem miłości i zbawienia. Jezus za nas umiera, abyśmy my mogli żyć. Jego krzyż jest naszym lekarstwem na grzech. Tak jak wąż miedziany był ratunkiem dla pokąsanych na pustyni. Po tym wstępiem Jezus wypowiada jeden z najbardziej znanych, jeśli nie najbardziej znany wiersz całej Biblii.

Jan 3,16, nazywany kwintesencją Ewangelii albo Ewangelią w pigułce. Często słyszymy te słowa również o Komunii Świętej, gdy dziękując za dary mówimy: "Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał". Albo podczas spowiedzi, gdy kończymy spowiedź, właśnie tymi słowami. W naszym współczesnym tłumaczeniu Biblii Ekumenicznej słowa brzmią następująco. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Jan 3:16, J3:16.

Ten napis często możemy znaleźć na stadionach sportowych, na masowych imprezach, jako swoiste świadectwo wiary. Każdy, kto widzi te słowa J3:16 wie, że wskazują one na Jezusa jako na źródło naszego zbawienia. Jezus pokazuje nam w dzisiejszym tekście, że nie przyszedł na świat jako sędzia, ale właśnie jako Zbawiciel. On, prawdziwy Bóg, Boży Syn jest darem Ojca dla ludzkości. Miłość Boga jest źródłem naszego zbawienia, nie nasze zasługi, ale Boża łaska. O tym mówi Jezus w kolejnych wierszach dzisiejszej Ewangelii.

Mówi o tym, że nie przyszedł na świat i my nie możemy też naszymi wysiłkami, osiągnięciami zdobyć zbawienia. O tym pięknie mówi dzisiejsza pieśń, którą śpiewaliśmy: "Gdybym własną cnotą chełpił się i zdobił, Jagebrzyś moim był odkupicielem i przyjacielem". Te słowa biskupa Karola Kuzmanego, napisane w połowie XIX wieku, są współczesną, nowożytną wykładnią Janowej Ewangelii. Cnota, która dla wielu w okresie średniowiecza stała się spełnieniem chrześcijaństwa, w ewangelicyzmie jest rozumiana zupełnie inaczej.

To przede wszystkim cnota wiary. Luther pisząc swoje kazanie o dobrych uczynkach napisał, że pierwszym i największym dobrym uczynkiem jest wiara. To coś paradoksalnego, bo przecież wiara jest darem. Tak więc okazuje się, że nasze dobre uczynki, nasze rozumienie etyki nabiera zupełnie innego wymiaru. To nie zapracowywanie sobie na zbawienie, budowanie pewnego bilansu, ale ludzka odpowiedź na Boże działanie. Bo Jezus nie przyszedł nas sądzić, ale obdarować nas właśnie zbawieniem, nowym życiem, nową perspektywą, nową egzystencją i wolnością, co tak bardzo podkreśliła reformacja.

Ewangelia Janowa podkreśla, że zbawienie jest dostępne dla każdego człowieka, nie tylko dla tych najlepszych, najbardziej cnotliwych, najbardziej doskonałych. Wiara wymaga tej odpowiedzi człowieka, jaką jest wiara. A niewiara w tym kontekście oznacza nie tylko odrzucenie jakiejś idei, odrzucenie pojęcia Boga, Jego istnienia, ale to zamknięcie się na Bożą miłość i odrzucenie Chrystusowego światła. Ta symbolika światła i ciemności obecna jest w Janowej Ewangelii od samego początku, od prologu i wraca w dzisiejszym tekście.

Jezus mówi dalej nam, że ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło, bo złe były ich uczynki. to wskazanie na wybory tamtych czasów i naszych czasów. Bo natura ludzka jest niezmienna. Jesteśmy skoncentrowani na sobie, na swoich potrzebach i tylko zawierzenie Chrystusowi Wiara może nas przemienić. Czas pasyjny to właśnie przestrzeń darowana nam na wybieranie. Wybieranie między światłem a ciemnością. Krzyż Chrystusa jest prawdziwym światłem, które oświetla nasze życie, nasze grzechy i nasze słabości.

