Czas Wielkanocy · tydzień 7 · kolor: bial
2021-12-26 · Nabożeństwa specjalne · 🎄 2. SWIETO NARODZENIA PANSKIEGO - 26 grudnia

Znak Immanuela — Bóg z nami

Perykopa: Księga Izajasza 7, 10-14

Dlatego sam Pan da wam znak: Oto panna pocznie i porodzi syna, i nazwie go imieniem Immanuel.

Tekst kazalny

Księga Izajasza 7, 10-14

Biblia Warszawska

**10** I znowu rzekł Pan do Achaza tak:

**11** Proś dla siebie o znak od Pana, twego Boga, czy to głęboko w podziemiu, czy to wysoko w górze!

**12** Na to odpowiedział Achaz: Nie będę prosił i nie będę kusił Pana.

**13** Wtedy Izajasz rzekł: Słuchajcie, domu Dawidowy! Czy mało wam tego, że nużycie ludzi, to jeszcze mojego Boga nużycie?

**14** Dlatego sam Pan da wam znak: Oto panna pocznie i porodzi syna, i nazwie go imieniem Immanuel.

Główne myśli
  • Każda niedziela i każde nabożeństwo chrześcijan tradycji zachodniej jest pamiątką Zmartwychwstania Pańskiego — także święta Bożego Narodzenia patrzą w stronę krzyża i pustego grobu.
  • W położonym w żłobie Dzieciątku mamy widzieć Zbawiciela świata, który poniesie nasze winy na Golgocie i trzeciego dnia zmartwychwstanie.
  • Boże objawienie nigdy nie dokonuje się w próżni — jest zakotwiczone w historii i w niej dojrzewa, dlatego nauczanie prorockie trzeba czytać w jego kontekście.
  • Dramat króla Achaza polegał nie na ateizmie, lecz na braku zaufania do Boga; jego pozorna pobożność („nie będę kusił Pana") była zasłoną dla zwątpienia i pokładania nadziei w dyplomacji asyryjskiej.
  • Bóg sam daje znak domowi Dawida i całej ludzkości — znak cudowny, sięgający od głębi Szeolu aż po wyżyny niebios: Pannę poczynającą Syna, któremu na imię Immanuel.
  • Wypełnienie obietnicy widzimy dopiero z perspektywy Ewangelii — narodzony Syn Boży jest nie tylko znakiem obecności Boga, lecz rzeczywistą obecnością Boga wśród nas.
  • Gdy nasze serca zatrwożą się i — jak Achaz — będziemy szukać ratunku tylko w sobie albo w drugim człowieku, mamy pamiętać o ufności wobec Boga, który jest z nami po wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Streszczenie

O czym mówił pastor

Drugi dzień Świąt Narodzenia Pańskiego 2021 roku otwiera się zaskakującym akcentem. Kaznodzieja wita zgromadzonych słowami, jakimi zwykle wita się w Wielkanoc — „spotykamy się dziś na nabożeństwie w pamiątkę Zmartwychwstania Pańskiego". Nie jest to pomyłka. Każda niedziela i każde nabożeństwo chrześcijan tradycji zachodniej, pierwszego dnia tygodnia, jest pamiątką zwycięstwa Boga nad mocą śmierci i grzechu. Pochylając się więc nad historią cudownych narodzin Dzieciątka w judzkim Betlejem, powinniśmy w tym Niemowlęciu dostrzegać Mesjasza, który poniesie nasze winy na krzyż Golgoty i trzeciego dnia powstanie z martwych. Niektórym może wydawać się dziwne, że w Boże Narodzenie zwiastuje się krzyż, kaznodzieja przypomina jednak, że to właśnie krzyż stoi w centrum każdego zwiastowania jako znak naszego zbawienia.

Dzień wcześniej, 25 grudnia 2021 roku, wystartował kosmiczny teleskop Jamesa Webba — cud nauki i techniki, nad którym przez ćwierć wieku pracowało dziesięć tysięcy ludzi. Naukowcy spodziewają się, że dzięki niemu cofną się w czasie aż do początków Wszechświata, aby zobaczyć kształtowanie się pierwszych gwiazd i galaktyk. Kaznodzieja używa tego obrazu jako trafnego porównania. Spoglądanie w gwiazdy przypomina spoglądanie w biblijne znaki dane nam i spisane na przestrzeni setek lat. Liczne proroctwa niczym gwiazdy wskazywały drogę, aż wreszcie pojawiła się ta jedna najważniejsza, która doprowadziła mędrców do Betlejem. Biblia jest swoistym wehikułem czasu — pozwala oglądać przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, uświadamia Bożą obecność tu i teraz oraz wskazuje cel ziemskiej pielgrzymki, którym jest życie z Bogiem twarzą w twarz w Jego królestwie.

Wsłuchani w tę zasadę słuchacze są zaproszeni do siódmego rozdziału Księgi Proroka Izajasza. Boże objawienie nigdy nie dokonuje się w próżni — jest zakotwiczone w historii i w niej dojrzewa. Dlatego nie można zrozumieć nauczania prorockiego bez powiązania z kontekstem historycznym. Król judzki Achaz, do którego Pan posyła Izajasza, stoi w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa. Do Jerozolimy zbliżają się wrogie wojska koalicji syroefraimskiej. W domu Dawida wybucha panika — kilka wersów wcześniej autor natchniony napisał, że zadrżało serce króla i serce jego ludu, jak drżą drzewa w lesie od wiatru. Właśnie wtedy Bóg posyła swojego proroka z jednym przesłaniem: „nie bój się, niech twoje serce się nie trwoży".

