Książę Pokoju z Betlejem Efrata
„A Ty, Betlejem Efrata, choć jesteś najmniejsze wśród rodów Judy, z Ciebie wyjdzie Ten, który będzie panował w Izraelu, a Jego pochodzenie od początku, od dni najdawniejszych. (…) On będzie pokojem."
Micheasza 5,1–4
BW
> Ale ty, Betlejemie Efrata, najmniejszy z okręgów judzkich, z ciebie mi wyjdzie ten, który będzie władcą Izraela. Początki jego od prawieku, od dni zamierzchłych. > > Dlatego wyda ich aż do czasu, gdy ta, która ma porodzić, porodzi. Potem reszta jego braci wróci do synów Izraela. > > Będzie stał mocno i będzie pasł w mocy Pana, w chwale imienia Pana, swojego Boga. Wtedy będą mieszkać w spokoju, gdyż jego moc będzie sięgać aż po krańce ziemi. > > I On będzie pokojem. (…)
- **Czas się dopełnił.** Adwentowy wieniec zgasł, świece wypaliły się po kolei — nadeszła Wigilia. Liturgiczna cisza ustępuje radości Narodzenia.
- **Konkretne Betlejem Judzkie.** Prorok Micheasz nie mówi o mitycznym miejscu, lecz o niewielkim mieście w Judei, ojczyźnie króla Dawida. Wskazuje na ciągłość: z najmniejszego rodu wyjdzie największy Władca.
- **Dawid jako figura.** Pasterz z prowincji został królem Izraela, jego syn Salomon zbudował świątynię. Siedemset lat później Micheasz zapowiada nowego Pasterza — Mesjasza, który także przyjdzie z Betlejem.
- **Oczekiwanie mesjańskie versus rzeczywistość.** Izraelici czekali na króla z mieczem, który wypędzi Rzymian i odbuduje państwowość. Micheasz zapowiada coś zupełnie innego: „On będzie pokojem".
- **Pasterz, nie wódz.** Mesjasz nie buduje ładu czołgami i armatami, lecz słowem i własnym życiem. Nie straszy owiec — gromadzi wokół siebie słabych.
- **Imię proroka jako klucz.** Hebrajskie „Michaja" znaczy „któż jest jak Pan". Odpowiedź padła w Betlejem: jak Bóg jest tylko Syn Boży.
- **Bóg staje się Ojcem.** Przez Jezusa Pan, do którego dotąd wołano „Panie", staje się dla nas „Ojcem". My zaś — z niewolników stajemy się dziedzicami.
- **Narodzenie tu i teraz.** Książę Pokoju musi narodzić się w naszych sercach, sumieniach, domach. Przyjąć Go znaczy pozwolić Mu panować — nie siłą, lecz miłością, wiarą i nadzieją.
O czym mówił pastor
Wigilijne nabożeństwo w kościele Zbawiciela w Sopocie zostało otwarte słowami anioła z Ewangelii Łukasza: „Nie bójcie się, bo to zwiastuję wam radość wielką". Kaznodzieja wskazał, że adwentowy wieniec już zgasł, kolejne świece dopaliły się jedna po drugiej — to znak, że czas się dopełnił. Doczekaliśmy się świąt Narodzenia Pańskiego. Za oknem śnieg, w środku światło, w sercach uroczyste skupienie. W taki dzień Kościół wraca po raz kolejny do tego samego, krótkiego fragmentu z księgi proroka Micheasza, w którym pada nazwa małego, judzkiego miasteczka — Betlejem Efrata.
Kaznodzieja przypomniał, że Micheasz, jeden z dwunastu proroków mniejszych, działał równolegle z Ozeaszem i Izajaszem, około siedemset lat przed narodzeniem Chrystusa. Mówiąc o Betlejem, wyraźnie wskazywał na konkretne miasto w Judei, ojczyznę króla Dawida, a nie na drugą miejscowość o tej samej nazwie, leżącą na terenach Zebulona, niedaleko Nazaretu. Wybierając Betlejem Judzkie, prorok rysuje linię historii zbawienia: z miasteczka, w którym narodził się pasterz Dawid, ma wyjść nowy Władca. Dawid, choć nic w jego dzieciństwie tego nie zapowiadało, został jednym z największych królów starożytnego Wschodu, a jego syn Salomon zbudował jerozolimską świątynię. Micheasz, patrząc wstecz na to dziedzictwo, kreśli zapowiedź jeszcze większą — przyjścia Tego, którego początki są „od dni najdawniejszych".