Jezus zaprasza nas, byśmy wyszli z ukrycia i pozwolili Jego światłu przemienić nasze serca. Jezus pytał Nikodema, czy ma odwagę? Czy ma odwagę się zmienić, stać się nowym człowiekiem? Pyta i nas, czy my mamy odwagę dokonać refleksji, stanąć w świetle prawdy i pozwolić Bogu mnie przemieniać? Dzisiejsza Ewangelia prowadzi nas pod krzyż właśnie z tymi pytaniami. Pod krzyż, gdzie Jezus został wywyższony, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Spójrzmy, drodzy, na ten krzyż z wiarą, nadzieją i miłością.

Przyjmujmy tę miłość każdego dnia i pozwólmy, by Jego światło przenikało nasze serca. Niech więc ten czas pasyjny, nasza via crucis, będzie okresem nie postu umartwiania się, ale drogą ku światłu i zbawieniu. Amen. Amen. Drodzy, w naszym Kościele modlimy się o poszczególne parafie. W niedzielę 16 marca prosimy o parafię wanglicko-augsburską w Ostródzie. Parafia w Ostródzie obejmuje teren kilku powiatów zachodnich Mazur. Są to głównie małe miasta i wsie, gdzie dominują tereny rolnicze. Do parafii należą cztery filiały: Iława, Łęguty, Morąg i Pasłęg, a cała społeczność liczy 160 osób.

Proboszczem parafii jest ks. Wojciech Płoszek. Oprócz działalności kultowej i duszpasterskiej działa też Ewangelickie Stowarzyszenie Syloe, które prowadzi stację socjalną i wypożyczalnie sprzętu rehabilitacyjnego. Powstańmy do modlitwy i prośmy Boga o błogosławieństwo dla parafii w Ostródzie. Oskawy nasz Panie i Boże, wraz z całą naszą jednotą w Polsce, prosimy Cię dzisiaj o błogosławieństwo dla Paraki w Ostródzie. Dla wszystkich tych, którzy przychodzą tam do kościoła, do kościołów i kaplic w Iławie, Łęgutach, Morągu i Pasłynku.

Prosimy Cię o rozwój duchowy parafii i dalszy wzrost liczby wstąpień do wspólnoty. Prosimy o remont siedziby parafii i finansową samodzielność. O Twoje prowadzenie dla Rady Parafialnej Duszpasterza, wszystkich parafian. Daj by czuli każdego dnia Twoją moc i prowadzenie i nasze duchowe wsparcie. Amen. Usiądźcie drodzy. Jak wspomniałem na początku nabożeństwa, dzisiaj są z nami uczestnicy warsztatów organizowanych przez Polską Radę Kumeniczną w ramach projektu Pojednanie w Europie. Zadanie Kościołów w Białorusi, Ukrainie, Polsce i Niemczech.

Witam Was jeszcze raz bardzo serdecznie w naszym Kościele i proszę teraz księdza doktora Grzegorza Giemzę, dyrektora Biura Polskiej Rady Kumenicznej o słowo pozdrowienia. Zapraszam do wydarzenia. Księże biskupie, drogie siostry, drodzy bracia, jesteśmy taką dziwną grupą troszeczkę, bo jesteśmy z czterech państw. Jak było powiedziane z Polski, z Niemiec, Białorusi i Ukrainy. Rzadko się zdarza dzisiaj, że osoby z Białorusi przyjeżdżają do Polski, z Ukrainy, z różnych kościołów przyjeżdżają i spotykają się razem.