Achaz jednak, dla ratowania dynastii i królestwa, postanawia zwrócić się o pomoc do króla asyryjskiego. Nie dostrzega, że Asyria w rzeczywistości jest prawdziwym zagrożeniem — nie tylko politycznym, ale przede wszystkim religijnym. Pomoc Asyrii oznaczała bowiem, że Juda stanie się wasalem. Ceną przymierza było uznanie asyryjskiego panowania, wymieszanie ludności, a w konsekwencji przyjęcie i uznanie bogów asyryjskich, czyli sprzeniewierzenie się Bogu i złamanie Jego przykazania. Bóg, widząc tę ślepotę króla, oferuje mu znak na potwierdzenie swoich słów — znak gwarantujący, że zbliżające się wojska nie zdobędą Jerozolimy. Cały dramat Achaza polega na tym, że on nie chce tego słuchać. Paraliżujący strach uniemożliwia mu racjonalne myślenie, bo w sercu już podjął decyzję, by nie ufać Bogu. Pozornie wydaje się odwrotnie — Achaz mówi przecież, że nie chce wystawiać Boga na próbę. W rzeczywistości jest to tylko zasłona dymna, fałszywa pobożność. Achaz po prostu zwątpił w Bożą opatrzność i pokłada nadzieję wyłącznie we własnych ludzkich możliwościach, w dyplomacji, w królu Asyrii.

A co robi Izajasz? Wzywa Achaza do wiary. Nie w tym sensie, że król jest ateistą lub bałwochwalcą, lecz do wiary rozumianej jako akt zaufania, zdania się na Bożą obietnicę i Jego działanie. Prorok zaprasza króla, by dał Bogu szansę potwierdzenia swojej wiarygodności właśnie poprzez znak. Kiedy zaś Achazowi wydaje się, że sprytnie wybrnął z sytuacji, Izajasz oznajmia, że wobec takiego braku ufności Bóg sam da znak domowi Dawida i całej ludzkości — znak cudowny i wyjątkowy, sięgający od głębi Szeolu aż po wyżyny niebios: Panna pocznie i porodzi Syna, któremu nada imię Immanuel.

Kaznodzieja zatrzymuje się przy samym pojęciu znaku w Biblii. W Starym Testamencie znak jest rzeczą, czynnością lub wydarzeniem, po którym można coś poznać, czegoś się nauczyć, przypomnieć sobie, zapamiętać lub stwierdzić wiarygodność. Znakiem przypominającym o Bożym przymierzu jest tęcza po potopie, dla Żydów znakiem przymierza z Abrahamem było obrzezanie. Są też znaki potwierdzające obietnice — różnego rodzaju cuda, które działy się za sprawą wszechmocnego Boga. Od Jezusa również wielokrotnie domagano się znaku z nieba. Dramat Izraela polegał na tym, że mimo cudów, których byli świadkami, ludzie nadal nie wierzyli. Ślepi odzyskiwali wzrok, głusi słyszeli, chromi chodzili, a lud Boży pozostawał ślepy i głuchy na Boże objawienie. Niektóre znaki są zresztą czytelne dopiero wtedy, gdy się wypełnią. Tak apostołowie dopiero po zmartwychwstaniu zrozumieli, że słowa Chrystusa „zburzcie tę świątynię, a ja ją odbuduję w trzy dni" odnosiły się do świątyni Jego ciała.

Podobnie ze znakiem Immanuela. Dopiero po latach, wczytując się w słowo o narodzinach z Panny Syna, którego imię oznacza „Bóg z nami", rozpoznajemy wypełnienie tej obietnicy w przyjściu Mesjasza. Potwierdza to Ewangelia św. Mateusza: „To wszystko się stało, aby się spełniło, co Pan zapowiedział przez proroka". Narodzony Syn Boży, Jezus Chrystus, jest nie tylko znakiem obecności Boga, lecz rzeczywistą i realną obecnością Boga wśród nas. Chrystus był obecnością Boga między ludźmi nie tylko wtedy, kiedy chodził od wioski do wioski, uzdrawiał i nauczał. On jest obecnością Boga między nami tu i teraz, po wszystkie czasy, sam bowiem obiecał: „Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata". Ilekroć wspominamy Pana, mamy pamiętać, że Bóg jest obok nas, słyszy naszą modlitwę i ją wysłuchuje.

Kazanie zamyka się osobistym wezwaniem skierowanym do każdego słuchacza. Jeśli kiedyś nasze serca się zatrwożą, jeśli będziemy przerażeni, sparaliżowani strachem, jeśli — jak Achaz — nie będziemy potrafili podjąć właściwej decyzji, jeśli z zadufania w sobie zamkniemy się na pomoc z góry i całą nadzieję położymy w drugim człowieku albo w sobie samym, mamy pamiętać o ufności i wierze pokładanej w Bogu. On bowiem jest z nami, by wspierać, towarzyszyć i błogosławić w każdej drodze. O tym właśnie przypominają święta Narodzenia Pańskiego i to cudowne Dziecię — Immanuel, Bóg mocny, Książę Pokoju.

Tematy luterańskie w tym kazaniu

Czego uczy nas to kazanie

Hasła teologiczne najbliżej tematycznie tego kazania (semantyczne podobieństwo).

Archiwum Otwórz pełny zapis nabożeństwa — pełna transkrypcja (czytania, modlitwy, kazanie pastora)

# 🎄 2. ŚWIĘTO NARODZENIA PAŃSKIEGO - 26 grudnia # Zrodlo: https://youtu.be/iPjUowUyfJo # Data nabozenstwa: 2021-12-26

Muzyka Muzyka Muzyka Muzyka KONIEC Wielkie prawa zastrzeżone. W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Witam was drodzy bardzo serdecznie na dzisiejszym świątecznym nabożeństwie, drugi dzień świąt narodzenia pańskiego. Wciąż towarzyszy nam słowo wyjęte z Ewangelii św. Jana, że oto słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę Jego. To słowo prowadzi nas przez te święta. Podejmujemy refleksję nad Bożym wcieleniem, nad inkarnacją, nad tym, że Odwieczny Logos, Słowo Boże, obiecany nam Mesjasz, Pomazaniec Boży Chrystus, stał się człowiekiem, jednym z nas.