Współcześni prorokowi Izraelici długo odnosili to słowo do bieżącej polityki swojego narodu. W czasach poprzedzających przyjście Jezusa oczekiwanie mesjańskie nasilało się szczególnie mocno. Spodziewano się króla na miarę Dawida, władcy, który zrzuci rzymskie jarzmo, odbuduje świetność Jerozolimy i sprawi, że to znów Żydzi będą gospodarzami świętego miasta. Wyobrażano sobie mesjasza z mieczem w dłoni, zbrojnego wybawiciela, który orężem ustanowi nowy porządek. Tymczasem Micheasz kończy swoje proroctwo zdaniem, które rozsadza tamte oczekiwania: „On będzie pokojem". Nie wódz z bronią, lecz pasterz. Nie ten, który podporządkowuje sobie innych siłą, lecz ten, który gromadzi wokół siebie słabych i uczy ich, jak budować ład wewnętrzny — w sumieniu, w relacjach, w odniesieniu do Boga.
Kaznodzieja zwrócił uwagę, że właśnie tak narodził się Jezus: nie w pałacu, lecz w betlejemskiej stajni, w ciszy i osamotnieniu. Pierwszymi, którzy złożyli Mu pokłon, byli pasterze pilnujący stad na okolicznych polach — ludzie z marginesu ówczesnego społeczeństwa. Do nich przyszedł anioł z wieścią o Zbawicielu, im jako pierwszym objawiła się chwała Pańska. To znaczące, że Książę Pokoju od pierwszych chwil życia wybiera bliskość ludzi prostych, by przez całą swoją publiczną drogę odnosić proroctwo Micheasza do własnej misji: przemierzać Judeę i Galileę, mówić do słabych i silnych, zdrowych i chorych, mężczyzn i kobiet, dzieci i starców, do odrzuconych i wypędzonych.
Ważnym kluczem do tego kazania okazała się etymologia imienia samego proroka. Hebrajskie „Michaja" znaczy bowiem: „któż jest jak Pan". To pytanie — pozornie retoryczne — w Nowym Testamencie znajduje konkretną odpowiedź. Jak Bóg jest tylko Boży Syn. W Jezusie wypełnia się starotestamentowa zapowiedź, że Pan, do którego wołano z lękiem, stanie się dla swojego ludu Ojcem. Przyjście Chrystusa zmienia samą gramatykę naszej modlitwy — nie jesteśmy już niewolnikami, lecz synami, dziedzicami, dziećmi, które mogą wołać „Abba, Ojcze". Wigilia jest świętem tej właśnie zmiany statusu człowieka wobec Boga.
Kaznodzieja zakończył wezwaniem osobistym. Jezus prawdziwie narodził się w Betlejem Efrata — to wydarzenie historyczne, dokonane raz na zawsze. Ale by stało się ono zbawcze dla każdego z osobna, Książę Pokoju musi narodzić się także w sercu człowieka, w jego domu, w jego sumieniu. Tylko On może przemienić ludzkie życie — nie przez siłę i przemoc, lecz przez miłość, wiarę i nadzieję. Świąteczne życzenia kaznodziei dotyczyły zatem nie tylko białej, śnieżnej Wigilii, lecz świąt prawdziwie pełnych pokoju — bo biel antypendiów to właśnie kolor czasu Chrystusa i Jego cichego panowania nad światem.
Czego uczy nas to kazanie
Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).