Ta grupa spotyka się już ponad 30 lat. Zaczęło się od tego, że grupa, która zajmowała się pojednaniem polsko-niemieckim w Polskiej Radzie Kumenicznej, w Komisji Wspólnej Polskiej Rady Kumenicznej i Kościoła Ewangelickiego w Niemczech, pomyślała, że skoro udaje się pojednanie między Polską a Niemcami i skoro w tym pojednaniu duży udział miały kościoły, to warto jest ten model, ten sposób współpracy, działania i pojednania przekazać dalej. Dalej, jeżeli chodzi o Europę Środkowo-Wschodnią. I tak powstał ten projekt, o którym jest mowa.

Ale gdzieś 10 lat temu zaczęliśmy zastanawiać się, że przecież pojednanie musi iść dalej. Kolejne pokolenia powinny się tym zająć. Dlatego wymyśliliśmy, że zaczniemy uczyć młodzież, w jaki sposób mogą działać dla pojednania międzynarodami. I dwa lata temu pierwszy raz żeśmy się spotkali. Dzisiaj, teraz, w ten weekend spotykamy się drugi raz. Chcemy stworzyć grupę młodych osób, które będą dalej nosić pojednanie. Tak jak to było w pojednaniu polsko-niemieckim i niemiecko-francuskim, kiedy była wymiana młodzieży.

Nie spodziewaliśmy się, że trafimy na takie czasy, kiedy pojednanie będzie tak bardzo potrzebne. Nie spodziewaliśmy się, że 10 lat temu, jak żeśmy zaczęli myśleć o tym projekcie, że rozpoczniemy go w momencie, kiedy będzie tak trudno. Jako Kościoły, jako ludzie należący do Kościołów, jako ludzie wierzącym, mamy coś wspaniałego, co możemy przekazać innym. I o tym też mówi, mówi ten czas pasyjny, że to Bóg jest tym, który wychodzi i podaje nam pierwszy rękę. To On świat sobą pojednał. I w tej idei pojednania jest, abyśmy nawzajem się przychamywali i abyśmy byli tymi, którzy pierwsi wyciągają rękę.

Trudna sprawa, dlatego że Jesteśmy chyba jedną z nielicznych grup obecnie w Europie Środkowo-Wschodniej, gdzie spotykamy się z przedstawicielem kościołów prawosławnych w Białorusi i Ukrainie. Gdzie możemy razem ze sobą rozmawiać i nawet toczyć spory. Dlatego, że w momencie, kiedy spotykają się osoby z Białorusi, i osoby z Ukrainy, od razu jest dyskusja na temat: czy wiecie, co się dzieje u nas? Jak reagujecie na to między sobą? I tylko dlatego chyba, że jesteśmy ludźmi, dla których Kościół, Bóg, wiara jest czymś ważnym i istotnym, dlatego potrafimy przełamywać te granice.

Bardzo się cieszymy, że możemy być dzisiaj razem z wami tutaj. Część grupy poszła do kościoła prawosławnego, część poszła do kościoła wielkokatolickiego, część jest na mszy rzymskokatolickiej. Część też poszła do kościoła polsko-katolickiego, dlatego, że chcieliśmy, aby wzajemnie się poznać, bo temat tego naszego weekendu jest, czym jest ekumenia. Wymyśliła go młodzież. Na ostatnim spotkaniu powiedzieli, że potrzebują wiedzieć, co to jest tak naprawdę ta ekumenia. I chyba nie ma lepszego tematu, bo przynajmniej my też zastanawiamy się nad tym, jak dzisiaj można wspólnie być razem ze sobą.

Serdeczne pozdrowienia od uczestników z Białorusi, Ukrainy, z Niemiec, także i z Polski, z kościołów prawosławnych, kościoła rzymskokatolickiego i kościołów ewangelickich i kościoła grekokatolickiego. Bardzo się cieszymy. Dziękujemy serdecznie, że możemy być razem z Wami dzisiaj na nabożeństwie. Dziękuję księże dyrektorze. Życzymy błogosławieństwa, bo wiemy, że konferencja będzie dalej prowadzona. Jutro będę miał przyjemność być w Oliwie, spotkać się z częścią tej grupy, która pracuje właśnie nad pojednaniem w Europie.