Że Bóg posłał go na świat, abyśmy w nim mieli usprawiedliwienie i zbawienie. Z tego chcemy się radować, z tego powodu chcemy kolędować. Życzę Wam wszystkim drodzy zarówno tu, zgromadzonym w ławkach w Kościele Zbawiciela w Sopocie, jak i wszystkim, którzy łączą się z nami za pośrednictwem transmisji internetowej Bożego Błogosławieństwa. Zaśpiewajmy na chwałę Panu pierwszą kolędę numer 83. Muzyka Otóż wierny nam stworzył, Otóż wierny nam stworzył, Świerdany, świerdany, świerdany! Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Dziecię narodziło się nam, Alleluja, a Syn jest nam dane, Alleluja.

Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Alleluja! Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju, Alleluja! śpiewajcie Panu pieśń nową Alleluja błogosławcie imię Jego zwiastujcie co dzień zbawienie Jego Alleluja Chwała niech będzie Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. jak było od początku, jak jest i jak będzie na wieki wieków. Amen. Wszystkie prawa zastrzeżone. Kiergie elej są, Panie, zmiówuj się, Chryste elej są, Chryste zmiów się, Kiernie lewę sąd, a nie zimój się. Chwała Bogu na wysokościach I pokój na ziemi, I pokój na ziemi, Zdjęcia i montaż O Panie.

Módlmy się. Panie zastępów, Boże ukryty i objawiony, Niechaj będzie imię Twoje błogosławione, gdyż przez narodzenie Jezusa Chrystusa została nam objawiona tajemnica Twojej boskości. Spraw, abyśmy patrząc na Syna Twojego zawsze widzieli oblicze Twoje pełne łaski i chwały. Abyśmy chwalili Cię i wielbili przez tegoż Chrystusa, Pana naszego, który z Tobą i z Duchem Świętym, prawdziwy Bóg, żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Amen. Pan niech będzie z wami i słuchem Twoim. Na Bożnym skupieniu i z uwagą wsłuchajmy się teraz Słowo Boże, które jest wyznaczone na drugie święto narodzenia pańskiego.

Najpierw czytam fragment lekcji apostolskiej z listu do hebrajczyków z pierwszego rozdziału. Bóg, który dawniej wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał do ojców przez proroków, w tych ostatnich dniach przemówił do nas przez Syna. Jego ustanowił dziedzicem wszystkiego. Przez Niego też stworzył wszeświat. Ten Syn, który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, który podtrzymuje wszystko mocą swojego słowa, gdy dokonał oczyszczenia z grzeków, zasiadł po prawicy majestatu na wysokościach i o tyle wyższy stał się od aniołów, o ile wspanialsze od nich odziedziczył imię.

Tyle słów lekcji apostolskiej, błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą Go. Alleluja. Alleluja, Alleluja, Alleluja. Dziękuje za oglądanie! Słuchamy się też słowa dzisiejszej Ewangelii, a czytam fragment według św. Mateusza z pierwszego rozdziału. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Maria, jego matka, była zaślubiona Józefowi. Zanim zamieszkali razem, okazało się, że za sprawą Ducha Świętego spodziewa się dziecka. Jej mąż Józef, jako człowiek sprawiedliwy, nie chciał narazić jej na zniesławienie i zamierzał oddalić ją potajemnie.

Gdy nad tym rozmyślał, anioł Pana ukazał mu się we śnie i powiedział Józefie, synu Dawida, nie bój się przyjąć Marii, twojej żony, bo dziecko, którego oczekuje, jest z Ducha Świętego. Gdy urodzi Syna, nadasz Mu imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od grzechów. To wszystko się stało, aby spełniło się, co Pan zapowiedział przez proroka. Oto Pan napocznie i urodzi Syna, któremu nadadzą imię Emanuel, to znaczy Bóg z nami. Kiedy Józef obudził się ze snu, uczynił tak, jak mu polecił anioł Pana i przyjął swoją żonę.

Nie żył z nią jednak, aż urodziła syna, któremu nadał imię Jezus. Tyle słów Ewangelii Świętej, a Ty bądź pochwalon, Panie Jezu. Chwała Tobie, Jesu Chryste. Wszystkie prawa zastrzeżone. A w odpowiedzi na usłyszane Słowo Boże wyznajmy teraz wspólnie naszą wiarę w Trójjedynego Boga, a uczyńmy to słowami apostolskiego wyznania wiary. Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi. I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Poncjuszem Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion.

Stąpił do piekieł, trzeciego dnia z martwych wstał. Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga, Ojca Wszechmogącego, skąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, Święty Kościół Powszechny, Społeczność Świętych, Grzechów Odpuszczenie, Ciała Zmartwychwstanie i Żywot Wieczny. Amen. Amen, Amen, Amen. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Muzyka Muzyka Muzyka Zalewczyknie Ciędze Ciędze, O Boleń, Złóż Ciędze. Chwila Ciędze, Muzyka Muzyka Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa, miłość Boga Ojca i społeczność Ducha Świętego, te nie będą z nami wszystkimi, odtąd aż na wieki.

Amen. Drodzy miłowani, wsłuchajmy się teraz Słowo Boże, które chcemy wspólnie dzisiaj rozważać, a jest to fragment Starego Testamentu z Księgi Proroka Izajasza z VII rozdziału, a czytam według przekładu Biblii Ekumenicznej. Dzień dobry. Ponownie Pan przemówił do Achaza. Poproś dla siebie o znak od Pana, Twojego Boga, czy to w głębi Szeolu, czy też wysoko w górze. Achaz jednak odpowiedział, nie będę prosił, nie będę wystawiał Pana na próbę. Wtedy Izajasz oznajmił – słuchaj więc domu Dawida. Czy mało wam naprzykrzać się ludziom, że naprzykrzacie się również mojemu Bogu?