-
Sola Fide 52% Tylko przez wiarę
Zbawienie przychodzi przez wiarę w Chrystusa — nie przez uczynki, zasługi, sakramenty same w sobie, ani modlitwę za pośrednictwem świętych.…
Rozwiń hasło → -
Dwa królestwa 48% Lewa i prawa ręka Boża
Bóg rządzi światem dwoma porządkami: lewą ręką (państwo, miecz, prawo) i prawą (Kościół, Słowo, Ewangelia). Nie mieszać.…
Rozwiń hasło → -
Powszechne kapłaństwo wiernych 48% Każdy ochrzczony jest kapłanem
Każdy ochrzczony ma bezpośredni dostęp do Boga — bez ludzkiego pośrednika. Pastor nie jest kapłanem w sensie ofiarnym, ale sługą Słowa, powołanym ze zboru.…
Rozwiń hasło →
Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)
# 🎄 WIGILIA NARODZENIA PAŃSKIEGO # Zrodlo: https://youtu.be/r3-jeSCpd28 # Data nabozenstwa: 2021-12-24
Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka KONIEC Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Nie bójcie się, bo to zwiastuje wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan w mieście Dawidowym. Tym słowem godowej Ewangelii, słowem zapisanym przez Ewangelistę Łukasza w drugim rozdziale, witam Was drodzy wszystkich bardzo serdecznie Wigilię Narodzenia Pańskiego. Witam wszystkich Was obecnych w Kościele Zbawiciela w Sopocie.
Witam tych, którzy łączą się z nami w modlitwie i przeżywaniu poprzez internetową transmisję. Chcemy to nabożeństwo przeżyć w skupieniu, w Bożym prowadzeniu, w Jego łasce i mocy. Chcemy przeżyć je uroczyście, ten świąteczny dzień. Dzisiejsze nabożeństwo będzie ozdobione muzyką, tak jak to jest w naszej tradycji. Utwory na skrzypce Stowarzyszeniem Organów zagrają pani Joanna Orłowska i nasz organista pan Jakub Orłowski. Słuchajmy się w pierwszy z utworów, a potem będziemy śpiewać kolędę numer 51. Wszystkim błogosławionego nabożeństwa.
Muzyka Muzyka Gdy się Chrystus łodzi, Mnia świętszyj Losi, Święta mocna złoży, Chrony miłeś w Losi. Panią Bóg byś się władł, O nieco Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Muzyka Aleluja! Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie, Alleluja! Nad mieszkańcami krainy drogów zapyśnię świadomość. Alleluja! Albowiem dziecię narodziło się nam, Alleluja. Nasny jest nam dany, Alleluja. Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Muzyka Kieryje hebe i sąd, ale zimuj się.
Krzysztof, elejszonk, Chrystus, miójcie, Kierigem elejszonk, Panie, miłojcie. Chwała Bogu na wysokościach, Módlmy się. Boże i Ojcze nasz niebiański, dziękujemy Ci za okazaną nam łaskę i zmiłowanie we wcielonym Synu Twoim, Jezusie Chrystusie. Spraw, aby światło nocy betlejemskiej zajaśniało wszystkim ludziom i wiodło jej do Ciebie jako do źródła życia wiecznego. Dziękujemy. Wysłuchaj nas przez Jezusa Chrystusa, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Amen. Pan niech będzie z Wami.
Na Bożnym Skupieniu i z uwagą wsłuchajmy się teraz Słowo Boże wyznaczone na Wigilię Narodzenia Pańskiego. Najpierw czytam fragment Nowego Testamentu z listu św. Pawła do Galacjan z czwartego rozdziału. Kiedy jednak nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego syna, który narodził się z niewiasty. Narodził się pod prawem, żeby wykupić tych, którzy podlegali prawu, abyśmy otrzymali przybrane synostwo. A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał ducha swego syna do naszych serc, który woła, Abba Ojcze. Tak więc nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem, a jeśli synem, to i dziedzicem z woli Boga.
Tyle słów lekcji apostolskiej, a błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. Aleluja, aleluja, aleluja. Wysłuchajmy teraz Ewangelii Godowej, Ewangelii według św. Łukasza, gdzie w drugim rozdziale tak czytamy. W tamtych dniach wyszedł dekret cesarza Augusta, aby w całym imperium przeprowadzić spis ludności. Ten pierwszy spis został przeprowadzony z Akwirniusza, namiestnika Syrii. Udawali się wszyscy, aby się zapisać, każdy do swojego miasta. Wyruszył także Józef z miasta Nazaret w Galilei do Betlejem, miasta Dawidowego w Judei, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, aby się zapisać wraz ze swoją żoną Marią, która oczekiwała dziecka.
A gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła i urodziła swojego pierworodnego syna, zawinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, ponieważ zabrakło dla nich miejsca w gospodzie. W tej okolicy koczowali pasterze i trzymali nocne straże nad swoim stadem. Nagle ukazał się im anioł Pana i chwała Pana zajaśniała wokół nich. Ogarnął ich wielki strach, lecz anioł powiedział do nich, nie bójcie się, oto przynoszę wam dobrą nowinę, wielką radość dla całego ludu. Dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, który jest Chrystusem Panem.
A oto znak dla was. Znajdziecie niemowlę zawinięte w pieluszki i położone w żłobie. Natychmiast dołączyły do anioła liczne zastępy z nieba, które wielbiły Boga i mówiły chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, których sobie upodobał. A kiedy aniołowie wrócili do nieba, pasterze mówili między sobą, chodźmy do Betlejem i zobaczmy to, co Pan nam oznajmił. Niezwłocznie poszli i znaleźli Marię, Józefa i niemowlę położone w żłobie. Gdy je zobaczyli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym dziecku.
Wszyscy, którzy słuchali, dziwili się temu, co opowiadali im pasterze. A Maria zachowywała wszystkie te słowa i rozważała je w swoim sercu. Pasterze natomiast wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co usłyszeli i zobaczyli, jak zostało im powiedziane. Tyle słów Ewangelii Świętej, a Ty bądź pochwalon, Panie Jezu. A w odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy teraz wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi.
I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Marii Panny. Umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion. Stąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga, Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, amen, amen Usłyszymy teraz kolejny utwór muzyczny w wykonaniu Pani Joanny i Pana Jakuba Orłowskich, a później będziemy śpiewać kolędę numer 72.
Dzień dobry. Muzyka Wielkie prawa zastrzeżone. Muzyka Muzyka Pozdraw się, Obejmy, pozdraw się ze swego, Pozdraw się, podwiedź się, Obejmy! Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż ZANG EN MUZIEK Łaska Tego, który był, który jest, który do nas przychodzi, który przyjdzie, Jezusa Chrystusa, niech będzie z nami wszystkimi teraz i na wieki. Amen. Słuchajmy się teraz słowo proroka Micheasza, zapisane w piątym rozdziale tej księgi, w wierszach od pierwszego do czwartego.
A Ty, Betlejem Efrata, choć jesteś najmniejsze wśród rodów Judy, z Ciebie wyjdzie Ten, który będzie panował w Izraelu, a Jego pochodzenie od początku od dni najdawniejszych. Dlatego wyda ich aż do czasu, kiedy urodzi ta, która spodziewa się dziecka. Wówczas reszta jego braci powróci do Izraela. On zaś powstanie i będzie pasł w mocy Pana, w majestacie imienia Pana swego Boga. Będą mieszkać spokojnie, ponieważ będzie wielkim w tym czasie, aż po krańce ziemi. On będzie pokojem. Prosimy Cię, Panie nasz, Książę Pokoju, wlej pokój do naszych serc.
Amen. Drogi świąteczny zboże, siostry i bracia w Chrystusie Jezusie. Nie ma z nami już adwentowego wieńca, nie ma po kolei zapalanych adwentowych świec. To znak, że czas się dopełnił. że doczekaliśmy się świąt Narodzenia Pańskiego. Dzisiaj Wigilia. Wigilia biała, za naszymi oknami pada śnieg, wpisując się głęboko w tradycję. Tradycję ziemi, w której przyszło nam żyć. Tak jak przyszło w innej ziemi żyć prorokowi Michaaszowi, który zapowiedział przyjście Mesjasza, a później w ziemi, której przyszło żyć Józefowi Marii, którzy udali się z Nazaretu do Betlejem.