A teraz chciałbym przekazać ogłoszenia rozpoczynając od podziękowań. W minioną środę tutaj w Kościele przeżywaliśmy nabożeństwo Światowego Dnia Modlitwy. Ołtarz jest przystrojony jeszcze właśnie na tamto wydarzenie. Ma nas podziękować. Miał nas wciągnąć, tak jak i wiele elementów w Kościele, w atmosferę Wysp Kuka, bo kobiety z Wysp Kuka przygotowały tegoroczną liturgię, a panie z naszej parafii oddały tę liturgię w bardzo emocjonalny sposób. Wszystkim, którzy przyczynili się do przygotowania tego nabożeństwa, spotkania po nabożeństwie chciałbym złożyć bardzo serdeczne podziękowania.

Podczas nabożeństwa zebraliśmy ofiarę 503 zł, którą przez Polską Radę Ekumeniczną przekażemy chrześcijanom na Wyspach Kuka. Dzisiaj po nabożeństwie zapraszamy do punktu z wydawnictwami religijnymi, zapraszamy do punktu kancelaryjnego, ale w sposób szczególny chciałem zaprosić do Biblioteki Ewangelickiej Etos, gdzie również wezmą udział w tym wernisażu nasi goście. Zapraszamy na wystawę Utracone społeczności ewangelickie, część czwarta Mazurzy. W tym roku przeżywamy w naszym Kościele 500-lecie istnienia Ewangelicyzmu na Mazurach i był to impuls, by jedną z wystaw poświęcić właśnie tej społeczności.

Chciałbym bardzo serdecznie podziękować kurator wystawy, Pani Marii Drapella za przygotowanie. i cieszę się na to spotkanie. Po krótkiej przerwie po nabożeństwie zapraszamy wszystkich do Biblioteki Etos, a dopiero później do Sali de Bory. A w tygodniu we wtorek spotkanie dla osób zainteresowanych ewangelicyzmem. Tematem spotkania będzie tyka ewangelicka, motywem przewodnim pojęcie cnoty. W środę o 17:00 nabożeństwo pasyjne w kaplicy po nabożeństwie próba chóru parafialnego. W czwartek o godzinie 18:00 godzina biblijna online.

W piątek będzie miał miejsce wyjazd młodzieży do Warszawy na finał konkursu Sola Scriptura. A nasi delegaci na synod diecezjalny będą brali udział w dwudniowym synodzie piątek-sobota synod diecezjalny w Orzechowie. Za tydzień podczas niedzielnego nabożeństwa odbędzie się wprowadzenie nowej Rady Parafialnej. Wszystkie te ogłoszenia, drodzy, oczywiście znajdziecie na naszej stronie parafialnej i na parafialnym profilu na Facebooku. Serdecznie zapraszamy. Jesteśmy z tymi, którzy się cieszą, ale jesteśmy również społecznością, która towarzyszy tym, którzy się smucą.

W miniony piątek na cmentarzu komunalnym w Sopocie pożegnaliśmy świętej pamięci wandę skupny, urodzoną w roku 1951, zmarłą w marcu bieżącego roku w domu opieki. Świętej Pamięci Wanda Skupny była ewangeliczką wyznania reformowanego. Mieszkała w Sopocie, była członkinią naszej parafii, brała udział w wielu parafialnych działaniach. Przed kilkunastu laty Pan odwołał do wieczności jej córkę Świętej Pamięci Zenobię Skupny, a parę lat temu Pani Wanda opuściła Sopot i zamieszkała w domu opieki. Dziękujemy dzisiaj Bogu za drogę, za drogę jej córki.