Dlatego sam Pan da wam znak – oto Pan napocznie i urodzi Syna i nada mu imię Immanuel. Zdjęcia i montaż Tyle słów Pisma Świętego. A my Ciebie, łaskawy Panie naszej Boże, dziękujemy Ci, że Ty sam zechciałeś dać nam znak. Znak cudowny, wspaniały, przewyższający wyżyny niebios i głębię krainy cienia Szeolu. Dziękujemy Ci, że posłałeś na świat swojego umiłowanego, pierworodnego Syna, Jezusa. I Manuela. I dzięki temu zamieszkałeś wśród nas. Stałeś się nam bliski, bo jesteś Bogiem z nami. Prosimy Cię, pobłogosław teraz to rozważanie Twojego świętego słowa w sercach naszych.

Amen.... Drogi świąteczny zboże, siostry i bracia w Jezusie Chrystusie. Spotykamy się dziś na nabożeństwie w pamiątkę Zmartwychwstania Pańskiego. Dzień dobry. Tak, drodzy, nie przesłyszeliście się, a ja nie pomyliłem świąt. Owszem, w ostatnich latach istniało ryzyko pomyłki ze względu na otaczającą nas aurę, gdyż zdarzało się, że w grudniu mieliśmy wiosnę, a na Wielkanoc padał śnieg. Ale nie tym razem, bo gdy na zewnątrz mróz i spora warstwa białego puchu, to trudno o pomyłkę. O co więc chodzi, zapytacie.

A ja odpowiem, że każda niedziela, każde nabożeństwo, na którym spotykamy się jako chrześcijanie tradycji zachodniej, Pierwszego dnia tygodnia jest pamiątką Zmartwychwstania Pańskiego. Jest przypomnieniem tego wielkiego zwycięstwa Boga. Zwycięstwa nad mocą śmierci i grzechu. Dlaczego o tym mówię dzisiaj, święta narodzenia Pańskiego? Dlaczego? Bo pochylając się nad historią cudownych narodzin Dzieciątka Jezus w judzkim Betlejem i rozważając znaki dane nam przed wiekami przez Boga za pośrednictwem proroków, powinniśmy widzieć w tym Dzieciątku Zbawiciela Świata.

Tego, którego Bóg posłał jako Mesjasza, który poniósł nasze winy na krzyż Golgoty, byśmy w nim mieli usprawiedliwienie i który wreszcie z martwych wstał dnia trzeciego, jak oznajmia pismo. Niektórym być może dziwnym się wydawać, że w Boże Narodzenie zwiastuje się krzyż, Ale nie zapominajmy, że to przecież właśnie On stoi w centrum każdego zwiastowania, będąc znakiem naszego zbawienia. Ujrzeć w tym położonym w żłobie i owiniętym w pieluszki, narodzonym z Marii Panny, Dzieciątku Jezus Boga, że w tym położonym w żłobie i owiniętym w pieluszki, narodzonym z Marii Panny, Dzieciątku Jezus Boga, ujrzeć Boga, który stał się człowiekiem z miłości do nas, który złożył ofiarę za nasze grzechy, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

To jest, drodzy, treść i poselstwo tych świąt, które dzisiaj obchodzimy, które jeszcze dzisiaj obchodzimy. Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas. Drodzy miłowani, tak się złożyło, że wczoraj miał miejsce start kosmicznego teleskopu Jamesa Webba. Być może niektórzy z was śledzili jego losy, bądź też natknęli się na tę wiadomość w mediach. Ten nazywany przez astronomów cud nauki, cud techniki, inżynierii, nad którym pracowało przez ostatnie 25 lat około 10 tysięcy ludzi, został wyniesiony przez Europejską Agencję Kosmiczną rakietą Ariane 5 z kosmodromu w Gujanie Francuskiej w kosmos.

To wielkie wydarzenie dla świata nauki i długo wyczekiwany dzień. Naukowcy spodziewają się, że dzięki niemu będą mogli cofnąć się w czasie do początków Wszechświata. Zajrzeć w przeszłość, by zobaczyć kształtowanie się pierwszych gwiazd i galaktyk. James Webb to wehikuł czasu, który pozwoli nam lepiej zrozumieć to, co nas otacza, naszą historię, ale i naszą przyszłość. Dlaczego o tym wspominam? Bo spoglądanie w gwiazdy. Można porównać do spoglądania w biblijne obrazy i znaki dane nam i spisane na przestrzeni setek lat przez wielu autorów.

Liczne proroctwa, niczym gwiazdy, wskazywały drogę. Aż wreszcie pojawiła się ta jedna najważniejsza, która doprowadziła m.in. mędrców do Betlejem, w którą i my chcemy dziś się wpatrywać, by odnaleźć naszego Zbawcę, nowo narodzonego Króla. I dziś więc za pośrednictwem tego starotestamentowego tekstu biblijnego spoglądamy w odległą przeszłość. Przenosimy się w czasy panowania króla judzkiego Achaza. Jednocześnie jednak wczytując się w słowa księgi proroka Izajasza, widzimy jak przeszłość stała się przyszłością.

Jak to, co zostało zapowiedziane, wypełniło się, a co najważniejsze, dostrzegamy jak Słowo Boże wypełnia się i dzisiaj na każdym kroku, stając się naszą teraźniejszością i będąc aktualne w naszym życiu. Biblia jest swoistym wehikułem czasu, w którym widzimy przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, który ukazuje nam objawienie się Boga w historii człowieka. Uświadamia nam Bożą obecność tu i teraz pośród nas i wreszcie wskazuje nam cel naszej drogi, naszej ziemskiej pielgrzymki. To, dokąd zmierzamy nasze ostateczne przeznaczenie, czyli przyszłość, którą Bóg zgotował nam w swoim królestwie, byśmy mogli żyć z Nim i oglądać Go twarzą w twarz.