O tym Betlejemie prorokuje dzisiaj Micheasz z Moreszet. To jeden z dwunastu proroków mniejszych, który żył w tym samym czasie co Ozeasz i największy z proroków zwany piątym ewangelistą albo ewangelistą Starego Testamentu, czyli Izajasz. Znany jest nam przede wszystkim z tego krótkiego fragmentu, z tego piątego rozdziału, który co roku czytamy, bo tam jest mowa o Betlejem, Betlejem Efrata. Prorok mówi o konkretnym Betlejem, Betlejem Judzkim, ponieważ było drugie miasto o tej samej nazwie, usytuowane na terytorium Zebolona, a znajdowało się ono wówczas niedaleko Nazaretu.
Nazaretu. A więc nie Nazaret, ale Betlejem Judzkiem. To wskazanie na miasto, miasteczko, z którego pochodził wielki władca. Król Dawid, który wtedy, gdy pojawił się na ziemi, nic nie zapowiadało, że będzie jednym z największych władców dawnego wschodu. Był pasterzem. chłopakiem, który był przeznaczony do zupełnie innych planów. Aż stało się, że znalazł się w Jerozolimie na Syjonie i został królem. A jego syn Salomon zbudował wspaniałą świątynię. I dzisiaj... Gdy czytamy to prorockie słowo, staramy się to umieścić w czasie.
Dawid żyjąc około tysięcznego roku przed narodzeniem Chrystusa i Michasz prorokujący o nim 700 lat przed tym, co się wydarzyło. Przed tym, co się wydarzyło w Betlejem, o czym właśnie mówił prorok. Prorok wskazywał na cudowne przyjście, które będzie nawiązywało do Dawida właśnie. On powstanie i będzie pasł w mocy Pana. To pasterz pastrzody, tak jak to czynił kiedyś Dawid, będąc małym chłopcem, zanim jeszcze trafił do Jerozolimy. Michałasz wcześniej mówił o córce syjońskiej, która się będzie cieszyć. I teraz przedstawia nam obraz.
Bóg wyda najpierw Izraelitów na sąd. By ta, która jest świątynią Jerozolima, także została ukarana. Kiedy sąd się skończy, mówi prorok, wtedy rodząca urodzi, by resztka została zjednoczona. Dzięki za oglądanie! Izraelici przez setki lat odnosili to proroctwo do wydarzeń historycznych w swoim kraju, w swoim narodzie. A w czasie poprzedzającym przyjście Jezusa w Izraelu było bardzo silne oczekiwanie mesjańskie, czyli przekonanie, że przyjdzie Ten, który wyzwoli Izraela. który znowu uczyni, że Izrael będzie tak wielkim ludem, jak było to w czasach Dawida, Salomona, w czasach, gdy budowano świątynię jerozolimską i w niej znoszono modły i składano ofiary.
Że będzie król, który tak jak Dawid będzie sprawował władzę królewską jako władzę pasterską. że będzie pasł w mocy samego Pana. Izraelici czekali więc przede wszystkim na króla, na potężnego władcę, który odbuduje państwowość, który sprawi, że Jerozolima znowu będzie wielką stolicą. Że to nie Rzymianie będą się tam panoszyć, ale wreszcie Żydzi będą tymi, którzy będą czuć się władcami, panami tego miasta. Takie były mesjańskie oczekiwania, że przyjdzie ktoś z mieczem w ręku, z orężem i ustanowi nowy porządek.
Ale Michał aż kończy swoje proroctwo jedną zapowiedzią. On będzie pokojem. Ten, który przyjdzie, będzie księciem pokoju. A więc nie mieczem, nie czołgami, armatami będzie budował ład, ale słowem, słowem i swoim życiem. Będzie jak pasterz, za którym podążają owce, a pasterz nie ma w swoim ręku miecza i nie straszy. Nie przychodzi po to, by innych pokonać, ale by skupić wokół siebie tych, którzy są słabi. By odnaleźć swoją podmiotowość nie w sile tłumu, nie w panowaniu nad innymi i podporządkowaniu sobie innych, ale w wewnętrznym ładzie, w harmonii życia i w relacji do Boga, do Stwórcy.