Złączmy się w modlitwie. Panie nasz i Boże, pamiętamy o tych, którzy byli z nami, o ich drogach, o problemach, trudach, ale i także radościach. Chcemy Ci dzisiaj podziękować za życie naszej parafianki, naszej siostry świętej pamięci Wandy, jej córki Zenobi. Za to wszystko, co one wnosiły także do życia naszej wspólnoty. Prosimy Cię, byś wzmacniał naszą wiarę w zmartwychwstanie i życie wieczne. I byś obdarzył nas życiem wiecznym. Amen. Popój Boży, który przewyższa wszelki rozum. Niech szczerze serca i myśli nasze w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym.

Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Niech obieść, do Cię śmieć, że Jezusa wygać weź, że Panie do świętych głowy jest o Cię, Zdjęcia i montaż I też szerej słuchaj z nami, O ubrach i wieruch słaby z nami. Znij się zbądź, znij się zbądź, Prymnowieś, grudziś się, Pożądź Cię, wciąż co się wie, Zdjęcia i montaż Muzyka Wstomożenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Siostry i bracia, słyszeliśmy w kazaniu, że Jezus nie przyszedł, aby nas sądzić, ale by być naszym Zbawicielem.

by być tym, który jest z nami, z nami rozmawia, rozumie nasze bolączki, ale też słyszeliśmy, że to nie znaczy, że grzech jest czymś dobrym i pożądanym. Że nasze złe postępowanie staje zrelatywizowane. Nie. Grzech jest grzechem, jest złem i wymaga uświadomienia sobie tego. Wymaga chęci pokuty, poprawy, wyznania tego, że jestem grzesznikiem, potrzebuję Bożej pomocy. To wszystko zawiera ewangelicka spowiedź, władza kluczy odpuszczania grzechów. Stąd mamy tę właśnie część w nabożeństwie. gdzie możemy dokonać rachunku sumienia, stanąć przed Panem jako Panem naszych serc i sumień, przyznać się do grzechu, wyznać wiarę, odpuszczenie i wyrazić chęć poprawy życia.

Złączmy się teraz w modlitwie spowiedniej. Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem. którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa. Bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Siostry i bracia, Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego przed obliczem Boga Wszechmogącego pytam się każdej i każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz, żałuję, żałuję. Czy wiesz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie.

Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów. Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są im zatrzymane. Przez to jako powołany i ustanowiony. Sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego. Zjazduję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są Wam odpuszczone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z wami. Amen. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż On ma dominię i mięli, W liczności właski dziwstwem, Ten, co nas ślabym sam, Wszechna wegratny wieku, Co odmyś w swej wieczerzy. Wielkie miejsce się ma. Wszystko gdzie dzieci grzechu, bez ręku i bez smut, odbija się z pożegu, z miłości uchwały. Obram za starań zrób, A nami swej miłości My każdy w nim podnosi, Niech jak znieść, żeń z męsą. Wszystko Dzień puszczak stępny, samóż przejrzostw, a swoje na mój święty bez syna w naszym czas.

Pośród miście obcy Chorajmy. Zdjęcia i montaż Pan nie będzie z nami, gdyż z Rółem Twój. Znieśćcie swe serca, Coś mi nie opraczamy Dziękujmy Panu Bogu Naszemu Słuszamy i sprawie miło Jest grzeczny Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, Wiekulisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego. Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały.

Święty, święty, święty jest nasz krok, a niebo i czyja, a niebo i czyja, z sobą lewej władzy. Święty Boże, święty mocny, święty, a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci. Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu. Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci.

Z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w klep zgromadzamy, a gronawinę tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi. prorokami, apostołami, męczennikami i wszystkimi świadkami Twej sprawy, dla chwały imienia Twego. Wysłuchaj nas, Ojcze, przez tegoż Syna Twojego Jezusa Chrystusa, na którego przyjść oczekujemy i wraz z całym Kościołem wszystkich czasów pokornie prosimy, przyjdź rychło, Panie. Módlmy się do naszego Ojca Niebiańskiego, tak jak nas nauczył Jego Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Chalkowie Twoje jest królestwo, miłoc i chwała na wieki chwyci. Amen. które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie, gdy było po pieczerzy, wziął i kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc, bierzcie i pijcie z niego wszyscy.

Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. Toczyńcie ilekroć pić będziecie na pamiątkę moją. Boże Ojcze nasz niebiański, wspominając zbawczo mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i niebowstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chłopie. mogli obchodzić wielką uchwstę radości w Twoim Królestwie. Przejebusa Chrystusa, Tobie Boże Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze, i po wszystkie wieki.

Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja. Amen. Przystąpcie do stołu Pańskiego. Przyjdźcie, skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. Amen. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Dziękuje za oglądanie. Módlmy się. Dziękujemy Ci Wszechmogący i Miłosierny Boże, żeś nas pokrzepił tym zbawiennym darem ciała i krwi Syna Twojego. Prosimy Cię spraw dla miłosierdzia Twego, aby nam ten święty sakrament posłużył ku wzmocnieniu wiary naszej w Ciebie i do serdecznej, wzajemnej miłości między nami i wszystkim.

Wiekujsty Boże, miłosierny Ojcze, dziękujemy Ci z całego serca, że ulitywałeś Cię nad nami, wydałeś za nas na śmierć męczeńską Syna swojego Jezusa Chrystusa. Wyznajemy przed Tobą, że nie jesteśmy godni Twojej łaski I często zasmucamy Cię grzechami swoimi Prosimy odpuść nam dla zasługi Syna Swojego wszystkie przywinienia nasze Niechaj święta i niewinna męka i śmierć Jego nie będzie daremna dla nikogo z nas Daj, abyśmy w tej mocy poskramiali ciało swoje wraz z porządliwościami, odstąpili od nieprawości i prowadzili święte, nienaganne życie.

Dopomóż nam w łasce swojej, abyśmy za przykładem Zbawiciela naszego cierpliwie znosili krzyż, hańbę i poniżenie. Rozbudź w nas nadzieję, że gdy z nim cierpimy w noczesności, w wieczności do chwały zniesieni będziemy. Prosimy Cię, Panie, niechaj moc krzyża Chrystusa spłynie na wszystkie kraje i narody, odrodzi serca i umysły. Prosimy Cię dla dzieła pojednania w Europie, między narodami, wyznaniami, między ludźmi. Zranionymi, pamiętającymi historię, ale próbującymi budować przyszłość i teraźniejszość w oparciu o szacunek i pojednanie.

Prosimy Cię o błogosławieństwo dla dzieła prowadzonego przez Polską Radę Kumeniczną. Dla tych ludzi z Europy, którzy zjechali się do Trójmiasta, by rozmawiać, spierać się i wspierać się i razem modlić się o pojednanie na świecie. Prosimy się dla nich o błogosławieństwo. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla parafii w Ostródzie i dla naszej parafii. W sposób szczególny o błogosławieństwo dla nowej Rady Parafialnej, którą będziemy wprowadzać w przyszłym tygodniu podczas niedzielnego nabożeństwa. Daj by Ci, którzy zgłosili się do służby, Przyjęli ją jako błogosławieństwo, dar, powołanie i zobowiązanie.

Daj, abyśmy, Panie, potrafili kroczyć Twoją drogą i realizować zadania, do których Ty nas powołujesz. Prosimy Cię o nasze domy, nasze zakłady pracy, o naszych bliskich. O zdrowie i Twoją opiekę. Daj, by ten tydzień był przepełniony Twoim błogosławieństwem. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Muzyka Pan jest mocą i pieśnią moją. Pan jest moim, tym Paniem. Jezus Chrystus wczoraj i dziś Ręcz i Dajemnij Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie.

Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci daj. swój święty pokój. Amen, amen, amen. Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.