Bo Boże objawienie, drodzy, nigdy nie dokonuje się w oderwaniu od historii, w jakiejś próżni. Ono jest zakotwiczone w historii, w niej dojrzewa. Dlatego nie można zrozumieć nauczania i zwiastowania prorockiego bez jego powiązania z kontekstem historycznym. Dzień dobry. Zechciejmy się więc nad tym kontekstem pochylić Oto król Achaz, do którego został posłany prorok Izajasz Stoi w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa Do Jerozolimy zbliżają się wrogie wojska koalicji syroefraimskiej W domu Dawida, jak nazywane jest południowe królestwo i jego lud, na dworze króla Achaza wybucha panika.

Kilka wersów wcześniej siódmego rozdziału Księgi Proroka Izajasza czytamy, że zadrżało serce króla i serce jego ludu, jak drżą drzewa w lesie od wiatru. Wtedy właśnie Bóg posyła Izajasza do Achaza, by przekazał mu słowa Pana, a przesłanie jest jedno. Izajasz mówi mu, nie bój się, niech twoje serce się nie trwoży. Ahaz bowiem w panice i dla ratowania swojej dynastii i królestwa postanawia zwrócić się w obliczu zagrożenia o pomoc do króla asyryjskiego, nie dostrzegając jednocześnie, że to Asyria w rzeczywistości była prawdziwym zagrożeniem.

Abym. Nie tylko w kontekście politycznym, ale przede wszystkim w kontekście religijnym. Bowiem pomoc Asyrii oznaczała de facto, że Juda stanie się wasalem, sługą Asyrii. A ceną przymierza z Asyrią było uznanie jej panowania, wymieszanie się ludności... a przede wszystkim w konsekwencji przyjęcie i uznanie bogów asyryjskich, czyli sprzeniewierzenie się Bogu i złamanie Jego przykazania. Achaz wydaje się nie dostrzegać tego zagrożenia. I dlatego Bóg, posyła Izajasza, który interweniuje, który na Boże polecenie chce ustrzec króla przed tym straszliwym błędem.

Bóg oferuje Achazowi znak, znak na potwierdzenie swoich słów, że oto zbliżające się wojska nie stanowią niebezpieczeństwa i nie zdobędą Jerozolimy, że Bóg zdecydował o fiasku ich planów. A cały dramat króla Achaza polega na tym, że on nie chce tego słuchać. Że paraliżujący go strach uniemożliwia mu racjonalne myślenie i trzeźwą ocenę sytuacji. Bo on już podjął w sercu decyzję, że nie ufa Bogu i wykazał się niewiarą. Pozornie może wydawać się zupełnie na odwrót. Bo Ahaz mówi przecież, że nie chce wystawiać Boga na próbę, odrzucając ofertę znaku.

A w rzeczywistości to tylko zasłona dymna, fałszywa pobożność. Bo Ahaz po prostu zwątpił w Bożą opatrzność. Zaufał wyłącznie swoim ludzkim możliwościom, pokłada nadzieję w dyplomacji, widzi wybawcę w królu Asyrii i chce samemu wyjść z tego kryzysu, przed jakim stanęło domostwo Dawida. A co robi Izajasz? Izajasz wzywa go do wiary. Nie w tym sensie, że król Achaz jest ateistą czy też bałwochwalcą, ale wzywa go do wiary rozumianej jako akt zaufania. zdania się na Bożą obietnicę i jego działanie. Mało tego, prorok zaprasza króla, by dał Bogu szansę potwierdzenia swej wiarygodności właśnie poprzez ów znak.

I kiedy Achazowi wydaje się, że sprytnie i inteligentnie wybraną z tej sytuacji, mówiąc, że nie chce znaku, bo to wystawianie Boga na próbę, wówczas Izajasz oznajmia, że wobec takiego braku ufności Bóg sam da znak domowi Dawida. jak i całej ludzkości, znak cudowny i wyjątki, wyjątkowy, sięgający od głębi Szeolu aż powyżyny niebios, że oto Panna pocznie i urodzi Syna i nada Mu imię Immanuel. Zobaczcie. I tak dochodzimy, drodzy, do sedna tego zwiastowania, tej zapowiedzi i obietnicy danej nam przed wiekami.

Choć nasza wiara nie opiera się na znakach, to przecież Bóg w każdym czasie, w jednych więcej, w innych mniej, ale dawał ludziom znaki, dowody, by ich wiara była wzmocniona, Samo pojęcie znaków w Biblii jest bardzo szerokie W rozumieniu Starego Testamentu znak jest jakąś rzeczą, czynnością lub wydarzeniem Po którym można coś poznać, czegoś się nauczyć Bądź przypomnieć, zapamiętać, stwierdzić wiarygodność Takim znakiem przypominającym o Bożym przymierzu jest na przykład tęcza, jako znak pokoju po potopie.

Dla Żydów takim znakiem było obrzezanie, jako znak zawartego przymierza z Abrahamem. Ale mamy też znaki potwierdzające Boże obietnice i zapowiedzi. Bo są to różnego rodzaju cuda, które działy się za sprawą wszechmocnego Boga. Przecież od Jezusa też wielokrotnie domagano się znaku, znaku z nieba. Żydzi chcieli dowodu, że nauczyciel z Nazaretu ma prawo nazywać się Synem Bożym, że jest w nim istocie. Dramat Izraela polegał na tym, że mimo znaków oni nadal nie wierzyli. Mimo cudów, którego byli świadkami, nadal wątpili.

Ślepi odzyskiwali wzrok, głusi słyszeli, chromi chodzili, lecz lud Boży nadal pozostawał ślepy i głuchy na Boże objawienie. Kiedy Jezus wyrzucił handlarzy ze świątyni, domagano się od Niego znaku, że jest do tego upoważniony. I wtedy Pan powiedział, zbóżcie tę świątynię, a ja ją odbuduję w trzy dni. Żydzi byli oburzeni. Nawet uczniowie Jezusa nie zrozumieli, o czym mówi ich mistrz. Lecz niektóre znaki są dla nas czytelne i zrozumiałe dopiero gdy się wypełnią. Tak i apostołowie dopiero po zmartwychwstaniu zrozumieli, że Chrystus mówił o świątyni ciała swojego.

I tak też było ze znakiem zapowiedzianym przez Boga ustami proroka Izajasza Achazowi. A za jego pośrednictwem całemu ludowi. Bo dopiero po latach, wczytując się w to słowo o narodzinach z Panny, Syna, któremu będzie na imię Immanuel, my rozpoznajemy wypełnienie tej obietnicy przyjścia na świat Mesjasza, Zbawiciela Świata. A potwierdzeniem tego są słowa zapisane w Ewangelii św. Mateusza, które dziś czytaliśmy. To wszystko się stało, aby spełniło się, co Pan zapowiedział przez proroka. Oto Pan napocznie i urodzi Syna, któremu nadadzą imię Emanuel, to znaczy Bóg z nami.

Wielu. Narodzony Syn Boży, Jezus Chrystus jest nie tylko znakiem obecności Boga, ale rzeczywistą i realną obecnością Boga wśród nas. Nie tylko Chrystus był obecnością Boga między ludźmi wtedy, kiedy chodził od wioski do wioski, kiedy uzdrawiał tych, których napotykał na swojej drodze, kiedy nauczał lud, ale jest On obecnością wśród nas ludźmi. Tu i teraz, po wszystkie czasy, powiedział bowiem i obiecał nam, ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata. Kiedykolwiek wspominamy więc naszego Pana.

Pamiętajmy, że Bóg jest z nami i obok nas. Kiedy w imieniu Jezusa modlimy się do Boga, pamiętajmy, że Bóg stoi obok nas i słyszy naszą modlitwę. I ją wysłuchuje. Jeśli więc kiedyś nasze serca zatrwożą się, jeśli będziemy przerażeni, sparaliżowani strachem, jeśli będziemy jak Ahaz, który nie potrafił podjąć właściwej decyzji, bo był zadufany w sobie. Jeśli nie będziemy potrafili wybrnąć z kryzysu, a jedynym wyjściem będzie nam wydawać się położenie wszelkiej nadziei w drugim człowieku albo w sobie samym, to pamiętajmy o ufności i wierze pokładanej w Bogu, bo On jest z nami.

Bóg jest z nami, by nas wspierać, by towarzyszyć, by błogosławić w każdej drodze. I o tym, drodzy, przypominają nam święta narodzenia Pańskiego. I to cudowne dziecię Immanuel, Bóg mocny, Książę Pokoju. Amen. Módlmy się. Panie, łaskawy Panie nasi Boże, Tobie jesteśmy wdzięczni, że Ty jesteś z nami, że dałeś nam znak, że objawiłeś się z nami. że jesteś Bogiem mocnym, obecnym wśród nas i w naszym życiu. Prosimy Ciebie, Panie, Ty sam każdego dnia wzmacniaj w nas ufność i wiarę. Daj nam znak swojej obecności.

Dziękujemy Ci, Panie, że Ty dotrzymujesz słowa, że wypełniłeś obietnicę swojego przyjścia, którą dałeś przed laty przez proroków. że objawiłeś się w tym dziecku narodzonym z Panny w judzkim Betlejemie przed wiekami. Chwała Tobie Boże, chwała Bogu na wysokościach. Amen. Usiądźcie drodzy. Chcę podać do wiadomości, że dzisiaj po nabożeństwie czynny jest punkt kancelaryjny. Do odebrania jest nowy numer zwiastuna, jeśli ktoś jeszcze tego nie uczynił. Najbliższe nabożeństwo odbędzie się za tydzień w niedzielę 2 stycznia.

Będzie to nabożeństwo noworoczne. A... Po nabożeństwie jest możliwość kupienia również książeczki z Biblią na co dzień, z wersetami biblijnymi na nowy rok 2022. Życzę Wam wszystkim, drodzy, jeszcze błogosławionego, radosnego świętowania tego drugiego dnia Świąt Narodzenia Pańskiego. A dzisiaj chcemy, drodzy, też zapytać, Wspomnieć naszego zmarłego w Chrystusie brata. I tak wspominamy świętej pamięci Henryka Fromm urodzonego 7 sierpnia 1945 roku, a zmarłego 23 grudnia roku. 2001 roku. Zmarłego wspomina dzisiaj rodzina.

Wznieśmy teraz swoje serce, myśli do Boga i módlmy się. Łaskawy Panie nasz i Boże, Dzięki za oglądanie! Twój Syn powiedział, Jam jest zmartwychwstanie i żywot. Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie, a kto żyje i wierzy we mnie, nie umrze na wieki. Dzisiaj wspominając, naszego zmarłego w Chrystusie Brata. Dziękujemy Ci, Panie, za Jego życie, za wszystko, co Ty przez Niego wyświadczyłeś Jego bliskim. Jednocześnie prosimy Ciebie, Panie, abyś wlał w nasze serca wiarę i ufność, że w Twoim Synu wszyscy darmo otrzymaliśmy usprawiedliwienie, zbawienie i żywot wieczny.

Łaskawy Panie, Ty, jedynie Ty, poprzez swoje słowo, mocą swojej obietnicy możesz obdarzyć nas pociechą i prawdziwym pokojem, takim, o którym w noc narodzin naszego Zbawiciela na polach betlejemskich śpiewali aniołowie. Prosimy Ciebie, abyś wszystkich zasmuconych zechciał pocieszyć dobrą nowiną, Ewangelią o przyjściu na świat i na rodzinach Dzieciątka Jezus. Prosimy Panie, udziel nam swej łaski i błogosław. Wlej w serca żywą nadzieję, że w Synu Twoim Jezusie Chrystusie nawet śmierć może być przezwyciężona odpoczyj.

Bo zgodnie z Twoją zbawienną wolą, Ty darowałeś nam w krzyżu Chrystusa zmartwychwstanie i życie wieczne. Prosimy Ciebie, Panie, wysłuchaj nas w tej modlitwie przez Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa. Amen. Przyjmijcie, drodzy, życzenie pokoju. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, ten niechaj strzeże serc naszych i myśli naszych w Jezusie Chrystusie, Panu i Zbawicielu naszym. Amen. Amen. Śpiewamy kolejną z kolęd numer 84. Muzyka Węgelsko oczywory do mnie, węgelskie roze wody, jaky to zranich się od wios.

Węgelskie prawie od węgiel, jakyś wiesz na konak, Muzyka Muzyka Wspomoszenie nasze niech będzie w imieniu Pana, który stworzył niebo i ziemię. Amen. Miłość Boża to sprawiła, że nasz Pan Jezus Chrystus przyszedł na świat. że narodził się z Maryi Panny za sprawą Ducha Świętego, przyjął nasze ludzkie ciało, aby ponieść na krzyż Golgoty nasze grzechy i nasze winy. To miłość Boża sprawiła, że Chrystus, Boży Syn, wypełnił to, z czym został posłany, składając ofiarę ze swojego życia, abyśmy my mogli żyć. Dzisiaj wdzięczni Bogu, wdzięczni Bogu i z radością w sercach za ten niewysłowiony dar.

Chcemy przystąpić do stołu Pańskiego aby spożyć zbawienne dla nas dary ciała i krwi naszego Pana, aby spotkać się przy stole z naszym Panem Chrystusem, do którego to stoło On sam nas dzisiaj zaprasza, aby wlać w nasze serca pokrzepienie i otuchę, aby wzmocnić naszą wiarę. Chciejmy z tego daru skorzystać. A nim to uczynimy, chcemy przed Bożym obliczem stanąć i dokonać rachunku sumienia, spowiadając się Bogu z wszystkich naszych grzechów i przewinień i prosząc łaskawego, miłosiernego Boga o Jego odpuszczenie.

Niechaj do osobistej naszej spowiedzi przygotuje nas teraz psalm pokutny, psalm 130-ty. Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. Panie, wysłuchaj głosu mojego. Nakłoń uszu swych na głos błagania mego. Jeżeli będziesz zważał na winy, Panie, Panie, któż się ostoi? Lecz u Ciebie jest odpuszczenie, aby się Ciebie badał. W Panu pokładam nadzieję. Dusza moja żyje nadzieją. Oczekuję słowa Jego. Dusza moja oczekuje Pana. Tęskniej niż stróże poranku. Bardziej niż stróże poranku. Amen. Spowiadajmy się Panu Bogu Naszemu tak razem się modlić.

*Czyk* Wszechmogący Boże, miłosierny Ojcze, ja biedny, nędzny, grzeszny człowiek, wyznaję przed Tobą wszystkie grzechy i przewinienia moje, popełnione myślą, mową i uczynkiem, którymi zasłużyłem na Twe doczesne i wieczne kary. Żałuję za nie szczerze i z całego serca i proszę Cię dla niezgłębionego miłosierdzia Twego i dla niewinnej i gorzkiej męki i śmierci, umiłowanego Syna Twego Jezusa Chrystusa, bądź mnie niegodnemu, grzesznemu człowiekowi, łaskaw i miłościw. Odpuść mi wszystkie grzechy moje i dopomóż łaskawie przez moc Ducha Twego Świętego do poprawy życia mego.

Amen. Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu. Amen. Bóg słyszał nasze wołanie, dlatego teraz przed Jego obliczem pytam się każdego z Was. Czy żałujesz za grzechy swoje? Jeśli tak, odpowiedz żałuję. Żałuję. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i pojednanie z Bogiem przez Jezusa Chrystusa? Jeśli tak, odpowiedz, wierzę. Czy pragniesz z pomocą Ducha Świętego poprawić życie swoje? Jeśli jest to Twoim szczerym pragnieniem, odpowiedz, pragnę. Pragnę. Jak wierzysz, tak niechaj Ci się stanie Tak rzekł nasz Pan Jezus Chrystus do swoich apostołów Którymkolwiek grzechy odpuścicie są im odpuszczone A którymkolwiek zatrzymacie są im zatrzymane Prze to jako powołany i ustanowiony Sługa Pana naszego Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła Świętego Zwiastuję wszystkim pokutującym łaskę Bożą i z rozkazu Pańskiego ogłaszam Wam, że grzechy Wasze są odpuszczone.

W imię Boga Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen. Błogosław duszo moja Panu i wszystko, co we mnie imieniu Jego Świętemu. Błogosław duszo moja Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw Jego. Amen. Zostańcie w pokoju Pańskim. Pan niech będzie z Wami. Amen. Muzyka Zdjęcia i montaż Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Pan niech będzie z wami. Idź z Duchem Twoim. Wznieście swe serca, wznosimy je do Pana. Dziękujmy Panu Bogu Naszemu, Słuczną to i sprawiedliwą jest rzeczą. Za prawdę godną i słuszną, sprawiedliwą i zbawienną jest rzeczą, abyśmy Tobie, Święty Panie, Wszechmogący Ojcze, Wiekuisty Boże, zawsze i na każdym miejscu dziękowali przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, dla którego jesteś nam łaskawy, odpuszczasz grzechy i udzielasz zbawienia wiecznego.

Dlatego i my, wespół z aniołami i zastępami niebiańskimi, śpiewamy na cześć Twoją pieśń chwały. Święty, święty, święty jest nasz Pan, a niebo i ziemia, a niebo i ziemia, Są pełne chwały Niego. Święty Boże, święty mocny, święty a nieśmiertelny Panie, z dziękczynieniem wspominamy wszystkie dobrodziejstwa i wszelką chwałę Twoją, jawną od założenia świata. W szczególności wspominamy Syna Twego, Jezusa Chrystusa, który w wiernej służbie złożył życie swoje na świętą niewinną ofiarę, a pamiątkę swej śmierci w Wieczerzy Świętej zostawił Tobie na chwałę, a nam ku zbawieniu.

Prosimy Cię, ucz nas z Nim uniżyć się aż do śmierci, z Nim też powstać do życia nowego. A jak ziarno z pól w chleb zgromadzamy, a grona winne tłoczymy, aby napój wydały, tak przetwórz nasze serca i zgromadź nas w jedno z wybranymi Twymi. Przyskuj Panie Jezu Módlmy się teraz do naszego Ojca Niebiańskiego Tak jak nas nauczył Jego Syn Jezus Chrystus Ojcze nasz, któryś jest w niebie Święć się imię Twoje Przyjdź królestwo Twoje Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj I odpuść nam nasze winy Jako i my odpuszczamy naszym winowajcom I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego Albowiem Twoje jest królestwo i moc i chwała na wieki wieków Amen Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i podziękował, przełamał i dawał uczniom swoim mówiąc Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje, które się za was wydaje, to czyńcie na pamiątkę moją.

Podobnie, gdy było po wieczerzy, wziął jej kielich, a podziękowawszy dał im mówiąc bierzcie i pijcie z niego wszyscy. Ten kielich jest to nowe przymierze we krwi mojej. Która się za was i za wielu wylewa na odpuszczenie grzechów. To czyńcie, ile kroć pić będziecie na pamiątkę moją. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach. Boże, Ojcze nasz niebieski, wspominając zbawczą mękę i śmierć Twojego Syna, uwielbiamy Jego zmartwychwstanie i w niebo wstąpienie oraz oczekujemy na Jego powtórne przyjście w chwale.

Prosimy Cię, spraw, aby wszyscy, którzy przyjmują Jego ciało i krew, stali się jednym ciałem w Chrystusie. Zgromadź swój Kościół ze wszystkich stron świata i ze wszystkich narodów, abyśmy wraz z wszystkimi wierzącymi mogli obchodzić wielką ucztę radości w Twoim Królestwie. Przez Jezusa Chrystusa, Tobie Boże, Ojcze Wszechmogący, w jedności Ducha Świętego, wszelka cześć i chwała, teraz i zawsze i po wszystkie wieki. Amen. Panie, nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.

Amen. Przystąpcie teraz do stołu pańskiego. Przyjdźcie, bo już wszystko gotowe. Skosztujcie i zobaczcie, że dobry jest Pan. A błogosławieni, którzy są zaproszeni na weselną ucztę baranka. Dzień dobry. Muzyka Wszystkie prawa zastrzeżone. muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Wszystkie prawa zastrzeżone. Wielkie prawa zastrzeżone. *śmiech* Wszystkie prawa zastrzeżone. Zobaczcie. Zobaczmy. Dziękuje za oglądanie. Znieśmy se serca i myśli do Boga i módlmy się. Ty przez narodzenie Jezusa Chrystusa i poprzez Słowo Twoje objawiłeś nam tajemnicę swojej boskiej istoty.

Nikt nie widział Ciebie, tylko Twój Syn jednorodzony. On jest odbiciem Twojego oblicza. Kto Jego widzi, widzi Ciebie. Kto Jego słucha, słyszy Ciebie. To niepojęte, że w Jezusie narodzonym w Betlejem jest tyle chwały i bogactwa łaski. Spraw w łasce swojej, abyśmy przez Ducha Świętego uwierzyli, że Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem z Ciebie zrodzonym w wieczności i prawdziwym człowiekiem z Marii Panny. I abyśmy oddawali Mu boską cześć i chwałę. W Nim widzieli Twoje serce ojcowskie pełne łaski i miłości.

Boże, wielbimy Cię za zbawienie darowane nam w Chrystusie Panu i za możliwość stania się w Duchu Świętym dziećmi Twoimi. Ochraniaj nas od złego. Światłem Ewangelii rozpraszaj mroki naszych serc. Uwolnij od lęku o jutro. Napełń pokojem, rozbudź nadzieję, abyśmy z radością Tobie służyli i głosili chwałę imienia Twojego. Boże Wszechmogący, daj poznanie zbawiennej łaski swojej wszystkim narodom i ludziom. Wypełnij to, coś rozpoczął poprzez narodzenie Jezusa Chrystusa oraz udziel nam po życiu doczesnym błogości oglądania oblicza Twojego Cię.

Wysłuchaj nas, Panie, w tej modlitwie przez jedynego pośrednika naszego Jezusa Chrystusa. Amen. Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry. Alleluja! Albowiem na wieki miłosierdzie Jego, Alleluja. Pan jest mocą i pieśnią moją, Alleluja. On jest moim Wybawicielem, Alleluja. Jezus Chrystus wczoraj i dziś, Alleluja. Tędrze i na wieki, Alleluja. Niech Ci błogosławi Pan i niechaj Cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad Tobą i niech Ci miłości wbędzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku Tobie i niechaj Ci da swój święty pokój.

Amen, Amen, Amen. Muzyka Muzyka Zdjęcia i montaż Zdjęcia i montaż Wielkie prawa zastrzeżone.

✦ Zapytaj luteranów