Dzień. Tego wszystkiego starał się nauczyć ludzi, ten, który narodził się w Beklejem przeszło dwa tysiące lat temu. Ten, który narodził się nie w pałacu, Lecz w osamotnieniu, w ciszy i tymi, którzy przyszli mu złożyć pokłon byli właśnie pasterze. Pasterze w polu czuwający, trzymający straże nad swoimi stadami. To on przyszedł na świat, by pokazać, jak można budować międzyludzkie relacje. I to proroctwo odniósł do swej służby, do swego powołania, do misji, która została mu dana. Dla mnie. Imię proroka Micheasza po hebrajsku Michaja oznacza, któż jest taki jak tylko Pan.
To teoforyczne imię zawiera w sobie pewną zagadkę. Któż jest jak Bóg? Któż jest taki jak Bóg? W Jezusie znajdujemy odpowiedź. Jak Bóg jest tylko Boży Syn. Ojciec jest wypełnieniem tego, co jest nam zapowiedziane. Syn do nas przychodzi, byśmy my stali się Jego braćmi, a Bóg przychodzi. do którego wołano Pan, stał się Ojcem. Byśmy i my mogli do Niego wołać, jako do naszego Ojca. Po to przychodzi na świat Książę w pokoju w Beklejem". wypełniając starotestamentowe proroctwa, wyrocznie zapowiedzi, często interpretując je w zupełnie odmienny sposób niż chcieli to jego współcześni.
On się prawdziwie narodził w Beklejem, w Beklejem Efrata, tam w Judei, by potem spędzić swe życie, młodość w Nazarecie i przemierzać Judeę, Palestynę, by głosić słowo wszystkim – słabym i silnym, odrzuconym, porzuconym, wypędzonym, chorym i niezrozumiałym, mężczyznom i kobietom, dzieciom młodym i starym. On przyszedł na świat także do nas, do każdego z nas, bo każdy z nas jest inny, Ma swoje pytania, problemy, nierozwiązane kwestie. A to wszystko w Nim może znaleźć swoje spełnienie. Któż jest jak Pan?
Tylko Jezus jest wypełnieniem starotestamentowych proroctw. Tylko On prawdziwie może przemienić nasze życie. Wtedy, gdy narodzi się w naszych sercach, gdy my Go prawdziwie przyjmiemy do naszych domów, do naszych sumień i pozwolimy Mu panować. Nie siłą i przemocą, lecz poprzez miłość, wiarę i nadzieję. Pozwólmy Mu zamieszkać prawdziwie. Amen. Dzięki za oglądanie! Wielkie prawa zastrzeżone. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Wszystkim nam, drodzy, Bożego błogosławieństwa. Dla każdego zdrowia na co dzień, na każdy dzień.
W spokoju tym wszystkim, którzy na co dzień są bombardowani zbyt wieloma bodźcami, mają zbyt wiele zadań. A czegoś wyjątkowego tym, którzy na co dzień mają zbyt dużo spokoju. Niech te święta będą nie tylko białe, śnieżne, śnieżne, lecz pełne pokoju, bo biel, która jest na naszych antypendiach, to właśnie kolor tego czasu, czasu Jezusa i Jego panowania. Życzę więc Wam wszystkim, drodzy, i tym, którzy potrzebują spokoju, i tym, którzy potrzebują wyjątkowych teraz chwil, By Chrystus nad nami wszystkimi panował.
By to był Jego czas w rodzinnym gronie. Czas obdarowywania się prezentami i składania sobie dobrych życzeń. na ten świąteczny, godowy czas i na dni, które przed nami. Tego wam wszystkim chciałbym życzyć w imieniu swoim własnym, mojej małżonki oraz córki, jak też w imieniu księdza Marcina Reisa i jego małżonki oraz Rady Parafialnej, błogosławionych, zdrowych i radosnych prawdziwie świąt. Zapraszam na jutrzejsze nabożeństwo świąteczne o godzinie 10.00, także w drugi dzień świąt nabożeństwo zwykłej porze będą połączone z Komunią Świętą.
Chciałbym bardzo serdecznie podziękować Pani Joannie, Panu Jakubowi Orłowskim za towarzyszenie nam dzisiaj w tym nabożeństwie, uświetnienie go improwizjacjami na temat The Herald Angels Sing, Dalej na temat Lead Me the Lord z Samuela Wesleya i na koniec Ave Verum Mozarta. Jech ta piękna muzyka towarzyszy nam święta, kolędy i to wszystko, co jest z nimi związane. Radosnych, dobrych świąt. Przyjmijcie życzenie pokoju. Pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, chaj nas strzeże i wzmacnia w Chrystusie Jezusie, Panu i Zbawicielu naszym.
Amen. Śpiewamy kolejną kolędę. O Mariusza Prostwa, na łóżka niechwań, Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż A stąd w firmie przecieczny być na spożywanie. Na Bórze pewna ziemi, że w dwóch trzech żyłom. Wielkie prawa zastrzeżone. Zdrowiaj się w Dzień dobry. Wznieśmy swe serca i myśli do Boga i módlmy się. Wznieśmy swe serca i myśli do Boga i módlmy się. Panie Jezu Chryste, Zbawicielu nasz jedyny, w ten wieczór wigilijny dziękujemy Ci, że będąc bogaty, Ty stałeś się dla nas ubogi, abyśmy Twoim ubóstwem zostali ubogaceni.
Ty dla nas opuściłeś niebo, przyjąłeś nasze ludzkie ciało, stałeś się jednym z najuboższych, aby każdy miał dostęp do Ciebie i tronu Boga i Ojca Naszego. Dla nas wyrzekłeś się chwały, którą miałeś od wieków u Ojca i dla naszego zbawienia poświęciłeś życie swoje. Dopomóż nam przez Ducha Świętego do poznania prawdy, że wyrzeczenie się chwały, poniżenie i podjęcie dzieła zbawienia naszego jest wyrazem wiecznej miłości Twojej ku nam, niegodnym, grzesznym ludziom. Daj nam poznać, że bez Ciebie jesteśmy ubodzy nawet wtedy, gdy zdołamy zgromadzić wielkie dobra ziemskie.
Ty jedynie jesteś źródłem prawdziwego bogactwa. Zobaczmy. Prosimy Cię, spraw Panie łaskawie, aby nasze ręcze splotły się w geście przebaczenia, a serca pojednały się w imię miłości. Prosimy, napełnij nas prawdziwym pokojem, o którym aniołowie śpiewali na pojach betlejemskich. Niechaj wszystkie narody zobaczą w Tobie gwiazdę przewodnią, światło wiodące ku lepszej przyszłości. Otocz opieką Kościół swój i połącz nas wszystkich w jedną rodzinę Bożą. Błogosław w zwiastowaniu Ewangelii o narodzeniu Twoim. Napełnij sługi Twoje Duchem Świętym, aby z radością i mocą zwiastowali chwalebne przyjście Twoje.
Prosimy Cię, byś pobłogosławił teraz czas, który spędzać będziemy w naszych domach. Byśmy pamiętali o tym, że to wszystko jest w Twojej ręki. że Tobie zawdzięczamy każdy dzień i każdą noc. I daj, abyśmy przy wigilijnym stole potrafili sobie przebaczyć i życzyć z głębi serc to, co najlepsze. Spraw więc łaskawy Zbawicielu, abyśmy jako dzieci Boże stali się dziedzicami wiecznych przybytków, Daj byśmy cieszyli się w ten godowy czas. Byśmy potrafili się radować z tego, co Ty nam dajesz. Z tego, że możemy wołać do naszego Ojca, który jest naszym Panem i Królem, a który przez Jezusa stał się dla nas prawdziwie Ojcem.
Jego słowami tak chcemy teraz razem wołać. Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jakiej my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, alleluja. Albowiem na wieki miłosierdzie Jego, alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja On jest moim wywawicielem, Alleluja Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja Męże i narygi, Alleluja Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże.
Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci na swój święt. Oboj. Amen, amen, amen. Świla noc, Boże z czym, gospodias, przystąści, Zdjęcia i montaż Dzień dobry. Wielka śpiewa Muzyka Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone.